livre (poids) ; litre

Լիր, լրի, իւ֊ s. plein, plénitude ; — արկանել, remplir une fosse ; լրիւ իւրու[, complètement ; ասլականել զերկիրն լրիւ իւրոփ, désoler toute la

terre; կոր ուս անել զերկիրն

լրիւ իւրոփ, détruire la terre avec tout ce qu'elle renferme.

Լիրբ? IPPbg adJ- effronté, impertinent, insolent, dévergondé, impudent, cynique.

Լիցք S. OSSelet; — խաւլալ,

jouer aux —s.

Լլկանք, նաց S. Oppression,

vexation, tourment, mauvais traitement.

Լլկեմ՛, եցի vn. opprimer, vexer, maltraiter, tourmenter, torturer; violer, déshonorer.

Լլկիչ a. celui qui vexe, qui tourmente.

ԼլկուԹիւն OU Լլկումն Y.

Լ&արարձ a. qui porte un joug.

Լ&ագիր a. qui met un joug; — ■ լինել, imposer un joug, mettre, réduire sous le joug.

Լծակ, աց s. levier; balance.

Լծակից a. s. attelé au même joug, uni sous le même joug; collègue, associé, compagnon; conjoint, époux, épouse.

Լծակո իւ լինիս՞ vn. se battre

sous le joug, se battre avec ses compagnons ; faire mauvais ménage ; se disputer, se quereller.

Լ£ակո ուուԹիւն s. dispute, querelle ; mauvais ménage.

Լծակցեմ, եցի va. atteler au même joug, atteler ensemble; conjoindre. joindre, unir; unir par mariage.

ԼծակցուՍիւն S. Conjonction,

jonction, union, lien; mariage; astr. syzygie, conjonction de deux planètes.

Լծաձիգ a. qui tire, qui porte un joug.

Լծարձակ adj. détaché du joug, dételé; séparé de corps.

ԼծարձակուԹիւն s. séparation de corps.

Լծեմ, եցի va. atteler au joug, atteler; joindre, unir;

— զձիան իկաո-ս, atteler les chevaux à la voiture.

Լձընգգէս" a. qui résiste au joug.

Լծընկէց a. qui secoue le joug; récalcitrant, rebelle; — լինել, secouer le joug, 8e mettre en liberté.

Լծորդ, աց a. uni SOUS le même joug; conjoint, associé, compagnon ; pareil, correspondant .

Լծորդեմ՛, եցի va. joindre, unir, conjoindre; gram. conjuguer; իմի —, unir, réunir;

Թեան ընդ գեդոյ, joindre la chasteté à la beauté.

LUb

ԼձորդոսԹիւէւ s. conjonction, jonction, union ; astr. syzygie, conjonction de deux planètes; gram. conjugaison.

Լկտանաս , ացայ \Ո. être

sans pudeur, se conduire avec impudence, être lubrique, cynique, insolent, mener une vie déréglée.

Լկտեցուցանեւք , ուցի va.

faire perdre la pudeur, rendre impudent, obscène.

ԼկտէբանուԹիլն S. propos

obscène.

Լկտէգարգ a. d'une parure dévergondée, obscène.

Լկտի, տւոյ, տեաց S. impudent, lubrique, libertin, déréglé, débauché, insolent, effronté, dévergondé; lascif, obscène, déshonnête.

Լկտիք, տեաց s. litière.

Լկտու&իւն s. impudence, lubricité, vie déréglée, dévergondage, effronterie, déshonnêteté. obscénité, impudicité, Ubertinage.

Լճածով, ի, ու s. grand lac.

Լճակ, աց s. petit lac, étang.

Լճանամ՝, ացայ Vn. s'éten-

dre en lac, croupir.

bord du lac.

Լմես՞, եցի va. presser, comprimer, fouler.

Լնոււք, լցի va. emplir, remplir, combler ; rassasier, satisfaire, assouvir ; accomplir, compléter, suppléer; consommer, achever; effectuer, réaliser; charger; — գաղեին, bander, tendre l'arc; — լուսնի, être dans son plein ; — զտեւլի, tenir lieu de, remplacer; — ւքինչ ի վեր , remplir jusqu'au bord ; — qnp պարգեւօք, combler qn. de dons, de biens; — զիւլձս, satisfaire ou conten ter ses désirs ; — գպէտս , satisfaire aux besoins.

Լնում՝, լցայ vn. se remplir, être rempli . venir à son comble.

Լոգանաս", ացայ vn. Se

laver; se baigner, prendre un bain.

Լոգանք, նաց S. action de

se laver, de se baigner; bain.

Լոգարան, աց s. baignoire,

bain; lavoir; V. Լոգանք.

Լոգացուցանես" , ուցի VS.

laver, baigner.

Լոլիկ s. tomate.

Լոկ, ոյ, ոփ a. seul, simple; privé ou dépourvu de; vide, désert; — ou — ի լոկոյ , adv.

seulement, uniquement; բանիւ լոկալ, par la seule parole.

Լոկաոաո V. Լոկ adv.

Լոկիմ՝, կեցայ vn. rester vide, être privé, dépourvu de.

ԼոկուԹիւն sm. privation , manque, vide ; — ընչից, indigence.

Լոդ S. nage; ի — անկանի լ,

se jeter à la nage, nager.

nageur, qui nage; poisson.

Lnnjutf, ացի vn. nager.

Լողորգ, աց s ni. nageur; plongeur.

L»j& adj. liquide, fluide; lâche, mou.

Լոյս, լուսոյ , լուսով^ s. lumière, clarté, éclat, splendeur;

jour; œil; ի— ա&ել քյանել,

exposer à la lumière, mettre au Jour, au grand jour, donner publication, publier, livrer à la publicité; ի֊- գալ, ի — կենաց ք) աս անել, revenir au jour, à la vie, voir le jour,

Venir au monde; — աչաց իմոց,

mon âme, ma vie, mon cher, mon très-cher; ո՜վ Ւ՚որԷն, — աչաց իմոց, ô Gorène, la douceur de ma vie! — զոդիակոս ի, lumière zodiacale; ի—, adv. à la lumière, au grand

jour; ի — ըն&այել «լմատեան,

mettre un ouvrage au jour, le

publier; կոոուսանելզ-- - աչաց,

perdre ses yeux ; — մ՚տաց, lumière naturelle ; — ÇuiLuiuinj, la lumière de la foi ; — քաղցր, une lumière douce; — տալ, donner des lumières à.

Լոյսիշոյց եոգք s. lucarne, fenêtre.

I Լովիաս s. haricot.

Լոր, ոյ , Լորամարգ, աց , Լորամարգի, գւոյ S. Caille ;

ձագ — , cailleteau.

Լորանոց, ի s. cage à cailles.

s. salive, bave; լորձունս &որե-

ցուցանել, Saliver.

LnnSbtf , եցի va. agacer les dénis.

Լորտ a. paresseux.

Լորտու, աց s. couleuvre.

Լորցք, ցից S. convulsion.

Լու, լուոյ, ոց S. puce ; մաքրել որոնել զլուս, chercher des puces, épucer.

Լու s. l'action d'entendre, ouïe; լոս աււնել, faire entendre, avertir, annoncer, donner avis, publier ; լու լինել, être entendu, annoncé, publié, connu, venir à la connaissance

de; լու եղեն բանք նորա, ses

paroles furent entendues ; լու ի լու, publiquement.

Լուագեղ, ոյ Տ1Ո. psvllion,

herbe aux puces.

sm. bain; latrines, les lieux; cloaque, égout.

Լուանալի a. qui peut se laver; s. laveur, blanchisseur; — ք, bain.

Լուանաւք, ացի OU ացայ va.

laver; baigner; — ; գերեսս, débarbouiller, se débarbouiller; լուանաւք (լձեււս , je m*en

lave les mains, je n'en suis pas responsable.

Լուանաւք, ացայ vn. Se laver ; se baigner.

s. lavoir; baignoire; lavabo. Լուացանք s. ablution (l'eau qui sert à laver le calice après la communion).

Լուացաշուլտ, £րոյ S. iaYUre.

Լուացաբաբ, աց S. laveur,

blanchisseur.

Լուացա բարութ ի Sf. ÎDÎan-

ehisseuse.

Լուաց[ւկ a. qui sert à laver, à baigner; —կոնք, bain de pieds.

Լոււայու, Լուացուկո. S. rin-

çure.

Լուացք, ց]ւց s. blanchissage.

Լուացու մն s. action de laver, de baigner, lavage ; ablution.

Լուբիա s. haricot.

* Li ւեւՐ, եցի va. ourler.

ԼուԹերական, աց s. luthérien.

L ուԹեոա կան ուԹիւն s. luthéranisme.

Լուծ, լծոց S. jOUg ; flg. JOUg,

servitude , asservissement ;

COUple, paire; լուծք եզանց,

attelage de bœufs; — կշո ոց , fléau de balance; ընդ. լծոփ արկանել, mettre sous le joug; fig. réduire sous le joug, asservir; ընկենուլ ԹօԹաւիել նշկահել զ— , secouer le joug; ընդ.

entrer sous le joug de la servitude; լուծանել բաօնալ զ — ,

dételer, détacher le joug; ի

բաց ընկենուլ զլուծն, s'affran-

chir ; փ ը ծ ան ի լ ի լ&ոյ , être affranchi du joug; խոնարհել ընգ լ&Վ, ployer sous le joug;

մտան ել ընգ լծու[, SÙbir lo

joug.

Լողական a. soluble.

Լուծւսկան^ւԹիւն Sm» SOÎU*

bilité.

Լուձանեմ1, լուծի va. délier, délacher, défaire, dénouer; débrouiller, démêler; dissoudre , décomposer, liqu ''lier, fondre; dissiper, détruire, trancher, faire cesser, apaiser; résoudre, expliquer; délivrer, affranchir, débarrasser; affaiblir, énerver; analyser; purger; violer, enfreindre; — զլեդու, dénouer la langue; վըէժս —, porter ou subir la peine, être puni; — իկենցաւլոյս, faire mourir, tuer; * փորս կլուծէ, j'ai le dévoiement, la diarrhée, la colique; — զսլատ ոլորան, violer les commandements; — գաւքուսնուԹիւն , dissoudre un mariage; զար-

ժան՚ին սլա տուբաս ելոյծ qj անցան ացն , il reçut le châtiment que ses crimes méritaient; — ւլսլա^ս, 'rompre le jeûne.

Լուծանիւք, լուծայ vn. 86

délier, se dénouer; se dissoudre, se décomposer; être destitué; s'arrêter, loger chez qn.; se décourager; s'énerver, s'affaiblir, languir; — իծագուէ,

յաշխարյ)է, cesser de vivre mourir; յաըտասուս —, fondre en larmes.

Լուծիչ a. qui délie, dissolvant ; laxatif.

Լուծուած, ԼուծոսԹիւն sm.

fluidité, liquéfaction; faiblesse^ langueur.

Լուծումն s. dissolution, décomposition; solution, dénoûment ; analyse , explication ; violation, infraction, destruction ; découragement ; — որովայ՛նի, diarrhée, dé\oiement;

— ամ՚ուսնուԹեան efnnjii[nj,dis-

solution d'un mariage, d'une assemblée.

Լոււլ et tous ses dérivés V.

Լոզ, etc.

Լումսւյ, ից s. obole, monnaie.

Լումայափոխ, ից s. changeur.

change.

Լուուցանեւք , ուցի va. faire ouïr, faire entendre.

Լոլո., լո֊ի, լո֊աց a. silencieux, muet, taciturne; — լինել կալ, garderie silence, être silencieux, rester muet, ne dire mot, se taire ; — լեր, taistoi, Chut! չկար էր — կալ, Une

pouvait s'empêcher de parler.

Լոլո. լուո, Լուո.մ՝ուո a. taciturne, silencieux, muet ; adv.

tacitement . silencieusement , sans rien dire, tout bas.

Լուսաբանեմ՛, եցի va. éclaircir, expliquer clairement.

ԼուսաբանուԹիւն s. éclaircissement.

Լուսաբեր, աց a. qui porte la lumière ; s. fenêtre ; Lucifer, étoile du jour.

Լուսաբնակ a. qui demeure dans la lumière, céleste.

Լուսաբորբոք a. ardent, lumineux.

Լուսաբուղխ a. qui jaillit de la lumière, lumineux.

Լուսագեղ a. beau comme la lumière, lumineux, brillant.

Լուսագնաց adj. illuminé, éclairé.

Լուսագարդ a. orné de lumière, lumineux.

Լուսազգեաց, գեցից, Լուսազգեստ, ից a. revêtu de lumière , illuminé , lumineux , éclatant.

ԼուսաԹոյր a. qui a l'éclat de la lumière, brillant.

Լուսալիր a. rempli de lumière, lumineux, fort brillant.

Լուսագին a. qui engendre, produit la lumière, photogénique.

Լուսակալ, աց s. flambeau, chandelier.

Լուսակերսլ a. en forme de lumière, lumineux; — ք , les anges.

Լուսակիզն adj. lumineux , éclatant, brillant.

Լուսակիր a. qui porte la lumière, lumineux, luisant.

Լուսասեր a. qui a des cheveux blancs.

Լուսահոգի, ^ոգւոյ a. d'heureuse mémoire.

étincelant, scintillant, luisant, brillant, éclatant.

Լուսամ՚ւիովւ, ի s. abat-jour.

Լուսանամ՛, ացայ vn. commencer à faire jour, à faire clair, à être jour; լուսան այ, le jour se lève ou commence à

poindre; շաբաԹ լուսանայր,

le jour du sabbat commençait à luire ; օրն լուսա՛ն այ, il commence à faire jour, le jour commence à paraître; լուսա-

ցաւ նոցւս ի Փարիգ, à l'aube

du'jour ils parvinrent à Paris ;

juin tu£ քան գ — աւուրն, avant

le jour.

Լուսանկար, աց S. photO֊

graphie ; photographe; a. photographique.

Լուսանկաոեւք, եցի va. photographier.

Լուսանն, սանուն, սանունո, սանունց S. lynx.

Լուսա՚ււցոյց, ցուցաց s. ouverture qui fait pénétrer le jour, lucarne, croisée, fenêtre.

Լուսանցք, ցից s. marge.

Լուսապայծառ, a. brillant

de lumière, éclatant.

ԼուսսւԱ|աոգեւ a. qui donne de la lumière.

Լուսապսակ ad j . entouré d'une couronne lumineuse ; s. auréole nimbe.

Լուսասփիւո. a. qui répand de la lumière , luisant , éclatant.

Լուսավաո-a. ardent, luisant, lumineux.

Լուսատարր a. lumineux.

Լուսատեսիլ a. semblable à la lumière, lumineux.

Լուսատու, աց a. qui donne

de la lumière, illuminateuf; — լինել, donner de la lumière, illuminer, éclairer.

Լուսարան, աց S. Croisée,

fenêtre ; baptistère ; 13g. — g, les yeux.

Լուսարար s. sacristain.

Լուսաւոր, աց a. lumineux, luisant, clair; s. luminaire,

astre; — առնել, \. Լուսաւոր btf .

Լուսաւորագոյն adv. claire-

Լոաաւոր ամի m a. éclairé, qui a l'esprit éclairé.

Լուսաւորասլէս adv. clairement .

Լուսաւորեւք , եցի va. illuminer, éclairer; éclaircir; manifester; vn. luire, briller.

Լուսաւորեցու gu/ûbifY. Լուսաւորեւք va.

Լուսաւորիչ s. illuminateur ;

նեայց, saint Grégoire, T— de l'Arménie.

ԼուսաւորուԹիւն soi. clarté, éclat, lumière; illumination.

Լուսափայլ a. brillant de lumière , luisant , resplendissant, éclatant, brillant.

ԼուսաւրայլուԹհւն S. éclat,

lumière, clarté, splendeur.

Լուսավւետուր a. qui a des plumes éclatantes , brillant.

Լուսեդէն , ւլինաց a. de lumière, lumineux.

Լուսին , սնի , սնոյ S. lime,

astre ou flambeau de la nuit ; ամսագլուխ —, nouvelle lune ;

pleine lune.

Լուսն, սունք s. taie, cataracte, albugo.

Լուսնակ, Լուսնակայ S. Ci air

cle lune; ի լուս՛նակի , au clair

de la lune, à la clarté de la lune.

Լուսնական a. lunaire , de

la lune ; — ամիս, mois lunaire.

Լուսն աձեւ a. qui a la forme d'une lune, orbiculaire.

ԼուսնանմանուԹիւն S. para-

sélène.

Լուսնապաշտ, ւսզ s. adorateur de la lune.

Լուսն ւսպկս adv. comme la

lune.

Լուսն Թագ, է. տա. Jupiter (planète).

Լուսնոտ , աց a. s. lunatique, épiieptique.

Լուսնոտ h if, տեցայ vn. être

lunatique ou épiieptique, être sujet à des attaques d'épilepsie.

ԼուսնոտուԹիւն sm. maladie lunatique, épilepsie.

Լուր, լրոց s. audition, action d'entendre ; ouï-dire, nou- ;

velle, bruit ; renommée, bruit ; prédication , sermon ; son , yoîx; — առնել, avertir, annoncer ; — ւ[>նել, être entendu,

annoncé; — լինել առ ոք,

venir à la connaissance de qn. ; ի — ականօաց լսել, ouïr, entendre par ses propres oreilles ;

ի — նորա ք)ասեալէր, il avait

entendu parler; իլոոյ ', par l'ouïe , par ouï-dire ; — օր , jour ouvrable, jour de travail.

ԼուրԹ, Լուրջ a. glauque, azuré.

Լուրջ, լրջաց a. gai, joyeux, enjoué; éveillé, vigilant; grave, sérieux; իլրջեաց, ի[ր£է adv.

en état de veille; ի բարբառ.

— , d'un ton grave.

Լուոանեւք, լուցհ va. allumer, enflammer, brûler.

Լուցկի, կեաց s. allumette.

Լոք s. alose.

Լպիրծ a. glissant.

* Լպուտ s. arçonneur, batteur de coton.

Լպրծես՞, եցի va. rendre

glissant.

Լպրծի if, ծեցայ vn. glisSCF.

Լպրծուտ a. glissant.

Լպրշփս՞ \ . Լկտանա if.

qui reste silencieux, silencieux, taciturne, bouche close.

Լռասէր a. qui aime le silence, qui aime à garder le silence, taciturne.

Լռասքբո! Կ կ ■ "a s , taeiturnîté.

Լռելեայն adv. silencieusement, sans rien dire, tacitement, en silence.

Ln-bif, եցի vn. se taire, garder le silence, cesser de parler ; être en repos, reposer, chômer, cesser; va. taire, passer sous silence.

Լռ.եցուցւսեեւք, ուցի va. faire taire , imposer silence ; faire cesser; — դխիգՏ մտաց, étouffer ses remords.

Լռփկ, Լոփն a. silencieux, muet, taciturne; calme, tranquille; soliiaire; adv. silencieusement, tacitement; լոփկ ՛մնջիկ, silencieux, muet; adv.

silencieusement.

ԼռոսԹիւն sm. silence; taciturnité; calme, tranquillité;

ընգ — £ անցանել, passer SOUS

silence ; լուծանել q— , rompre

le Silence; նստել իլո ուԹեան,

demeurer en silence ; պատուել q— , garder le silence; խոր —, profond silence; ի խոր —է գիշերոյ , dans le profond silence de la nuit ; աղմկել գ— , troubler le silence ; լո ուԹի՜ւն, silence ! chut !

Լսաբանական a.acoustique.

ԼսարանուԹիւն S. aCOUSti-

que.

Լսական a. acoustique.

Լսասէր a. qui aime beaucoup à entendre, à écouter.

Լսարան, աց S. OUÏe ; Salle

d'audience , auditoire ; université.

Լսելի a. qui peut être en-

tendu ; celui qui entend , auditeur; — առնել, faire entendre ou exaucer; — լինել, être entendu , exaucé ; — եդեն աղօԹօ քո , vos prières ont été

exaucées; — եդեն դից մաղ՜

Թանք նորա, les dieux l'exaucèrent.

Լսելիք, լեաց s. ouïe; audition.

ԼսելուԹիւն s. action d'entendre, audition.

va. entendre, ouïr, écouter ; entendre, comprendre; exau

Cer ; չլուելոյն չլսելոյն առնել,

faire semblant de ne pas en tendre, faire la sourde oreille , լուայ qji , j'ai ouï dire ou entendu que; լուարուք ինձ, écoutez-moi; լուր մեգ, écoutez-nous, exaucez-nous.

Լսեցուցանեւք, ուցի Va. faire

entendre.

Լսնագոյն a. blanchâtre , blanchissant.

Լսնանամ՝, ացայ Vn. blanchir, devenir blanc.

ցանեւք, ուցի va. faire blanchir.

Լսուլ a. celui qui entend, qui écoute, auditeur; disciple; obéissant, docile à; — ւինել, écouter, prêler l'oreille.

Լսողական a. auditif.

ԼսողուԹիւն sm. audition; ouïe; obéissance, docilité.

Լրագիր, գլւաց s. gazette, journal.

Լրագրապետ , աց S. rédacteur en chef d'un journal.

Լրագրու|}իւն sm. journalisme.

Լրանամ՛, tu g այ vn. se compléter, s'accomplir, être complété, consommé, être au complet, au comble.

Լրացուցանեւք , ուցի Va.

compléter, accomplir, achever, mettre le comble à.

Լրբաբար adv. effrontément, impudemment, impertinemment, avec impertinence.

Լրբախօս a. qui parle effrontément, impudent, mal embouché, insolent.

Լրբս/ûujiPV. Լոբիս*.

Լրբացուցանեւք , ուցի Va.

rendre effronté, insolent.

infâme amour; — երեսք, visage hardi, effronté.

Լրբիւք, բեցայ vn. prendre un air effronté, insolent, se conduire avec impudence , faire ou dire des impertinences.

ԼրբուՕ-իւն sm. effronterie, insolence, impudence, dévergondage , impertinence , ton impertinent, cynisme.

Lpftu^njba.azuré. glauque,

Լր Թան աս՞, ացայ vn. devenir azuré.

Լրիկ s. trottoir.

Լրումն s. plénitude, totalité, intégrité, comble; accomplissement, achèvement, comble, consommation; rassasiement, satiété; réunion, multitude; — լուսնի, pleine lune;

ի— ա&ել, compléter, achever,

accomplir; ի— գալ՝ ելանել՝

քյասանել, se compléter, s'accomplir ; ի—, pour comble de ; ի— աղետիցս , pour comble de mes maux, de mes malheurs;

— եղեւ ւի ա ո ա ց ն ո ր ա , sa gloire

fut au comble.

Լրջամիտ a. vif, éveillé;

gai, joyeux; adv. gaiement, joyeusement.

ԼրչանաւՐ, ացայ vn. s'éveil-

ler; s'égayer, se réjouir.

Լրօացուցանեւք, ուցի va.

éveiller, égayer, réjouir; éclairer, faire briller.

Լրչս՞տուԹիւն s. gaieté, hilarité, belle humeur:.

Լրտես, աց s. espion, mouchard.

Լրտեսեմ՛, եցի va. épier, guetter, espionner, moucharder.

ԼրտեսուԹիւն s. espionnage.

Lsbi v- լցոլցհ՛

Լցուցանեմ՝, ուցի va. remplir, emplir, combler ; rassasier; accomplir, compléter, effectuer.

Լցուցիչ a. celui qui remplit, qui accomplit.

եցի va. écorcher les mots , les prononcer trop vite.

* Լփո-տուլՅ. qui éeorche kg mots, prononce trop vite.

Լքա՚նեւք, լքի va. abandonner, délaisser, laisser, quitter; décourager, abattre; — (nTvn.

se décourager, s'abattre, s'abandonner, perdre courage, être abattu, se laisser abattre.

Լքումն sm. délaissement , abandon; découragement, abattement.

Լքուցա*ևեւք, ուցի va. décourager, abattre.

Լօգիկ, գկի s. manteau.

Լօշ, ի s. cyclamen, pain de pourceau.

Լօշտակ, ի s. bryone, couleuvrée, vigne blanche; anthropomorphon , racine de la mandragore.

Lon, ng s. algue.

Լօո ամսւրգք, գաց Sm. liôU

couvert d'algues.

Lon-ujubnif s. bétoine.

Աասւէտ a. couvert d'algues.

խ ( khé ) s. treizième lettre de l'alphabet et huitième des consonnes; quarante, quarantième.

խաբ s. tromperie, attrape, duperie, fourbe; — գործել, tromper, duper; ընդ խաբս, ընգ խաբ adv. en trompant, en se trompant , par méprise ; էխաբս անկան ել, tomber dans le piège, être trompé ; — 2ԸՐ՜ Թանց, le charme des lèvres.

խաբանք, նաց s. tromperie, duperie , supercherie , friponnerie, fourberie, surprise.

ից a. s. trompeur, attrapeur, fourbe, chevalier d'industrie, fripon; — ի խ աղու, tricheur.

խաբեթայուԹիւն s. tromperie, duperie.

խաբեղայ, ից S. faux moine.

խաբեմ՛, եցի va. tromper, duper, abuser, décevoir, attraper ; — իխ աո ի, tricher ; — է,ւք vn. se tromper, s'abuser, être trompé, dupe ou attrapé, se laisser prendre ou attraper par.

a. trompeur, décevant, frauduleux, faux, illusoire, captieux.

խաբէուԹհւն s. tromperie, duperie , attrape ; illusion ; — ի խ ադու, tricherie.

խաբիչ a. trompeur.

խարու, խաբուկ, խաբուսիկս, trompeur, patelin, faux.

K»tuq, ի g S. mUS.note; նուագելզխազս, solfier ; նուագումն խագից , SOlfége.

խազմ՛, ից s. guerre, combat ; querelle , dispute , sédition.

աց a. guerrier, belliqueux ; séditieux, factieux.

խազմ՛ուզ, մզրյ S. mOÛt.

խաԹարեւք, եցի vu. détériorer, abîmer, gâter, corrompre , détruire , délabrer ; chiffonner, froisser.

խաժ, ից a. rude, aspiré; glauque, d'un bleu d'azur, azuré.

խաժակ՛ն a. aux yeux d'un bleu vif, qui a les yeux glauques.

խաժամուժ a. populacier ;

— OU — ամ՛բոխ մ՛արզիկ, la

populace, le bas peuple.

խաժուրիկ, ի s. primevère, primula.

խալաւք, ի s. tête, bure ou crâne d'animal.

խա լա մ՛ովին adv. avec la tête, la tête avec.

խախալեւք , եցի va. cribler, tamiser, sasser.

խախամոք, աց S. cuisinier,

chef.

խախաց , ից S. chyle ; pré-

sure, coagulum.

խախացեւք, եցի Va» COagU-

ler, caiUer.

խախացոց , ի sm. Caillette,

estomac.

խախուտ a. qui n'est pas solide, qui est sans fondement, instable, roulant, frêle; s.

émigration; — լինել, émigrer,

խախտալուր a. dur, aspiré.

խախտեմ՝, եցի va. déplacer, remuer ou faire sortir de sa place , détruire , abattre , ruiner; réfuter; — զոսկերս, démettre , disloquer, déboîter, luxer.

խախտումն s. déplacement, destruction; — ոսկերաց, dislocation, luxation, désarticulation.

խա&անեւք, ձի va. mordre ; piquer; fig. piquer, irriter; — զմիմեանս, s'entre-mordre.

խածատանք, նաց S. mor-

sure.

խածատեմ՛, եցի va. mordiller.

խածեակ, եկի s. petit jabot.

խածի, ձւոյ S. jabot.

խաՏուած, ոյ s. morsure.

խածումն s. action de mor~ dre, morsure.

խակ, աց a. vert, qui n'est pas mûr; aigre, acerbe; fig.

dur, cruel, inhumain; inexpérimenté, novice, mal dégrossi, ignorant.

խակագործ, աց a<séditieUX,

factieux.

խա կագոր ծ ստա^ակուԹիւն, խակագործուԹիւն S. sédition,

révolte.

խակակիԹ առնեմ՝ va. cueillir des fruits trop verts.

խակակուՕ a. cueilli sans être assez mûr, vert ; frais, ré-

cemment fait; — իսլ, huile vierge.

Խակամիտ a. qui n'a pas l'esprit mûr, enfant, sot.

Nui կուԹիւն sm. défaut de maturité, verdeur, crudité; cruauté ; sédition, révolte.

Ի՛ աք), ից s. mets; viande.

խաքյագոր&եմ, եցի va. CUÎ-

siner, faire la cuisine.

5 ար ար, աց s. cuisinier, chef.

խաղարան, ի S. Cuisine.

Ւ՚ա^արարուԹիւն s. l'art de cuisiner; mets.

խավարաբուխի sf. CUÎSÏ-

nière.

խա խրեմ՛, եցի va. brûler, gâter.

Ի՚աւլ, ոյ, ուց s. jeu, amusement; niche, tour; plaisanterie, raillerie, mauvais tour, moquerie; chanson, air; — առնել <լոք, se jouer de qn. , se moquer de lui , le berner ; ըեգխաւլ, par jeu, en plaisantant, plaisamment, pour rire,

pour plaisanter; Թալ ղխաղդ,

plaisanterie à part; — բառփց, jeu de mots; — բախտի, jeu de hasard ; * — կանչել, chanter un air.

խաղ, ի g s. marécage, marais, flaque, lagune.

խաղալիկ, լկաց S. joueur,

danseur, danseuse ; jouet, joujou, bimbelot, babiole; fig.

jouet, plastron; — լինել, être, devenir le jouet de ; — առնել, faire le jouet de ; — եղեւ բախ-

տին , il fut le jouet de la fortune, la fortune s'est jouée de lui.

խաղալիք, լեաց sm. jouet,

joujou, babiole, bimbelot ; bagatelles, colifichets; fig. jouet; anat. article, articulation.

խաղալիքավաճառ., աց sm.

marchand de jouets, bimbelotier.

խաղախոբգ, աց Sm. COr-

royeur, tanneur.

խաղակատակ լէ»*Լ ի lT V.

խաղաղի, calme , paisible, pacifique, tranquille ; — միտք, esprit reposé ; adv. paisiblement , tranquillement , pacifiquement.

sm. sacrifice pacifique; — Ովկիանոս, Océan pacifique; — զոխ, victime pacifique.

խ աղաղակեա g a. qui vit dî

paix.

խ ա ղաղա կոյ տ a. entassé

paisiblement.

խաղաղամբոխ a. qui trOU-

ble la tranquillité , turbulent , remuant, trouble-fête.

être calme, tranquille, paisible, se tranquilliser, se calmer, être ou vivre en paix

խաղաղապահ a. s. gardien ou conservateur de la paix.

խաղսւղասէր a. qui aime la paix, amateur de la paix, paisible, pacifique.

խ ա ղա ղա ս ի գ a . paisible 9 doux.

amour de la paix, modération.

Խաղաղաբար, աց a. S. pacificateur, pacifique.

խաղաղարարուԹիւն S. pacification.

pacifier, calmer.

խաղաղաւէտ a. très-calme, paisible, pacifique.

խաղաղեմ, եցի va. pacifier, calmer, tranquilliser; cacher, celer; — էլք vn. se tranquilliser, se calmer.

խաղաղիկ adv. paisiblement, tranquillement.

խաղաղուԹիւն S. m. paix ;

calme , tranquillité , repos ; — ընդ. ձեզ, la paix soit avec vous ; — առնել, faire la paix; — £ , avec paix ; քաղցր՝ խորին՝ անգորր —, douce, profonde paix; երԹ ի—, allez en paix; մնա ՝ մնայք — p , demeurez en

paix, adieu; կեայ իիւաղաղուԹեան, vivre en paix; առնել— ընգ ումեք, faire la paix avec qn. , accorder la paix à qil. ; — (r լինել րնդ ուսեք, être en paix avec qn. ; վայելել

իխոր՝ յանվրռոփ —, j'OUir d'une paix profonde ; աղմկել

<լ— , troubler le repos ; մերմել ղրան —է , rejeter les paroles de paix, les voies de conciliation.

խաղամ՝, ացի va. jouer ,

s'amuser ; sauter, bondir, danser, folâtrer, tressaillir, trépigner : fig. se jouer ou se moquer de, railler, nlaisanter;

se mettre en marche, en campagne , en mouvement , marcher, partir, s'en aller, se mouvoir, se remuer ; se jeter, s'élancer; sortir, jaillir, couler; plaisanter; — բանիւք իվերայ ուրուք, apostropher, invectiver qn. ; — իսլատե րազւՐ, aller au combat; -

սլաւոերաղմաւ իվերայ , attaquer ; խաղասցէ իվերայ քո

ճոգի Տեաո-ն, l'Esprit du Seigneur se saisira de vous ; — տղայաբար, jouer comme un enfant; — զոմամբ, se jouer de qn. ; — գնալ, se mettre en marche, marcher, s'avancer; յաո ա£ — , s'avancer, aller en avant.

խաղաչ sm. gargarisme; — • առնել, gargariser.

խաղաաատիմ, տեցայ Vn.

se jeter, s'attacher tout en larmes aux genoux de qn. , prier les larmes aux yeux,

օօատիսլ իյաղապատեալ, entrelacé comme des serpents.

խաղարան , tu ց ՏՈ1. lieu de

jeux, théâtre.

խաղարկուԹիւն s. jeu; représentation.

խաղաց, ից a. COUlant, COU* Tant, fluide; V. խաղացք.

խաղացող, աց S. joueur.

խ աղացումն \ . խաղացք ; խաղացմունք շնորհաց, l'effu-

sion, l'influence des grâces divines.

խաղացուցանեմ, ուցի Va.

faire marcher, mouvoir, transférer, transporter, emmener;

avancer, pousser ; faire couler ou jaillir.

խաղացք, ցից SEQ. COUrS,

courant, flux, effusion; marche, mouvement, progrès.

խաղաւարտ , ից Sm. abcès,

clou, bouton, bubon.

խադբք, բից s. pièges, embûches.

խաղիւսսքեայ a. grillé , à jour.

խաղխաւքք, tfiug sm. grille,

grillage, palissades, barreaux, treillage.

խաղՏւքուեք, s.anat. glande.

խաղող, ոյ S. raisin ; սլտոււլ

— ոյ, grain de raisin; արիւն -ոյ, vin.

խաղողաբեր a. qui produit du raisin.

խաղողենի, էււոյ S. VÎgne.

խաղողեփեաց S. staphylin.

Nui դողիկ s. raisin de Corinthe, petit raisin; églantier; anat. luette.

խաղտա լեգոս a. qui a ԱՈ

langage rude, barbare, aspiré.

խաղտալուր a. dur à entendre, grossier, barbare.

խաւք a. inexpérimenté, novice, ignorant.

խաւքուԹիւն s. inexpérience, ignorance.

խաւքրեւք, եցի va. faner, flétrir ; dessécher, affaiblir, consumer, détruire, épuiser, éteindre, effacer.

խաւքրիւք, րեցայ vn. Se faner, se flétrir; se dessécher,

se consumer, se détériorer, dépérir.

խայԹ, ի sm. aiguillon (au

propre et au fi g.); — ք iftnui g՝

խղ£ի, remords de conscience.

խայԹա!)ար, ի sm. fragon, petit houx.

խ այ Թեւք, եցի va. piquer, picoter, mordre; aiguillonner;

իյիղՅն խայԹԷ զնա , il a des

remords, il se fait conscience.

խայԹոց,աց s. aiguillon (des insectes).

խայԹոցաւոր, աց a. armé

d1un aiguillon.

piqûre, picotement, morsure.

խայ&, ի s. appât, amorce; tranche, fragment, parcelle, morceau; tache.

tacheter de noir, mûrir (le raisin).

խայՏփւք, ծեցայ vn. se tacheter de noir ; commencer à devenir mûr (le raisin).

խւսյ&ոտ a. tacheté de noir, moucheté.

խայ&ուած, ոց S. action de

se tacher de noir, commencement de la maturité du raisin.

խայտ, խայտաբղէտ a. bigarré , tacheté , moucheté , ponctué, de diverses couleurs,

խայտաողէտուԹիւն S. bi»

garnir e.

խայտալից a. bondissant,

folâtre.

խայտախարիւ a. mêlé d©

blanc, moucheté, bigarré.

խայտակն a. qui a des yeux doux.

խայտաս°, ացի "VU. J0Uerr

se jouer, folâtrer, bondir, sauter, trépigner, tressaillir, faire un saut ou des sauts de joie, sauter de joie.

խայտանք, նաց S. trépignement, tressaillement cfè joie.

խայտառակ a. couvert de confusion, plein de honte, d'ignominie, ignominieux, honteux, infâme; V. խայտառակաբար .

խայտառակաբար adv. ignominieusement, honteusement, d'une manière honteuse.

խայտառակամահ adj. adv.

d'une mort ignominieuse.

խայտառակեմ՛, եցի va. couvrir de honte, déshonorer, exposer à la risée du public, donner en spectacle; violer, flétrir, déshonorer.

խայտառակուԹիւն S. ignominie, honte, infamie, opprobre, déshonneur, turpitude.

խայտուկ s. arlequin.

խայտուցք s. moucheture, tache.

խայրի , րլոյ , րեաց S. fruit,

produit.

խան, ից s. plateau pour servir, panier, corbeil; khan, hôtellerie.

խանգար s, dérangement, désordre, altération, trouble, dégât; adj. gâté, dérangé,

brouillé, COnfus ; — առնել, V.

խանգարեմ՛, եցի va. déranger, détruire, troubler, gâter, dénaturer, corrompre, mettre le désordre dans, déconcerter, désajuster, détraquer, démonter, désorganiser; corrompre,

pervertir; — գառողջուԹիւն,

altérer, détruire, ruiner la santé; — իմ՛, յո. se déranger, se gâter, etc.

խանգարիչ s. celui qui dérange , détruit, corrupteur, désorganisateur; celui qui pervertit, corrupteur.

խանգ, ի g S. œstre, fureur

poétique, exaltation, enthousiasme; affection, tendresse.

խանգառնեւք va. reprocher.

խ ան գա գորով լին ի if vn . s'at-

tendrir, être touché.

կաԹ a. tendre, affectueux, plein de tendresse, affectionne; passionné ; attendrissant, touchant; adv. affectueusement; tendrement; avec passion ; — սիրել, V. Սիրեւք ; — սէր, tendre amour, tendresse.

գադատական a. tendre, affectueux, attendrissant.

tendresse, affection; attendrissement ; ի խան գա գա տանս ա Տել, attendrir , toucher \

— ֊՞Նօ^, tendrement, aiîeetueu- ՚ խանօարրոց, dès le berceau;

sèment.

tendre.

r^ ան գաո ատես . bah va. attendrir, émouvoir, ton

— իք. vn. s'attendrir, s'émeui :::՝. se laiss-r է : : :Ւ. ?r :

r m՜ o՝i:r . a՜՜՛::: de la ՛ : ::> r: 55 : n : supplier, prier ave :

instance, solliciter; խանգւս-

քլաւոէր սիրտ ՛Լորտ. 11 5 en՜ ait

son cœur tout ֊:r. ՝; : խանդա- r֊

ոատեցաւ օնույսյւ. U £ CU nue SUlt

de lui ; — ընդ. ë;re touche' de. I Ւ-

հ՛անդ, աո լա տ ուԹԼն ՚ . հ՛ան- 1er. գա դա տանք. [ Fier

K1 ա՚ե գ ա՛ ս , արհ vu, porter ՚ ou 5 envi- à . voir d'un œil jaloux . ce : être jaloux de

— ք քաքլաքակրԹուԹեան , le

՝ er -au de 1: ion.

Ւ-՚անօարրասլատ a. emmaii-

՝ : î' ■': : — լ Է-՚Ն b i . être — . -֊անձաոոեմ'. bch va. envers անձ ես. b^h va. brûler,

allumer: — դպատեոաօս. allu

mer la guerre ; — ci) - ւր ա պ n u-

- -dp^;:-֊:uçL. :o ose: le :'eu de

Ւյանո ու- i livrer à

անձեն n ւցան ես*, ուր h va.

անձիս, ձեօա, vn. SC LrÛ-

D-իւն 5. envie, jalousie.

Ւ՚անԹէփար s . ւ et . di ciame, h* ան o , ի g s . si՛ լ՛ a * , a m ՜՛ r c e ,

— իւ որսալ, amorcer, affriander, attirer par l'appât ; — շաք)ու, l'appât dn gain : — փ աո աց . l'arc :-.s .le la gloire : — . allumer, attiser.

r- i,li j ." :

enflammer.

lange, maillot, couche; ber-

՛: e U : պատել ի էս ան n ա ր n ւր u , ^ հ՚անօարրեւք ; ւսոօաԼլել ի խանձարրոց . demSU.C ttCIU ուր • — p են նորա , OU U naquit; h խանձարրոց OU անգստին ի

Ի-' անձ ուլ. աց 5. է150Ո : lave.

Ւ-՚անօրաքւաս a. qui ե le

հյանձրա^ոտ a. qui s^nt le brûlé.

Ւ^անուԹ. նԹից s. boutique.

պան. ujçj s, boutiquier.

հան չան աս. ացա| VT1. 5 'enfler, se gonfler.

Ւ^անչելք. եցի vn. braire:

grogner.

^անչիւն sm. braiment ;

gonflement, enflure.

Ւ^անտ ^ . ^ujp^ .

խաշ, ի s. bot. pouliot ; pieds de mouton à la poulette, ragoût de pieds de mouton.

Խաշար a. Y. խոշոր; s. jeune arbre, palis, pieu.

troupeau de moutons, de brebis, les moutons, les brebis , les troupeau*.

ւքան s. qui nourrit, élève des troupeaux, berger.

խաշնաւքաք) s. claveau, çlavelée, mortalité des moutons.

րօտ, ից s. berger, pasteur de brebis, pâtre.

խաշնաւէտ a. plein de troupeaux, abondant en troupeaux.

խաշնդեղ, ոյ s. rhubarbe.

խաչ, ի s. croix; crucifix ; ի— քյանել, crucifier; — առնել քյանել, faire le signe de la croix.

խաչարարձ s. porte-croix.

s. étendard de

la croix, gonfalon.

խաչական a. de Croix.

խաչակիր, կրացa. quiporte

une croix; bot. crucifère; s.

porte-croix; croisé; — d, la croisade, les croisés.

խաչակից a. compagnon de croix, crucifié ensemble ; — լինել, V. խաչակցիս՝.

խաչակնքեմ՝, եցի Va. faire

le signe de la croix, se signer.

խատակրուԹիւն s. croisade.

խաչակրօն a. qui souffre pour l'amour de Jésus- Christ, patient, austère.

խաչակցիւք, ցեցայ VU. S3

crucifier ensemble, participer à la passion de Jésus-Christ.

աց s. celui qui crucifie.

խաչա!)սյնուԹիւն s. crucifiement, crucifixion.

խաչաձեւ a. qui a la forme d'une croix; adv. en forme de croix; — գնել, mettre en croix.

խաչաւքաք) u սլան անել, CrU-

cifier, faire mourir sur la croix.

վւա՚տ, la croix.

խաչանման a. qui ressemble à une croix.

signe de la croix; — աււնել, faire le signe de la croix.

խաչասլաշտ,ից S. adorateur

de la croix, chrétien.

խաչապէս adv. en forme de crcix, en croix; — գնել աո.

իրեարս գձեո ս , croiser ou mettre les bras en croix.

խաչավւայտ, ի S. le bois de

la croix, croix; crucifix; bot.

pivoine.

խաչափառ, ի S. écrevisse.

խաչգիւտ s. invention de la sainte croix.

խաչելեալՅ. crucifié.

խաչելուԹիւն sm. crucifiement, crucifixion ; crucifix.

խաչեւՐ, եցի va. crucifier, attacher sur la croix ; — իւք, vn.

être crucifié.

hiUÎ>

NLtf>

֊.jiun.՝\. հ՚ա^էսգրօշ.

Ւ-'աչվաո ակ[>[- s. SOnfalo՝

nier.

խաչվերաց s. l'exaltation de la croix.

h* ա լօ լւ !)ն Է | diction

de la croix.

իյ՚աո-ան, H s. carcan, chaîne, lien ; — շա՚ւ» laisse.

Ւ>աո.անաձիգ a. attaché au carcan.

fc առա՛ն եմ՛, եցի va. attacher on mettre au carcan.

r r .a, tordre le cou.

Ւ՚առ-ն, ից a. mi: r . mêlé, mélan g s . - : :: fus . complique , eonqp : s ֊ : izipur , obscène ; adv. ensemble, avec, cor.; :՝:՛.tement; s. mélange, mixtion; commerce charnel, coït, copulation ; accouplement, rut (des

animaux); ի խառնս լինել, être en amour, en chaleur, en rut; ի— u գալ, s'accoupler, saillir, monter (des animaux); ածել ի —u, accoupler, crc :- ֊: .

խա.օ!նագազան քյոէշ S. chimère.

խառնագնաց, ից a. de mauvaise vie, débauché, licen : : ֊:՛ s libertin.

խաււնա&ան S. m. julienne

(potage).

իյառնաիյուց Էս՚ւոքւկք S. vie

de prostitution ; maison de débauche.

Ւ՚առԼաիյօս a. qui parle confusément, cobuis ; qui tient

des propos nés.

խառնախօսուԹյ-լն S. dÎ5—

cours confus : obscénité dans les pi ֊Des.

խառնակ, աց a. mêlé. 0ՕՈ-

, compUqué ;

impur, obscène.

r-Jm^u^bujga. deniauv- լ: ֊ vie, qui mène une vie dérég՜ ֊ ֊

:hé.

խառնակեմ', եցի Va. ՕՕՈ-

fondre, mêler֊ embroui". -: :՛ .

broui՜ I ֊ : . I .- : I MHiffl ֊ : . : ; zipliquer : troubler, mettre du blé, du désordre, déranger, bouleverser, déconcerter; tripe:֊: r :er : — Է.-/. ! :: .

se mêler, s'embrouiller, se brouiller, se : ա :voir

commerce avec; fréquenter, se commun!: .::֊:.

խառնակեցուԹիւն Sm. Vie

Jéréglée, débauche

Ւ-առնակոէս a. foulé par tout le monde, impur.

հ՚առնակուԹրւՅւ E. COnfu-

don, mélange, barbouillage, t i: է : : o : D e ment, brouillai!.: n i , complication ; troubl ֊ . i ֊ ֊ : : dre, embrouille, cohue, chaos, brouille, tripotage, dérangement, dérèglement, embarras ; profanation; commerce ebatnel ; astr. conjonction ; ար-

գարեւ վայր — fa՜ է, 0 ֊St ԱՈ

vrai capharnaum.

mélange; commerce, accouplement.

խառն ակր oli , ից a. incrédule, impie ; \\ խառնագնաց.

խառնաձայն adv. d'une

voix, d'un son confus; a, confus, indistinct ; — շշունդ bruit confus.

խառնաղանճ OU խսւռնա-

ւլանշ, ից s. la multitude, la foule, la populace ; a. populacier, plébéien, populaire, commun; — ամբոխ, le bas peuple, la lie du peuple, la canaille.

խառնամաւլ կոշտ S. Cri-

blure.

խառնամառն a. mêlé, embrouillé, confus.

Խառնամբոխ adv. avec une foule tumultueuse.

խառնաւղաւոոււք adv. raconté confusément.

Իաււնւս վա ր ա ռն bif vn . faire

un mauvais usage, abuser de.

խառնարան , աց S. Vase,

grande coupe; cratère, bouche de volcan.

խառնարձակ adv. COnfusé-

ment, pêle-mêle.

խառնափնգոր adj. embrouillé , brouillé , confus ; adv. confusément, en désordre, pêle-mêle.

խառնավւնգորեմ*, եցի va.

embrouiller, brouiller, mettre en désordre.

խառնափնգորուԹիւն Sm.

confusion , embrouillement , désordre. *

խառնելի s. vase, grande coupe ; liqueur, potion, breu-

vage , libation ; cratère du volcan ; — ք Թեւոց , les liens

du gouvernail; խառնել — u,

faire des libations.

խառնես՝, եցի va. mêler, mélanger; confondre, brouil 1er, compliquer, tripoter; composer, joindre, unir, entremêler, enlacer, entrelacer, combiner ; amalgamer ; -*■

lier amitié avec qn., contracter son amitié; սէր — , faire l'amour; — զանձն , se mêler ou s'immiscer à, s'ingérer dans ou de, s'entremêler, — իմ՝, vn. se mêler, se mélanger, s'amalgamer; se mêler, s'immiscer, s'ingérer, s'entremêler; s'engager ou s'enlacer dans; s'engager dans la mêlée, dans un combat, en venir aux mains ; s'unir ou se joindre à; prendre part à; avoir commerce avec; contracter amitié, alliance; խառնեց ալ պա տերագմն, la bataille s'engagea, se livra.

խառնիխուռն adv. confusément, pêle-même, à tort et à travers , en désordre , sans ordre, à la débandade ; — են, ils n'ont rien de suivi; — բանք, barbouillage ; — խօսել, barbouiller.

խառնի-Տ, նճաց s. sauterelle.

խառնիչ s. celui qui mêle, etc.; spatule.

Ռ՚ւաւնխօսուԹիւն S. obscé-

nité dans les propos.

Իառեոէլ s. celui qui mêle; tripotier.

խառն ուա £, ոց S. mélange,

mixtion; complexion, constitution , tempérament ; j ointure, assemblage.

խառնուա&ոյ , ից a. mêlé, mélangé, composé.

խառնուԹիւն s. mixtion , mélange ; combinaison, union.

խառնուրդ s. mélange ; tripotage ; mêlée, engagement, charge , conflit , combat ; union , réunion; commerce charnel; confluent.

խարտ, foin; fourrage.

Ւ՚արաբու^ s. doloire.

խարազան, աց sm. fouet,

knout, verges.

խ արագանա բախ լին իմ՝ Yn.

8e donner la discipline, se flageller.

flagellation, discipline.

խարազանեմ՝, եցի va. fouet-

ter, battre de verges.

խարազն a. fait de cilice, dur, grossier, gros; s. cilice, sac, haire.

նագգեստ a. revêtu de cilice, qui porte une haire ; — լինել, porter des sacs, le cilice.

խարակ, աց Տ1Ո. TOCher,

écueii, roc.

խարակաձեւ a. escarpé.

goujon.

խարակեւք, եցի va. brûler, hâler; oindre, tremper.

խարակիչ adj. brûlant, caustique.

խարամանի, անւոյ S. Serpent ; diable, le démon.

խարամ՝ S. SCOrie.

խարան, աց sm. Cautère ;

cautérisation ; vésicatoire.

խարո, ից s. épée, glaive.

խարբալ, ի s. crible, tamis, sas; * — Է անցունել, passer au crible.

խարբալեմ՝, եցի va. cribler, tamiser, sasser.

խարբալիչ S. cribleur.

խարբուգ S. chamOIS.

խարբուխ, բխի s. rhume ; * ունենալ, avoirle — ; — լ իՂ* ել, être enrhumé, s'enrhumer; ծանր՝ ԹեԹեւ —, gros, léger rhume.

խաբդաւանակ լինիմ* va.

attenter à , tromper ; vn. courir risque , être en butte à des complots, à des attentats.

խարդաւանեմ՝, եցի va. tromper, surprendre; impliquer, engager, envelopper, précipiter; violer, déflorer.

գա ւանք s. fraude, tromperie, attentat; — կուսի, viol, défloration.

ԻարեւՐ, եցի va. cautériser; stigmatiser.

խարի s. la verge, membre viril.

խարիսխ , րսխաց S. base,

fondement, fond; piédestal,

SOCle; ancre; — արկանել, jeter l'ancre; —վերացուցանել

ի վեր առնուլ, lever l'ancre ,

les ancres; — արկեալ կալ,

être à l' ancre, relâcher ; — յուunj, l'ancre, le fondement de l'espérance; — փրկուԹեան, ancre de salut.

Իարխա լանք, նաց s. ébranlement, ruine; fig. perversité, égarement.

pbif, եցի va. ébranler, faire tomber en ruine, gâter, ruiner, détruire ; rouvrir, renouveler; — <լվէրս, rouvrir une plaie.

խարխափ . — աո. OU ընդ.

— u adv. à tâtons, à l'aveuglette; — 2Ր£^Լ գնալ գալ՝ գտանել էսն գրել, marcher, aller, venir, trouver, chercher à tâtons.

Խարխափանք , նաց S. tâtonnement.

խարխափեմ՛, եցի Vil. tâtonner, aller ou marcher à tâtons; s'agiter, se remuer.

vn. s'ébranler, tomber en

ruine, se détruire, se gâter.

խարխուլ a. qui n'est pas

solide, qui menace ruine, croulant , sans fondement , caduc.

խարշատեմ՛, եցի va. brûler ;

— իս° vn. brûler, se consumer;

— իծարաւոյ, brûler de soif;

— գորովով՝ գԹոփ, brûler d'amour, de tendresse.

խարշավւ s. bruit, murmure (des feuilles).

խարշափեմ՛, եցի va. faire du bruit, murmurer.

խարշափուն adj. bruyant, murmurant.

խարշեմ՛, եցի va. faire bouillir ou cuire dans un liquide ; échauder ; brûler, consumer.

խարոյկ, րուկաց S. charbon

ardent, feu ; bûcher ; — արկանել լուցանել՝ վաո ել, faire,

allumer du feu; — մաք)աք}աս°բոյր, bûcher fatal.

խարուանք,նաց S. malheur,

calamité, désastre.

խարուեալՅ. malheureux.

խարուկածին a. né, produit du bûcher, ardent.

խարուկեւՐ, եցի va. brûler.

խարումն s. cautérisation.

խարսխաձեւ a. qui a la forme d'une ancre, d'un socle.

խարսխեմ*, եցի va. baser, fonder, fixer ; — <unju bLP յ ի մն , mettre son espérance en ;

— իմ* vn. être basé, fixé, fondé, avoir pour fondement.

խարտ s. limure.

խարտած, ոյ s. limaille.

խարտածոյ a. limé.

NUK

տեշ , [ւ a. blond.

Niupmbif, եցի va. limer.

խարտեշագեղ^. Ժ՚ԱՈ beau

blond ; — վարսք , cheveux blonds, d'un beau blond.

խարտեշանաւք , ացայ va.

blondir, devenir blond.

խարտիչ s. limeur.

խարտոց, ի S. lime,

limande.

խարտումն s. limure.

Ւ՚աւ, ոյ s. couche; pli; —

քյանածոյից, gi&ement ; խաւ (փաւ, էսաւ իխաւոյ a. adv.

de plusieurs couches, à plusieurs couches.

faiuLiup, ի, աւ s. ténèbres, obscurité; fig. affliction, tristesse; aveuglement; a. ténébreux, obscur; ի— գառնալ, se couvrir de ténèbres, s'obscurcir* — կալալ զա J ե՛ն այ՛ս

երկիր, les ténèbres couvrirent toute la terre; — տգիտու- Թեան , les ténèbres de l'ignorance.

խաւսւրսւբեր a. qui porte les ténèbres, ténébreux.

խաւարաբնակ, աց S. qui

demeure dans les ténèbres , dans l'obscurité.

Ւ՚աւարսւբորբ a. ténébreux, noir.

^ խաւարազգաՏ a. ténébreux,

obscur ; — լինել, se couvrir de ténèbres, se noircir ; — խափնուլ, devenir aveugle, s'aveugler.

գգնււտ a. ténébreux , obscur, noir.

խաւարակեաց V. I^uilui֊ ր ա բն ա կ .

խաւարակու^. qui engloutit les ténèbres.

իյաւարակոէո. a. ténébreux, noir.

Ւ՚ասարա^ալած a. qui Chasse

les ténèbres.

խ ա լա ր աս°ա£ a. entouré de ténèbres, ténébreux.

խաւարասէր a. qui aime les ténèbres, l'obscurité.

խաւարարգե^. qui est retenu dans les ténèbres; ténébreux, sombre.

խաւարեւք V. խաւարեցուցանեմ՝ et խաւարիւք

Ւ^աւարեցուցա՚եեւք, ուցի Va,

couvrir de ténèbres, obscurcir, éclipser.

խաւարիւք, րեցւսյ vn. ՏՑ

couvrir de ténèbres, s'obscurcir, S'éclipser; խաւարեցաւ

արեգակն՝ լուսին, le soleil, la lune s'obscurcit.

խաւարին a. ténébreux , noir, obscur,

խալարծի sm. bourgeon , germe, pousse, tendron.

խաւար&իլ s. rhubarbe.

խաւարումն s. obscurcissement; — արեգական լուսնի, éclipse de soleil, de lune.

խաւարչտին a. ténébreux, obscur.

խաւաոտ, ից S. légume.

Ւ՚աւեակ s. amphore, cruche, pot à l'eau.

*խաւի$ s. bouillie.

? խաւողախոա, ոյ S. Staphi-

saigre.

1 խափ s. surprise, saisie;

, ընգ խափս adv. par surprise; ի խափս անկան ել, être surpris, saisi, entraîné.

խափան, աց s. m. empêchement, obstacle, entrave; encombrement; a. oisif, désœuvré; — առնել՝ լինել, faire ou mettre obstacle, empêcher.

ծոյ, ի s. désœuvrement, cessation des travaux , empêchement.

խափանեւք, եցի va. empêcher, mettre obstacle à, susciter des obstacles, entraver, arrêter, embarrasser ; étouffer, faire cesser, abroger, abolir, détruire, supprimer; — գՏանաա.ար()ն, encombrer le chemin ; — զանցս ուբուք, barrer le chemin de qn.

Խափանիչ s. celui qui fait obstacle, qui empêche.

նոսԹիւն, խավւանումն s. empêchement, obstacle, entrave, embarras ; cessation , désuétude, abolition, abolissement; oisiveté, désœuvrement; ի խափանումն գալ անկան ել, cesser, tomber en non-usage, en désuétude.

խափաոաձայն Զ. aspiré ,

dur.

հ՚սւփնուս*, վւեայ vn. se fer-

mer ; passer, se faner, se gâter, s'aveugler; s'éteindre.

խափշիկ a. s. moricaud, nègre.

խափուցանեւք, ուցի va. fermer ; aveugler; éteindre; — գձոագ, éteindre la bougie, la lumière ; — զ!)ուո, laisser tomber ou éteindre le feu.

խափուցիչ S. éteignOÎr, խաքան, ի S. kan.

խբաոդեայ s. encensoir.

խեգ, խեԹ, ից, աց a. lOU-

che; խեԹի Çuijb[, regarder de travers, de mauvais œil.

խեԹաւք, ացի OU ացայ \'Ո.

regarder de mauvais œil, d'un œil jaloux.

Kb&bif, եցի va. pousser, heurter.

Ի֊՚եԹկես0, եցի va. heurter, frapper ; tourmenter ; — եղշերօք, heurter des cornes, donner des coups de corne.

խեԹկիչ a. qui heurte.

խելագար, աց a. qui a l'esprit de travers , timbré , insensé, frénétique, fou.

խ ե լա գա p ի if , ր եց այ \Ո . avoir

l'esprit dérangé, de travers, avoir un grain de folie.

խելագաոուԹիւն S. aliénation d'esprit , folie, démence, frénésie.

խելամուտ a. initié, instruit de, qui sait, qui a la connaissance, l'intelligence de ; — աււ-

Նել, initier, instruire, informer, faire comprendre ou considérer; — կացուցանել, faire entendre ; — լինել, être initié, s'initier , avoir l'intelligence de, s'apercevoir de, comprendre, saisir, entendre, être convaincu de, remarquer, reconnaître, ressentir, pénétrer; —

discerner le bien et le mal; — գտանել, comprendre; — լինել ոգւոյ նորա, entrer dans son esprit, saisir son esprit; —

լինել ապագայից , pénétrer

dans l'avenir.

խելամ՚տուԹիւն Sm. action

de comprendre, intelligence, compréhension, connaissance, science; réflexion, considération; աո քա£ — իրացգ, polir

bien comprendre ces choses.

խելայեգ a. écervelé, tête fêlée, évaporé, hors de lui.

խե լայ եղ ի մ՛, ղեալ^Ո. avoir

l'esprit de travers, la tête à l'envers, être écervelé, avoir la tête dérangée, le timbre fêlé.

Ւ>ելաշուր£ a. insensé , fou.

խելապատակ, աց SOI. Cervelet.

խելացի a. intelligent, sensé, sage.

խելացնոր , ից a. qui a le délire, frénétique, fou.

va. donner le délire , faire perdre l'esprit, rendre fou.

avoir le délire, être dans le délire, perdre l'esprit; perdre connaissance, se trouver mal, s'évanouir.

խելացնորուԹիւն sm. délire de l'esprit , délire , folie , frénésie.

* խելացուԹիւն S. sagesse,

prudence,

խելք, լաց sm. cerveau ; esprit , intelligence , sagacité ;

poupe; tête d'un pont; խելօք

adv. avec finesse, avec adresse, ingénieusement, adroitement;

իխելաց ելանել, perdre l'es-

prit, la tête, devenir fou; խելս խառնել, tacher de trouver ou chercher dans son esprit un moyen pour réussir, s'ingénier, s'aviser d'un moyen, user de ruse , d'artifice , trouver un expédient , un moyen ; յայլոյ. խելս լինել, être hors de lui-même, perdre la tête; *— ը կորսնցունել, perdre la tête ;

mettre qn. à la raison, au pas ; * — Ը գլոէ֊|;սը գաԼ> revenir à soi, à la raison, reprendre ses

sens; * — ին Է եկեր, — ը Թռու-

ցեր Է, il a perdu la tête, il est fou; * գլուխը — էհաձ y ^ e§t

tOUt distrait; իխելս նաւին, à

la poupe ; * — չէ, ce n'est pas sage, ce n'est pas prudent;

* — ը բանի մը տալ, Se donner

à, se passionner pour qch.

խեխբիմ՝, pbguij vn. s'atta-

cner, se lier.

խեղ, աց a. impotent, estropié , privé d'un membre, mutilé; — ոտամբ, boiteux.

Ւ՚եղաԹիւր a. courbé, oblique , de travers , contourné , tortu , sinueux , tortueux ; fig. pervers, dépravé; — jo- ԺարուԹիւնք, inclinations perverses.

խեղաԹիւրիւք, pbgug VU. Se

courber, devenir tortueux, oblique; fig. se dépraver, se pervertir.

Ւ՚եղաԹիւլւուԹիւն sm. obliquité , sinuosité , tortuosité , contorsion; fig. perversité.

խեղգ, ից s. corde ou lacet pour étrangler; étranglement,

Strangulation; — առնել անձին, • — արկանել, — րնգ անձն արկանել, ի — գտլ, ի — մտաբերել, s'étrangler; — ընգ

անձն ուրուք արկանել, passer la corde au cou de qn., l'étrangler.

խեղդամահ a. étranglé, suffoqué; — առնել, étrangler, suffoquer, étouffer; — լինել, être étranglé, suffoqué, étouffé.

խեղդան, աց S. COrde pOUl՝

étrangler.

խեղդեմ, եցի va. étrangler ; étouffer, suffoquer; tordre le cou; tourmenter.

հ՚եղդումն s. étranglement, stran gulation ; étouffement , suffocation.

Nbnbif, եցի va. estropier, mutiler, paralyser.

խեղեփ s. partie, moitié.

խեղկատակ Sm. bouffon ,

mime, farceur, goguenard.

խեղկատակեմ՛, եցի Vll.bouf-

fonner, faire le bouffon, le farceur, goguenarder.

խեղկատակուԹիւն S. bouffonnerie, mimerie, farce, arlequinade, pasquinade, goguenarderie.

conscience.

խեղուԹիւն s. privation de

quelque membre, paralysie.

խ են եշան ա մ, ա ց այ \Ո . VÎ Vre

dans la mollesse, dans les délices, être voluptueux, se plonger dans la débauche, faire la noce.

խենեշացուցանեմ, ուցի va.

plonger dans la mollesse, énerver, débaucher.

խենեշուԹիւն s. mollesse, vie molle et voluptueuse , débauche.

խենէշ, ից, աց a. Vûlup-

tueux, débauché, efféminé.

խեշերանք, նաց sm. rebut,

épluchures, restes.

խեչակեւք, եցի va. éehalasler, étager, soutenir, ramer.

խեչսսիառ. li . խաչափառ., խ b չւք այ ր V . Սար վւ ին այ .

խեո, ից a. insubordonné, désobéissant, indocile, rétif, pervers, rebelle, récalcitrant, obstiné, taquin.

խեո-bif, եցի vn. ne pas obéir, être insubordonné , se révolter , se rebuter ; — զայրագին ի վեր այ ifhJbiuLg, être

acharné les uns contre les autres : — իսանձուց, ne plus

obéir au frein.

Ւյեո ուԹիւն s. insubordination, désobéissance, indocilité, obstination , esprit de révolte , opiniâtreté, taquinerie.

խեց V. Ւ^՚եցի, Zbg.

a. construit en briques, խեցբեկ a. baragouiné, mal

articulé OU prononcé; — բարբառ, baragouin, baragouinage; — բարբաո ոփ զբանս

արձակել, baragouiner.

խեցբեկագոյն a. grossier, rude, barbare.

խեցբեկես՞, եցի va. baragouiner; — զգա գդի աո էն, baragouiner ou ecorcher le français.

խեցգետի , տւոյ , տեաց , խեցգետին, տնի S. homard.

խեցեգործ, աց sm. potier ; faïencier.

խեցեգորձուԹիւն s. poterie ; faïencerie.

խեցեկոյտ փՏիո. sm. ostracisme.

խեցեգէն, ղինաց a. fait de

terre cuite, de faïence ; s. faïen cerie, faïence.

խեցեւքոոԹ, ից sm. coquille, coquillage, crustacé ; coquille, écaille , enveloppe crustacée ; a. testacé , crustacé.

խեցեցուց անես՞, ոլ<]ի Va.

dessécher, rendre tout sec.

խեցի, եցւոյ, եցեաց S. terre

cuite , brique , tuile ; faïence ; terrine , écuelle ; tesson , têt , éclat: test, coquille, écaille; coquille , coquillage ; — ք , poterie; faïencerie.

խեփոր s. coquille, test.

խօեւք, եցի va. arracher, rompre, couper, déchirer; — գք}երս , arracher les cheveux; — ներքինիս, châtrer; — իւք vn. être arraché, se rompre.

խզումն s. action d'arracher, de rompre.

խէԹ, խեԹի, խիԹի sm. obstacle , empêchement, embarras; ressentiment, haine; jalousie; conscience, scrupule; doute, soupçon; crainte; colique; խեԹիւ 1}այել, regarder de côté, de mauvais œil.

խէչ, ից s. échalas, étai, tuteur, rame ; éerevisse ; — դնել

խԹան, աց s. aiguillon ; fig.

aiguillon, stimulant; ընգգէւք —ի աքացել, regimber contre l'aiguillon.

խԹեւք, եցի va. aiguillonner,

picoter; fourrer, enfoncer; fig. aiguillonner , stimuler ; կաշառս —, graisser la patte à qn., le corrompre; — իս° vn. se fourrer, s'introduire, s'enfoncer.

հ՚Թիչ a. stimulant,

խԺաբանուԹիւն sm. barbarisme.

Իժաբար adv. d'une manière barbare, en vrai barbare.

խժական a. de barbare, barbare.

խժական n ւԹիւՆ s. brutalité, cruauté, inhumanité.

խժգան; ի— կալ se buter,

s'obstiner, s'opiniâtrer.

խժգժագոյնս adv. barbarement.

խԺգԺուԹիւն s. barbarie.

խժգուժ, ի g a. barbare, féroce, sauvage; barbare, grossier.

խժենի, նւոյ s. gommier.

խիզախ a. hardi, courageux, hautain, précipité.

խիզախես՞, եյյի vn. s'avancer hardiment , s'enhardir , braver, oser, prendre confiance ou courage, se permettre, entreprendre, s'exposer, s'élancer; — իվտանգս, s'exposer au danger, aller chercher les périls, se précipiter dans le danger; — իմնւրտ, se jeter dans la mêlée.

խ^ զա խեցուց անելք, ուցի va.

enhardir, encourager.

sm. hardiesse, courage, confiance, audace.

խիԹ, խԹից, խԹոց s. colique ; élancement ; écueil.

խիԹամ', ացի vn. se douter, soupçonner, redouter, être inquiet, tenir pour suspect; խի-

Թայի ընդ. կորուստ նորա , je

craignais de le perdre.

խիժ, խժաց sm. gomme; առաձգական —, gomme élasîique.

խիլտ. perquisition, recherche minutieuse, investigation; — արկանել, rechercher minutieusement, fouiller; faire perquisition, une perquisition.

խիխաւրայ sm. humeur fétide , chose dégoûtante , abomination.

* խիկար, ի a. sage, savant; pédant.

խիդ a. impur, profane.

խիղր s. vrille, tendron ; — u արկանել, se cramponner à, s'attacher à, serrer étroitement, s'entrelacer.

Ի՚իղՏ, խդՏիյիւ s. scrupule; conscience ; a. scrupuleux ;' —

ւքտաց , conscience ; խղէտիւ

ւքտաց, consciencieusement, en

OU avec Conscience; լո եցուցսւ-

նել զ— ւքտաց, étouffer ses re-

mords; կշտամբանք յ^՚ւ^ի

ս՞տաց, le reproche de la conscience; յազատուԹիւն խղՅի ս°տացն, pour l'acquit de sa

Conscience ; ազատուԹիւն խըդ-

£ի, liberté de conscience; *— ընել, se faire scrupule, cons* science de.

խիՅ, իւ^ից s. gravier.

խինդ S. joie; աււ խնդին,

de joie.

„ խին ծ, խինձ s. sein ; sinuo-

sité , enfoncement , cavité , repli.

* խիպիլիկ s. fantôme.

dur, rude, raide; austère, sévère, inflexible; rigoureux, rigide, violent; pénible, difficile ; —, խստիւ, durement, rudement, sévèrement, avec sévérité; խստիւ գնալ, mener, traiter sévèrement , brutaliser, brusquer ; խիստ է քեզ, il vous est dur ; — բանք, paroles dures, sévères; — կեանք, vie dure,

austère; — u րարբաո.ել խօսել

ընդ ումեք, parler durement avec qn., lui dire des duretés.

խիտ, խտի a. dense, dru, serré, compacte ; épais, touffu.

խիտ աո. խիտ, d'une manière serrée , compacte ; tout près les uns des autres; fréquent ; fréquemment, souvent ;

— 1)աոուա&ք, coups redoublés.

խից s. bouchon, tampon;

— ալ» կա՛սեի boucher, tamponner; barrer, empêcher, arrêter.

խիւս , ի s. bouillie; pulpe.

խլայ , է» g sm. vêtement ou robe d'honneur.

խ լա՛՛ս աս" , ացայ \'Ո. devenir

sourd.

խլա g ուց անեմ՛ , ոսցի Va.

rendre sourd, assourdir; — դլսելիս, étourdir, casser latête.

խլացուցիչ a. assourdissant.

խլեմ՝, եցի va. arracher, ex-

tirper, déraciner; détruire, démolir, abattre, démanteler,

ruiner; — զատամն ուրուք,

arracher, extraire une dent à qn.

խլինք s. mucosité, morve.

խլիչ s. extirpateur.

խլիրդն s. méd. cancer.

խլխլես՞, եցի va. tirailler; faire semblant de ne pas entendre, négliger, omettre, passer sous silence ; chercher des prétextes , prétexter.

խլնոտ a. morveux, muqueux.

խլուԹիւն s. surdité.

խլումն s. arrachement, extirpation , extraction.

խլուրդ, լրգից, խլուրդն, լրդան S. taupe.

խլրդենի, նւոյ S. pathol.

gangrène.

խլրտեւք. եցի va. remuer, mouvoir, agiter, donner quelque impulsion.

եցայ vn. bouger, se remuer, se mouvoir, s'agiter; քուն

նորա, le doux sommeil s'était insinué dans ses membres.

խլրտումն s. mouvement, agitation.

խխնչեմ՝, եցի vn. hennir, խխնչիւն s. hennissement *

Ի՚ձբիձ, բծաց s. censure, critique; examen, recherche.

խ&բձեւք, եցի va. censurer, critiquer; examiner, rechercher.

*խ£իպ s. piqûre (d'étoffe) ; — ընել, faire une —, piquer.

խձկեմ՝, եցի va. bourrer, rembourrer; — զորովայն, se bourrer.

խծուծ, խծծոյ տա. étoupe, filasse, bourre.

* խծպեւք, եցի va. piquer.

խձպիմ՝, պեցայ vn. se rétrécir, se serrer, se tortiller.

խղաւոեղի, ղւոյ S. lieu de la

cabane.

խղիկ, ղէլան s. petite cabane, chaumine.

խղխայԹ, ից S. SUppura-

tion, pus.

խղխայԹեւք, եցի va. cacher; exciter; — իմ՛, vn. abcéder, suppurer, aboutir.

jugé par sa conscience , se faire conscience.

խղճական a. qui a la conscience d'une chose, coupable.

խւլԶա1յար, ւսց a. SCrupu-

leux.

խւլՏա1)արուԹիւն 5. grand

scrupule.

Ւ՚ղՏաւք, ացի vn. se faire conscience, scrupule de qch., s'en abstenir; avoir pitié de, compassion de.

խոհամիտ a. SCl'UpuleUX ,

méticuleux.

խղՏեւք, եցի vn. se faire conscience , scrupule d'une chose; ոչ ինչ խոթեցի, je me suis cru autorisé de ; ոչ ինչ խղՏեւք, je ne me fais pas conscience de.

խւլՅմտանք , նսւց S. COn-

science ; * — ընել, se faire conscience , scrupule de ; * —

չունի, il n'a pas de — ; խւլճւքը-

տ անօք , consciencieusement , avec conscience.

ruijtîifiniuU|iujLnna. conscien՛ cieux; — լինել, être—.

խդուըրաիւն s. tintamarre, alarme, rumeur, bruit.

խղունջն, ա g S. escargot.

Իգախառն a. graveleux.

խճաքար, աց S. grès.

խճողեմ՛, եցի va. farcir, remplir, gorger; — զորովայն, se farcir ou s'emplir l'eslomac de, s'empiffrer, se gorger.

ԻՏոսլտ. cuis, farce.

խմբագիր, գրաց s. rédacteur; compilateur; Y. խմբա֊

խմբագրապետ, ի S. rédac

teur en chef.

Ւ՚ւքբագրեւք, եցի va. compiler, rédiger.

խւքբագրուԹիւն s. rédaction;

compilation.

խմ՛բանդրի, դրւոյ S. groupe.

խմ՚բարան, աց s. assemblée; — եկեղեցւոյ, nef d'église.

խմբեմ՝, եցի va. assembler, rassembler, réunir, convoquer ; grouper, rallier, attrou-

per; mettre aux mains, aux prises, livrer; célébrer, fêter;

— պատերազմ*, faire la guerre ;

— իմ՛, Vïï. se rassembler, se réunir; se rallier, s'attrouper; se mêler dans un combat, en venir aux mains; խմ՚բեցաւ պատերազմն, la bataille commença, s'engagea.

խմբովին adv. par troupes, en troupe, en foule.

խմեմ՛, եցի va. boire, absorber, s'imbiber.

խմոր, ոյ, ով sm. levain, ferment.

խմորե ալ a. fait avec du levain, fermenté ; s. pain levé, fermenté.

խմորեմ՝» եցի va. faire fermenter; — ԷլՐ vn. fermenter.

խլքորեցուցիչ a. qui fait fermenter.

խ ifn ր կեն ի, նւոյ s. arbousier.

խմորուկ, րկի s. arbouse.

խմ՛որումն s. fermentation.

խնամ՛, ոց S. SOUl , SOllid-

tude , attention ; empressement; — ա8ել ունել տանել,

soigner, prendre ou avoir soin de, ménager, s'occuper de, prendre ou témoigner intérêt à; խնամով, avec soin, soigneusement ; գա մեն այն փոյԹ եւ q—

ունել գումեքէ, prendre toutes sortes de soin de qn.; տարածել ի վեր այ ուրուք զ խնամս իւր՝ (լգուԹ խնամոց , entourer

de soins qn., en prendre soin ;

porté à faire le maL

խնամ՛ագութ a. tendre, plein de sollicitude.

խնամած, խնամ՛ատու, աց a. Soigneux; V. խնամ՛ակալ.

խնամ՚ա&ուԹիւն Sm. SOin ,

inspection.

խնամ՛ակալ, աց a. qui a

soin de ; régent ; tuteur, cura֊ teur; protecteur.

խնամ՛ակալու a. qui a soin,

tutélaire.

attention, sollicitude; tutelle; régence ; protection ; la Providence.

խնամ՚ասլետ, ի S. régent.

խն ամ՛ա պետ ուԹիւն S. régence.

խն ա մա ր ա ր V . խն ա if ա կա լ.

խնաւքարկեմ*, եցի va. soigner,prendre ou avoir soin de, donner ses soins à, s'occuper avec sollicitude de, protéger.

խնամեխօս,աց s. entremetteur d'un mariage ; — լինել, traiter d'un mariage.

խնամենամ*, եցայ vn. s'ap-

par enter,֊ s'allier à ou avec.

parent, allié; — առնել, apparenter, allier; — լինել, Y*

խնամոտ, m g a. soigneux; plein d'attentions , de sollicitude, charitable.

հ՚նամուԹիւն sm. alliance, affinité, parenté; — • առնել

խնայ առնեմ՛ V. խնայեմ*, խնայեւսլք, խնայեմ՛, եցի Yn.

épargner, ménager, traiter avec ménagement; épargner, économiser; refuser; — ի կերա կրոյն, épargner sur sa nourriture, prendre sur sa bouche ;

— իԺաւՐանակն, économiser le temps.

խն այ եցուց անեմ՛ , ուցի va.

faire épargner ou ménager.

խնայոգ s. ménager, ménagère, économe.

épargne, ménagement; épargne, économie.

խնդալից a. plein ou comblé de joie, joyeux, enjoué, gai; — adv. joyeusement, gaiement;

— լինել, être comblé, pénétré de joie.

խնդակոԹ s. ciguë.

հ՛նգակի ց լինիս* vn. se réjouir avec qn. , féliciter ou faire des compliments à.

Ւ՚նդակցուԹիւն s. congratulation, félicitation , compliment.

խնդամ՛, ացի vn. se réjouir, éprouver de la joie , avoir ou ressentir de la joie, être bien aise, charmé, enchanté ou heureux de; salut (en tête d'une lettre); խնդա, réjouis-toi!

bonjour,, je vous souhaite le

bonjour; բազում՛ — ասել,

souhaiter le bonjour, dire adieu ; — ըն դ ումեք, se réjouir

avec qn.; խնդացին յոյժ ուրա-

խուԹիւն մեծ, ils furent transportés d'une grande, d'une extrême joie.

խնդամիտ a. joyeux, enjoué, gai, ravi.

ciguë.

réjouir, donner ou causer de la joie.

խնդթոսնդ a. inégal, tortueux, plein de bosses; — ք s, aspérités, bosses.

խնդիր, դրոց s. question; demande, sollicitation; discussion , contestation , controverse ; examen ; perquisition, recherche, enquête; proposition, thèse; problème ; — բայի, régime d'un verbe ; — աո նել,

երԹալ, chercher, rechercher, être à la recherche de, faire des recherches, recourir, examiner , faire une enquête ;

causons sur ce chapitre ; — մի ունիս0 իթէն, j'ai un service à réclamer de vous ; — եդեւ , il a été question ; il s'éleva une discussion ; —յ ուզե՛լ, soulever une question, une discussion ; — ի յէօ առնուլ, aborder une question, la traiter; — ի^իշի կայ , il est question , il s'agit de; ի— լինել ուրուք, être à

la recherche, à la piste de qn.

խնգուԹիւն s. joie, réjouissance, enjouement.

խնդրակ, աց s. chercheur ; solliciteur; émissaire, commissaire ; V. խնամակալու; — u արձակել զենի ուրուք, faire

courir après qn.

խնգրականք S. objet de

recherche, sujet de question.

խնդրեմ՛, եցի va. chercher, rechercher; demander, solliciter, implorer; demander, requérir; demander, questionner; désirer, tacher; — գանձն ուոուք, en vouloir à la rie de

qn. : զչաքյս անձին ել եԹ — ,

n'avoir d'autre vue que son intérêt.

խնդրուա<5՜ք, ծաց, Տ՜ոց Sm.

demande, sollicitation, prière.

խնգոուԹիւն s. recherche:

demande .՛ — վրիժուց Y. M-րէԺ-

խնծէղ^ s. transport de joie.

ris, jeux folâtres, joie, gaieté.

խնդալից a. enjoué, gai.

խնծղամ, ացի vn. tressaillir de joie, se réjouir.

խնկարեր. աց a. qui produit de l'encens ; qui porte de l'encens, des parfums.

խնկալից a. plein d'encens.

Ւնկախառն a. mêlé d'en-

cens.

խնկածաղիկ, ղկի S. sauge.

խնկաձու. աց a. odoriférant, aromatique.

խնկակալ, աց S. autel de

l'encens; encensoir.

խնկահոտ a. parfumé

riférant.

խնկաղաց , աց S. moulin

à moudre de l'eneeDs; cassolette : parfumeur.

cassolette.

խնկանուէո a. offert COffiCl?

de l'encens . eue lent.

խնկարան, աց S. Cassolette, խնկարկեմ՛, եցի va. eiî-

censer.

խնկարկու, աց s. thuriféraire: fig. encenseur, louangeur.

խնկարկու^իւն s, encensement.

խնկեմ', եցի va. encenser.

offrir de l'encens: parfumer:

offrir: fig. encenser, donner de l'encens, de l'encensoir.

խնկենի, նւոյ, նեաց S. tôt.

encensier: encens, parfum.

խնկեփեաց. եցաց S. parftl-

meur.

խնկունի, նւոյ s. romarin, խնձոր, ոյ s. pomme : pommier.

ձորւոյ s. pommier.

խնձորօղի, ղլրյ S. Cldrê.

խնոցի, ցւոյ s. baratte.

խնում, խցի va. boucher, fermer, combler.

խնչել, եցի vn, grogner:

* se moucher.

խնօոյք. չոյից sm. festin,

banquet, régal, grand dîner, grande chère ; réjouissance ,

fête; — ju առ նել յօրինել,

faire festin ou grande chère, régaler, festiner, donner un

l'égal; — խրախճանա g, festins délicieux; խնչոյս ուրախու- Թեան յարգարել ումեք, faire

une fête solennelle à qn.

* խնտումերես a. qui a l'air gai, joyeux.

* խշխշաս0? ացի vn. être affligé, avoir pitié, être touché, navré.

* խշխշացնեմ՛, ուցի va. affliger le cœur, toucher, navrer.

խշտեակ, եկաց S. COUChette,

grabat, méchant lit.

խշտիք, տեաց S. méchant

lit, grabat; gîte, repaire, tanière.

խշտրեմ՝, եցի vn. mépriser.

^ntl> b9 » ա9 sm* cochon, porc ; rais, rayon de roue, pied ou montant d'une chaise, etc.;

— մատակ, truie , coche ; —

կօնչէ, le - grogne.

խոզակ, աց s. baie, grain;

— շերամոյ, COCOn.

խոզակերպ a. semblable à un cochon, de cochon.

խոզան , աց sm. chaume.

խոզանակ, աց S. brosse à

habit, vergettes ; մաքրել— աւ

խոզւսնակագորՏ-, աց Sm.

brossier.

խոզանակես", եցի Va. brOS-

ser, vergeter*

խոզանաս՞, ացայ vn. devenir cochon, changer en cochon.

a. hérissé, dressé comme des chaumes.

խոզանոց, աց S. étable à

cochons.

խոզան ստեւ s. soie de porc.

խոզատանձ, ից SIÛ. poire

sauvage ; méd. écrouelles , scrofules.

խոզարած, աց S. gardeUT

de pourceaux, porcher.

խոզեան S. pi. les COCllOnS.

խոզենի, ենւոյ, ենեաց a. de

porc ; s. chair de cochon, porc frais.

խոզերամ՛ակ, աց S.trOUpeaU

de cochons.

խոզկաղին s. faîne, gland.

խոզուԹիւն s. cochonnerie.

խոզուկ s. porc-épic.

խոԹ s. alcyon.

*խոԹես՞, եցի va. enfoncer, faire entrer, introduire; piquer.

խո Թո տես՞, եցի vn. regarder de mauvais œil, de travers.

խոժոռ, a', morne, triste, irrité , fâché , dur , refrogné , menaçant, sévère, hagard, hideux, rébarbatif, de travers; gros, grossier ; — դ-ԷՀք, regard de travers, mine, visage austère; — ալք, yeux austères,

sombres; — ակնարկել յոք,

jeter sur qn. un regard terrible, lancer des regards de colère; — Օայել, faire la mine

à qn.. rechigner, regarder Je travers, promener un œii hagard.

խոժոռագեղ a. laid, difforme.

խոժոռագէլք. գխքաց a. qui

a le visage. l'air dur. qui a un visage triste et refrogné, d'un visage sévère; — ni spectres horribles.

Ի*ո4ոոյա$սւյեաց a. qui a un regard hagard.

խոժոո եցո լցա՛ն եմ՛, ուցի va,

irriter, fâcher, aigrir; — <լգէմն , contracter ou froncer les traits du visage, faire mine.

prendre un air austère.

հ-՚ոժոո-իևք, ո եցայ vu. se refrogner, rechigner, prendre un air refrogné, froncer les sourcils. avofr l'afï manss être maussade, d'une humeur sombre, bouder, se piquer, se fâcher, aigrir; խ nd-nn.bg ան նս°ա, ils s'irritèrent contre lui ; խոժոռփն երկինք, le ciel se couvre de sombres nuages.

ՒսոԺոո ու13փւն s. air triste et refrogné. air chagrin ou maussade, mauvaise humeur, r :- r > gnement, bouderie, mine, ressentiment.

խոլես՞, եցի va. chasser, disperser.

խոլորձ, լրձան S. bot, OT-

chis, salep.

Ւ՚ոխոմք, ս՛ա g s, ravin, ravine; vallon ombragé, forêt.

հ*ոխուքաձ|ւգ|յ sm. vallons ombrage's.

խ n խ n c , h ց . խո h] n a uîfj n . ն m g

s. murmure, bruit ; — ւ[տակի.

— d'un ruisseau.

խոխոչես՞, եցի VU. miir-

murer.

խոկ S. pensée; — ի միտս

կայր նորա. il avait le d

խոկաս՞, ւսցի Vil. ir

réfléchir, méditer, se recueillir.

Ւ֊՚ոկոււքն sm. pensée, réflexion, médi

ment.

Nnn. ի g s. mets.

nbif.

խոլական, աց a. prudent,

sage, raisonnable, sens

CTct. CÎrCOnspect; — այր. un

homme raisonnable,

խոհակա՛նաբար adv. prudemment, sagement.

խոքԱսկաՆուՕփւն ՏՈ1. prU-

dence . sagesse, discrétion, circonspection, le bon sens.

խո քիս կեր. աց s. cuisinier.

խ n fi ա կերեմ՛, եցի vn. CUJSi-

ner. taire la cuisine.

խոհակերոց, աց S. Cuisine ;

անօք}ք — [i , batterie de cuisine.

la cuisine, cuisine.

խոքյավա-Սաո., աց S, traî-

teur.

խոհարար, աց s. cuisinier, chef.

i, l'art de

խոհարարեմ՝, եցի va. préparer à manger, cuisiner.

խոհարարուհի sf. cuisinière ; քաշ — , cordon bleu.

խոք)եակ, եկի s. garçon ou fille de cuisine.

խո1}ես°, խոքյեւքաբար, խոէ^եմուԹիւն V. խոլական, etc.

Խոհեմազարդ, a. prudent.

խոհեմանամ՝, ացայ vn. devenir ou être prudent, sage.

խոքյեր s. ordure, iminondice, boue, fange; — ք պդծու- Թեանց, les impuretés.

խո^երական a. sale, impur, fangeux ; — ձեո-ք, mains impures ; — բանք, propos orduriers, infamies.

խողխողեմ՝, եցի va. égorger, tuer, massacrer.

խողխողումն S. action d'é-

gorger, {le tuer.

խողովակ, աց Sm. tuyau ,

tube, conduit.

goret, petit cochon, jeune porc, cochon de lait.

խոյ, ոց s. bélier; cabestan; art mil. bélier; astr. bélier; ջրաբաշխական — , bélier hydraulique, ՛

խոյակ, աց s. chapiteau.

խոյանամ՛, ացայ \'Ո. fondre

ou tomber sur, s'élancer sur, se. lancer, se jeter, se précipiter, s'abattre sur.

Ւ՚ոյզ, խուզից s. recherche,

examen ; — եւ խնդիր, recherche, perquisition; — արկանել, ի — եւ ի խնդիր արկանել, ի — եւ ի խնդիր լինել, —

եւ խնդիր առնել, examiner, rechercher, faire des recherches, des perquisitions, une enquête, s'informer de; — եւ

խնդիր աո նել ումեք, être à la

recherche, à la piste de qn.

խոյԹ, խԹի s. zool. gavial.

խոյլ, խուլից S. Scrofules,

tumeur scrofuleuse ; — պարանոցի, goitre.

խոյս sm. fuite; — տալ,

prendre la fuite , s'enfuir, décamper, Jâcher pied, s'échapper, se sauver, montrer les talons, s'évader, dénicher, plier bagage ; éviter, fuir.

խոյր, խուրի s. tiare, bandeau, diadème; turban.

խոյրադիր a. qui met une tiare.

խոյրարար, աց S. fabricant

de tiare ; chapelier.

խոյօղ, աց S. CTOC , Crochet.

խոնարք), աց a. bas ; humble ; bas, vil; faible ; — սրտիւ, humble de cœur; ի—, prép.

adv. en bas; de haut en bas; au bas ; dessous , au-dessous ; աչք ի—, les yeux baissés; ի վեր եւ ի — , sans cesse ; — առնել, humilier; — ւինել, être humble, s'humilier.

խոնարհաբար adv. humblement.

խոսարքյագոյն a. adv. plus bas.

խոնար()ա կողմն SIT1. le CÔté

bas.

Ի*ոևւսըք)աք)ւս\{3ւ. qui penche en bas.

խոնարհամիտ a. humble, modeste.

Ւսոնաոք)աւքտուԹիւԼ s. humilité, modestie.

ցանեւք; — qpmju > conjuguer les verbes.

va.abaisser, rabaisser, baisser ; incliner; humilier; — զամբարտաւա՚եուԹէւե ուոուք, rabaisser, abattre ou abaisser l'orgueil de qn.; Աստուա& խոնարք)եցուցանէ <լաւքբարտաւանս ,

Dieu abaisse les superbes ; — գանձն աո. se rendre condescendant pour, condescendre à; — զգլուխ , incliner la tête.

խոնարքյիմ՝, ք}եցայ Yn. Sa-

baisser, descendre, s'incliner, pencher; s'humilier; céder, baisser pavillon ; décliner ; gram. se conjuguer ; ի— աւուր, sur le déclin du jour; — յ ամբար տաւանուԹենէ, perdre sa fierté; յ երկիր —, se prosterner ; — աո աչի Աստու&ոյ, s'in-

cliner devant Dieu.

խոնարքյուԹիւն S. humilité;

abaissement ; humiliation.

խոնարհումն s. abaissement; humiliation; déclin; gram.

conjugaison.

խոնաւ, աց a. humide, moite.

խոնաւալից a. plein d'humidité, très-humide.

խոնաւական a. humide, խոնաւայոյզք, յուղից S. m.

humidité, temps humide.

խոնաւանաւք, աոաւ \՜Ո. devenir humide, s'humecter.

խոնաւաչափ , ի s. hygromètre.

խոնա լա չափ ական a. hygrométrique.

խոնաւաչավւուԹիւն s. hygrométrie.

ցանեւք, ուցի va. humecter, rendre humide.

խոնաւուԹիւն s. humidité, moiteur.

-խոն-Յան, ունք S. cordon à

coulisse passant par la ceinture des caleçons pour les serrer.

խոնջ, ի—, adv. au-dessous.

խոնչ a. las, fatigué.

խոնօեց ուց անեմ՛ , nL9b ՝'**•

lasser, fatiguer, briser.

խոնյփւք, չեցայ \ո. se lasser, se fatiguer, se donner de la fatigue.

խոնշուԹիւն s. lassitude, fatigue.

խոշոտ S. foin.

խոշոր, ից a. rude, âpre, raboteux, dur; gros, grossier, rustique, commun; grossier, impoli; scabreux, difficile, pénible ; grossier, rude , désagréable, barbare; peint, aigre ; — գոյնք, couleurs aigres.

խոշորաբար^ s. grossièreté.

խnշnրluգեrԼa.difforme,laid.

խոշորագոյնս adv. grossièrement.

* խոշորնամ* , րցայ vn. devenir gros, grossir, grandir.

ԻոշորուԹիւն s. grossièreté, rudesse, dureté; grosseur.

*խոշորցնես", ուցի Va. grOS-

sir, agrandir.

խոշտանգանք, նաց S. tor-

ture , supplice , châtiment , tourment.

խոշտանգեմ*, եցի va. torturer, faire vivement souffrir, châtier, battre.

խոչ, ից s. obstacle, empêchement, entrave, accroc, embarras ; les épines du hérisson ;

iuÇui — անկոխելի, voilà ԱՈ

obstacle insurmontable ; -խափանարար, grand obstacle,

impossibilité, digue; տապալել գա յենայն զխոչ ել գխուԹ,

surmonter les plus grands obstacles; — լինել, être, mettre obstacle à, empêcher.

croc- en-jambe , obstacle, entrave, empêchement, embarras; — լինել, être obstacle, empêcher, entraver, mettre des entraves.

խոպան, ի a. en friche, inculte ; s. friche, désert.

խոպանանամ՝ , ացայ Vn.

être en friche , être inculte , devenir désert.

խոպանեմ՝, եցի va. laisser en friche, dans un entier abandon, rendre désert.

խոպոպ V. խոպոպիք, խռպոպես՞, եցի Va. Mser,

boucler,, frisotter; — իւք vn.

se friser, se boucler.

խոպոպի a. frisé , bouclé ; — ք, s. frisure, cheveux irisés, boucles; — u աո նել, friser.

խոո. ou խոո ն s. ive, ivette.

խոո ապետ, աց S. maître du

palais.

խոո-եմ՝, եցի va. creuser.

խոո ոչ, աց s. creux, excavation., cavité.

խ n n n չան ա if , ացայ. խոո ո-

չիմ՝, չեցայ vp.se creuser.

խոստարանուԹիւն Sm. pro-

messe.

խոստանամ*, ացայ vn. promettre , donner parole , s'engager.

vn. confesser, avouer, reconnaître ; se confesser, aller à

COnfeSSe; — Լի՚^լ զյանցանս,

avouer sa faute ; — լինել գմեգս իւր, confesser ses péchés, se confesser.

sf. celle qui se confesse, pénitente.

confesseur, directeur de conscience.

խոստովանանք S. COllfeS-

sion; —ի երԹալ, aller à confesse.

confessionnal.

խւատալանաոոյր , nbn V.

խոս tn ովանա գուս տ ր .

va. confesser, entendre la confession.

խոստովանիս", եցայ VU.

confesser , avouer , reconnaître ; professer, croire ; se confesser, aller à confesse, faire sa confession; պարտ է —, il faut avouer ; — զլքեդս , confesser

OU aCCUSer Ses péchés ; — qj անցանս , avouer ses fautes , faire l'aveu de ses fautes ; զսլարտուԹիւն —, s'avouer vaincu, baisser la lance.

խոստովան ող, աց S. COnfeS-

geur de la foi.

celui qui se confesse, pénitent.

խոստովանուԹիւն ՏՈ1. COn-

fession, aveu; confession (des péchés); երԹալ ի—, aller à confesse.

խոստուկ s. colique; — լի- 1ւել, confesser, avouer; — ունել, avoir la colique.

խոստումն s. promesse, parole, engagement; սյա^ելզ-, կալ ի խոստման, tenir ou garder sa parole, sa promesse;

ne pas tenir sa promesse , manquer à sa parole, manquer de parole; — տալ, donner sa parole, promettre; սնոտի խոստըմունք, promesses en l'air, eau bénite de cour : սնոտի

խոս տս՞ամբք սլա րարել, amuser

ou bercer par de vaines promesses; մեծամեծ խոստմունս

առնել, promettre monts et merveilles.

խոտ, ոց s. herbe, herbage; pâture, pâturage ; չոր — , foin, fourrage.

խոտաբեր a. qui porte ou produit de l'herbe, du fourrage.

խոտաբուտ a. nourri d'herbage ; d'herbe, d'herbage.

խոտագէտ sm. herboriste , celui qui connaît les herbes.

խոտալից a. plein d'herbes, de foin, herbeux.

խոտակեր, աց a. qui mange de l'herbe, herbivore.

խոտա()աւքբար, ոյ S. m. tas

d'herbe, amas de foin.

խոտաճարակ, աց a. qui

mange de l'herbe, herbivore; qui pâture; -— լինել՝ շրչել, manger de l'herbe, pâturer.

խոտան, աց a. rejeté, mis au rebut, abject, vil, mauvais, méprisable, banal; — առնել, rejeter, réprouver; խոտանաւ, honteusement ; avec excès.

խոտավաճառ, s. herboriste, celui qui vend des herbes.

խոտաւէտ adj. herbeux, herbu.

խոտաքաղ s. herboriseur;

— լինել, herboriser, խոտեդէն, ոինաց a. d'herbe;

s. herbage, légumes.

խոտեմ, եցի va. rejeter, repousser par ménris, mépriser, déprécier, dépriser, dédaigner;

— իմ* vn. être rejeté, méprisé.

խւաւոո auj. oblique; détourné, égaré, erroné.

խոտորալափ, ու S. décli-

nateur.

ցուցանեմ՝, ուցի va, détourner, donner une autre direction, dérouter , égarer . dévoyer ; fig. égarer, induire en erreur, ramener à d'autres sentiments ; — զսիրտ, pervertir, dépraver le cœur.

խոտորեցուցիչ S. Celui qui

détourne , pervertit ou égare.

Ւ՚ոտորիւք, ռեցայ vn. se détourner, dévier, s'écarter, s'égarer, se dévoyer, se fourvoyer; fig. s'égarer, se pervertir, se laisser aller; éviter, s'éloigner; — իչաոէ, se détourner du mal.

խոտորնակ, աց a. oblique ,

transversal; — ou — u adv.

obliquement, de travers.

խոտորնակի adv. obliquement, de travers, transversalement.

détourner, s'égarer, dévoyer.

8. obliquité, inclinaison, déviation , diversion , écart ; fig.

égarement, dépravation.

խոտուցք, տցաց s. jarret; articulation.

խոր, ոց a. profond; fig.

profond, difficile à pénétrer; profond, grand, extrême; ի— adv. profondément; à fond; grièvement; ի— £յոցել, percer jusqu'au fond du cœur, blesser

ou piquer au vif, au cœur, navrer ; ի— խոցիլ, être blessé au vif, au cœur, être touché ou

piqué au Vif de qcll. ; խաւլացո

իխորն, avancer en pleine mer ; h— ձ մերան , au cœur de l'hiver; ի— ա մարան, au fort de l'été; — - իքուն լինել, dormir profondément; պեդել ի—, creuser profondément ; — գիշեր տգիտուԹիւն վէրք, nuit,

ignorance, blessure profonde.

խորք, րոց s. abîme, gouffre ;

fond, profondeur, cavité; —

ծովու, haute ou pleine mer;

իխորս, au large; իխորս անտառին, dans le fond du bois-

իխորս քարայրին, au fond de la grotte; բանք նորա իխորս սրտի իմոյ ազդեցին, ses paroles percèrent mon cœur; իխորոց սրտէ,ժս fond du cœur;

— խոո()րգոց Աստուծոյ , les profondeurs des conseils de Dieu.

խորաբանուԹիւն S. disCOUrd

profond.

խորագէտ a. d'un esprit profond ; profond , prudent , sage ; fin, rusé, habile, fourbe, artificieux, sournois ; — քադաքավարուԹիւն, profonde poli* tique.

խորագիտուԹիւն sm. prudence, sagesse; finesse, ruse, fourberie.

Ի-՚որագռյնս adv. à fond v

profondément.

խորագգած a. profond, fin ;

— ^աւ, douleur profonde.

խորազնին a. qui observe

minutieusement ; — խուզարկու, grand observateur.

խրորազննուԹիւն S. obser-

vation profonde, minutieuse.

խոլււսխոր^ուրդ. a. qui réfléchit profondément . profond , mystérieux.

խորախօս a. qui parle un langage profond ; d'un langage profond , obscur ; baragouineur, qui parle, prononce mal.

խորակն a. qui a des yeux creux, renfoncés.

խորաձոր, ոց S. profond OU

creux vallon ; a. qui a de profondes vallées ; — քյովիտ, vaj lée profonde.

խորամանկ, աց a. TUSé, fin,

astucieux, fourbe, madré, matois, malin, roué ; — կեւլծաւորուԹիւն , profonde assimilation.

խորամանկեմ՛ , եցի . խորամանկի մ՝, կեցայ vn. user de ruse , faire une fourberie , des fourberies, machiner, séduire, tromper, tramer.

խորամ՚անկուԹիւն S. l'USC ,

finesse , artifice , astuce , menée , fourberie, rouerie, matoiserie.

խորամէօ, խորամիօոց a. qui

est creux au milieu, concave.

խորամ՛ուխ a. perçant, profond; — լինել, pénétrer, approfondir, s'enfoncer; — ինէւրքս խաղալ, entrer trop avant dans, s'enfoncer; — լինել իցաւս , s'abîmer , se plonger dans sa douleur; — խոց, profonde blessure ; — գոոշմել,

faire une profonde impression, inculquer.

խորամ՛ուտ V. խորամուխ, խորահատակ a. dont le fond

est profond ; — գետ , fleuve profond.

խորայոյէլՅ. qui cherche le fond, qui approfondit ; — լինել, approfondir.

Իորան, աց s. tente, pavillon; la voûte du ciel , pavillon bleuâtre; autel; * գոգնոց —ի, devant d'autel; աւագ —, maîtreautel ; — վկայուԹեան , le tabernacle du témoignage, le tabernacle; — (չարկանել, dresser une tente.

խորան ակար, uigS.quicOUd,

qui fait des tentes.

խորանակից a. celui qui demeure sous la même tente.

խորանաձեւ a. qui est en forme d'une tente, d'un pavillon.

խորանամ՛, ացայ VU. devenir profond, se creuser, s'enfoncer.

խորանայար a. qui dresse une tente.

խորանա] արկ a. dressé ou construit en forme d'une tente.

խորանանմ՛ան a. qui ressemble à une tente, à un pavillon.

քՍորանաււյա^, աց S. garde

des tentes.

խորանարգ a. qui a la forme d'une tente ,* voûté; cubique; s. cube; — երկնից, la voûte

du ciel; — արմատ, racine cubique.

խորա՛ն ար դեմ՛, եցի va.

cuber.

խորանաւոր, աց a. celui qui

demeure sous la tente.

խորանսոիեգկ, ից s. fermeture d'une tente.

խորաչափ, ի S. SOnde, ba-

thomètre.

խորաչաւիեւքյեցի^^. Sonder.

h^u^uiuSnLl^LuS.SOndage,

bathométrie.

խորաշուրԹն a. qui a de grosses lèvres; qui parle, prononce mal.

խորաչուր a. qui a beaucoup d'eau, très-profond.

խորասոյզ, սուգի a. enfoncé,

plongé; — աչք, yeux creux, enfoncés; — իցաւս, abîmé,

plongé dans sa douleur ; — ի Թախիծս ս°տաց, replongé dans un abîme de remords; — առնել, plonger , submerger , couler bas ; — լինել, plonger au fond, s'enfoncer, se plonger.

խորարմատ a. qui a de profondes racines; — f)iuu տ ատի լ՝

կան գա դի լ, jeter de profondes racines, prendre de solides racines.

խորացուցանեմ՝, ոլցի VA.

rendre profond, approfondir, enfoncer.

խորավւիտ ՏՈ1. fosse, fossé,

caverne.

խորափոր a. creusé profondément, très -profond.

խորաքանդակ a. gravé profondément;— վւորագրուԹիւն, gravure en creux.

խորաքնին a. profond, difficile à examiner; qui examine profondément.

խորգ, ոց s. sac de pénitent, cilice , haire ; ապաշխարեք —Վ, faire pénitence dans le cilice.

խորգա^անռ^երձ adj. vêtu

d'un sac, d'un cilice.

խորգ, ոց, ուց S. ZOOl. grue.

խորգաւք, ացի Vn. ronfler,

râler.

խորգաձուկն, ձկան S. bl'O-

cliet.

խորգացոգտ. ronfleur.

խորգեան s. pi. les grues.

խորգիւն,խորգումն s. ronflement, raie, ràlement.

խորեմ՛, եցի va. rendre profond , creuser, approfondir ; détourner, détourner à son profit , dérober, soustraire , commettre des concussions.

խորԹ, ոց a. beau-fils né d'un premier mariage; bâtard, naturel, illégitime; abâtardi, faux, altéré; s. zool. grue.

խորԹանամ", ացայ Vn. s'abà-

tardir. dégénérer.

խորԹացուցանեմ՝, ոլցի Va.

abâtardir, dénaturer, altérer.

խորԹուԹիւն s. bâtardise, abâtardissement.

խորիսաց a. qui a un sens profond, profond., impénétrable.

խ^րին a. profond; fig.pro fond, difficile à pénétrer; pro

Kifin

fond, grand, extrême ; — ականողիք, yeux creux.

Ւ"որիչ s. concussionnaire.

Ւ^որիսխ, ոսխոյ s. rayon de miel, gaufré, gâteau de miel; gâteau; — մեղու, rayon de miel.

խորխ, ի s. dépouille (d'un serpent, des insectes); dépouille, peau (d'une bête féroce); — խ^ի, couenne.

Ի-՚ոոխսւնաւք, ացայ vn. devenir comme la dépouille d'une bête féroce.

fan p խո լի if, լեցւս^Ո. s'ébou-

ler, s'affaisser.

Ւ՚որխոլումն s. éboulement, affaissement.

խորխորատ, ից S. gouffre ,

abîme; creux, fossé.

խորդիս", Çbguij vn. penser, réfléchir, songer, méditer, raisonner; déterminer, concerter, convenir de qch., s'aviser, considérer; — իսնոտիս, penser à des futilités, former de vains

desseins; յայն խորքյէր քյանա-

պագ, il ne songeait qu'à cela;

mon dessein était de vous habituer; խորդիս՛* մեենելվւսդիւ,

je pense, je compte, je me propose partir demain; իխոր-

§հլկ անգամ՛ սոսկաս", je Ms-

sonne rien que d'y penser ; — ընդ. ոււքեք իք/նարս, concerter avec qn. les moyens de; խորք)էին ըսգ միմեա՚նս, ils pensaient en eux-mêmes.

խորհուրդ-, 1)րդ-եաՆ, ijpr^ng

s.pensée; pensée, dessein,M6e, projet, intention; délibération, ; résolution, parti, conférence, j conseil; avis, conseil; mystère, secret; symbole; sacrement;

délibérer, considérer, réfléchir, conférer, prendre la résolution , une détermination ou un parti, se décider à, décider, arrêter, résoudre , prendre conseil, tenir conférence, entrer en conférence avec, concevoir ou former le projet de, se déterminer, se proposer ; — տալ, donner conseil, conseiller; շրշել իխորք}րգոց, changer d'avis; շրջել զոք իխորֆբգոց,

faire changer qn. d'avis, déconseiller, dissuader; — Çtupցանել, demander conseil ou avis à qn., le consulter; խոր- 5ըրո եան գսլիր , secrétaire; խորքյրգալ, de propos délibéré, à dessein, exprès; իմի — • միաբա՛նել, unir dans la même pensée; — իմիտս իմ՛ անկաւ, j'ai eu l'idée, la pensée de, l'idée m'est venue ; — կալաւ, il conçut le dessein;

— չար, conseil pervers; — ի մտի եգի գիտել, j'ai conçu la pensée de savoir; մինչգեո.

յայսւք խորհրդի էր, au milieu de ces pensées; — իմիտս եղել îingui, ils ont eu l'idée, ils ont formé le dessein, ils ont pensé

de; ղյանգուգն զայն խորք)ե-

ցաւ —, il conçut le hardi dessein de; — արարի ընդ.

միտս իս°, je consultai en moi-

même; փրկակաՆ— , le saint sacrement de l'Eucharistie.

խորհրդաբար adv. mystérieusement ; confidentiellement.

խորք)րդագգա& a. initié aux mystères, initié, adepte; — առ՛նել, initier aux mystères, initier ; — լինել, être initié aux mystères, s'initier.

խորքյրդագգա&ուԹիւն sm.

initiation.

խորհրդածես՞, եցի vn. réfléchir, faire réflexion, des réflexions, considérer, méditer, penser, raisonner.

խորհրդածու, աց a. s. celui qui pense, qui réfléchit; conseiller; initié; le célébrant.

խորքյրդա&ուԹիւն sm. réflexion, considération, méditation, pensée.

խորքյրդակալ, աց a. s. confident.

խորհրդական, աց s. a. conseiller ; mystérieux, mystique ; emblématique ; raisonnable , prudent.

խոր()րդականու Թիւն s. COn-

seil , délibération ; sagesse , prudence; mystère.

խորքյրդակատար, աց a. qui

exécute les conseils , les mystères.

խորհրդակիր adj. mystérieux.

խորքյոգակից s. conseiller, confident.

խորք)րդակորոյս adj. ՏՅՈՏ

conseils, qui a perdu la tête, insensé.

խորհրդակցիս", ցեցայ Vn.

consulter, demander conseil à, prendre conseil de, conférer ou délibérer ensemble, se consulter.

իյոր^ոդակցուԹիւն s. consultation, conseil, conférence, délibération ; confidence.

Ւ-ոո!5ոգապա(} a. qui garde un secret, discret.

!֊•';՝. րք)ր դա սլա ք)ու Թիւն S. habitude de ne jamais dire son secret, discrétion.

խորհրդատետր, ի S. missel.

խոր^րգատօնո, նից s. mystères ; orgies , fêtes de Bacchus.

խորհրդարա՛ն, ացS.COՈSeil,

assemblée, chambre.

Ւ~որք)րգաւոր, աց a. mystérieux , mystique ; emblémaemblème.

խորձունձ s. garniture, serviette pour se garnir, linge.

խորշ, ից s. angle, coin; niche; pli, repli, ride; compartiment, case; haie; imp.

cassetin ; ի— մի, dans un coin ;

— առ-նուն առագաստ ք , les

voiles se gonflent, enflent; —

զխորշիլ իջանել, Se froncer*

faire des plis, se plisser ; խորշս խորշս գործել, froncer, plisser, faire des plis; —fa արկանեյ յայտս, rider les joues, le visage.

խորշակ, աց s. haie, chaud;

venl brûlant et malsain ; — փնի , il fait chaud ; — ժանտ, souffle empesté du Midi.

խորշակաքշար a. hâlé , gâté ou endommagé par une chaleur excessive ou par un vent brûlant; — առնել, hâler ; — (ինել, se hâler.

խորշակայյարուԹիւն S. COUp

de soleil.

խորշակաո. լին ի մ vn. Se

hâler.

Nnp^uA^buiLa.ridé ; plissé.

խորշանք, նաց S. aversion.

Իորշաւոո a. cellulaire.

va. plisser, retrousser.

խորշեւլէն adj. ondoyant , ondulé.

խորշեցուցանեմ, ոլցի Va.

faire éviter, éloigner.

խորշի մ, շեցայ vn. éprouver de l'aversion , de la répugnance, prendre en aversion, répugner; éviter, se donner de garde, fuir, chercher à échapper à, s'éloigner; avoir honte, des égards ; — յումեքէ, prendre qn. en grippe, l'éviter.

խորշիւն s. bruit, murmure.

խորշխոոշան S. pli.

խորշոմերես a. qui a le visage ridé, ralatiné.

խորշոմիս* , եցայ vn. se rider, avoir des rides, se ratatiner, être ridé; — հանդերձից, faire des plis, faire la grimace.

խորշումն s. aversion, répugnance ; retenue , honte , égard.

խորոպ s. pucelage.

խորոպ£ին s. gynécée, ha* rem, appartement des femmes.

խորոված, ի s. rôti, viande rôtie.

խորովանք,նաց S. prière,

instance.

րար, աց s. rôtisseur.

խորովեմ, եցի va. rôtir; frire, rissoler; — ի տա սլա կ, frire; ձուկն խորովեալ, poisson grillé.

խորովիմ, վեց mjvn. souffrir, s'affliger, avoir de la pitié, s'attendrir; faire des instances, prier instamment ; se rôtir.

խորովումն, խորովր. S. action de rôtir; իխորովս արկանել,

rôtir, frire.

խորուԹիւն s. profondeur.

խորտարորտ a. raboteux , scabreux, inégal, plein d'aspérités ; —g , lieux scabreux ou raboteux, aspérités, rugosités.

խորտակեմ, եցի va. briser, rompre, casser, mettre en pièces , fracturer, fracasser, écraser; — զԹշնամին, écraser, défaire, mettre en déroute l'ennemi; — զդուոն, enfoncer la porte ; — զշղԹայս, briser, rompre ses fers; — գգլուխ, casser la tête ; — զգունդս, enfoncer, défaire les troupes; — իմ, vn. se briser, se casser, être cassé , défait.

խորտակումն S. action de

briser, brisement , fracture յ échec, défaite, déroute»

խորտիկ, տկի, տկաց S.mets,

plat.

խորտկարան, աց s. restaurant.

խորտկարար, աց S. restaU-

rateur.

խոց, ից, ոց s. blessure ; a.

blessé, percé; կարեվէր — , blessure mortelle; խորամուխ — , blessure profonde.

խոցեմ՛, եցի va. blesser,

percer, piquer; — Թափանցա՛նց, transpercer; իխոր — ,

խոցոտեմ, եցի va. blesser, couvrir de blessures, խոցոտիչ a. blessant.

խոցոտումն S. action de

couvrir de blessures.

խոցուած, ng s. blessure.

խոցումն s. action deblesser.

խուեմ՝, եցի va. maltraiter, user de violence, vexer, malmener, tourmenter, faire un mauvais parti à, arranger, harceler.

խուզակ լինի ifvn. chercher, fureter.

խուզական a. curieux, qui eeherche.

խուզարկ ւինիմ՝ vn. faire des recherches, chercher, fureter, fouiller, scruter.

խուզարկու, աց a. investigateur, fureteur, scrutateur, chercheur, observateur ; — լինել, V. խուզարկ.

խուզեմ*, եցի va. chercher,

rechercher, fouiller, scruter, fureter, sonder, explorer; tondre, tonsurer; tailler, couper.

խուզոզուԹիւն s. recherche, investigation, curiosité.

խուզումն s. recherche; — ք}երաց, tonsure.

խուԹք, խԹոց s. écueil, récif, banc.

barbare; barbare, rude, grossier, sauvage, cruel; խուժք ել դուժք, les barbares.

խուժական adj. barbare, grossier.

խուժան, ի s. multitude, le bas peuple, populace, canaille ;

զեզուլ ա&ել, ruiner, désoler le pays.

խորտի կալ, s'obstiner, s'opïniâtrer.

խուժեմ՛, եցի vn. faire invasion ou irruption, fondre sur, se ruer, se jeter impétueusement sur, accourir en foule , affluer.

խուժիկ a. barbare.

խուլ, խլից a. SOUrd ; * —

ձեւանալ, faire la sourde oreille, faire semblant de ne pas entendre.

խուլակոյր, կուրաց a. SOUrd

et aveugle.

խուլաքյաւքր, ք)սւմերց adj.

sourd et muet.

խուխ, խխոց s. flegme, pituite.

հ՛ոլդ, խւլից s. cabane.

խուճապ, աւ sm. alarme, frayeur, épouvante ; précipitation ; confusion; — ք, fantôme.

խո lu ապա կան a. alarmant, effrayant; précipité.

խուսասլանք,նաց S. alarme,

frayeur, fuite précipitée.

ցուցանեւք, ուցի va. alarmer, effrayer, épouvanter, troubler; mettre en déroute, en fuite par la crainte, faire prendre la fuite précipitamment, presser, précipiter.

խուսապիւք, պեցայ Vn. s'a-

larmer, s'effrayer, hésiter, se troubler, s'embarrasser; prendre la fuite précipitamment.

խումբ, խմբից s. groupe, troupe , bande , compagnie , régiment; — առնել, s'assembler, s'attrouper; — կոյլեաց,

groupe d'îles ; ի խմբէ ի Տասանոցն էր, il était du nombre des sages.

խուն a. peu; — ինչ, — մի,

adv. peu , un peu , tant soit

peu ; — ինչ Ժամ՛անակ, peu de

temps; — ինչ իրք են, il y a peu de chose.

խունաւագուԹիւն s. assaisonnement.

խունկ, խնկոց S. encens ; fig. encens, louange; —արկանել, encenser; — տալ, donner de l'encens à qn.; — ք

անուշից անուշունք, parfums,

droguée aromatiques.

խուոն , խո-ան Sm. foule ,

concours , presse , multitude , affluence, grande quantité; a.

nombreux, beaucoup, dense, épais ; adv. en foule, en masse ;

— բւալւքուԹիւն, une foule trèsnombreuse, une grande foule ;

affluence de peuple , concours

immense; — 1)ասանեն աստ

o տարա կանք, les étrangers

affluent ici; — բազմ՚ուԹեաւքբ,

avec toute la multitude, en

foule; իխււան մարտին, dans

le plus fort de la guerre, dans

la mêlée; իխո ան սաստկացեալ մ՛արտին, au plus fort de

la mêlée; ի խո-ան, dans la foule; — ի—, pêle-mêle, en désordre.

խուռնընԹաց adv. de grand

Concours, en foule ; — բազմու-

Թիւն, concours, affluence ou fouie de monde.

խուսափական a. évasif.

խուսափանք, նաց S. é\fa-

sion, fuite; subterfuge, tergiversation, escapade, échappée, faux-fuyant, réticence.

խուսափես՛, եցի . խուսավւ ի if , փ եց այ vn . \ . խ ոյ ս տ ա ս° ;

tergiverser, éluder, user de réticence.

խուսափու a. qui s'enfuit.

խրձանց s. botte, fagot, faisceau, gerbe; paquet; — ԹղԹոց,

liasse; մ՛ագնիսական — > fais-

ceau aimanté.

խուց, խցի s. chambre, խուփն, էս փան s. couvercle, խոփ, ոց s. coutre, soc, tranchant de la charrue.

խպիպ s. goitre*

* ^պլիԿ s. fantôme.

խոփւ, ո-ուոց sm. buisson, broussailles, broutilles.

խո կեւք, եցի va. accumuler, entasser l'un sur l'autre , gorger.

խռնդատ s. molène, bouillon-blanc.

խռնեւք, եցի va. rassembler, réunir; —իմ1, vn. se rassembler, s'attrouper, se presser, se presser en foule , s'empresser autour de qn., l'assiéger;

էսռնէր օնովաւ ժողովուրդն, le

peuple fondait sur lui, se pressait autour de lui; խռնե-

ցաւ պատերազմն, le COmbat

s'engagea, on en vint aux mains.

խո.նշայլ, ի s. limace.

խռոփ s. trouble, agitation, tumulte , émeute , sédition ; a. troublé, agité ; — արկանել, troubler, causer du trouble, exciter des séditions, former des factions, soulever, émeu֊ ter; — կալ րնդ ումեք, être brouillé ou se brouiller avec qn., être mal avec.

խռովայոյդ a. qui excite le trouble, turbulent, séditieux, tumultueux.

խռովասէր a. qui aime le trouble, turbulent, inquiet.

խռովասիրուԹիւն s. amour du trouble.

s. turbulent , perturbateur , factieux, séditieux, remuant, brouillon , esprit brouillon , boute-feu.

ցանեմ*, ուցի va. troubler, agiter , révolutionner , remuer , brouiller, jeter de la confusion; révolutionner, soulever, émeuter, bouleverser ; inquiéter, alarmer; — զմիտս, troubler, détraquer l'esprit; — զսիրտ, alarmer, abattre le cœur.

խռովիւք, վեց այ vn. se troubler , se bouleverser, s'agiter, s'émouvoir, s'inquiéter, se déconcerter, s'alarmer; խռովեա| ես, vous avez l'air tout interdit, tout ébouriffé.

խռովիչ s. perturbateur; a.

inquiétant, alarmant.

խռովուԹիւն s. trouble, perturbation , agitation , confusion ; révolution, soulèvement, sédition , émeute , désordre ;

tout se brouille en Occident ;

խոյզր էսռովուԹեանց , troubles ; — u յ ուզել, exciter des troubles, faire du trouble.

խռուանաս", ացայ Vïï. S6

dessécher, se faner, vieillir;

խռուացեալ ք)երք , cheveux

ébouriffés, hérissés.

խռուատեսակ a. qui tient

de la nature des broussailles.

MJS

հ՚ո-չակուեք s. le tibia.

Ւ"ո.չափուլ, ոյ s. larynx, arrière-bouche.

խռ.պոտ a. rauque, désagréable ; — ձայ՛ն, voix aigre.

խստագոյնս adv. durement, sévèrement, avec rigueur, rigoureusement.

խստակեաց a. qui mène une vie sévère.

Իստակրօն a. rigide dans ses mœurs, austère, rigide, dur; — ւաՆաքինուԹիւս, vertu austère.

խստակրօնուԹիւՍ s. austérité.

խստաձայն a. qui a un son, une voix désagréable, dur, rude.

խ u in ւս if բ ui l|, խ u տ u.} ifpiu 1[Ո L- Թիւն Y. խեո, խեււուԹիւն.

խստասբեր adj. austère , rude, dur.

իյստաւքբեոուԹիւն s. austérité , mortification , macération.

խ ստանաս՞, ացայ vn.durdr,

se durcir, s'endurcir, devenir dur; s'obstiner, s'opiniàtrer, persister; traiter durement;

— ումեք, traiter qn. sans pitié;

— որովայնի , se constiper, խստաշունչ a. violent, impétueux, rigoureux.

a le cou raide, indocile, entêté, rétif, tête dure; այր —, homme à tête dure.

խստասլարանոցուԹիւն Sm.

indocilité.

խստապինգ a. très-dur.

խստասէր adj. qui aime l'austérité.

խստասիրտ adj. qui a le cœur dur, qui a un cœur endurci, impitoyable, insensible.

խստասրտուԹիւն S. dureté

de cœur, endurcissement.

խստացուցանհւՐ , ուցի va.

endurcir, durcir, rendre dur ;

— զորովայն, Constiper ; —

ւլսիրտ, endurcir le cœur.

խստացուցիչ a. qui endurcit; —որովայնի, astringent, restringent.

խստաքար S. granit.

խստերախ a. qui a la bouche dure, qui n'a point de bouche, indompté , indocile , ardent, impétueux, rebelle; — երիվար, coursier fougueux.

խստիւ adv. durement, rudement, rigidement, sévèrement, en toute rigueur, austè-

rement; — գնալ ընդ. ումեք,

rudoyer qn., le maltraiter, le mener tambour battant; — պատուհասել, punir rigoureusement, sévèrement.

խստոստեայ a. qui a les branches dures.

խստոր, ի S. ail.

խստորուկ s. maladie vénérienne.

խստուԹիւն s. dureté ; inflexibilité, raideur, rudesse sévérité , rigidité , rigueur endurcissement, opiniâtreté

— որովայնի , constipation

— սրտի, endurcissement de

CCEUr ; — բարուց՝ օբինաց ,

austérité des mœurs, des lois, խ տա կան a. cenden sable.

խտականուԹիւն S. COnden-

sabilité.

խտանամ՛, ացայ vil. se condenser, devenir compacte.

խտացումն S. condensation, խտացուցանեմ՝, ուցի Va.

condenser.

խտացուցիչ S. COndensa-

teur, condenseur.

խտիր, խտրոց s. différence, distinction ; nuance ; — ք, pronostic , augure , présage ; —

դանազանուԹեան, distinction ; ոչ ինչ է — Տեաո-ն ասլրեցուցանել բազմօք կամ՛ սակաւուք,

il est également facile au Seigneur de donner la victoire à un grand ou à un petit

nombre; ոչ ինչ — գնել ընդ,

ne mettre aucune différence ■ entre, égaler; չառնել — , ne pas faire de différence, de distinction.

խտդեւք, եցի vn. chatouiller.

խտղտեմ՛, եցի va. chatouiller; fig. chatouiller, délecter, charmer, flatter.

խտղտումն s. chatouillement; fig. chatouillement, délectation, plaisir, charme.

խտուԹիւն s. densité.

* խտուկ s. chatouillement.

խտպտանք,նաց S.mollesse;

tromperie, caresse insidieuse.

խտ լողեմ՛, եցի va. chatouiller; — զաչս, éblouir les yeux.

խտտղոտիմ՝, տեցայ VH. être

chatouillé, se chatouiller.

խտոագիմայ, ի g a. phvSÎO-

nomiste.

խտրադիմ՚այուԹիւն S. phy-

siognomonie.

խտրանք, անաց S. obser-

vances, observation ; superstition; pronostic, augure, présage; singularité, différence, խտրեմ՝ , եցի va. discerner, distinguer, faire la différence ; observer, observer avec une attention scrupuleuse; — -զբա-

րեկամն իմարգելուզէ, distinguer l'ami d'avec le flatteur.

խտրոց, աց s. espace, intervalle ; division , séparation ; différence. .

խտրուԹիւն s. différence , distinction.

խրախ adj. joyeux, gai, enjoué; — ւաւնել, réjouir, égayer; — լինել, se réjouir.

խրախ ակից a. celui qui se réjouit avec un autre ; — [ինել, se réjouir ensemble, partager la joie de.

խրախամիտ V. խրախ, խրախանամ*, ացայ Vn. Se

réjouir ; faire bonne chère, se

régaler.

խրախարար, աց a. réjOUÎS-

sant, joyeux.

խրախճան V. խրախճանք, խրախճանակից a. compagnon de festin ; — լինել, faire bonne chère, festin ensemble, se régaler ensemble.

խրա խ ճան աս էր a. qui aime les festins, la bonne chère.

խրախճանուԹիւն , խրախճանք, նաց s. réjouissances, festin, bonne chère, banquet,

régal; խնշոյէ) խրախճանաց ,

bonne chère, festin délicieux.

խրախււյս , խուսի ՏՈ1. Cri

d'encouragement , d'exhortation; encouragement, courage, exhortation; — տալ, donner ou inspirer du courage, encourager, relever ou soutenir le courage deqn., l'animer; — բառնալ, pousser des cris de courage; — առնուլ, prendre courage, s'animer.

խրախուԹիւն s. réjouissances, festin, régal, bonne chère ; joie, réjouissance; առնել ումեք —, donner un banquet à qn.

խրախ ունք s. réjouissances,

festin; խրախունս առնել, faire

des réjouissances, faire un festin, faire ou donner un régal, festiner, régaler.

խրախուսես՞, եցի vn. s'exci-

ter mutuellement par des cris, s'écrier, appeler à haute voix, adresser la parole en criant; va. encourager, inspirer ou donner du courage, relever le courage, ranimer, exhorter, fortifier ; — իլք vn. prendre courage, s'animer ; յ Աստ ուա & —, avoir confiance en Dieu.

խրամ՛, ոց, ից s. tranchée, fossé . fosse ; brèche ; — ք)ատա- 1ibi,faire des fosses,une brèche.

խրաս՞ակաբկատ, [iga. Celui

qui répare une brèche ; — առնել, réparer une brèche, une rupture.

խրամահատ, աց a. celui qui

fait des brèches, des fossés.

խրամ՛ապատ, աց S. gardien

d'une brèche, d'une tranchée.

խրամ՛ատ , ի g s.brèche, ouverture; fig. brèche, rupture.

խրա ս՞ա տես՞, եցի va. faire une brèche ; rompre, diviser, séparer, disperser; — qj}iuifբաւ լաւուԹեան, rompre la barrière de l'honneur ; — «լգաղտնիս, entamer le secret.

խրամատուԹիւն S. brèche,

crevasse ; rupture, division , séparation, parti.

խրասախ, ից S. lieue.

խրատ, ուց s. conseil, avis, avertissement, morale; leçon, réprimande, reproche; discipline, instruction ; correction, punition; — տալ, donner des conseils, conseiller; faire la

morale à qn.; տալ խրատս

բարեաց, donner de bons conseils; — ք ոււլղուԹեան, maxi-

mes de morale ; — չա ր , mauvais conseil, conseil pervers.

խրատաբանես՞, եցի va. donner des conseils, moraliser.

խբատաբանուԹիւն S. COn-

seil, avis, admonition.

խրատական a. de conseil,

didactif, moral, instructif.

խրատատեաց a, celui qU!

déteste les conseils.

խրատատու, աց a. Celui qui

donne des conseils.

խրատեմ*, bgh va. donner des conseils, conseiller; moraliser, faire la morale à qn.; donner une leçon, répriman- ' der, corriger, châtier, punir ; instruire, discipliner, former,

dresser; խրատեալ իսւՐանէ,

conseillé par lui.

խրատիչ s. celui qui donne des conseils , qui instruit , qui châtie.

a. celui qui donne des conseils.

խրատտուուԹիւն S. l'action

de donner des conseils, admonition, avertissement, avis.

խրացք, ցից s. courroie, lacet; լու&անելզխրացս 1|օշ1լաց,

délier la courroie de la chaussure.

խրեմ՛, իցի va. engager un bateau dans le sable, le faire échouer, engraver ; — իմ՛ vn.

s'enfoncer dans le sable, s'engraver, s'échouer, s'embourber.

խրԹին a. obscur, sombre; fîg. obscur, qui n'est pas bien intelligible, difficile à comprendre.

խրԹնաբան, ից a. qui a ԱՈ

langage obscur.

խրԹնաբանուԹիւն S. obscurité du langage.

խրԹնանամ՝, ա ց այ Vil. s'obs-

curcir ; perdre son éclat ; se relâcher, se défigurer, se gâter; être difficile à comprendre.

obscurcir ; faire perdre son éclat, défigurer, gâter, dégra-

der, déshonorer; — զփառս, ternir la gloire.

խրձանաս™,ացայ vn. devenir

comme un faisceau, être lié en faisceau.

խրՏիԹ, ՏԹաց s. hutte.

կան a. impérieux, lier, allier, hautain, hardi, courageux.

խրոխտ, խրոխտաբար adv.

avec un air lier, lièrement;

խրոխտս բարբառել, parler

fièrement.

խրոխտալիր adj. plein de fierté.

խրոխտաձայն a. qui parle avec un ton suffisant, d'un air fier.

խրոխտաւք, ացի. խրոխտանա մ, ացայ vn. porter la tête haute, avoir l'air de défier tout le monde, prendre un air impérieux, faire le brave, se rengorger, faire le fier, le dédaigneux, faire claquer son fouet, prétendre, être fier, arrogant.

խրոխտապանծ a. présomptueux, fier, altier, superbe, tranche-montagne .

խրոխտումն s. fierté, bravade, présomption, hauteur,

morgue; չզի Չանել ի խրոխտմ՞ան էն, ne perdre rien .1* sa fierté.

խրումն s.engravemenl.

banc de

sable, sablière.

Իրչան a. ombrageux.

Ւ՚րտուիլ s. épouvantail; դոյգն ի՞նչ—-, un rien.

խոտուցանեւք, ուցի va. donner de l'ombrage, effaroucher, offusquer.

խրտ^էլք. տեայ vn. prendre de l'ombrage, s'effaroucher.

խցարգել, խցաւոր a. renfermé dans sa chambre, dans une chambre.

խցիկ, g կան s. m. petite chambre, cabinet, cellule.

խցումն s. obstruction, engorgement.

խփեցի va. couvrir, mettre un couvercle ; fermer.

խվւընկէց a. qui jette le couvercle.

խօԹ, ի g a. malade, indisposé, infirme ; — Է, il est — .

խօԹամիտ a. qui a l'esprit malade, sot. nigaud, stupide.

խօԹանամ, ացայ Ml. être

malade , indisposé , tomber malade.

faire le malade.

խօ Թաս ի nui a. insensé, stupide, lourd, paresseux.

խօ^ուԹիւն s. maladie, indisposition, infirmité.

խօլ, ա g a. sot, fou, insensé, déraisonnable, absurde, folâtre;

ai ո ա տ ուԹիւն. profusion; —

ՕանեուԹհւն, imprudente jeu-

nesse; ընդ. —, sans raison, follement , inconsidérément.

terreur panique ; — ախտ , folle passion; — խնգուԹիւն, joie folâtre.

եցայ vn. devenir fou, déraisonner.

խօլուԹիւն s. folie, sottise.

խօշիւն s. bruit, murmure.

խօսակից a. celui qui parle

avec un autre ; — ւինել, s'aboucher avec qn., s'entretenir ensemble, causer, converser ou lier conversation avec.

խօսակցուԹիւն s. conversation, entretien, causerie ; dialogue.

խօսաոան, աց S. langue,

bouche; parloir.

խօսեալՅ. fiancée, promise.

խօսելի a. celui qui parle,

խօսեցուցանեմ, ուցի Va.

faire parler, faire causer.

խօսիւք, սեցայ vn. parler, causer, discourir, porter la parole ; fiancer, promettre en mariage; négocier, traiter;

— ի fjiu ՛աո ուՕփւն իխաոաղու- Թիւն իքյաշտուԹիւն խաո աոու-

Թեան, faire ou conclure la paix, traiter de la paix; — քյաւու, chanter; — ի լեզուս լեզուս,

parler des langues ; — ուզիդ, parler distinctement ; — եզա-

կ ի , tutoyer ; — կա լայ ըն դ. ն մ ա ,

je lui adressai la parole; — սպսւո.նալեօք, parler avec menaces, montrer les dents ; տալ

— գանձն է, faire parler de soi ;

— զքագաքականուԹենէ, parler politique ; ^քԹէն —, parler

du nez ; այլ ասոր վերայ չխօ-

սիմք, n'en parlons plus.

խօսնակ, աց s. médiateur, intercesseur; défenseur, avocat; fig. coq.

խօսնակից s. négociateur, parlementaire ; — լինել, parlementer, négocier, traiter.

Իօսնայր, առն S. le fiancé,

le prétendu.

Ւ՚օսոգ, աց s. parlant; parleur, disert, éloquent.

խօսոդուԹիւն s. faculté de parler.

Ւ՚օսումն s. fiançailles.

խօսուն, սնոց a. doué de la faculté de parler, doué de raison, raisonnable.

Ի՚օսօ, սից s. parole, langage, propos ; entretien, conversation ; discours , traité ; parole, promesse ; bruit, nouvelle ; խօսս արկանել առնել, parler, causer; խօսս առնել գեհէ composer, écrire ; իխօսս

առնել, faire parler; իխօսս գալ մատչել, se mettre à parler, à causer, s'entretenir;

— ընգ Աստու&ոյ , prière; —

(յաւու, Chant du COq; կարծել

զխօսս ուրուր, interrompre qn.;

— քո յայտ առնեն գգեգ, votre

langage vous trahit ; * — ը կտրել, rompre la parole, interrompre ; * մէկ — ունենալ, n'avoir qu'une parole ; *-ուգել, demander la parole ; * — ը ձերն է, vous avez la parole ; * — ը ետ առնուլ, retirer sa parole ; * — ը բռնել, խօսքին վերայ կենալ, tenir sa parole;

չկենալ, ne pas tenir sa parole, manquer à sa parole, manquer de parole ; * — տալ, donner sa parole, promettre; * խօսքս — է, ma parole d'honneur; * պա-

տուոյս վբայ — կուտաս", je VOUS

donne ma parole d'honneur; *— բանալ, entamer la conversation, amener la conversation sur; ^— ւքը ելաւ , un bruit s'est répandu, le bruit a couru; խօսքի տէր, homme de parole.

հ՚օսօդ V, HtaJfnn,

Ծ (dza) s. quatorzième lettre de l'alphabet et neuvième des consonnes ; cinquante , cinquantième.

Ծագ, աց sm. extrémité, pointe, point, sommet, bout ; fin, comble ; ծագէ ի—, d'une extrémité à l'autre, d'un bout à l'autre ; — մս;աին, le bout

du doigt; յինչեւի&ագսերկրի,

jusqu'aux extrémités de la terre ; &ագաց ի ձագս , d'une extrémité à l'autre ; — լերանց, le sommet des montagnes;

ա&ել ի — կատարւքան, mener

à la dernière perfection ; լինել ի — վւաո.աց , être à l'apogée de sa gloire; — - մե&ուԹեան, le faîte des grandeurs.

ԾագեւՐ, եցի va. élever, faire naître, produire; vn. Y.

ԾագիւՐ ; ծագէ աո.աւօտն արեգակն, le jour, le soleil paraît.

Ծագիւք, գեցայ vn. se lever, poindre, commencer à paraître, se montrer, paraître ; naître, émaner, tirer son origine, sortir, descendre, provenir, résulter, dériver de ; ի—

առաւօտուն, au point dujour ;

ի— արեգական, au lever du

Soleil ; է ծա գե լոյ ա ո ա ւ օ տ ո ւն ,

depuis le point du jour; ար-

գակն, les justes resplendiront

comme le Soleil; ծագեց աւ արեգակն, le soleil s'éleva, parut.

Ծագումն s. lever, action de se lever, de se montrer ; naissance, origine, source ; — արեգական՝ աոեւու, le lever du soleil ; (լ— ունել, descendre, tirer son origine.

Ծալ s. pli, repli; pliage;

duler, ondoyer, flotter.

Ծալած, ոց S. pli;* a. plié.

Ծալածոյ, ի g a. plié ; pliant ;

— աԹոո, siège pliant, pliant.

Ծալեւք, եցի va. plier, replier ; mettre en double.

Ծալիչ S. plioir.

Ծա լալ s. plieur, plieuse.

Ծալումն s. pliage.

Ծախ, ուց s. dépense, frais ; consommation, consomption ; * vente; ծախս առնել, faire des dépenses, des frais; առնել ծախս մեծամեծս , faire de grandes dépenses ; սակաւ ծախիւք, à peu de frais; ծախիւք իւրովք, à ses frais; ծախիւք իս՞ովօ, à mes frais, à mes

dépens; ծախիւք ազգին՝ բարեկամին , aux frais de .la nation, de son ami; մանր — , menus frais; *— ք րնել, faire

des frais ; տարապայման — ք,

dépense exorbitante; աո անց

ծա խուց, Sans frais ; տարապարտ՝ աւելորգ — ք, dépenses inutiles, superflues.

Ծախեմ* , եցի va. dépenser, faire des dépenses; dépenser, consommer, consumer, épuiser, absorber, dévorer ;* vendre; — qâ աման ակն՝ զինչս,

dissiper son temps, son bien ; իք) ուր —, consumer par le

feu ; — ահ աւելքան գսովորա-

կանն, dépenser plus que de coutume, se mettr% en frais.

Ծախիչ a. s. celui qui consume, qui épuise, consommateur; dévorant; corrosif.

Ծախումն s. consommation^ consomption ; corrosion.

duler, ondoyer, flotter, faire des ondulations, s'agiter.

Ծածանումն s. ondulation, agitation.

Ծածկաբար adv. secrètement, en secret, en cachette.

Ծածկագէտ a. qui connaît les secrets.

Ծածկամիտ a. qui cache son dessein, sa pensée, dissimulé, indéchiffrable ; — այր, homme caché.

Ծածկանր, նաց s. chose cachée, secret.

Ծածկատես, աց a. qui Voit

les secrets.

Ծածկարան, աց S. COUVer-

ture de lit, couvre-pied.

Ծածկելիք, լեաց S. COUVer-

ture, couvercle.

Ծածկես", եցի va. cacher, couvrir, soustraire à la vue ; cacher, celer, voiler, dissimuler.

Ծածկիչ s. celui qui cache; couverture, couvercle.

աց s. couverture, enveloppe; — աԹոո.ոց, housse.

ԾածկուԹիւն s. action de cacher; secret, mystère; couverture.

Ծածուկ a. caché, secret, occulte ; furtif , clandestin ; — ou ի— adv. secrètement, en cachette ; — հրամանք փերին ՏեսչուԹեան, les ordres secrets de la divine Providence ; — p, s. endroit caché, cachette; les secrets.

Ծակ, ուց sm. trou; ouverture ; — բանալ, faire un trou; *— ը գոցել, boucher le trou.

ԾակախիԹ լինիւք vn.se renfermer, se tapir, se fourrer ou se cacher dans un trou , dans un lieu reculé.

Ծակամուտ a. qui entre dans un trou; — առնել, faire entrer dans un trou ; — լինել, entrer dans un trou.

Ծակեւք, եցի va. trouer, faire un trou, percer, forer, perforer; —իմ՝, vn. se trouer,

percer ; ծակեցաւ պալարն,

l'abcès a percé.

Ծակիչ a. perçant, perforant.

Ծակոտ a. troué, percé; poreux.

Ծա կո տեւք, եցի va. trouer, percer.

poreux, spongieux; à jour.

ԾակոտկենուԹիւն S. poro-

sité.

Ծակտի, տեաց S. pore.

Ծակումն s. percement, perforation.

Ծադաոաո, աց S. pâtissier.

ԾաղաոաոուԹիւն s. pâtisserie.

s. fleur; méd. petite vérole,

variole; իծաղկի թասակին,

dans la fleur de l'âge, de son âge, à la fleur de ses jours ; ի— մանկուԹեան, dans la fleur de

la jeunesse; ծաղկունս սփո ել

ցանել, répandre, parsemer des

fleurs ; ծածկել զեոկիր ծաւլ-

կօք, joncher la terre de fleurs ;

գեղեցիկ (յոտաւէտ քաղցրահոտ անքյոտ դեո ափԹիԹ գեղավւԹիԹ գողտր գեղափայլ Թարշամ՛ քաղցր սիրուն երփներանգ կարս՞րագեւլ սլարգ սուտ կամ՛ կեղծ — , belle OU

charmante, odorante, parfumée, inodore, nouvelle ou naissante, épanouie ou éclose, tendre, brillante, flétrie ou pâlissante , douce , aimable , émaillée, vermeille, simple, artificielle; քաղցոաբ՚սր f)ntn ծաղկանց, le doux parfum des

fleurs ; փԹԹին՝ Թարշամին

ծագկունո , les fleurs s'épanouissent, se fanent ; *— բանալ, fleurir.

a. florifère, qui produit des.

fleurs.

Ծաւլկագործ, աց S.fleuriste,

qui fait des fleurs.

Ծագկագարման , ի S. fleuriste.

riculture.

Ծագկագաբգ a. orné de fleurs, émaillé de fleurs; s.

Pâques fleuries, le dimanche des Rameaux.

Ծաղկազարղ-եւք , եցի Va.

orner de fleurs.

Ծաղկաղգեաց OU Ծաղկազգեստ a. revêtu de fleurs, fleuri.

Ծաղկազեոծ a. dépouillé de ses fleurs, défleuri; — լինել, défleurir, perdre ses fleurs.

ԾաւլկազուաոՏ a. fleuri, flo-

rissant.

ԾաղկաԹափ լիՆիլք vn. faire tomber ses fleurs, défleurir.

ԾադկաԺոքլուլ a. qui cueille des fleurs; — առնել, cueillir des fleurs.

Ծաղկալից a. pleindefleurs, fleuri.

Ծաղկածին a. qui fait naître, qui produit des fleurs.

Ծաղկակալ, ի S. vase à

fleurs, jardinière.

Ծաւլկաք)աւք a. qui a le goût des fleurs.

Ծաւլկաք)իւս a. tressé de fleurs.

Ծադկա1)ոտ a. qui a l'odeur des fleurs; — ըմպելի, liqueur parfumée; —գինի, vin exquis.

Ծաղկաձեւ a. en forme de fleur.

Ծաղկապսակ a. Couronné

de fleurs; s. couronne de fleurs.

Ծաղկավաճառ, աց S. marchand de fleurs, marchand fleuriste.

Ծաւլկասէր a. amateur des fleurs.

Ծաղկասփիւռ. a. parsema»

couvert de fleurs.

Ծագկաւէտ adj. rempli ou émaillé de fleurs, fleuri, fleurissant, florissant.

ԾաղկափԹիԹ a. épanoui de fleurs, en fleurs, fleuri.

Ծաղկաքաղ a. s. qui cueille des fleurs; qui fait des extraits, compilateur; s. extrait; recueil des extraits, anthologie; — առնել, cueillir des fleurs; extraire, faire un extrait, compiler; — եոԹալ մեղուաց, butiner.

Ծաղկեայ, Ծաղկեղէն a. de

fleurs, fait de fleurs ; brodé de fleurs.

Ծաղկեմ՛, եցի vn. fleurir, être en fleur ; fig. fleurir, être florissant, prospérer; s'épanouir, devenir serein, exprimer la joie; — ալեաց, blanchir, grisonner ; ծաղկեն տա-

կաւ 1)եոք նորա, ses cheveux commencent à blanchir ; ալիք

քոյին ծաղկեալք, VOS cheveux

blancs.

ԾաղկեցուցանեւՐ , ուցի Va.

faire fleurir, rendre fleurissant.

Ծաղկիս* V. Ծաղկեմ*; սրտի բերկոեցելոյ երեսք ծաղկին, la

joie du cœur brille sur le visage; ծաղկին ամենայն աղգք

արուեստից , tous les arts fleurissent.

Ծաղկընկէց a. dontles fleurs sont tombées, défleuri; — լինել, défleurir.

Ծաղկոց, աց s. jardin de fleurs, parterre.

Ծադր, գուտ. ris, rire; risée, raillerie, dérision, moquerie;

— առնել, se rire de, railler, tourner en ridicule ou en dérision, faire la nique à qn., se moquer de lui, le ridiculiser;

rire au nez de qn. , se moquer de lui en face ; —լինել կալ, être raillé, moqué, être l'objet de la risée de, s'exposer à la risée de ; զծաղու գալ, rire, éclater de rire; V. Ծանակ.

Ծաղրաբան, ից a. plaisant,

badin, esprit badin, facétieux.

Ծաղրաբանեմ՛, եցի vn. plaisanter, badiner, faire le badin.

ԾաղրաբանուՁփւն s. plaisanterie, badinage, badinerie.

Ծաղրալից a. risible, ridicule, burlesque.

Ծաղրախառն adv. en riant.

Ծաղրածու, աց a. qui VOUS

fait vire, badin , plaisant, facétieux, bouffon, goguenard.

ԾաղրածուԹիւն s. badinage, lazzi, bouffonnerie, goguenardise.

Ծաղրական a. risible, ridicule, burlesque.

ԾաղրականուԹիւն S. ridi-

culité.

Ծաղրանկար, ի S, Carka-

ture.

Ծաղրասէր a. qui aime à rire, goguenard, plaisant.

Ծաղք s. pâtisserie, gâteau.

Ծաւք s. chevelure, cheveux ; կեղծ —, perruque,

Ծաւքաձուռ a. tortueux, sinueux, tortillé, entortillé.

Ծաlfա*ռեlf,bցիva.tortiller, entortiller; — զերեսս, faire la

grimace, des grimaces.

Ծաւքա&ռուԹիւն S. tortuo-

sité, sinuosité; fig. grimace.

Ծամ՛ակալ, աց S. bandeau

pour attacher les cheveux sur le front.

Ծամելի, ելւոյ, ելեաց S. mâchoire.

Ծամեմ՝, եցի va. mâcher.

Ծայր, ից s. bout, extrémité ; sommet, cime, pointe; le plus haut point, le plus haut degré; comble, excès; — ի—, d'un bout à l'autre, d'une extrémité à l'autre, de point en point,

boutàbout; իծայրն 1)ասանել,

monter à son plus haut point, atteindre le maximum ; քաղել զսաղմոսն — ի—, réciter tout

le psautier; ի— չարեաց յ)ա-

սուցանել, pousser à bout.

Ծ այ րա գոյն a. suprême, extrême ; — քաղաքականուԹիւն,

extrême, profond politique.

Ծայրագիր s. allonge, rallonge.

Ծայրալիր a. plein d'un bout à l'autre, comble; — սլարասլմսյմբ, en détail, dans tout son détail, de point en point.

Ծայրակարմիր a. dont les

extrémités sont rouges ; — արեգակն, soleil levant.

Ծայրակոտոր a. cassé par le bout, mutilé, tronqué ; — առնել, casser par le bout, mutiler, tronquer.

Ծայրակտուր a. coupé parle bout, mutilé, tronqué; — առնել, couper par le bout, mutiler, tronquer, estropier.

Ծայրահանգ, աց s. refrain.

Ծայր այեդ a. extrême, excessif, trop; — խոտորմ՚ունո, les extrémités, l'excès ; — մոլոոուԹիւն, excès; — լիՆել իսէր՝ յատելուԹիւն, aimer, haïr à l'excès; —[ւշխանուԹիսն, autorité poussée trop loin, trop grande autorité ; — անչափու- Թիւն, extrémité, excès; — - զաո-ածանել իւիք, pousser qch.

trop loin, en abuser; ի— խո-

տորլքունս զաո աձւսնել, se porter à des extrémités, se laisser aller à des excès.

Ծայրանաւք, ացայ vn. arriver au plus haut point, au comble de, être au comble de, exceller.

Ծայրանուն s. acrostiche.

ԾայրատուԹիւն s. mutilation.

Ծայրացեալ a. extrême; —

քաղաքավարուԹիւն, politique

profonde .

Ծայրաքադաք S. acropole.

ԾայրաքաոուԹիւն V. ԾայրատուԹիւն. jfe* /

Ծայրինք s. arith.les extrémités. * /

Ծանակ, աց a. ridicule,

ignoble , ignominieux ; /— ou

ծաղո եւ — առնեի COUVJrir OU

chamarrer qn. de ridicules, se moquer de lui, le tourner en ridicule, le railler.

Ծանականք, նաց S. ignominie, déshonneur, opprobre, infamie, honte, action honteuse, affront, turpitude.

Ծանակեմ՛, եցի va. COttîfBf

de honte, déshonorer, tourner en ridicule; — իմ՛, vn. se déshonorer, se couvrir de honte; faire des actions honteuses.

Ծան&աւլ, աց a. qui n'est

pas profond, bas, guéable ; s.

bas-fond ; fig. ի— 1)անել, tirer de, débarrasser, soulager; ի— ելան ել, se débarrasser, se sauver, se soulager.

Ծան &ա դա միտ adj. léger, éventé, évaporé, vain, écervelé, freluquet, d'une haute crédulité.

Ծան&աղաւքտուԹիւն S. légèreté, vanité.

Ծանծաղուտ a.bas, quin'est pas profond ; — ք, s. bas-fond.

Ծանծաղեմ՛, եցի va. mâchonner.

Ծանուցագիր, գրոյ S. avis.

ԾանուցանեւՐ, ուցի va. avertir, faire savoir ou connaître, annoncer, signaler, donner avis, notifier, déclarer, faire part, mander; կանխաւ &անուցանել ումեք, prévenir qn,, l'avertir d'avance.

Ծանուոումն S. avis , an-

nonce ; déclaration ; notification ; — առնել՝ * ընել, faire

une annonce, annoncer.

pesant, lourd; grave, accablant, onéreux, fatigant, pénible, gênant, ՛ triste ; grave, sérieux, important, considérable; grave, sérieux, réfléchi ; grave, intense, fort, violent ; lent, paresseux; fort (en parlant des odeurs) ; dur, difficile (en parlant de l'ouïe) ; —

1)արուած, COUp Violent ; —

քուն, sommeil profond ; — կերակուր , aliment lourd ; — շունչ, mauvaise, forte haleine; — Թուիլ, se fâcher, avoir de la peine, être peiné, être fâché ou mécontent de, voir avec peine ; déplaire, paraître incommode ;

ծանունս սխալել, se tromper

grandement ; — Է ինձ, c'est un sacrifice, c'est grave pour moi.

Ծանր, Ծանունս adv. lourdement , pesamment ; gravement, grièvement, profondément , for tement , sérieusement , péniblement.

Ծանրաբարոյ a. qui a un caractère grave, sérieux, grave.

ԾանրաբարոյուԹիւն S, gravité, sérieux.

Ծան րա բեկ a. accablé, succombant sous le poids.

a. qui porte un pesant fardeau, lourd , onéreux , accablant ; surchargé, accablé.

Ծանրաթեո-նեւՐ, եցի va. accabler sous le poids, surcharger.

Ծանրաբեռնի, նեաց a. surchargé ; — առնել, surcharger.

Ծան րա բեռն ուԹիւն s. surcharge.

Ծանրաբերձ a. pesant,lourd.

Ծանրագին, գնի a. cher, coûteux, de grand prix, précieux; ծանրագնի գնել մա՜Տա-

ո.ել, acheter, vendre cher.

Ծանրագնաց a. qui marche lentement, lent.

Ծանրագորձ a. scélérat.

Ծան րա Թախիծ a. accablé de tristesse, fort triste, mélancolique; — տրտմուԹիւն, grand

chagrin, profonde tristesse.

Ծանրալեգու a. qui parle avec difficulté; —լինել, avoir la langue épaisse, avoir de la difficulté à parler.

Ծանրալուծ a. dont le jOUg

est pesant, accablant.

Ծանրալուր a. qui a l'ouïe dure, dur d'oreille, sourdaud.

Ծանրախօս a. qui parle lentement; qui parle avec difficulté.

ԾանրախօսուԹիւն S. difficulté pour parler, pour s'exprimer.

Ծանրակաց a. posé, sérieux.

Ծանրակիր a. pesant, lourd; insupportable.

Ծանրակշիռ, a. qui pèse lourd, d'un grand poids.

Ծան րա ձայն a. qui a la voix grave ou forte.

Ծանրամարմին a. au COrp3

pesant.

Ծանրանաս", ացայ vil. s appesantir, devenir lourd, s'alourdir ; s'aggraver, devenir plus grave, plus pénible, plus poignant; se fâcher, s'irriter,

VOir avec peine; ծանրացեալ

ի ^ոգոց, accablé de soucis, d'affaires; &անրացեալ էլւ |ասակաւ, il avait un grand âge;

ծանրացեալ ալեօք , accablé SOUS le poids des années ; պատասխա՛նել իսկ ծանրացաւ, à

peine il a daigné répondre;

րայ նորա, tout le poids de la bataille tomba sur lui; -ումեր, être à charge à qn., l'importuner; ծանրացեալէին աչք նոըա, il avait les yeux appesantis.

Ծանրս/նաւեմ՝, եցի vn. naviguer lentement.

Ծանրանդամ՛ a. aux membres pesants.

Ծանրաշարժ a. qui se meut lentement , lent ; difficile à remuer.

ԾանրաշնչուԹիւն S. asthme,

courte haleine.

Ծանրաչափ, ի s. baromètre.

Ծան րաչաւի ավան a. barométrique.

Ծանրասիրտ a. qui a le cœur lourd, insensible, endurci.

ԾանրաստաւՐոք a. qui a l'estomac chargé.

Ծանրատաղտուկ a. qui est

à charge, ennuyeux, insupportable, importun, assommant.

ԾանրարԹուն a. difficile ձ réveiller.

Ծանրացա սումն a. Outré,

enflammé ou transporté de colère; — լինել, être très en colère, fort irrité, être furieux, hors des gonds , jeter feu et flamme, se livrer à de grands emportements; — եմ՛, je suis outré, furieux.

Ծանրացուց անեմ՛, ուցի Va.

appesantir, aggraver, alourdir.

Ծանրացուցիչ a. aggravant;

— հանգամանք, circonstances

aggravantes.

ԾանրաքայլՅ. d'un pas lent,

tardif.

Ծանրաքուն a. qui a un sommeil profond.

vn. s'appesantir, s'alourdir.

ԾանրուԹիւն s. pesanteur, gravité ; lourdeur ; appesantissement ; poids, charge ; grièveté, gravité, importance; pe-' santeur, malaise, accablement; gravité, caractère grave, sérieux ; — գլիւոյ ստաւՐոքաց,

pesanteur de tête, d'estomac;

— լսելեաց, dureté de l'ouïe ;

— լեզուի, pesanteur de langue, difficulté à s'exprimer.

ԾանօԹ, ից a. connu, reconnu, notoire, connaissable; s. connaisseur ; connaissance , ami; indice, signe; — ք մեր, nos connaissances, les personnes de notre connaissance ; — u տալ, donner connaissance,

faire connaître, signaler, désigner, découvrir; — u տալ գանձն է, se faire connaître:

être connu, parvenir à la connaissance, se manifester; — լինել, connaître, savoir, être connaisseur.

Ծ ան o ÎJ ան ա մ՝ , ա ց այ vn .

prendre connaissance de. s'informer de : faire connaissance avec qn. . faire sa connaissance.

ԾանօԹարար s. annotât eur.

ԾանօԹացուցանեւք, ուցի va.

faire faire la connaissance, faire connaître, donner connaissance; — գանձն, se faire connaître.

ԾանօԹոյո s. connaissance; 5-անօԹոյս լի սել, connaître, être connaisseur.

ԾանօԹուԹիւն sm. connaissance, notion; connaissance, familiarité, liaison, note, annotation; յիւք — եկն, est parvenu à ma connaissance ; գա լ ի— ուրուք, faire la connaissance de qn. , le connaître ; — u

առնել՝ յաւելուլ, faire des

notes, annoter.

Ծառ, ոց s. arbre; 5ի^ա՜

սուրց գառաւք — , vieux — ; ւքատ աղա տունգ — , jeune — ;

ծաղկին — ք, les arbres fleurissent ; փԹԹփն — օծ-ագկօք,

ձաոյկագաոգին — ք, le s arbre S s'ornent ou se couronnent de

fleurs; joui ել յաւգաւել գ— ,

tailler, élaguer.

Ծա ռադար մ՛ան, ի rj S. arbo-

riste.

Ծ ա ո. ա գ ա ո if ան Ո ւ Թ h ւն S . ar-

borieulture.

Ծառախիտ a. qui !

en arbres, bien boisé, couvert d'arbres, te .

Ծա ռայ, լւց s. domestique.

serviteur, garçon, valet: հբաց

faire maison nette: նոոոօ ե

JL

գա J են այն գՏ՜աւ՜ւայս, faire maison neuve: արձակել գ—. congédier, remercier ou renvoyer un domestique ; — առնուլ, prendre un domestique; լաս

ք)աւա տարիս — , bon. Cdèlé

domestique; վարձ —ի. gages.

Ծաո այաթար adv. COUime

un domestique, servilement.

Ծայառաբարոյ. ի g a. qui a

le caractère, les mœurs d'un domestique, servile.

Ծառայացուն , գանց. Ծաn այ ա Ց՜ին, 5նաց a. S. de nàis-

sance servile.

Ծառայական a. de dûlLieS-

tique, servile.

Ծաո-այակերւգ a. qui a l'air d'un domestique.

Ծառայակից s.conserviteur, compagnon de servitude, de service.

Ծառայամիտ a. qui a des

sentiments servîtes, quial'àme servile.

Ծառայանամ՝, ացայ vn.

être serviteur, domestique, servir.

Ծառայատոհմ՛ a. né de race servi le.

Ծառայես՞, եցի vn. servir.

faire servir; asservir, réduire en servitude.

Ծաո-այեցուցիչ a. celui qui asservit.

Ծաո այորեար, երոյ S.pl. les

serviteurs, domestique.

Ծաո էսյռւԹիւն s. service ; servitude; domesticité ; ի— արկանել կացուցանել նուաՏել, իքշարկի — tr կացուցանել, réduire ou mettre en servitude, faire servir , subjuguer ; — մատուցւսնել, rendre service.

Ծառանաս՞, ւ^ցայ Vil. s'é-

lever comme un arbre, devenir comme un arbre ; — ք)երաց, se hérisser, se dresser.

Ծառատած, ից S. arboriste.

Ծառատա&ուԹիւն S. arbo-

riculture.

Ծառատունկ, տնկոց S. lieu

planté d'arbres, boulevard ; bois, bocage.

Ծառացուցանեւք, ուցի va.

monter comme un arbre, soulever, élever.

ԾառաւԷտ a. plein d'arbres.

Ծառուղի, ւլւոյ S. allée,

avenue.

Ծա u կես՞, Ծա սքեմ*, եցի Vn.

mâcher.

Ծաոաւ, ոյ, ուԼ S. SOÎf; flg.

SOif; a. altéré; մեռանել ի&ա-

ոաւոյ, mourir de soif ; բուժել բժշկել <լ—, étancher la soif,

désaltérer; անցուցա՛նել q— .

faire passer la soif; — ես", j'ai soif; մեծ՝ սաստիկ—, grande, ardente soif.

1)իւ& a. dévoré de soif.

Ծարաւեցուցանելք, ուց|> va.

altérer, exciter la soif.

Ծարալի, ւոյ, աւեաց a. qui

a soif, altéré; —ես՞, j'ai soif, je suis altéré.

Ծարաւիւք, ւեցայ Vn. avoir

soif, s'altérer, être altéré.

ԾաոաւուԹիւն s. soif; altération.

Ծարաւուտ a. qui a soif, altéré ; sec, desséché

Ծարիր, րրոց S. ՈՕՄ d'antimoilie; ի — եւ իսնգոյր շպարել,

mettre du fard sur le visage, se peindre.

Ծարրաքար, ի s. antimoine.

Ծարրես՞, եցի va. teindre avec du noir d'antimoine, se peindre les cils, les sourcils; — (լաչս, peindre les yeux.

Ծաւալ, աց S. dilatation ;

diffusion, expansion, développement; mus. dièse ; a. dilaté, diffus, étendu; — առնուլ, se dilater, se propager.

Ծաւալական a. dilatablej expansif.

sibiiité.

ցանես°, ուցի va. étendre, dilater ; propager, répandre.

Ծաւա լոց , ի s.la Propagande.

Ծա լալիս՞, լեցայ vn. se di-

later; se propager, se répandre; շուրչ —, ruisseler de toutes parts.

Ծաւալումն s. expansion, dilatation, diifusion; propagation; — գետոց, débordement, inondation ; — 1)րոյ, érysipèle ; — Աւետ արանին, la propagation de l'Évangile.

Ծաւի a. verdâtre ; aux yeux d'un bleu vif.

Ծափ,ոյ s. applaudissement, battement des mains ; — զ&ա-

փի OU ծաւիս 1)արկանել, applaudir, frapper ou battre des mains, dans ses mains, claquer.

Ծավւաք)ար, աց S. applau-

disseur, claqueur.'

Ծա փա ձայն a. avec applaudissement ; — գրուատիք՝ գովուԹիւն^ , acclamations , applaudissements.

Ծավւեւք, եցի vn. applaudir.

ԾեԹեւեԹեւՐ, եցի vn. balbutier, baragouiner, estropier, écorcher.

Ծեծ, ի s. coup, bastonnade ; *— տալ քաշել, battre, donner des coups, bâtonner.

Ծե&եւք, եցի va. battre, frapper.

Ծետուկ s. chiure, chiasse.

Ծեր, ոց s. vieux, vieil, vieillard, âgé, avancé en âge , —g Ժոդովրգեան, les anciens.

Ծերաբոյձ լինիս" VU. ՈՕԱ1'-

rir un vieillard, des vieillards.

Ծեոակոյտ, կուտի S. sénat,

conseil des vieillards, des anciens; les anciens; փճիո ծերա-

կուտի, sénatUS-COnSUlte ; անգամ՛ &եոակուտի, sénateur.

Ծերակուտական a. sénatorial.

Ծերանաս", ացայ \Ո. vieillir,

devenir ou se faire vieux, arriver à un âge avancé, être sur le retour, n'être plus jeune, prendre de l'âge, avancer en âge.

Ծերանոց, աց S. hospice de

vieillards, hospice pour la vieillesse.

Ծերատ ածես", եցի va. avoir soin d'un vieillard, fournir à ses besoins.

qu'on a d'un vieillard.

Ծերաւուրց adj. rempli de jours, vieil, vieux, âgé.

ԾերուԹիւն s. vieillesse ; ալեւորեալ — , — avancée, ex* trême — ; ի— խոնարհել, être sur l'âge ; ալիք — îî, extrême

— ; մեո֊անել իբարւոք — tf,

mourir dans une heureuse — ; իխոր — ^ասանել, atteindre une — avancée.

Ծերուկ s. vieillot, vieillard.

Ծերունի,նւոյ,նեաց s. vieillard, barbe grise.

Ծերպ, ից s. cavité, trou, excavation, caverne.

Ծեփ, ոց. Ծեփած, ոց S. enduit, crépi.

Ծեփելիք, լեաց sm. cataplasme; *— դնել, appliquer

Ծեփեւք, եցի va. enduire, crépir; — բո ոփ, plâtrer ; — շաղախով, cimenter.

Ծեփիչ s. truelle.

Ծեք սւ ծուռ. a. baragouiné, estropié, écorché.

Ծեքեմ՛, եցի va. détorquer, détourner, parodier.

Ծեքենայք S. parodie ; — բառից, jeu de mots.

Ծեքծեքանք, աց s. étiquette, cérémonie.

Ծէս, ծիսից s. rit, rite.

*ԾԹրիւք, եցայ vn. rancir, sentir le rance ; * ախտի մէշ— , croupir dans le vice.

ԾԹրումն s. rance, rancissure.

Ծիածան, ի, աւ s. arc-enciel.

Ծիլ s. bourgeon, germe; — արձակել, bourgeonner, germer.

Ծիծ s. mamelle ; téton ; * — տալ, donner à téter ; * — ուտել, téter.

Ծիծաւլ s. rire, ris; * — ը

չկարենալ բո նեի ne pouvoir

s'empêcher de rire ; *— ը շարժել, exciter à rire.

Ծ ի ծա գա կան adj. risible, plaisant, qui fait rire; rieur.

Ծիծաղաշարժ a. qui excite à rire, plaisant, comique.

Ծ ի ծա ղաս էր a. qui aime à rire.

Ծիծաղեցի a. risible, ridicule.

Ծիծաղերես a.qui a le visage riant.

Ծի ծա ւլեցուց անեմ՛, ուցի Va.

faire rire; ծիծաղեցուցանէք

զիս, vous me faites rire.

Ծիծաղիս", ղեցայ Vn. rire;

se rire de , se moquer de , se railler; — ընդ. միտս, rire dans sa barbe, rire intérieurement, en cachette, sous cape, en dessous; ընգ քիս՞ս —, rire du bout des lèvres, des dents ; * խենգի պէս —, rire comme un fou; բարձրաձայն —, rire aux éclats, éclater de rire, rire à gorge déployée; * ծիծաղելէն -Յա Թիլ, crever ou étouffer

de rire; + ծիծաղելէն մարիլ,

se pâmer ou pouffer de rire;

se mettre ou se prendre à rire.

Ծիծաղկոտ, աց a. rieur, plaisant, facétieux.

ո անց s. hirondelle ; — Տչէ, 1'— gazouille.

Ծիծաո նուկ , նկաց S. TOS-

signol.

Ծի^ s. brin, tige.

Ծին s. naissance; arrièrefaix, secondines, délivre; իծնէ, de naissance, dès la naissance, depuis sa naissance; կոյր իծնէ, aveugle de naissance, aveugle-né.

Ծիսական a. rituel, de rite.

Ծիսարան, աց S. rituel.

Ծիտ, ծտի s. bouvreuil.

Ծիր, ծրի s. cercle, arc, circonférence ; tour, contour, bord; — ^անգերձից, liseré ; —

կա Թին, V()ie lactée ; — խաւարւ!ան, écliptique ; — գնտոյ, C0-

lure; — տեսոսԹեան, horizon. Ծիրան, ի , ոյ s. abricot; abricotier.

Ծիրանագոյն, ունի a. de

couleur pourprée , pourpré , empourpré, purpurin, vermeil.

Ծիրանազարդ, a. orné de pourpre.

Ծիրանւալգեաց , Ծիրանազգեստ a. revêtu de pourpre, habillé de pourpre.

Ծիրանաձադիկ a. qui a des fleurs purpurines; s. lilas.

Ծիրանաձայր a. qui a des bords empourprés.

նունգ a. né dans la pourpre, porphyrogène, fils d'empereur.

Ծիրանակիր a, qui porte la pourpre.

Ծիրանանաւք, ացւսյ Vîl. devenir pourpré, imiter la pourpre, être purpurin, vermeil, se teindre en pourpre.

Ծիրանաներկ, աց S. a. celui

qui peint en pourpre ; teint ou peint en pourpre, empourpré.

Ծի՛րանավառ lu n, աց s. marchand de pourpre ; marchand d'abricots.

teindre en pourpre, empourprer.

Ծիրանաւոր a. pourpré, revêtu de pourpre, auguste, impérial ; s. empereur ; cardinal ; cardinal (oiseau).

Ծիրւսնավւայլ adj. brillant comme la pourpre, aussi éclatant que la pourpre, pourpré, empourpré.

Ծիրանեպատ a. entouré de pourpre.

ԾիրաներՓնիս" , ktJU'J Vn.

devenir pourpré, être empourpré, se teindre en pourpre.

Ծիրանի, նւոյ , նեաց sm.

pourpre (coquillage d'où Ton tire la pourpre) ; pourpre, couleur pourpre ; pourpre (étoffe teinte en pourpre); a. pourpré, purpurin, vermeil.

Ծիրիխտայ s. beignet.

Ծիրտ, &րտի s. fiente.

Ծիւրական a. qui consume, languissant; — ախտ՝ ցաւ, consomption, phthisie.

նեւք, եցի va. faire dépérir, consumer, épuiser, exténuer.

Ծիւրիլք, եցայ vn. dépérir, tomber dans la langueur, dans la consomption, languir, se consumer, périr de consomption, de phthisie, s'exténuer.

ԾիւրnւԹիւնs.dépérissement, consomption, exténuation.

ԾլարձակուԹիւն s. germination.

•Ծլիմ, եցայ vn. V. Ընձիւ-

ղիւք ; s'intimider, ne pas oser.

Ծխագլան, ի s. cigare.

Ծխագլանիկ s. cigarette.

Ծխալից a. rempli de fumée.

Ծխախառն a. mêlé de famée, enfumé, fumant.

Ծխախոտ, ոյ s. tabac; * — քաշել, fumer du tabac, fumer.

Ծխախոտավաճառ., աց Sffî.

marchand de tabac.

Ծխակալ, աց sm. noix de

pipe.

Ծխամ՛ած a. environné de fumée, fumeux.

s. cheminée ; tuyau de cheminée; մ՛աքրել գ— , ramoner, nettoyer la cheminée.

Ծխան այ աո գար, աց S. fumiste.

Ծխ անելիք, լեաց S. parfums.

Ծխաշունչ a. fumant , enfumé, fumeux; — յետս ձգել qu ուսերն, retirer l'épée toute fumante; — իքրտանէ, fumant de sueur.

pipe.

Ծխեմ՝, եցի va. brûler de l'encens, des parfums; faire fumer , exhaler ; fumer ; — {սունկս անուշից, brûler des parfums.

Ծխիս°, խեց այ vn. fumer, jeter ou exhaler de la fumée.

Ծխիչ a. exhalant.

Ծխուլ, աց s. fumeur.

Ծխոտեօ", եցի va. enfumer, noircir de fumée.

Ծխոտիս", տեցայ VU. S'en-

fumer, être enfumé.

Ծխումն s. fumigation.

Ծխուն a. fumant.

Ծ&ակ, ի s. biberon.

Ծ&ելի a. absorbable.

Ծծես", եցի va. sucer; aspirer, humer, absorber; ԹուղԹգ ծծէ, ce papier boit; — գօգ, respirer l'air.

Ծծիչ a4 absorbant ; — ԹուղԹ papier brouillard , buvard.

Ծծմբախառն a. mêlé de soufre, sulfureux.

Ծծմբահամ՛ a. qui a le goût du soufre.

Ծծմբահանք, նաց s. solfatares.

Ծծմբահոտ a. qui sent le soufre, soufré.

Ծծմ՛բային a. sulfurique.

Ծծմբես", եցի va. soufrer.

Ծծմբուտ a. sulfureux.

Ծծողական a. absorbant, absorbatif.

Ծծումբ, ծծմբոյ S. SOUfre.

Ծծումն s. succion, absorption.

ԾկոյԹ, կուԹի sm. le petit doigt.

Ծղիք, ղեաց s. avant-bras;

relever les bras, les manches, se préparer à.

Ծղխնի, նւոյ, նեաց S. gond

de porte; pivot; — տփոց, charnière.

Ծղրիդ, րդի s. grillon.

Ծմակային a. ombrageux , frais.

Ծս՞ակացուցանես", ուցի va.

ombrager, couvrir d'ombre; fig. couvrir, voiler, obscurcir.

Ծմել s. épinards.

ԾւքրիւՐ, րեցայ vn. s'abattre, s'affliger, s'attrister, se chagriner; ծմրեալ իտրտմ՚ուԹենԷ,

abattu de tristesse.

Ծնանելիք, լեաց s. les parents, père, mère; qui enfante.

Ծնանիմ*, ծնայ va. engendrer, donner naissance, lanaissance ou le jour, mettre au monde, enfanter, accoucher; créer, produire, faire naître ou pousser; — կենդանեաց, mettre bas ; —Zoji, procréer; Տնաւ որդի, elle mit au monde un fils, elle accoucha d'un garçon ; որդիս — , enfanter; vn. naître, prendre naissance, venir au monde, être engendré ; naître, se produire, résulter; վերստին — , renaître; գոգցես յայն

Տնեալ էր OU Թուէր իմն Jtu/û

&նեալ, il semblait né pour;

այտի &նաւ քերԹոդուԹիւն, de

là est née la poésie.

Ծնեբեկ, fi s. asperge.

Ծնելիք, լեաց s. les parents, père et mère.

ԾնելոսԹիւն s. enfantement, naissance; génération.

Ծնիչ s. qui engendre, générateur, génératrice; parents.

Ծն&դայ, ից s. cymbale.

Ծնկակապ a. noueux, plein de nœuds; s. jarretière.

Ծնկասէր a. qui aime à rester chez elle, timide, qui a de la pudeur.

Ծնկեմ՛, եցի va. faire dépérir, épuiser , affaisser , accabler , affaiblir, amaigrir.

Ծնկիմ՛, կեցայ vn. être épuisé ou accablé, s'affaisser, dépérir, languir, perdre de ses forces, maigrir; — իտգիտու- Թեան , croupir dans l'ignorance.

Ծննգաբախտ, ի s. astr. ascendant, nativité.

Ծննդաբան, ից S. faiseur

d'horoscopes.

Ծնն գաբ անեմ՛, եցի va. faire la généalogie, compter les ancêtres.

ԾննդաբանուԹիւն S. généalogie ; horoscope.

Ծննդաբաշխ բախտ S. horOS-

cope, ascendant, nativité.

Ծննդագործ, աց S. auteur

de la naissance; a. qui engendre, prolifique, productif.

Ծննդական, աց a. qui ac-

couche de, qui est en couches, qui enfante , qui engendre ; génératif, génital, prolifique; qui a la vertu d'engendrer, productif, fécond, fertile; —

մ՛ասունք OU ծնն դա կանք, parties génitales, organes génitaux; — կին, accouchée.

ԾննդականուԹիւն S. faculté

ser d'enfanter ; մերձ ի- , près d'enfanter, d'accoucher

Ծնուցանեմ՝, ուցի va. aCCOll-

cher ou délivrer une femme , faire un accouchement; aider à naître, faire éclore, produire.

Ծնուցիչ sm. accoucheur; accoucheuse, sage-femme.

ԾնչուԹիւն sm. naissance, accouchement, l'action d'accoucher une femme.

ԾնրադրուԹիւն sm. génuflexion.

Ծնօտ , ից sm. mâchoire ; bord, avance, frise, corniche,

parapet; uinmoun ընգ ծնօտսն

իչանէբ, les larmes coulaient sur ses joues.

Ծնօւոասլաոկ, ի S. abajoue.

ԾոԹոո, ոյ s. serpolet.

Ծո \è n ր ին , n pli ոյ . Ծո On ին ,

ոնոյ s. serpolet.

nuque, occiput.

Ծոմ՛, ոյ s. jeûne; * — բռնել, jeûner ; * — ն աւոել, rompre le jeûne.

Ծովական a. déjeune.

Ծո մա պա f) a. celui qui j eûn e »

— լինել, jeûner; — g, ոց sm.

jeûne.

Ծուքապա^ուԹիւն S. jeûne.

ԾուքացուցանեւՐ , ուցի va.

faire jeûner.

Ծոմեւք , եցի vn. jeûner.

Ծոյլ, Ցուլից a. paresseux, fainéant, cagnard.

Ծոպք, սլից, սլաց s. frange, effilé.

générative ou génitale ; fécondité, fertilité.

Ծննգակսւրգ sm. temps de l'enfantement, de l'accouchement.

Ծնող, աց sm. parents, le père, la mère ; cause ; — ք մեր, les auteurs de nos jours , nos

parents; — ծանունց չարեաց,

source des plus grands maux.

Ծնոդաբալւ adv. comme un père, en père; comme une mère, en mère.

ԾնողագուԹ a. plein d'une tendresse paternelle ou maternelle.

Ծնալական a. qui concerne les parents, paternel, maternel.

Ծնողասէո a. qui aime ses parents.

ԾնալուԹիւն s. paternité, maternité.

s. enfantement, accouchement, couches ; naissance , nativité ; naissance, origine; fils, enfant; génération, race, descendant; fruit, production; effet; horoscope, nativité ; — ք ou գիրք ծննգոց, Genèse ; — ք, postérité; — կենգանեաց, portée;

— iftniug, conception, ouvrage de l'esprit; — Քրիստոսի, Noël, 5a nativité de Jésus-Christ; — լուսնի, nouvelle lune; on Տննգոց , jour de la naissance , jour anniversaire de la naissance, jour natal; — փոխոյ, produit de l'argent prêté, intérêt, usure; կալ ի&ննգոց, Ces-

Ծով, ուց s. mer, la plaine azurée ; lac , bassin , pièce d'eau; ոնգ— , par mer; ի խորս ծովու, en pleine mer; — ն լայ- Նասփիւո., la pleine, la haute

mer; քյողմախաղաքլ — , mer Calme; — ք)աոԹւսծաււսլ իբրեւ

զգայելի, mer unie comme une

glace; ալեկոծ յուգեալ է - ն,

la mer est haute, houleuse, agitée; ալեկոծի ծովն, la mer grossit; փրվւոէ ծովն, la mer écume, commence à moutonner; մ՚ոլեգնուԹիւն ծովու, le

courroux, la fureur de la mer ;

— , mer azurée, immobile, tranquille , orageuse , furieuse, courroucée, écumeuse, bruyante ou mugissante, indomptable, menaçante, impitoyable, vaste, immense; գնալ ընդ. —, aller sur mer, en mer; անցանել ընգ — , traverser la

mer; անդունդք ծովու, les

gouffres, les abîmes de la mer ;

կապուտակն ծովուց, l'azur des mers; fig. — քյեշտուԹեանց՝

ցաւոց, une mer de délices, de douleurs.

Ծովաբադ, ի g s. macreuse.

Ծովա բաժին լինիւք, partager la mer.

Ծովագայլ, ոց sm. loup-

marin.

ցիկ a. qui marche sur la mer»

qui traverse la mer; — ւինել, aller ou naviguer sur mer.

ԾովագնացուԹիւն S. navigation.

Ծովագոյն a. de couleur de mer, qui a la couleur de la mer, bleu de mer; purpurin, pourpre; sm. outremer.

Ծովագո.աւ, ու s. cormoran.

ԾովաԹաղանԹ, աց S. mOUSSC

de mer.

ԾովալիՏ, լՏից s. grand lac,

Ծովալօռ.տ. varech, go ëmon.

Ծովախառնիճ s. langouste.

Ծովախոր a. profond comme la mer, très-profond.

Ծովա&աւալ adj. répandu comme une mer.

Ծովածին a. né ou produit par la mer.

Ծովածիր a. entouré de mer.

Ծովածուփ a. battu, agité des flots, très-agité, orageux; — լինել, être agité par les flots; fig. être agité, ballotté comme par les flots.

Ծովածվւանք, նաց S. agitation de la mer.

Ծովակ, աց s. petite mer, lac.

Ծովակալ, ա g s. dominateur des mers ; amiral.

Ծովակալես", եցի VU. être

maître de la mer, avoir l'empire de la mer ; être amiral.

ԾովակալուԹիւն s. empire de la mer ; amirauté.

Ծովակադին, ոնոյ s. balane, gland de mei.

Ծովակոծ a, naufragé.

ԾովակոծուԹիւն s* naufrage.

Ծովակողմն OU— կոյս. Ծոփս կոյս կո^մն s. côté de la mer.

Ծովակուլ a. englouti par la mer; — ւի՚սել, être englouti par la mer,

Ծովակուր adj. submergé, noyé, naufragé ; — լինել, devenir la proie de la mer; — կորնչել, périr au milieu de la mer, périr dans les flots.

Ծովա()այեաց a. qui regarde sur la mer, maritime ; — քաղաք, ville maritime.

Ծովահեղձուկ a. noyé dans la mer ; — առնել, noyer dans la mer, submerger; — լինել, se noyer dans la mer.

Ծովահերձ a.qui fend la mer.

ԾովաքյէՆ, քվւնի s. corsaire.

Ծովաձի, nj s. cheval marin.

Ծովամամուռ, մամռոյ sm.

algue.

Ծովամ՛արտիկ a. celui qui combat sur la mer ; naval ; — զօրուԹիւն, la marine.

ԾովաւքարտուԹիւե s. combat de mer, combat naval.

Ծովամաց adv. en jetant dans la mer.

Ծովամէշք s. haute mer, la pleine mer, large.

Ծովամոյն առն ես՞ va. jeter dans la mer.

Ծովամուխ a. plongé dans la mer ; — լինել, plonger dans la mer; naviguer, aller sur mer.

Ծո փային a. maritime, marin; — ղօրուԹիւն, la marine, forces maritimes.

Ծովանամ՛, ացայ VU. changer en mer, devenir comme une mer, affluer ; être inondé.

Ծովանկար, ուց s. peint, marine ; peintre de marine.

Ծովանմ՛ան a. semblable à îa mer.

Ծովաշուն s. chien marin.

Ծովասոյզ a. englouti dans la mer.

Ծովավաստակ a. qui travaille sur mer; — լինել, travailler sur mer, faire le métier de marin ou de pêcheur.

Ծովարտոյտ sm. frégate, alouette de mer ou marine.

Ծովացուլ, ցլուց s. taureau de mer.

Ծովացուցանեւք , ուցի va.

changer en une vaste mer; inonder, submerger.

Ծովավւ րփուր, ւի րոյ s. écume de mer.

Ծովեզերեայ, եայց a. maritime, littoral; — ք s. le littoral.

Ծովեզր, ղերաց s. bord de la mer, côte, rivage, plage;

առ OU ի ծովեզերին, ՏԱՐ le

bord de la mer.

Ծովեզրեցի, ցւոց s. habitant des côtes maritimes.

Ծովես՞, եցի vn. prendre la mer, le large, aller sur mer.

Ծովեցի զօրք s. la marine.

Ծովընկէց՝ Ծովընկեցիկ առնեմ՛, jeter, précipiter à la mer; — լինիս՞, se jeter, se | précipiter à la mer.

Ծոր, ոյ s. fruit de l'épinevinette.

Ծորաձոյ մեղր s. miel vierge.

Ծորակ, ի s. robinet, cannelle.

Ծորան, աց adj . coulant .

fluide, liquide; s. l'action de couler, écoulement.

Ծոր ելք, եցի va. faire couler;

Vn. Y. Ծորիւք.

Ծորենի, ենւոյ s. berberis.

épine-vinette ; lentisque.

Ծորեցուցանեւք , ուցի Ta.

faire couler, faire découler.

Ծորիւք, րեցայ YD . COUler,

s'écouler, découler, suinter.

աց s. Yallée, vallon.

Ծորումն sm. écoulement, déroulement.

Ծոց, ոյ s. sein; golfe; sinuosité . cavité : * poche ; —

անկեան. SLDOS.

Ծոց ածին. 6֊ն ի a. né du SCin.

Ծոցիկ s. cale.

* Ծուաա s. charpie.

Ծուէնք s. morceau d'étoffe, découpure . lambeau , loque .

pièce : իծուէնս ծուէնս ււլաւոա-

ռ.ել, mettre en lambeaux, en

pièces ; յ երկուս ծուէնս սլատա-

ռել, déchirer en deux morceaux, en deux parts.

Ծուլալից a. très-paresseux.

Ծուլաւք ^ . Ծուլանա if .

ԾուլաւքտուԹ|ււն s. paresse, nonchalance.

Ծուլանաս", ացայ vn. pa-

resser. être ou devenir paresseux, faire le paresseux, le fainéant , fainéanter, cagnarder. s'accagnarder.

Ծուլապէս adv. avec paresse, par paresse.

Ծուլացուցանելք , ուցի va.

rendre paresseux ou fainéant, accagnarder.

Ծուլացուցիչ a. qui rend

paresseux.

Ծուլու!}իւն s. paresse, fainéantise, cagnardise; ի— h>-

Ծուխ. 6- խոյ s. fumée ; loyer, famille; "tabac; ծուխս արձակել, lancer de la ramée, fumer; *— քաշել, fumer du tabac, fumer: — խնկոյն, ե vapeur de l'encens.

Ծուծ, ծծոյ Sm. SUCCion;

* moelle; essence; V. Ուգ.

Ծուծք, ծծոց s. les narines.

Ծուղակ, ւսց s. piège, attrapoire, filet, lacet, embûche.

Ծունգ , ծնգաց OU Ծունկ , ծնկաց S. genou ; nœud ; նորւս կԹուցեալ գեգեւէիս, se:

genoux tremblants se dérobaient SOUS lui; * — չոքիլ, S6 mettre à genoux; փարէ զծնգովք, embrasser les genoux; ննցել իմէօ ծնգաց, dormir sur les genoux.

Ծունր s. genou: nœud; — դնել կրկնել, ի — իօանել,

mettre à genoux, s'agenouiller tomber ou être à genoux ,

fléchir le genou; — ա&ել, adorer; — կապել, se nouer, se former de nœuds.

ԾուերգրուԹիւն sm. génuflexion.

Ծուռ., ծո-ոյ adj. qui n'est pas droit, incliné, courbé, recourbé, oblique.

Ծոււխ Ծուփ d s. fluctuation, ondulation, onde, vague; lig.

agitation, trouble, vacillation, préoccupation, tourment, soucis; examen, question; ընդ ծուվա մկանանց, surlasurface

des Ondes; կապուտակ — , Onde azurée ; ծուվւ իմ՚տի դնել,

se soucier, penser; իծուփս

տաոա կուսանա ց ընկդմել, se

plonger dans les incertitudes ; իծուփս լինել, être agité, dans l'agitation.

Ծպնեւք, եցի va. attacher, joindre.

Ծպտեալ a. déguisé , incognito.

Ծպտեմ՛, եցի va. déguiser.

travestir; — իմ՛ vn. se déguiser, se travestir, être déguisé.

Ծպտումն s. déguisement.

Ծո֊եւք, եցի va. incliner, courber, recourber; — զդէմս, faire des grimaces; — էլք, vn.

se courber, s'incliner.

Ծո֊ուԹիւն sm. inclinaison, courbure, inflexion, curvité, cambrure ; — դիմ՛աց, grimace.

Ծրագիր, գրաց S. Croquis ;

contour; a. tracé, décrit.

Ծրագրական a. graphique.

Ծրագրեմ՛, եցի va. croquer ; tracer, décrire.

ԾրագրուԹիւն s. tracement.

Ծրանամ՛, ացայ Vn. s'ar-

rondir, prendre une forme ronde.

Ծրար, ից s. paquet; rouleau ; enveloppe ; colis ; group.

Ծրարեմ՛, եցի va. empaqueter, envelopper; — զվա£աո ս, emballer; ղիւրոխտ գագա Թունս յաւքպս Տ՜րարէին , ils

portaient leurs têtes superbes jusque dans les nues; որոյ

գագաԹն յ ամ՛պս ծրարի, dont

le sommet fend les nues ; — իմ vn. s'empaqueter, s'envelopper, s'emballer.

Ծրարիչ, Ծրարոդ s. emballeur.

Ծրարումն s. emballage.

Ծրդիս", դեցայ vn. se SOUÎl-

ler. se salir, se rouler.

Ծրտեւք, եցի va. fienter.

doyant, flottant, agité.

Ծփամ՛ V. Ծփիս"; — րնդ մէչ յուսոյ եւ երկիւղի, flotter

entre l'espérance et la crainte.

կալ, flotter, être agité, être dans l'agitation , être agité d'esprit, par ses pensées; ի ծփանի, à flot, flottant.

Ծվւանք, նաց S. fluctuation,

ondulation , agitation de la mer, mouvement des flots; flot , houle ; fig. agitation , trouble , inquiétude , souci , préoccupation, incertitude, vie agitée; — Qbnmg, flots des chevelures.

ԾւիեւՐ, ե^ի va. faire flotter ; ûg. agiter, ballotter, troubler.

Ծփիլք, ւիեցայ vn. flotter, être à flot, faire des ondulations, ondoyer ; fig. être agité, ballotté, flotter dans

ses pensées, dans l'incertitude* Ծվվւն a. flottant, ondoyant,

flotté, onde, ondoyé, agité.

Ծվաց, ի s. baratte.

Ծօ in ter j. ho ! holà!

Կ (guiène) quinzième lettre de l'alphabet et dixième des consonnes ; soixante, soixantième.

Կագ, ոյ, ի sm. querelle, contestation , dispute , débat , différend ; — յարուցս/սել, soulever des querelles.

ԿագազարԹոյց a. querelleur, qui soulève des disputes.

Կագւսցող^. s. querelleur.

vn. quereller, disputer, être en contestation, débattre, chamailler, se chamailler; — ընգ միմեանս , se quereller, se disputer, s'entre-quereller.

Կագ, ի s. moire ; chim. gaz ; լուսաւորուԹեաէւ— ,gazd'éclai՝ rage.

ԿագաբերաՆ, աց S. bec de

gaz.

Կագակերպ a. gazéiforme.

Կագային a. gazeux.

Կւսգս/buiif, ացայ Vn. Se

gazéifier.

Կագաչափ, ոյ s. gazomètre.

Կագարան, ի s. gazomètre.

Կագացու.ցա"եեւք , ուցի va.

gazéifier.

Կագացուցումն S. gazéification.

Կագդուրեւք, եցի va. fortifier , corroborer , conforter , donner de la force, restaurer, remettre, rétablir; encourager; vn. se fortifier, recouvrer ou reprendre ses forces, sa vigueur, se remettre , pouvoir

- 43li

§e rétablir, se ranimer, prendre de nouvelles forces . du courage.

va. fortifier, corroborer, donner du ton, de la vigueur, rétablir.

Կազդուրիչ adj. fortifiant, confortant, corroborant, cordial, analeptique.

Կազդուրումն s. rétablissement, raffermisse aient de la santé, convalescence.

Կազւք, ոյ, ի S. Construction ;

apprêt, ornement; — գրոց> reliure ; — լի՛նել, être prêt à.

à la disposition de ; a. prêt.

tout prêt . apprêté . préparé :

prêt à, disposé à, dispos.

Կազմած, ոց sm. appareil; apprêt, préparatif; ameublement . meubles , garniture , équipage; armes; — մարմնոյ, constitution, tempérament; Y.

Կազմակերպեմ, եցի va. former, construire, arranger.

ԿազմակերւզուԹիւն S. formation, conformation, organisation, construction, arrangement.

Կազմարան, ի s. atelier de relieur.

Կազմ՛արար, ի s. relieur.

Կազմեմ՛, եցի va. former.

construire . dresser . faire , composer : préparer, apprêter :

arranger , ajuster , disposer , combiner, organiser; équiper; garnir, meubler; — զգիրս, reUer; — [nf vn. se former,

se construire ; se préparer, s'apprêter, se mettre en mesure.

Կազմիկ a. rangé, apprêté, bien disposé; — Տաշ, repas exquis, recherché.

Կազմիչ. Կազմող S. constructeur, préparateur.

ԿազմուԹիւնտ. Construction,

organisation , arrangement , mécanisme, constitution, conformation, structure, composition ; préparation , équipement .

ԿաԹ. ից S. gOUtte; — մի,

une goutte.

ԿաԹեմ, եցի Vn. dégoutter,

tomber goutte à goutte , distiller.

ԿաԹեցուցանեմ , ուցի Va.

faire couler ou tomber goutte à goutte, distiller.

ԿաԹիլ, Թլոյ S. gOUtte; — մի,

une goutte ; — աո. —, goutte à goutte.

ԿաԹիկ s. gouttelette, petite goutte.

ԿաԹն. Թին, Թանց տա. lait;

իշոյ,աէ de femme, de chèvre, de brebis, d'ànesse ; Թարմ՛՝

ւիրվւրագէզ — , lait frais, aigri, abondant , écornant ou mousseux ; կաԹամբ սնանիլ. S6

nourrir de lait: — տալ, donner du lait, donner à téter ; — ուտել, prendre du lait; téier -• կԹել. traire.

ԿաԹՆսւբեր a« qui porte du lait.

ԿաԹնաբոյծ a. nourri de lait; — լինել, se nourrir de lait.

ԿաԹնաբուղխ a. d'où jaillit du lait, laiteux.

Կա Թնա լի g a. plein de lait, laiteux.

Կա Թնա ծուծ a. qui suce le lait.

ԿաԹնակեր, աց a. qui prend du lait, qui se nourrit de lait.

ԿաԹնաձիր OU ԿաԹնաս՞ատոյց V. ԿաԹնատու.

changer en lait.

ԿաԹնասլուո, պոի S. riz au

lait.

ԿաԹնասուն a. qui est nourri de lait; qui nourrit de lait.

ԿաԹնավաճաո-, ի s. laitier, laitière.

ԿաԹնատամն, ս*ան S. dent

de lait.

ԿաԹնատու, ուի a. S. qui

donne du lait; nourrice; — կով, vache laitière.

ԿաԹնարան, ի s. laiterie.

ԿաԹնաոբու, ուի a. qui boit, qui prend du lait.

laiteux, laitière.

ԿաԹնեղբայո, բօո s. frère de lait.

ԿաԹնեդէնք s. laitage.

ԿաԹոգի , ԿաԹոգին a. pas-

sionné, amoureux, affectueux, désireux, avide; adv. passion-

nément, amoureusement, avidement; — սիրել, aimer éperdument; — են ընգ մեմեւսնս սիրոփ, ils s'aiment tendrement; — տենչացեալ, tant désiré; — լինելՀ'. ԿաԹոգնիւք.

ԿաԹոգնիս", նեցայ vn. Se

passionner , être épris de , devenir amoureux de, s'enticher de, soupirer après, désirer ardemment.

ԿաԹոլիկ, աց s. catholique.

ԿաԹոլիկուԹիւն s. catholicisme, catholicité.

a. universel, général; catholique; ԹուդԹ կաԹողիկեայց,

épître, lettre universelle.

ղիկեայ ; s. cathédrale, basilique.

ԿաԹողիկոս, աց S. le caf! O-

licos, le patriarche univ< rsel des Arméniens.

ԿաԹողիկոս ական adj. qui

appartient au catholicos, patriarcal.

ԿաԹողիկոսարան , ի S. la

résidence du catholicos, le siège du patriarche suprême.

ԿաԹողիկոսուԹիւն տա. patriarcat suprême.

ԿաԹոտ a. passionné, amoureux, lubrique ; — ն տռփանք, impudiques amours

ԿաԹուած, ոց s. action de dégoutter; goutte ; * apoplexie.

ԿաԹսայ, ից s. chaudière; marmite, chaudron.

ԿաԹսայագործ, աց s. chaudronnier.

chaudronnerie.

Կալ, ոց, ից s. aire à battre le blé ; are ; halo, aréole.

Կալակաո ոյց a. Composé ,

combiné.

Կալս/Լաւոր, աց a, prisonnier, détenu.

gendarme.

Կալանեւք, եցի va. arrêter, détenir.

Կալանք, նաց sm. arrêts,

arrestation, détention; ի կալանս արկանել, mettre en arrestation.

Կալաքար S. SOude (sel).

Կալի ՏՈ1. alcali; — կայուն1 ցնդական, — fixe, volatil.

Կալիկ s. calicot.

Կալոտի, տւոյ, inbiug a. celui qui bat le blé dans l'aire, batteur en grange.

Կալորայ, ից s. pi. aires , t granges.

Կալուաձ, ոց s. biens, terres, fonds, ferme, fief, possessions, ՛ propriété; l'action de retenir, d'arrêter, prise de possession.

Կ ա լուա ծա վաբձք9 ճուց sm.

fermage.

Կա լոսածատիոուԹիւն S. féodalité.

Կալո լին ական S. calviniste,

huguenot.

ԿալուինականուԹիւՆ s. calvinisme.

Կա լվան ական a. galvanique.

ԿալվանականուԹիւն s. galvanisme.

Կ ա լվանա կեր տ a. galvanO-

plastique.

ԿալվանակերտուԹիւնՏ. galvanoplastie.

Կա լվանա չափ s. galvanomètre.

Կալվանեան a. galvanique.

Կախ. ի— adj. suspendu, pendant, en suspens ; — ունել, tenir suspendu; fig. tenir en suspens.

Կախաղան, աց S. gibet, potence ; արժանի —ի, pendable, qui mérite la potence.

Կախաղանաւ a. SUSpeildu,

pendant; — բուրաստան, jardin suspendu.

Կախադանաբուբաստան OU Կախադանաւոբ թուրաստանտ.

jardin suspendu.

Կախարդ, աց s. sorcier, fascinateur, enchanteur.

Կախարդական a. de SOr-

cier, d'enchantement, de fascination, magique.

Կախարդանք, նաց s. ensorcellement, féerie, charmes, enchantement, magie.

Կախարդասար . աց a. qui

se livre aux arts cabalistiques, qui recherche les arts magiques ; magique.

Կախարդես0, եցի Va. en-

sorceler, fasciner, enchanter, charmer, surprendre ; — զլսեւիս, charmer.

Կախարդիչ s. ensorceleur, enchanteur, magicien.

ԿախարդուԹիւն s. sorcelle^ rie, ensorcellement, fascination , sortilège, charme, enchantement, maléfice»

յայս երկուս ւղաաուիրանս ամենայն օրէնր եւ մարգարէք կախ եւս լ կան, ces deux

commandements renferment toute la loi et les prophètes ;

ամենայն ժողովուրդն կախեալ կային զմանէ, tout le peuple

dépendait de lui ou prenait plaisir à l'entendre.

Կախեմ՝, եցի va. pendre; s uspendre , attacher , accrocher ; tenir en suspens ; *գամէ— , «uspendre à un clou ; — իմ* vn.

se pendre, être pendu, suspendu; être tenu en suspens; dépendre.

Կախորան, ի s. balançoire.

Կախումն S. Suspension ;

dépendance.

Կածան, ի s. sentier.

Կա կա դեմ՝, եցի vn. bégayer, ânonner, bredouiller; dire des sottises.

Կակազոտ, աց a. bègUÔ,

bégayeur, bredouilleur.

Կական, ի s. lamentation, cri lamentable, cri de douleur, hurlement ; — բառնալ, pousser des cris lamentables, pleurer à haute voix.

Կականաբարձ a. qui pOUSSe

des cris lamentables, qui pleure

à haute voix; adv. en pleurant à haute voix, d'une voix plaintive, aux accents lamentables.

Կականւպիր a. lamentable, plein de lamentations.

Կականեմ, եցի vn. se lamenter, pleurer à haute voix, pousser des cris lamentables, des cris de douleur.

Կակաչ, Կակաչ, ի S. tulipe.

Կակաչի s. tulipier.

Կակժիրակ, ի s. casse ; cassie, extrait de casse ; cassier.

Կակզամիս a. qui a la chair tendre; s. mollusque.

Կա կզանա մ, ացայ Vn. S'a-

mollir, mollir, se relâcher, s'avachir; fig. s'amollir, s'attendrir, s'assouplir.

Կա կզեմ՛, եցի va. amollir, ramollir, relâcher; fig. amollir, attendrir, assouplir ; agr.

ameublir.

Կակղիչ a. émollient, ramollissant, relâchant, lénilif.

ԿակզուԹիւն s. mollesse , amollissement; souplesse, flexibilité.

Կակզուզէշ a. dont les branches sont tendres.

Կ ա կղումն s. amollissement.

Mu^n^^nga.mou,tendre; souple, flexible ; fig. tendre, doux; agr. ameuble; — իշօշափել, doux à toucher; — մետազ, métal doux.

Կաք), ի, ուց, {ւց s. meuble, ameublement, bagage, effets; vase, ustensile, instrument;

— ունել, retenir, occuper; — ք մե&ագինք, meubles précieux;

— խոհակերոցի, batterie de cuisine.

Կաքյակալ, աց S. OUVrier

laboureur^

Կա5աւորեւք, եցի va. préparer, arranger; meubler, garnir.

ԿաքյաւոբուԹիւՆ s. convenance; — համարել, croire ou jugerconvenable.

Կա^ոյր s. cruche.

Կադ, աց a. boiteux; fîg.

boiteux, défectueux; — ի—,

կաւլս իկադս ad Y. clopin-clo-

pant, cahin-caha, tant bien que mal.

Կաւլաւլ, ոց s. tanière, gîte, repaire.

ԿադաղիէՐ, եցայ Vn. Se cacher, se retirer dans une tanière.

Կադամ*, ացի vn. boiter,

elopiner, clocher, être boiteux, fig. clocher, être défectueux; յերկոսս Çbinu — , boiter des deux côtés, se pencher tantôt d'un côté, tantôt de l'autre.

Կաղամախ, ից . Կաղամախի, խեաց s. peuplier.

Կաղամ՛ար, աց S. encrier.

Կաղամ՛բ, ից, աց S. chou ;

կուրծ —ի, trognon de chou.

marchand de choux.

դաց s. calendes, premier jour du mois ; premier jour de l'an,

jOUr de l'an; * կաղա՛նդ շնոր-

ք)աւորել, souhaiter la bonne année.

Կաղանդացոյց, ցուցի s. calendrier.

Կա դան դեմ՛, եցի va. étrenner, donner des étrennes.

* ԿադանդչԷք s. étrennes ; —

տալ, donner des — ; — ընդոլ.

նել, recevoir des — .

Կաղանչանն, չանան S. bot.

euphorbe, tithymale.

Կադապաբ, աց S. modèle,

moule; patron.

Կա դա պա բեմ՛, եցի va, modeler, mouler.

Կաղապարիչ s. modeleur, mouleur.

Կաղապարումն S. modelage,

moulage.

rendre ou faire boiteux.

Կաղին, ղնոյ S. noisette ; noisetier; gland; — արքայական, noix.

Կադկանձեմ*, եցի vn. glapir,

japper, pousser des hurlements.

Կադկանձիւն sm. glapissement, jappement, hurlement.

Կաղնաբեկ s. casse-noisette.

Կաղնակեր, աց a. qui mange, qui se nourrit de glands.

Կաղնատու a. qui donne, produit des glands.

Կաւլնի, նւոյ, նեսւց S. noisetier, coudrier, coudre ; chêne ; —g, coudraie ; chênaie.

ԿաղուԹիւն s. claudication, clochement.

Կաղշին S. ciment.

Կաճ, իւ s. feutre.

Կաճառ., աց s. assemblée, réunion; académie, corps, société; — բս/նասիրսյց, académie des belles-lettres ; ակմ՚ոա-

0ոյլգիցն-, l'Olympe.

Կաճառակից S. Collègue ,

confrère à l'académie.

Կաճաո ակցուԹիւն S. action

d'être collègue , confrère à l'académie.

Կաճառփմ*, ո եցայ vn. S'aS-

sembler, se réunir.

Կաճաո-ոոգ, աց s. membre (d'une académie).

Կաճաո-որգուԹիւն S. action

d'être membre d'une académie.

Կաճեայ a. de feutre.

Կամ՛ COnj. OU; եւ —, OU

bien.

ԿաւՐ, ի, աս, ուլ S. volonté ;

—է ինձ, je veux. V. Կամք.

Կամ՛, կացի vn. rester, être, se tenir debout ; se maintenir, se soutenir, se conserver; consister, subsister, vivre, durer; rester, s'arrêter, séjourner, demeurer; s'arrêter, cesser; attendre ; ֊- մնալ, rester, demeurer; attendre; persister, persévérer dans; իբաց —, se

tenir loin, se défaire, s'éloigner ; ի վեր այ —, comprendre, saisir, pénétrer, s'apercevoir;

je ne sais ce que vous voulez dire, je ne vous comprends

paS; հաստատուն սլինդ. — ,

demeurer ferme, fixe, se maintenir dans; — առ.աչի եբեսաց

ուրուք, tenir tête, résister à qn. ; ստէպ —, s'appliquer; ստէպ — օրինաց, observer les lois, pratiquer la loi ; գատաւոր — իվերայ, être juge, arbitre entre ; շուրշ— զոմ՚ամ՚բ,

Obséder qn.; կացին աչք նո-

րա, il est devenu aveugle, il a perdu la vue; տէր —, être

maître; կայ մնայ նւՐա, il lui reste , il est réservé pour

lui; եկաց՝ կացին, il y a eu ; եկաց օնովին մամանակօք, il

vivait vers le même temps ;

զիո կայ քո bi ալչուն ի , qu'y

a-t-il de commun entre vous et la paix ; զի°կաս, que restezvous? que tardez-vous ? կացին

քինուԹեան , ils eurent des exemples rares de vertu.

Կամ՛ագնաց a. volon taire, arbitraire, capricieux.

Կամ՛ա ձին a. volontaire, arbitraire, spontané.

Կամակ, աց a. agréable, plaisant, délicieux; — ք, s. pi.

agréments , plaisirs , délices ; friandises.

Կամ՛ական a. volontaire.

Կամ՛ակատար , աց a. qui

fait la volonté d'autrui, corn-

plaisant; — ւինել ումեք, être l'exécuteur des volontés de qn. , faire sa volonté; se montrer complaisant, avoir de la complaisance pour qn., le satisfaire.

ԿամակատարուԹիւն S. COUL-

plaisance, satisfaction.

Կամ՛ակար a. voloii taire, qui n'est pas forcé, spontané; — ou — մտօք, volontiers, trèsvolontiers, de bon gré, de plein gré.

Կա մ՛ար ես", եցի vn. agir de son plein gré, arbitrairement, pouvoir faire sa volonté.

Կա մա կար ուլ adj. puissant,

vaillant; — իտէգ նիզակի, habile à lancer le javelot.

Կամ՚ակաոուԹիւե sm. libre volonté, gré, spontanéité ; — f ,