V. Կամ՛ակար adv

Կամակացոյց a. Volontaire,

qui ne veut faire que sa volonté.

Կամ՛ակից s. a. complice, partisan; — լի՛նել, être complice, d'accord, consentir.

Կամ՛ակոր, աց a. oblique, tortu, tortueux , sinueux ; -— շաւիքլ, chemin tortueux; — u, adv. obliquement, de travers;

Կամակորաիւօս a. pervers.

Կամակորեմ՝, եցի va.tordre, courber, rendre oblique; flg.

détorquer, détourner le sens, prendre en mauvaise part, mal interpréter; pervertir, dépraver;— <լա ր գա ոուԹ ի ւն, fausser la justice ; իմ* vtt. se tordre, se

courber ; se détourner, se pervertir; — իճանապարք)ս իւր,

suivre les voies obliques.

sinuosité, tortuosité; perversité; V. Յամ՚առուԹիւն.

ԿամակուԹիւե s. agrément, plaisir.

Կամ՚ակցուԹիւն s. complicité, accord, consentement.

Կամա!)աՏոյ a. complaisant.

Կամա1)ա£ուԹիւ.ն s. complaisance.

volontaire, arbitraire, de bon gré ; — եւ ակաւՐայ adv. bon gré mal gré.

Կամ՛ապաշտ a. qui adore sa volonté, volontaire, opiniâtre.

Կա մ՛աս էր a. qui aime 6a volonté, volontaire.

Կամ՛ար, ա g S. VOÛte ; cintre,

arcade; arc; ceinture, baudrier; — յաղԹուԹեան, arc de

triomphe; կա սլո lui ա կային — ,

la voûte azurée, le ciel.

Կա մ՛ար ածու a. celuiquimet une ceinture.

Կ ա մա ր ա կա լ S . arc-boutant.

Կամ՛արակապ a. VOÛté, cintré ; s. arcade.

Կամարաձօւ a. en forme de voûte, d'arc, voûté, arqué; — գործել յօրինել, arquer, cambrer, cintrer.

Կամարանամ՝, ացայ va. S6

voûter, s'arquer.

Կամ՛արար, աց a. qui fait la

volonté d'autrui, complaisant, bienveillant, condescendant.

ԿամսւբաբուԹիւն s. complaisance, bienveillance.

Կսւմսւրաւոո , աց a* ceint,

entouré d'une ceinture. Կամարիկ s. arceau.

Կամաց, Կամացուկ adv.

doucement, tout doucement.

ԿաւՐաւ adv. volontairement, de plein gré; exprès, à dessein; a. volontaire, spontané; — եւ «ւկամայ ad v. bon gré mal gré.

a. volontaire, spontané.

Կամ՚աւորուԹիւն S. libre VO-

lonté, spontanéité, gré.

ԿամելուԹիւն sm. volonté ,

vouloir.

Կամեցող a. celui qui veut, désireux.

Կա մեցոլցս/Լեմ՝ , ոլցի Va.

faire vouloir.

Կա մի մ՛, մեց այ Yn. Vouloir;

— ընգ, vouloir, consentir, désirer, souhaiter.

ԿամՆ, մին, մունք. Կամնասայլ, ից s. fléau ou charrue pour battre le blé.

Կամ՛շոտ a. capricieux. - Կամ՛ովին adv. volontairement, de sa propre volonté, de plein gré.

Կամ՛ուրջ, մրչաց S. pont;

գ արկանել՝ շինել* jeter, construire ԱՈ pont; անցանել ընդ.

— ն, traverser le pont ; շարժական — > pônt-levis.

Կամրջաձիգ S. pontonnier.

Կամ՚րջեմ*, եցի va. faire un pont; joindre par un pont, faire communiquer par ur.

pont.

Կաս՞փսակ, աց S. burette^

fiole. Լ

Կամք, մ՚աց S. volonté, VOL\.

loir, gré ; vœu, désir, intentiCge dessein; volontés, fanlais՝

Caprice; ի կա մ՛ա g OU կամօք

ախորժիւք, volontairement^ volontiers, de bon gré; կամօք, exprès, à dessein; ըստ կամի, ըստ կամս, à volonté, ad libitum, arbitrairement; à discrétion; յոչ կամ՛աց, involontairement, par force, à contre

cœur; քյակառակկամացնորա, contre sa volonté ; անձնատուր [ինել ի կամս ուրուք, se

livrer entièrement à la volonté de qn., se mettre à sa discrétion ; Տեաո-ն — ibgt^1» Գսշ la volonté de Dieu soit faite;

ըստ կամ՛ս անձին գնալ, suivre

son caprice; յօժար —, bonne

volonté; ինքնիշխան՝ բացարձակ —, volonté absolue ; անձնիշխան—, libre arbitre; յեոյեղուկ — , caprice; անձնահաճ —, humeur, caprice ; *— ը կոտրել, rompre la volonté;

որչաւի եւ — իցեն նորա, autant qu'il voudra ; եԹԷ — իցեն քո, si vous voulez i si vous le voulez i — եդեն նմ՚ա, il lui a plu de ; — էին նորա, il voulait; — էին \!ևձ f j'avais la vo-

lonté de; — են ինձ ասել, je Veux dire; որ ինչ իկամս մեր,

* ee qui dépend de nous; եԹԷ c Տեաո ն — իցեն, si Dieu veut;

fâvotre gré; կամ որպէս — են »անիս ասել, OU plutôt ; որպէս

nrt

quelque sorte qu'ils veulent

H յկամս ուրուր գնել գիմն, faire

ou ֊5pendre qch. de la volonté de volfci.; * \լ ընել, faire sa voplejnté; *— չունենալ, n'avoir

^as de Volonté ; փոխելզկամս,

échanger de volonté ; ք)աստա-

J «ոուն՝ անյուլդողդ — , volonté

ferme, inébranlable.

Կայ, Կայք, ից S. posture,

station; pause; lieu, poste, demeure; état, situation; զկայ առնուլ, s'arrêter, faire une pause; a. ce qui existe.

Կայական a. stable, stationnaire.

Կայան, ից sm. station, lieu, poste , emplacement , fondement; demeure, séjour; position ; —p., limbes ; a. V. Կայուն.

Կայարան Y. Կայան ; gaie;

embarcadère, débarcadère.

Կայարանասլետ, աց S. chef

de gare.

ԿայԹ, ից sm. panier, corbeille; \\ԿայԹիւն; — ք գրուատեաց, applaudissements, bravos; կայԹս (չարկանել տալ V. ԿայԹեւք.

Կայ Թեւք, եցի vu. claquer.

battre des pieds ou des mains, applaudir, accueillir par des applaudissements; danser, sauter, cabrioler.

ԿայԹիւն s. claquement de mains, battement de pieds, acclamation, applaudissement; cabriole.

Կայլակ, աց S. goutte, globule.

Կայծ, ից s. étincelle; escarboucle.

Կայծակեւք, եցի \Ո. étÙl-

celer, lancer des étincelles.

s. foudre, tonnerre; étincelle; charbon ardent ; charbon (ulcère pestilentiel) ; կայծակունս արձակել՝ ԹօԹափել, lancer

des étincelles , des foudres ,

foudroyer; հրացայտ կայծա-

կունք, vives étincelles

Կայծակնաբար առնեմ va.

frapper de la foudre, foudroyer.

Կայծակնամաքուր a. purifié

par le feu.

Կայծակնացայտ a. qui lance

des étincelles , des foudres , étincelant, foudroyant.

Կայծիկ s. petite étincelle, bluette.

Կայծոռիկ S. furoncle ; V.

Կայծքար, ի s. silex, caillou, pierre à fusil.

Կայ կայ եմ, եցի va. établir, fixer, installer, consolider; — իս° vn. s'établir, se fixer, s'installer, se consolider, être posé.

ԿայւՐ, ից s. mât.

ԿայուքՅիւն, Կայումն S. Stabilité, fermeté.

Կայուն a. stable, durable, ferme.

Կայսերագիր a# écrit par l'empereur.

Կայսերազարմ՛, ից a. de la

race impériale.

զանց a. impérial ; s. prince impérial, princesse impériale.

Կայսերական a. impérial.

Կայսերակերպ a. qui ressemble à l'empereur, impérial.

Կայսերակից a. associé à l'empire.

Կայսերանաս՞, ացայ Vn.

devenir empereur, parvenir à l'empire.

Կայսերացուցանեմ՝, ուցի va.

élever à l'empire, proclamer empereur.

ԿայսերուԹիւն s. empire ; — Գաղղիոյ, 1'— français ; ի— ալքբառնալ, s'élever à la digniu impériale.

empereur, césar; — Ռուսիոյ, l'empereur de Russie ; Վ.եք)ափաո — ն, Sa Majesté l'Empereur.

Կայսրրնտիր, տրաց S. électeur.

Կայսրրնտրակւսն a. électoral.

ԿայսրրնւորուԹիւն S. élec-

torat.

Կայսրուհի s. impératrice.

Կայտառ., աց a. frais, beau ;

pétillant, vif, gaillard, gai,

alerte ; plein de santé, gaillard, bien portant; s. poisson, reptile.

Կայտառ-ուԹիւն s. fraîcheur, beauté ; gaieté ; santé, vivacité.

Կայտիո. sm. frétillement, gaieté, réjouissance, jeu folâtre; animal qui nage, poisson.

Կայտռամ՛, ացի. Կայտռեմ*, եցի. Կայտռիւք, եցայ vn. frétiller, bondir, trépigner, sauter, tressaillir, grouiller, se remuer.

կսյյք> jbo v- Կս,յ-

Կանամ՛բի, բւոյ, բեաց a. qui

a sa femme, marié.

ԿաՍանի,նւոյ s. les femmes, le beau sexe.

Կանանոց, աց S. gynécée,

harem.

Կանանցածին, Տնաց a. qui

est né d'une femme.

Կանանցական a. de femme, qui convient aux femmes.

Կանանցահանդերձ a. revêtu

de vêtements de femme.

Կանաչ a. vert ; s. vert, la couleur verte.

Կանաչագեւլ a. d'un beau

vert, d'un vert charmant, verdoyant.

Կանաչագոյն a. de couleur verte.

Կանաչազգեաց , Կանաչազգեստ a. revêtu en vert, verdoyant.

Կանաչաձեւ a. vert , verdoyant.

Կանաչանամ՛, ացայ vn.

verdir, devenir vert, commencer à verdir.

Կանաչացուցանեւք, ուցի va.

verdir, rendre vert.

ԿանաչուԹիւն sm. couleur verte, verdeur, vert, verdure.

Կանացաբար adv. en femme:

— գար դարի լ, se parer comme une femme.

Կանացի, ցւոյ , ցեաց a. de

femme, féminin; efféminé; — ձայն, voix féminine ; — ubp ou ազգ—, le sexe féminin, le beau sexe.

Կանափ, ի s. chanvre.

a. debout, droit, dressé, élevé ;

— ք}ասակ, taille élancée.

Կանգնատափ S. aunage ; a.

ԿանգնաչավւուԹիւն S. âU-

nage.

գեգ et Կանգնեան.

Կանգնեան a. long d'une

coudée, d'une aune.

Կանգնեմ, եցի va. lever, relever, dresser, redresser, mettre debout; élever, ériger, arborer, planter, bâtir, construire; — յաղԹուԹիւն, remporter la victoire; — դրօշ, arborer un drapeau ; — գդրօշ ա պստաէքբուԹեան , arborer l'étendard de la révolte; խորան՝ սեգան — , dresser une

tente, ԱՈ autel; — ի կործանման Էն, relever de sa chute, de

&a ruine ; — գանուն՝ գքյաւքբաւ

ուրուք , réhabiliter, relever 3a réputation de qn.; — իմ՛ vn. se lever, se dresser, se tenir debout,՛ s'élever, se re-

lever, se dresser ; — երիվարի, se cabrer.

Կանգնորգ a. élevé . dressé, droit.

s. action d'élever, de dresser, érection, construction; résurrection.

Կանգուն, գնոց S. COUdée ,

aime ; a. debout, élevé, dressé, droit; — կալ, se tenir ou rester debout, se lever, être debout; se soutenir, se subsister; — կալ ի վերա) ոտից, se tenir ou se lever sur ses pieds.

Կանգաղեւք, եցի va. fixer,

consolider; — իմ՛ vn. se fixer,

se Consolider ; խորարւքատ — ,

prendre de solides racines.

Կանեփ, ի s. chanvre.

Կանեփի, փւոյ S. COlltil.

Կանեփքյատ,ից S. chèlievis,

Կանեփուկ sm. sorte d'arbrisseau.

ԿանԹ, ի S. ans©; — պտղոց,

pédicule, queue.

ԿանԹեգ, աց s. lampe ; lampion ; — - գիչերոյ, veilleuse.

ԿանԹեգագորՏ-, աց S. lampiste, fabricant de lampes.

ԿանԹեգակիր a. qui porte une lampe.

ԿանԹեդաւ[ա-Յաո* աց Sm.

lampiste, marchand de lampes.

ԿանԹեղաւոր a. qui a une lampe.

ԿանԹեղխոտ* ոյ sm. chélidoine. éclaire.

ԿանխաբանուԹիւն S. prédiction; introduction.

ԿանխագԷււ^.շ61ա qui sait,

connaît ce qui doit arriver, devineur, pronostiqueur.

ԿանխագիտուԹիւն S. pré-

connaissance, prescience.

Կանխագոյն adv. avant, auparavant, antérieurement à.

Կանխագուշակ a. celui qui présage, qui prédit; présagé, prédit.

Կ աս|սա գրական a. prescriptible.

Կանխագրեւք, եցի va. écrire auparavant; prescrire.

ԿանխագրուԹիւն S. l'action

d'écrire auparavant ; prescription.

ԿանխագրուԹիւն S. introduction.

Կանխագեկոյց adj. Celui

qui avertit d'avance; averti d'avance.

diction.

ԿանխածանօԹ adj. COnnU

d'avance, prévu; — գիտուԹիւն

Կանխագրաս", ոյ S. avance;

— m ալ, faire des avances.

ԿանխաԹիւ, Թուոյ s. antidate.

a. obtenu ou observé auparavant, vieil, vieux, invétéré ;

— կարծիք սովորուԹիւն, préjugé, prévention, préoccupation ; — գի տ ուԹիւն , prescience.

ԿանխակալուԹիւն S. ancienneté , vétusté ; prévention , préjugé.

Կանխադաս , ից adj. hàtif,

préeoce, prématuré.

Կանխաքյատոյց a. payé d'a-

vance, avancé ; — լքնել» avancer, faire des avances; — գրաւք, avance.

Կանխաօայնեւք, եցի va. dire

ou annoncer d'avance, prédire.

ԿանխաձայնուԹիւն S. prédiction.

ԿանխաՏաո. a. tracé d'avance, prédit

Կանխամուտ a. entré auparavant; — սովորուԹիւն, s. préjugé, prévention.

Կանխասաքյւքանեալ a. prédestiné.

Կանխասա^ւՐանուԹիւն sm.

prédestination.

Կանխասաց, ից a. Celui qui

prédit; prédit, présagé; — լինել, prédire, présager* pronostiquer; — բանք, prédictions.

Կանխասացիկ adj. prédit,

prophétique.

ԿանխասացուԹիւն S. prédiction.

Կանխատես a. prévoyant.

ԿանխատեսուԹիւն s. prévoyance ; prévision.

Կանխարկ a. jeté ou tombé de bonne heure.

Կանխացոյց adj. montré

d'avance.

Կանխաւ adv. d'avance, auparavant, antérieurement à, autrefois, anciennement.

Կանխեւք, եցի vn. se hâter, se dépêcher, arriver le premier, devancer, précéder, prendre le devant, anticiper, prévenir; se lever de bonne

heure, arriver dès le matin, de bonne heure; — րնգ առաւօտն, se lever dès le matin, dès l'aube; — ի կատարումն րդձից ուոուք, prévenir les désirs de qn.

Կանխիկ a. comptant; — արծաԹ, argent comptant; — f) ա m n լցան ել, payer — .

ԿանխուԹիւն s. antériorité, priorité, ancienneté; anticipation.

Կանխումն գիշերանա լասարից sm. précession des équinoxes.

Կան կար, ոյ s. artichaut.

Կանկարանոց, աց S. arti-

chautière.

Կանճրակ, ի S. COlza.

Կանոն, աց s. règle; statut, règlement; principe; modèle; théol. canon; règle de bois; րստ —ի, d'après la règle, régulièrement ; լու&անել սլացել զ— , rompre, observer la règle ; — լինել, servir de règle ; հանրական —, règle générale. '

ԿանոնագԷտ S. Canoniste.

ԿանոնագիտուՍիւն S. droit

canonique.

Կանոնադրական a. réglementaire.

Կանոնագրեմ, եցի va. établir en règle, réglementer; admettre dans le canon.

ԿանոնագրուԹիւն s. règlement, règle.

Կանոնական a. canonique , canonial.

ԿանոնականուԹիւն S. cano-

nicité.

Կան nu ապա!) a. observateur

des règles.

ԿանոնապաքյուԹիւն S. observation des règles, des règlements.

Կանոնաւոր a. régulier.

Կանոնաւորեմ, եցի va. régler, régulariser.

Կանոնաւորիչտ. régulateur.

ԿանոնաւորուԹիւն s. régularisation.

ԿանոնեւՐ, եցի va. régler, régulariser; prescrire, constituer, établir.

Կանոնիկոս, աց S. chanoine.

Կանոնիկոս ական a, de chanoine, propre au chanoine.

ԿանոնիկոսուԹիւն S. chaiioi-

nie, canonicat.

Կանոնիկոսոլքյի sf. chanoi-

nesse.

Կանուխ, նխոց a. qui vient de bonne heure, hâtif, précoce, ancien; adv. de bonne heure.

Կանչ, ոյ , ի S. cri; — եւ կառանչ իմ, mes Cri?

Կանչեմ, եցի vn. crier, s'écrier ; * appeler.

Կանչիւն S. Cri.

Կանչուլ adj. celui qui crie; * celui qui appelle.

Կաշանամ, ացայ Vil. devenir comme du cuir, se racornir, devenir dur et coriace ; կաշացեաւ , coriace, coriace, racorni.

Կաշառ, աց S. présent donné

pour corrompre , don corrupteur ; — օք, à force de présents,

par Corruption; — առնուլ,

prendre des présents ; — խԹել տալ, donner des présents pour

corrompre, graisser la patte à qn. , employer la corruption.

Կաշառաբեկ a. corrompu, gagné; — առնել, corrompre, corrompre avec de l'argent, par l'argent ou par des présents.

Կաշառագնաց լինիս vn. Se

laisser corrompre par des présents.

Կաշառակուրի adj . qui se laisse gagner par des présents, corrompu, vénal; — առնել, acheter ou gagner à prix d'argent, corrompre par des présents, corrompre; — լինել, se laisser corrompre par des présents, se corrompre.

Կաշառակր&ուԹիւն S. COr-

ruption par des présents , vénalité.

Կաշառառու, աց a. celui

qui accepte des présents, qui se laisse corrompre par des présents, corrompu, vénal.

ԿաշառառուԹիւն S. l'action

d'accepter des présents, vénalité.

Կաշառատու, աց adj. qui

donne des présents pour corrompre, qui emploie la corruption.

Կաշառես, եցի Va. COr-

rompre par des présents, gagner à prix d'argent , gagner.

Կաշառիչ S. Corrupteur.

Կաշեայ a. de cuir.

Կաշի, շւոյ s. cuir; peau.

Կաշկանդես, եցի va. garrotter, lier étroitement, retenir.

Կաշւքբուռն a. fort, robuste, musculeux.

Կաչաւլակ, ի S. pie (oiseau).

Կապ, ոց, ից s. lien, attache, lacet; nœud ; lig. lien, liaison ; chir. ligature, bande, bandeau; gram. épellation,

Կ ա պա կոտոր լին ի մ vn . rompre ses liens.

Կապակցես, եցի va. lier,

attacher ensemble.

ԿապակցուԹիւն ՏՈ1. lien,

liaison , relation , cohérence , enchaînement.

Կա պայ, ի s. habit monacal, froc.

Կապան, ի sm. détroit , défilé.

Կ ա սլանա պա f) S. geôlier.

Կապանաւոր, աց a. lié, détenu, prisonnier.

Կապանք, նաց S. pi. liens,

fers, chaînes, entraves; détilé,

détroit; ի կապանս արկանել,

charger de chaînes, emprisonner.

Կապար, աց ՏՈ1. plomb ;

bot. câpre; câprier.

Կապարագործ, աց S. plombier.

Կապարագոր&ուԹիւն SOI.

plomberie.

Կապարադիր, գրաց Sm.

plombeur.

Կապարահատս, տաց Sm

mine de plomb.

Կապարայօդ. a. plombé. Կապարան, աց S. prison ,

cachot; lien.

Կապարեայ a. de plomb.

Կա պարեմ՛, եցի va. plomber

Կապա րճ ա գար ânjq |

teur. fugitif, rebelle.

Կապարճակիր, կրաց à. qui

porte սռ carquois, éeuyer.

Կա պար ճա ւոր a. qui a ԱՈ

carquois.

Կապւսրճք, ճից S. Cfl] վապարճս գար ձուցւսնել, dé-

serter. se révol

Կապելապետ, ի S. gaTgOtiO",

BiëF.

Կապելուհի sf. gargotiere.

tavernière.

Կապեգանոց. աց S, taverne.

Կապեմ՛, եցի va. lier, attacher, relier ; liaisormer ; bander ; enchaîner ; eeindj ֊ ՛ épe-

ler; — պատուհաս ի վեր այ % .

~)աւոուք)աս ; — ի մ vn. se lier,

être lié, s'attacher ; — րնգ ու- Jbg սիրուլ. s'attacher à qn..

tire épris de lui.

Կապերտ, ից s. lambeau.

morceau d'étoffe, loque: — 5ին, viens lambeau, chiffon . guenille, haillon ; * V. Գորգ.

տկի sm. loquet te. guenilïon, haillon, chiffon.

ԿապԷնք, պինաց SEÛ. prix.

salaire d'une prostituée.

Կապիկ, պկաց S. Singe.

Կապիճ, պճաց S. Cliœnîx OU

ehénice (mesure de capacité .

un peu plus d'un litre) ; chaton, monture ; orbite de l'œil ; empeigne: — ատամանց, alvéoles des dents,

ելք". եցի vn. singer.

ԿապկուԹիւե S. Sin Կ՛ա անգեղ, ni S. liv֊; .

azuré : ՝. .

azur : — դաշտ , la plaine azurée, la plaine liquide. la mer.

լ՚ապոլյն s. ac.ion ie lier, - lié.

es dé-

I juilies des morts.

Կ՛ա պուտ ագոյն a. bleu, de

: raiera bleue.

Կապուտակ, աց a. bleuâtre,

d'azur, bleu : livide : — ծուփք,

T-՝c.::e azuré

I lenati

bîeu

— :֊. LU յ u

- rvn

; P ր q ւ u h ա կան — OU — £րուսիոյ , bleu

de Prusse.

Կ ապուտ ակագոյն . Կապուտակագործ, Կապուտակեալ, Կապուտակեայ â. bleu, dé COU-

leur bleue, bleuâtre, azuré; livide.

Կ ա սւլուտակիլք, եցայ VQ, devenir bleuâtre, livide, tirer sur

le bleu.

ԿապուտակուԹիւն s .lividité.

Կապտային a. Cyani Կապտեմ՛, եցի va. dépouiller, butiner, dénuer, ravir.

Կապրցախ ^. Կապաո bot»

Կառաբո^ս s. zoophyte.

Կառագործ, աց s.carrossïer.

Կառաձիգ a. qui traîne une voiture, attelé.

Կառաւքարտ , Կառամարտիկ a. celui qui combat sur un char; s. combat sur un char.

Կառամուտ , մտաց a* qui

traîne une voiture, attelé; — դուռն, porte cochère.

Կաււան, աց S. CÙble.

Կառանոց, աց S. remise.

voiture de remise.

Կառանչ, Կառաչ s. cri, clameur.

Կառաշարք, ից s. train de voitures, de wagons.

Կառաչեմ , եցի Vn» Crier,

jeter des cris, criailler.

Կառաչիւն S. Cri.

Կաււաւ[ար, աց 8. COCher ;

conducteur; gouverneur; directeur.

Կաո.ավարեւք, եցի vn. conduire une voiture ; gouverner, conduire, diriger, guider; սրարշաւ —, aller très-vite en voiture, brûler le pavé.

ԿառավարուԹիւն S. action

de conduire une voilure; direction, gouvernement.

Կառարշաւ a. qui court en voilure ; s. course de chars, de voitures.

Կառ-աւԷտ a. qui abeaucoup de voitures.

Կառափ եմ, եցի va. trancher la tête à qn., l'exécuter.

Կառափետւլ S. lieu OÙ Se

font les exécutions.

փանց s. crâne, tête; ընդ — ք)անել , trancher, casser la tête.

Կաո ափՆատ a. dont la tête est coupée, blessée.

Կառափնատեմ, եցի va.

couper ou blesser la tête A qn. , blesser à la tête.

ԿառափնատուԹիւն S. action de couper la tête, exécution.

ԿառրնԹացթ., ցից S. Convoi

de voitures, de wagons. Կառն, ոփն s. sorle d'épine»

Կաո ուցանեւք , ուցի Va.

construire, bâtir, élever; dresser, attacher.

Կառուցումն Sm. COnstrUC-

tion, bâtisse ; édifice ; érection, élévation.

vn. s'accrocher, s'attacher, s'arrêter, se prendre.

Կառք, ո աց s. voiture, carrosse; char; փարձուոր—, voilure déplace, fiacre; երկանիւ՝ քառանիւ —, voiture à deux, à quatre roues ; — կառանոցի, voiture de remise; հասարակաց առանձնական —, VOÎ*

ture publique , particulière ;

ելանել մտանել իկառս, monter en VOilure; իչանել իկա-

ռաց, descendre de voiture;

կացուցանել զկառսն , arrêter la voiture; վարել «լկառս, *—

քշել, conduire une voiture.

Կասռրիոս s. castor.

Կասեմ, եցի vn. battre le blé;

ԿասեցուցանեւՐ , ուցի va.

arrêter, empêcher, retenir, faire cesser, interrompre.

Կասեցուցիչտ. qui empêche, qui arrête.

Կասի, ubujj . Կաս իա, այ ի S. cannelle: V. Կակժիրակ.

Կասիւք, սեցայ vn. s'arrêter, cesser de. se désister de, se défaire ou manquer de.

Կասիչ s. batteur en grange.

Կասկ, ի s. orge mondé ou perlé : châtaigne.

Կասկած, ի. ոյ S. SOUpçon.

suspicion, ombrage, défiance; a. soupçonneux, suspect; — է ինձ {լսմանէ, j'ai des soupçons sur son compte, je me défie de lui, j'ai des doutes sur lui, je n'ai pas confiance en lui; —

առնուլ, իկասկածի [ինել, ի — անկանել OU — իսրտի ունեի

prendre, avoir ou concevoir des soupçons, avoir quelque soupçon de, être en défiance ; * — ի երԹալ, soupçonner; * — ունենալ, avoir des soupçons; փարատել q— , dissiper, détruire les SOUpçonS: վւարատել իւքտաց q— ոլրուք, guérir la défiance de qn.; — իւ!իտս արկանել ուրուք, exciter la défiance de qn.

դոյն a. soupçonneux.

Կասկածանք \. Կասկած; — նօք. avec défiance : տարապարտ կաս կածանս ունել զու-

մե^է, soupçonner sans sujet.

soupçonneux ; suspect : — լինել nulbg, devenir suspect à qn.

Կասկածեմ՛, եցի vn. ՏՕԱթ-

çonner. suspecter, avoir des soupçons, être en défiance, se défier, se méfier, se douter.

Կասկածոտ a. SOUpÇOnneUX,

défiant, méfiant, ombrageux;

իլքիտս — u լինել փասն, avoir

des soupçons de.

ԿասկածոտուԹիւն s. caractère soupçonneux, défiance.

Կասկաւք, ի s. chouette.

Կասկաօուր, չրոյ S. bière.

Կաս կար այ, ից s. gril: grille;

griller; — եզին, bifteck.

Կասկենի, ենւոյ s. châtaignier; — ք, châtaigneraie.

Կ ա ս ո ււք ; ս ի va . battre le blé ; casser, briser.

Կատակ, ի s. plaisanterie, facétie, badinage, badinerie; a. plaisant, bouffon; ընդ — u, adv. plaisantant, plaisamment, pour plaisanter, pour rire;

Թոդումք, plaisanterie à part; այպն եւ — առնել, plaisanter, railler, tourner en ridicule, se moquer de. bafouer ; — առնել, faire des plaisanteries ; — ա u ել, dire une plaisanterie ; * —ի դարձ ունել, tourner en plaisanterie ; *անք)աւք կատակներ ընել, faire de mauvaises plaisanteries, goguenarder.

կատակ s. pivert.

Կատակաբա1ուԹիւն s. plaisanterie, facétie. ՚

Կաւոակաիւօս a. plaisant,

facétieux.

Կատականք, նաց s. plaisanterie , badinage , badinerie ; raillerie, moquerie, opprobre;

ճաղբ եւ lujiul 1լատականաց

uin.1i ել, railler, couvrir de ridicule, bafouer; — լի՛նել ou ծաղր եւ այպն կատականաց

լինել, être couvert de ridicule, se couvrir de ridicule, être la risée de.

Կատավասէր a. qui aime les plaisanteries.

Կատակես0, եցի va. plaisanter, badiner; railler, se moquer de.

Կատակերգակ, աց S. acteur

comique; a. comique.

Կատակերգական adj. CO-

mique.

Կատակերգասէր adj. qui

aime la comédie.

Կատակերգեւք, եցի va. faire ou présenter des comédies; bafouer, brocarder.

ԿատակերգուԹիւն s. comédie; — ի մն է, ce n'est qu'une —;

ou * ձեւացնել, jouer, représenter une — .

Կատագաբար adv. àla rage, furieusement , avec fureur , avec frénésie.

Կատաղախօս a. qui parle furieusement.

Կատաղենի adj. sauvage (arbre).

Կատագեցուցանեւք, ուցի Va.

enrager, faire enrager, mettre en fureur, déchaîner, acharner, Կատաղեցուցիչ adj. enrageant.

Կատաղի, ւլւոյ, ղեաց a. enragé, furieux, furibond, emporté , forcené , frénétique, fougueux, féroce, impétueux,

violent; — Թգենի V. ժանւոա-

Կատաղիս0, ղեցայ Vn. enrager, s'enrager, être transporté de rage, avoir la rage, être enragé , devenir furieux , être transporté de fureur, s'acharner, se déchaîner.

ԿատագուԹիւն S. rage, fu-

reur, transport de rage, frénésie, férocité, fougue, acharnement , déchaînement, * — ն իչաւ, sa fureur s'apaisa; *— ը բռնեց, il fut saisi de rage, il se mit en fureur.

Կատար, ոյ, ի, աց S. cime,

faîte, crête; bout, fin, terme,

comble; V. Կատարումն; — ()աւու, crête, huppe; ի— P>uiսուցանել ածել, amener à sa fin, achever.

Կատարած, ից, աց S. fin,

terme, extrémité; fin, destinée, expiration; նորանշան

կալաւ նա —, sa destinée fut

étrange; ի — ք)ասուցանել,

amener à la fin, achever;

մինչեւ ի — աշխարհի, jusqu'à

la consommation, à la fin de»

siècles.

Կատարեալ adj. parfait, achevé, accompli, fini, complet, Consommé ; տալ իշխա-

նուԹիւն —, donner plein pouvoir, carte blanche.

Կւսւոսւրէդագործ- a. perfectionné ; qui perfectionne.

Կաւոարելագործեմ՝, եցի Va.

perfectionner, achever.

Կ ա in ա ր ե լա գո ր ծուԹ h ւ|ւ ՏԼ11 .

perfectionnement, perfection.

Կատարելա£Է.ն a. qui naît à terme.

Կատարելաք)ասակ a. parvenu à un âge viril, adulte.

Կատարելամիտ a. qui a ԱՈ

esprit mûr, sage.

ԿատարելաաԷս adv. parfaitement, à la perfection; complètement.

Կատարելիք, լեաց s. achèvement, accomplissement.

ԿատարելուԹիւն S. perfection; le fini d'un ouvrage; accomplissement, achèvement,

Consommation; ի — ()ասանել,

arriver à la perfection ; ի — ածել, amener à la perfection, perfectionner,՛ * ամէն

տեսակ — ունենալ, être doué

de toutes sortes de perfections.

Կատարեմ1, եցի va. achever, finir, terminer, accomplir, consommer; effectuer, exécuter, remplir, faire pratiquer, mettre en pratique, effectuer, réaliser ; perfectionner : consacrer, sanctifier, initier: — qu[uunimi, accomplir un devoir, «'acquitter de son devoir ; —

զխորք)ուրգ, accomplir, exécuter ԱՈ projet; — գաւուրս իւր, finir ses j OUrS ; — գկա ifu uili o ին ,

faire sa volonté; — (լկամն aiրուք, remplir, exécuter les

volontés de qn. ; — ղբարկունփւն զսրտւքտուԹփւն [ււր [ujb-

րայ ուրուդ ou յոք> assouvir son indignation, sa colère sur qn.: — fuf vn. s'achever, s'accomplir, finir, avoir son effet ; finir, mourir.

Կ ատ արիլ s. celui qui achève, qui accomplit, exécuteur; adj.

exécutif.

Կատարողասլետ, աց S. auteur des mystères , celui qui préside aux cérémonies religieuses.

Կատարումն s. achèvement, accomplissement, consommation; exécution, réalisation; perfection; fin, terme; fin, mort ; consécration, initiation ; — տալ, ի — ածել, achever, terminer; perfectionner, mettre dans sa perfection ; — առնուլ, être accompli, finir; se

perfectionner; ածել իծագ կա-

Կատաւան, ի Sm. botan.

thymbre.

Կատու, աց S. chat ; Էգ — ,

chatte; ձագ —, petit chat, chaton; նուսդ լքլաւել — , miauler ; ւք[աւիւն— , miaulement.

Կատուախոտ, ոյ S. Cataire.

Կատուիկ s. minet, minette, petit chat.

Կար, ոյ, m[s. ficelle, corde ;

•couture ; — ընել կարել, faire de la couture, coudre.

Կար,ի,իւ տ. force, vigueur; pouvoir, faculté, moyens, portée; իւրաքանչիւր ըստ իւրոււք

կարի, chacun selon son pouvoir, ses forces , ses facultés ,

Ses moyens; որչափ ի կարի

քոււք իցէ, autant qu'il vous est possible , autant qu'il est en votre pouvoir, autant qu'il est

en VOUS; ըստ իւրոււք կարի,

autant qu'il est en lui; որչափ

էր ՛սորա — եւ զօրուԹիւն, autant qu'il pouvait, autant qu'il

lui était possible; ըստ կարի,

autant qu'il est possible, autant qu'il sera possible, autant qu'il pouvait, le mieux que je pouvais; — զօրուԹեան իս՞ոյ, mes

forces, mes moyens • — Է, il est

possible; ոչ գոյ իձեո ս մեր — ,

il n'est pas en notre pouvoir; "1 է — > on ne peut, il n'est

pas possible^ ; ի վեր քան «լկսւր

[.ւրեանց , au delà de leurs forces.

Կարագ, ի s. beurre.

Կարագավաճառ, ի S. marchand de beurre, beurrier.

Կարակն, ից S. COmpas.

Կւճրակնաձեւ a. en forme de compas, rond, arrondi, circulaire.

Կարակցես՞, եցի va. COLU-

passer, arrondir.

ԿարակոււՐ a. bourbeux.

Կարաձւքեո-ն a. dont l'hiver est rigoureux; s. hiver rigoureux.

Կարան, ի s. couture; chir.

suture; աո-անց —ի, sans couturé.

Կարապ, ի S. Cygne.

Կարապետ, ի s. précurseur, avant-coureur^

Կարապետեմ՛, եցի VH. être

précurseur de , précéder ; annoncer, prédire.

ԿարաւգետուԹիւն S. action

de précéder.

Կարաս, nj s. jarre ; tonneau.

Կարասեակ s. petit meuble.

Կարասէկիր a. qui transporte les bagages, de transport, bête de somme.

Կարասի , սւոյ , սեաց Sm.

meubles, effets, mobilier, bagage, équipage; instrument, ustensile ; biens , richesses , argent.

Կարաւան, աց s. caravane.

Կարաւանգք, գից S. hypo-

condre.

Կարգ, աց s. ordre, rang, arrangement, disposition, série, rangée; tour, suite, succession, enchaînement; rang, ordre, état, condition; ordre, congrégation, institution; ordre , ordination ; rang , file|, ordre de bataille ; couche, gisement; կարգաւ, ըստ — ի, — ըստ կարգէ, — ըստ կարգի ad V.

en ordre, par ordre, par rang, en rang, tour à tour, à la suite, à tour de rôle, régulièrement,

Successivement; արտաքոյ--|ւ,

extraordinaire; գնել իկարգի, ի— արկանել ածել, mettre en ordre, ranger, arranger, disposer ; compter , énamé*er ;

ի— անկա՛նի լ, se mettre en ordre, se disposer, se mettre en train , se mettre à ; ի — ան կեա լ ասել, se mettre à dire, continuer à parler; ի— գալ, se mettre en ordre, s'arranger;

— գնել, mettre ordre, de Tordre; *— ի գնել, mettre en

Ordre; խանգարել գկարգն OU

*— ն աւրել, détruire, déranger l'ordre; եւ որ իկարգին, et le reste , et caetera , et ainsi de

Suite; ի — աշխարհի ւՐտանել,

se marier ; — ք ուգգուԹեան , ïes règles de la probité ; վր գովել գ— , troubler l'ordre ;

— բանից, Suite. Style ; անգրէն

ի — բանին իվեր ելանել, revenir à son discours , reprendre

ՏՕՈ discours; գա շնա կեա լ

կարգք, harmonie; — բնու- Թեան, règne de la nature.

Կարգաբանեւք, եցի vn. faire

un discours suivi.

ԿարգաբանուԹիւն S. le bon

ordre d'un discours , ordre , méthode.

Կարգագրեւք, եցի vn. écrire en ordre, mettre par écrit.

Կարգագիր, գրաց S. Celui

qui met en ordre, qui met de l'ordre, ordonnateur.

Կարգագրեւք, եցի va. mettre ordre à, mettre en ordre, ordonner, disposer, arranger, organiser.

ԿարգագրուԹիւն s. ordre, ordonnance, arrangement, disposition, organisation.

Կարգալից a. plein d'ordre.

ԿաոգաԹոգ a. défroqué ; —

լինել, se défroquer, jeter le

froc aux orties.

Կարգած s. ordre ; a. établi.

Կարգակից a. s. qui esl du

même ordre, compagnon de

sacerdoce, collègue.

Կարգապետ , աց S. chef,

fondateur ou général d'un ordre.

ԿարգասլետուԹիւն s. hiérarchie ; généralat.

Կարգավար, ի s. inspecteur.

Կարգաւոր a. rangé, mis en ordre, bien ordonné, réglé, régulier ; sm. ecclésiastique.

րաւգէս adv. avec ordre, régulièrement.

Կարգաւորեմ՝, եցի va. ordonner, mettre en ordre, ranger, arranger, disposer.

ԿարգաւորուԹիւն s. régularité, ordre, arrangement.

Կ արգելք, եցի va. mettre en ordre , ordonner, ranger, arranger, régler, disposer; destiner, prescrire, fixer. assigner, désigner, affecter, enjoindre, diriger, statuer, imposer; établir dans une place, instituer, constituer, charger de; ranger parmi , mettre au nombre ; ranger en bataille, mettre en rang; * marier; կարգեալրնգ իշխանուԹեաւքբ, subalterne.

ԿարգրնկեցուԹիւՆ s. dégradation , destitution forcée de son rang.

— աո նել, dégrader, destituer de son rang.

Կարգիչ s. celui qui met en ordre, ordonnateur.

Կալւդաւք, ացի va. appeler, appeler à haute voix, à toute voix, invoquer; implorer, réclamer, crier, s'écrier ; appeler, nommer; appeler, faire venir; évoquer; lire; — յօգնու- Թիւն, appeler au secours; — զօգեականուԹիւն, implorer

le Secours de; — գանուն ուրուք,

invoquer le nom de.

Կարգացումն S. lecture.

Կարգինալ, աց s. cardinal.

ԿարդինալուԹիւն s. cardinalat.

Կարելի a. possible ; — Է, il est possible ; չէ —, il n'est pas possible, ce n'est pas possible.

Կարեկիր a. compatissant, sensible.

Կարեկից a. compatissant, sensible ;— ք ս՞արմնոյ, les amis intimes, les parents; — ւինել

Կ ա րեկցա բա րՅժ\. avec compassion, avec un air de compassion; — քյայել, regarder d'un œil de compassion.

ԿարեկցիւՐ, եցայ vn. compatir, être touché de compassion, avoir pitié , prendre en pitié , ressentir de la compassion pour qn., le plaindre, s'intéresser à lui.

ԿարեկցուԹիւն S. COmpaS- ՏԽՈ, pitié; — f V. Կարեկցաբար.

Կարեւք, եցի va. coudre; — (յարեւա՚եցի, faufiler.

Կարեւք, լւացի vn. pouvoir,

être capable de , à même de , en force de , en état de , venir à bout de; ոչ եւս —, n'en pouvoir plus ; չկարացի, jen'ai pas pu, je n'ai pas su; չկարէր լուո կալ, il ne pouvait s'empêcher de parler.

* Կարենաս՞ V. Կարեւք vn.

Կարեսէր a. passionné, vicieux.

Կարեվէր a. blessé grièvement, mortellement; —խոց, blessure mortelle, profonde; — խոցել առնել, blesser grièvement, mortellement, donner un coup mortel.

Կարեւան, աց s. caravane.

Կարեւոր, աց a. nécessaire; important, urgent, pressant, grave, pressé, impérieux, considérable, sérieux, essentiel; intime , dévoué , attaché ; —

բարեկաւք, intime ami; — սիրելի, personne fort chère; — քյարկ, grande nécessité , urgence, nécessité absolue ; — ք, le nécessaire; դրկիլ իկարեւորաց, être privé du nécessaire ;

— ք բնուԹեան՝ կե՛նաց, les nécessités de la nature, de la vie ; — ք ou — անգամք, les parties génitales; — լինել, être nécessaire, urgent; — Է, il est nécessaire; — է զի, il est important que, il importe que;

— գանձն րն&այեցուցանել, se

rendre nécessaire; — համարել գա տել, juger nécessaire;

— պէտք , les vrais besoins ; adv. beaucoup.

Կաոեսւրագոյն a. très-né-

eessaire, le plus nécessaire, très-important, de haute importance.

ԿարեւորռւԹիւն S. nécessité ;

importance, urgence.

ԿարԹ, ից sm. hameçon; ligne; ergot; os de la jambe, jambe, tibia, jarret; crochet, croc: — ընկենուլ, jeter l'hameçon.

couper les jarrets, les nerfs.

Կա ր Թեւք , եցի va. pêcher à l'hameçon, à la ligne, prendre à l'hameçon; fig. amorcer, prendre à l'amorce, séduire; vn. s'écarter, s'éloigner.

ԿարԹընկէց a. celui qui pêche àl'hameçon.à laligne, pêcheur.

ԿարԹուս աւյանք , նաց SEQ.

chartreuse.

ԿարԹուսեան a. s. chartreux.

Կարժ, ի sm. éeheveau; — գորձել, dérider, mettre en éeheveau.

Կարժաո., ի s. dévidoir.

Կարի adv. très, fort, beaucoup ; — իմն, — յոյժ, — Քա£՛ considérablement , extrêmement, excessivement, infiniment , à outrance , trop . par trop, éperdurnent, au dernier point, souverainement : եւ — քաչ, եւ — իսկ քաջ, assurément , sans doute , oui sans doute , certes , certainement .

en vérité ; et la chose devait être ainsi.

Կարի-a, ր՚Յաց S. SCOrpion ;

astr. scorpion: bâton épineux; իւդ կար^ի, huile de scorpion, scorpiojelle.

Կարիք, րեաց S. affections.

passion ; affliction , malheur, souffrance, maladie, douleur; nécessité . besoins , plaisirs ; imperfection, défaut, vice; parenté; ի կարիս իմ՛, dans mes malheurs ; անհրաժեշտ — , les nécessités les plus pressantes; — որովայնի, besoin

naturel; ելանելարւոաքս փասն

կարեաց, sortir pour un besoin, faire ses besoins; կարիս աո նել, compatir, plaindre, avoir pitié, regretter; կարեօք Սասանել իվերայ, assaillir, attaquer en foule.

ԿարՏ- s. conjecture, hypothèse . supposition , opinion ; ի— adv. par conjecture, conjecturalement, par supposition, en supposant: ի— դատել, juger par conjecture.

Կարգական a. conjectural, hypothétique; suspect.

Կար&եալ a. cru . supposé , considéré, prétendu.

Կարձելի a. supposable, présumable : — Է, il est à supposer, à présumer que.

Կարծես", եցի va. croire, penser, juger, présumer, se figurer, s'imaginer, conjecturer, compter, estimer; supposer; soupçonner; կարձէ ե!3-է, il croit queé

faire croire.

Կարծիւք, ծեցայ Vil. être

cru, considéré, jugé, paraître, sembler; կարծի եԹԷ, on croit que, il semble que.

Կարծիք, ծեաց S. Opinion ;

pensée, avis; conjecture, supposition, hypothèse; imagination; SOUpÇOn; կարծեօք adv.

conjecturalement, par supposition ; քյասաբակաց —, Opinion publique . l'opinion , l'opinion commune , sens commun ;

* — րնել OU - — ի երԹալ, supposer ; ազատամիտ — , Opinion libre ; * մէկուն վեր այ լաւ գէշ — ունենալ, avoir

bonne , mauvaise opinion de

qn. ; նախաժաման— , préjugé ; կարծիս բերել զումեմն է, avoir

des soupçons sur qn.; բերել

մեծ ինչ կարճիս զումերէ, faire

grand cas de qn., l'estimer; ի կարճիս լինել, s'imaginer,

Croire, Se figurer ; տալղսլատչաԴ կարճիս զումեքէ, donner

bonne opinion de qn.; ձախողակի —, prévention ; — րնկա-

նեյի , les opinions le plus généralement suivies, les opinions les mieux, établies.

Կարծր, ծերք OU ծունբ adj .

dur, rude, raide, roide. ferme.

Կարծրակեղեւ a. dont i'é-?

corce est dure.

Կարծրանամ՛, ացայ \Ո. se

durcir, s'endurcir, roidir.

Կարծրասիրտ a. qui a le cœur dur.

Կարծրացուցանեմ՝, ուցի va.

durcir, endurcir

Կարծրերախ adj. (cheval) qui a la bouche dure . qui n'a point de bouche, indomptable.

ԿարծրուԹիւն s. dureté, raideur, fermeté.

Կարկաս՞, ից a. courbé, recourbé, plié, tortillé, contracté, ankvlosé. raide; fig. tenace, avare, chiche ; — լեղու, langue engourdie; — շրԹունք, voix hésitante.

Կարկա Jbif, եցի . Կարկամե-

ցուցանես0 va. courber, recourber, contracter, tortiller, plier, crisper, ankyloser, roidir.

Կարկամիմ՝, մեցայ Vn. Sô

courber, se plier, se contracter, se tortiller, rabougrir, se retirer, se roidir. se rider, se ratatiner, s'ankyloser.

ԿարկամուԹիւն sm. rétraction, retirement, contraction, crispation, ride ; ûg. ténacité, avarice.

Կարկանդակ, աց S. gâteau, pâtisserie; մնայիր — , pâté;

սլտւլա|ից — , tOUTte.

Կարկաչ, ի sm. murmure, bruit des eaux; gazouillement, gazouillis, chant, ramage des oiseaux ; fig. caquet, babil ; éclat de rire; — գորտոց, coassement.

Կարկաչանք, նաց S. éclats

de rire.

ԿաբկաչեւՐ, եցի vn. gazouiller, ramager. chanter; mur-

lextc, de nouveaux refuges.

Կար կա տ ուս a. raccommodé, ravaudé ; rapiécé, déguenillé ; fig. détaché, sans suite, forgé, fictif, faux, emprunté.

Կարկեհան, աց S. escar-

boucle (pierre précieuse).

նես°, ուցի va. faire taire, imposer silence, réduire au silence, tenir en silence, fermer la bouche à qn., le désarçonner.

Կարկ^ւք, կեցայ vn. se taire, garder le silence; կարկեւպ կալ, demeurer dans le silence, faire silence; կարկեաց, tienstoi dans le silence, tais-toi.

Կարկին, կնի, կնաց S. COmpas; կարկ՚նաւ չափել, COm-

passer.

Կարկնաբոլոր a. compassé.

Կարկնատուփ, տփոյ S. boite

à compas.

Կարկուտ, կտի S. grêle; — տեղայ , il grêle; ք)արկանե|

կարկտիւ, grêler, gâter par la grêle.

Կարկուրայ, ի s. chaloupe*

a. qui produit , qui amène la grêle.

Կարկտատար a. battu par la grêle, grêlé ; — առնել, grêler, battre ou gâter par la grêle.

Կարկտեմ՛, եցի vn. grêler; կարկտէ, il grêle, il tombe de la grêle.

Կարճ, ոյ a. court, petit;

murer; craquer, éclater; fig.

caqueter, babiller; rire aux éclats, éclater de rire; — գորտոց, coasser; — ք)աւուց, caqueter, glousser.

Կարկաչուն a. qui gazouille, qui caquette; murmurant.

Կարկաչախոս , Կարկաչասահ a. qui coule en murmurant, avec un murmure, murmurant.

Կարկաչեցուցանեւք, ուցի va.

faire murmurer ; faire craquer ou éclater.

Կարկառ. , աց S. monceau ,

tas; — վիւքաց, monceau de pierres.

Կարկաո-ակոյտ S. monceau,

tas, amas, pile.

Կարկաո-եւք, եցի va. tendre, allonger ; présenter , offrir , donner; entasser, amonceler; — զձեո-՚ն, tendre, avancer la

main; ձեո ն OU ձեո֊ն օգնակա-

ՆուԹեան — ումեք, tendre la main à qn., lui donner l'assistance, prêter aide.

Կարկառիս", ո եցայ vn. Se

tendre, s'allonger, avancer, se baisser en avant, pencher la tête en dehors, se projeter.

նաց s. raccommodage, ravaudage.

Կարկատես", եցի va.l'accom-

moder, ravauder, rapiécer ; fig. composer, inventer, forger, fabriquer, imaginer ; պատրուակս —, chercher un pré-

court, bref, abrégé, laconique ;

կարճոյ ճանապարհ, le Chemin

le plus court , le plus court

chemin; ընդ կարճոյ գնալ,

aller par le plus court chemin, prendre le chemin le plus

COlirt; — իկարճոյ OU իկարճոյ

a. court, bref; adv. brièvement , en abrégé , avec concision; * — կտրել, couper court;

ի կարճոյ 1)ատանել, COUper

court, exposer brièvement, en peu de mots, mettre en raccourci.

Կարճաբան a. concis, laconique ; adv. en peu de mots.

Կարճաբանեւք, եցի vn. parler, dire en peu de mots.

ԿարճաբանուԹիւն S. laCO-

nisme, concision, brièveté.

Կարճաբերձ a. court, petit, rabougri, bas.

Կարճաբուն adj. dont la hampe, le bois est court; —

գեդարգն, thyrse ; — տէգ,

demi-pique, lance.

Կարճազգեստ a. dont le

vêtement est court, court-vêtu ; s. veste, jaquette.

Կար£ակեաց a. dont la vie est courte.

Կարճակտուր a. tronqué , écourté, concis.

Կարճահաս a. de peu d'intelligence.

Կարճահասակ a. qui a la taille courte , court de taille .

petit, courtaud.

Կարճամիտ a. impatient; pusillanime; esprit bouché, imbécile, nigaud, niais.

Կարճասլատուս՞Յժ^՛. brièvement, en peu de mots.

Կարճապարանոց a. qui a le

cou court.

Կարճաո օտ a. bref, court,

concis, succinct, laconique; —,

adv. brièvement, en raccourci, avec concision, en abrégé, en peu de mots, laconiquement.

Կարճաո֊օտուԹիւն s. brièveté, concision.

Կարճաստուեր, աց S. bra-

chyscien.

Կարճատես0, եցի va. rac-

coureir, mettre en raccourci, abréger; vn. raccourcir; կարճատէ օրն՝ տիւն, le jour baisse, diminue, la nuit commence à venir, le jour commence à

baisser; կարճատեն աւուրք,

les jours raccourcissent.

Կարճատես a. qui a la vue courte, myope ; — ւինել, avoir la vue basse, être myope.

ԿարճատեսուԹիւն SIÏ1. VUe

basse ou courte, myopie.

Կարճես", եցի va. raccourcir, accourcir, mettre en raccourci, abréger; tronquer, écourter, couper court, arrêter tout court, retrancher, supprimer, retenir, réprimer, interrompre, empêcher, arrêter, épuiser, faire cesser; — ի կենաց, mettre à mort, faire périr ; — գանձն ի կենա g , se donner la

mort, se tuer; — զբարբաօ.

ուոուք, interrompre qn.; — [»if

vn. se raccourcir, raccourcir; s'abréger; se retenir, cesser; s'épuiser; -— ի կենաց, cesser de vivre, mourir ; գրուցատրու-

Թեամ՚ր կար^ի ՜Տանաս|արք)ն, la

conversation abrège le chemin.

Կար^ժամ՚անակեայ a. depeu

de temps.

Կար-Յիկ, -Յկան a. s. petit homme, nain, pygmée, bamboche, nabot.

Կարգին s. racine.

Կարգիչ s. celui qui empêche, fait cesser.

Կարճմտեմ՝, եցի vn. S՝ilBpa-

tienter, perdre patience.

Կ ա ր^ մ տ եց ո ւց ան ս մ , ո լց ի va.

impatienter, faire perdre patience.

Կ ա ր-a տուԹ Է, ւն s. impatience; pusillanimité.

Կաթնովին adv. radicalement, arrachant jusque dans ses racines, arrachant la racine avec.

Կար-Տոգի adj. pusillanime; impatient.

Կարճոտն, տին a. qui a les pieds courts ; s. basset.

ԿարՅուՑփւն s. brièveté ; raccourcissement, accourcissement.

Կարճունչ a. qui a le nez court.

Կարմելեան a. s. carmel.

Կարմելուք)ի sf. carmélite.

a. rouge; rubicond, vermeil; s. rouge, couleur rouge.

Կարւքրագեւլ a. d'un beau rouge, vermeil.

Կարմ՛րագիր, գրոյ s. écriture rouge.

Կարլքրագոյ՚ն a. rouge, de couleur rouge.

Կարմրագունիս", եցայ vn.

devenir rouge, rougir; — յաifoBnj, rougir de honte.

Կարմնյդեգ, ոց s. carmin; encre rouge, rosette.

Կարլքրադեգձ, ից S. pêche

rouge.

Կարմ՛րազարդ a. OlTié de

rouge.

ԿարւՐրազգեստ a. vêtu de

rouge.

Կարմրալանջ Sm. rOUge-

gorge.

bordé de rouge; — շրԹունք, lèvres vermeilles, de corail.

Կարմ՝ախայտ,ի S. truite.

Կ ա ր մ՚ր ա խն ձ ո ր , ոյ S. pomme

rouge, pomme d'api.

Կար մնա կտուց a.dontlebec est rouge.

rouget.

Կարմ՛րայտ a. qui aies joues rouges ou vermeilles, rougeaud.

Կ ա ր if ր ան ա մ՛, ա ց այ VT1 . r OU-

gir, devenir rouge.

Կարմ՛րաներկ a. teint en rouge.

Կարմրաշուշանտ. amaryllis.

ԿաուՐոաաանձ , ից S. poire

rouge.

Կարմրատեսիլ adj. TOUge,

rougeàtre.

rouge-queue.

Կարս՞րացուցանեմ՝, ոսյի va.

rougir* rendre rouge.

Կար Արա փայլ a. qui brille d'un éclat rouge.

Կարմրաքար, ի s. hématite, sanguine.

փեան a. de couleur rouge, coloré en rouge, vermeil.

Կարմ՛րորակ a. rougeâtre.

ԿարմրուԹիւն s. rougeur.

Կարշն s. nerf ; fig. force.

Կարշնեղ a. nerveux, robuste, vigoureux.

ԿարշնեղուԹիւն S. force, VÎ-

gueur.

Կարող a. puissant ; capable ;

Կարողական a. potentiel;

s. acte de procuration.

Կարողանամ՝, ացայ vn. pOU-

voir, être capable, être à même, en état de.

Կարողապէս adv. puissam-

rendre capable, donner des forces à, mettre à même, en état de, faciliter les moyens , fortifier.

ԿարողուԹիւն s. puissance, pouvoir, force; faculté, capacité , portée ; moyens , ressources , moyens, richesses ;

— Է, il est possible , il y a moyen; ոչ Է —, ce n'est pas possible, il n'y a pas moyen.

Կարոս, ի s. maceron.

Կարուակ, աց sm. cordonnier.

ԿարուակուԹիւն s. cordonnerie.

Կարուրայ, ի s. vase de nuit.

Կարօտ a. qui a besoin, qui manque de, nécessiteux, indigent ; s. besoin , nécessité ; désir, envie; — ւինել, avoir besoin; * — քաշել, avoir envie, souhaiter, soupirer après.

Կարօտ ական adj. nécessiteux.

ԿարօտակԷղՅ. brûlé d'en-

vie, très-désireux.

Կարօտացուցանեւք,ուցի va,

rendre nécessiteux.

Կարօաեալ a. nécessiteux, qui manque du nécessaire, indigent.

Կարօտիմ*, տեցայ vn. manquer de , être dans le besoin , dansl'indigence, être dépourvu de; avoir besoin de; désirer, soupirer après, aspirer à; չ— ի միք , n'avoir besoin de rien ; ոչ bm — ումեք, n'avoir plus besoin de qn. , se passer de lui.

ԿարօտուԹիւն s. indigence, dénûment ; besoin , nécessité ; désir, envie.

Կացին, ցնոյ , ուԼ S. hache,

cognée.

Կաց մնաց s# reste, débris ;

Կացնաւոր sm. porteur de hache, sapeur.

ԿացուԹիւն s. état, position; #վատ —է մէշէ, il est dans un

mauvais état, dans une mauvaise situation.

réunion , assemblée générale et solennelle; jour de fête, de foire; solennité, pompe; jeux solennels, spectacle; hymne, cantique.

Կ ա ց ուցանեմ*,ուց ի Va. placer,

établir, poser, fixer, mettre, dresser, élever, constituer, instituer, créer, destiner; rendre, faire; Çqon՝ երջանիկ—,

rendre puissant , heureux ; շնորհապարտ — , obliger; ի&աո-այոսԹիւե —, mettre en servitude ; տ էր՝ իշխան —, rendre maître, élever à la dignité; Ժառանգ —, instituer un héritier.

Կացրգական a. qui concerne les assemblées générales ou les fêtes solennelles, pompeux, solennel ; rhét. du genre démonstratif.

Կացք, ցից s. état, conduite, contenance.

Կաւ, ոյ, ուԼ s. argile, glaise, terre à potier ; limon, boue, bourbe.

Կաւաբեր a. argilifère.

Կաւագործ, աց S. potier,

briquetier ; V. Ադիւսագոր&ու- Թիսն.

Կ m ւագո ր&ուԹ ի ւն s. travail fait avec de l'argile, métier de potier.

Կա ւա կերպ a. argiliforme.

Կաւակերտ a. construit avec de l'argile, avec de la boue.

Կալանամ՛ , ացայ \H. Se

changer en argile, en boue.

Կաւատ, ից s. maquereau ; կին—, maquerelle, entremetteuse, appareilleuse.

Կաւատ ես ակ a. argiloïde.

ԿաւատուԹիւն s. maquerellage.

Կալաքար, ի s. argilolithe.

Կաւեայ , Կաւեգէն a. d'argile, de limon, argileux.

ԿաւիՏ, ւՏաց s. craie.

Կաւուտ a. argileux.

Կափարիչ s. couvercle; — սկւոյ, la pale.

ԿափարոււՐ s. tombeau.

Կափկա փեւք, եցի va. grincer ; — գա տա լքունս , — des

dents; — իցրտոյ, grelotter.

Կափոյց, ուցի S. SOUpape.

Կափուլ, ից s. piège, attrapoire.

Կափումն s. action de fermer ; action de se coller, de s'attacher, collage.

Կափուցանեմ՝, ուցի va. fermer; — գաչս իլոյս, fermer les yeux à la lumière ; — գաչս ուրուք, fermer les yeux à qn.

Կափո լցումն S. action de

fermer.

se coller, s'attacher, adhérer.

Կաքաւ, ոց^ ուց, աց S. perdrix; ձագ —, perdreau; — կրկչէ, le — cacabe.

Կաքաւ, Կաքաւք S. danse,

ballet.

Կաքաւաձեւ adv. en forme de danse, en dansant ; — պար, danse.

MbU

Կաքաւասէր a. qui aime la danse.

Կսւքսււարտն, աց S. liâU de

danse, bal.

Կաքաւես*, եցի vn. danser; V. Կռփւ.

Կաքաւեցուցանեւք, ուցի va.

faire danser.

Կաքաւիչ s. danseur, danseuse.

Կաքաւիկ s. perdreau.

vn. vivre, être en vie, jouir de la lumière ; passer sa vie, mener une vie; exister, subsister; se porter; բարւոք —, se porter bien, aller bien, être bien portant, être en bonne santé; զիա՞րգ կեաս, comment vous portez-vous? comment allezvous? ո՞րպէս կեայ նա, comment se porte-t-il? comment va-t-ill կելոփ կեալ, vivre de la vie, vivre de la véritable

Vie; յաւիտեան կեաց, que ta

vie soit éternelle; կեցցէարքայ, vive le roi; կեալ բարեբաստիկ, vivre heureux; աււատու- Թեաս՞բ —, vivre à l'aise, dans

l'aisance; — իստացուածոց

իւրոց , vivre de ses biens , subsister de ses fonds; — յրնչից այլոց, vivre aux dépens d'autrui.

Կեանք, կենաց S. vie, jours,

existence ; santé ; genre de vie, conduite ; mœurs ; moyens d'existence, biens, patrimoine, fortune ; cette vie ; le monde ; յաւփտենական —, la vie éternelle ; ի կենաց անկան ել պա-

կասել, perdre la vie, mourir;

ի կենա ց արկանել զրաւել կարծել լու&անել բառնալ, Ôter

la vie, mettre à mort ; ցկեանս, pour la vie; à vie; իկեանս իս", dans ma vie; de ma vie; եբբէք իկեանս իս՞, jamais de

la Vie ; զա մեն այն աւուբս կենաց իս՞ոց , toute ma vie ; ան-

սլաճոյճ սակաւասլեա անգորբաւէտ խաղաւլա՚ւէտ անարատ շինական խստաւքբեր դժոիյըւքբեր վտանգալից բազս՞ավբգոփ վատ փափկասուն հեշտալի՝ զուարՅալից չափաւոբ ժիր զգաստ բարեկարգ վաստակասէր տեսական չաբակեաց անգործ անշուք OU աննշան — , une Vie

simple, frugale, tranquille ou paisible , pacifique , pure, champêtre, dure ou austère, insupportable ou affreuse, périlleuse, agitée ou accidentée, lâche, délicate, délicieuse, amusante, modérée, active, sobre, réglée, laborieuse, contemplative, misérable, Oisive, Obscure; սոսկական անզբօս քյովուական

վարել կեանս , mener une vie privée , sérieuse , pastorale ;

տալզկեանս իւր վասն, donner Sa Vie pour; ի վտանգ ի կան —

նորա, sa vie est en danger, il

y va de Sa Vie; իվտանգ արկանել զկեանս , — ր վտանգի

ս՚էշ գնել, mettre sa vie en péril, exposer sa vie au danger; ազատել գկեանս, sauver la vie;

trembler pour la vie, pour

les jours de qn.: սուգ են — ,

la vie est courte ; Çiuump.

կաց փարել կեանս , vivre en Commun ; բերկրալից փարել

կեանս. mener joyeuse vie:

être entre la vie et la mort :

չաքյելզկեանս , gagner sa vie;

— <լերձ ի հոգոց եւ ի կրի g , une

vie exempte d'inquiétu If

de passions ; օգել՝ անցուցանել զկեանս, passer sa vie, filer ses jours; ~քա*ուած — , vie retirée; (ոանգերձեալ— . la vie

future; ընԹացօ՝ վախճան երկարուԹիւն կենաց, le COUFS. la

fin. la durée de la vie : կեանս տալ պարգեւել, donner, accorder la vie ; կոր ուսանել զկեանս, perdre la vie: հրաժարել իկենաց, renoncer à la Vie; ելանել իկենաց. sortir de

la vie.

Կեգրոն, etc., V, Կենգրոն,

etc.

Կեղ, ng 5. ulcère: plaie.

Կ եղալի g a. ulcéreux.

Կեղակարծ adj. douteux ,

chanceux, précaire, ambigu, incertain . suspect : soupçonneux . méfiant; — լինել, être suspect, être mis en doute: — B-ուիլ, paraître douteux.

Կեղակարծեմ*. եցի vn. douter, se douter, soupçonner, se défier.

կարձուԹիւն s. doute, incertitude, soupçon, défiance.

Կեղանկ S, fistule.

Կեղեմ՛, եցի va. ulcérer.

blesser ; tig. vexer, tourmenter, maltraiter.

Կեղեստինեան S. célestin ;

— կուսան, célestine.

Կ եղեր չա կան SU plaintif.

Կեղեւ. ng fiflU écorce : — տանձի' խնձորոյ՝, pelure de poire, de pomme : — ընկուգոյ.

écale de noix; — սոխոյ . tunique d'un Oignon; — 5աօի,

Կեղեւանք. նաց S. écaille ;

écale; écorce; pelure.

Կեղեւեւք, եցի va. écorcer, écaler, peler, dépouiller de son enveloppe ; — զք\աց. écrouler le

pain; — ղպտուղս, peler.

"-եղեքա&ք sm. écorchure , égratignu: ֊ ;ure , éra-

flure. excoriation.

Կեղեքեւք. եցի va. écorcher.

égraî:.:: -: ■. ■■ë:hirer. lacérer, effleurer , érafler , excorier ; fig, écorcher. maltraiter, vexer;

— ղսիրտ, déchirer, ronger le cœur: — ղմիմեանս, se déchirer, s'entre-déchirer.

Կեղեքումն s. déchirement; violence, vexa':: i

ԿերլԹ, ից s. médinme : mesure pour les choses sèches) .

Կհղ& a. feint, dissimulé, faux, fictif, artificiel, factice, postiche, emprunté, affecté,

COntrOUVé : կեղծս իկեղծս adv.

sous des formes dissimulées, sous de faux aspects . d'une maDière simulée; ոչ կեղծս իկեղՏ-ս գործէ. il agit sans déguisement.

Կեղծամ՛ s. cheveux postiches, perruque.

Կեւլ&աւոր, սւց s. hypocrite, dissimulé.

Կեղ&աւորաբար adv. avec

hypocrisie, avec dissimulation.

Կեդծաւորական adj. hypocrite, dissimulé, feint.

Կեդծաւորակից sm. compagnon d'hypocrisie.

ոեցայ vn. faire l'hypocrite, simuler, dissimuler, feindre, faire semblant de, prendre un ton, un visage ou des manières empruntés, contrefaire, affecter, faire la chattemite; կեղ-

ծաւորեալ բարեպաշտ, faux

dévot, cagot, cafard, tartufe.

ԿեղձաւորուԹիւն S. hypO-

crisie, dissimulation; — ի բարեպաշտ ուԹեան , cagoterie , cagotisme, cafarderie, cafardise.

Կեղծես՞, եցի vn. feindre , dissimuler, simuler, contre֊ faire, faire semblant; չ— ինչ, ne dissimuler rien, jouer cartes sur table ; մեո անել —, faire le mort ; խօԹուԹիւն — , simuler une maladie, faire le malade.

Կեղծիք, ծեաց SOI. fiction,

feinte, dissimulation, simulation , faux semblant , faux dehors , chimère ; կեղծեօք adv.

fictivement.

Կեղծօձիք, ձեաց S. faUX-COl.

Կեդտ, ոյ, ի, ոց s. tache, souillure ; fig. tache, souillure, flétrissure; a. taché, souillé;

— անուն, infamie, déshonneur, flétrissure, discrédit ; ք)անել վ—, ôter ou enlever les taches, dégraisser.

Կեղտահան, աց S. dégrais-

seur.

ԿեւՐ, ոյ, ո«լ s. corde d'herbe, de jonc.

Կենագործ a. vivifiant.

Կենագոո&եւք, եցի va. vivifier, animer, ranimer.

ԿենագործուԹիւն ՏՈ1. vhifl-

cation.

Կենազրաւ, Կենախուզ adj.

qui ôte la vie, mortel, tuant.

Կենակից s. qui vit ensemble , compagnon , compagne ; époux, épouse ; — լի1ւել, vivre ensemble, cohabiter,, s'accointer, s'entretenir; չկա միմ" բնաւ

— առնդ, լինել, je ne veux point d'accointance avec cet homme.

ԿենակցուԹիւն s. vie passée ensemble, commerce de la vie, vie commune , accointance , compagnie, société, entretien;

րնգ..., ma vie fut tellement liée à celle de...

rester, demeurer; V. Կաս՞; պարապ — , rester oisif, demeurer les bras croisés.

Կենասէր a. qui aime la vie, qui tient à la vie.

Կենասպառ. a. qui épuise, consume la vie.

Կենատու a. qui donne la vie.

Կենարար, աց a. vivifiant; s. sauveur, rédempteur; bot.

germandrée, chamédrys.

Կենդակ, աց ՏՈ1. signe OU

constellation du zodiaque.

Կենդանաբան, ի g S. ZOOlO-

gue, zoologiste.

logique.

ԿենդանաբանուԹիւն S. ZOO-

logie.

Կենդանաբաշխ a. qui distribue, qui donne la vie.

Կենդանաբեր, աց a. qui

porte la vie, vivifiant, vital; s. zodiaque.

zoophyte.

Կենդանագիր, գբաց SOI.

portrait; peintre; նկարել յօրինել զ— , peindre, faire le

portrait; գեդեց ի կ՝ ճշգրիտ — ,

beau, parfait portrait ; հասակաչափ փոքր մանրանկար — ,

portrait en grand ou au naturel, en petit, en miniature.

Կենդանագործ a. vivifiant.

Կենդանագործեմ՛, եցի va.

vivifier.

ԿենդանագործուԹիւն sm.

vivification.

Կենդանագրած S. portrait.

Կենդանագրեմ՛, եցի va.faire un portrait, peindre.

ԿենդանագրուԹիւն S. portrait; zoographie.

engendre des êtres vivants, vivipare, mammifère.

Կենդանածնես0, եցի va. engendrer des êtres vivants ,

mettre bas des petits tout vivants, être vivipare ; engendrer, faire vivre, conserver vivant.

ԿենդանածնուԹիւն S.action

de produire des êtres vivants.

Կենդանակամ՛ար , ի S. ZO-

diaque.

Կենդանական a. vital, vivifiant; animal; sm. signe du zodiaque.

ԿենդանականուԹիւն S. Vitalité.

Կենդանակերպ, ից S. Signe

du zodiaque.

Կենդանակիր a. qui porte la vie.

Կենդանա^ատուԹիւն Sffl.

zootomie.

Կենդանաձիր a. qui donne la vie.

Կենդանանամ՛, ացայ VH.

revivre, s'animer, se ranimer ; ressusciter.

Կենդանապահ, ի a. qui

conserve vivant, qui conserve la vie.

Կենդանապաշտ S. ZOOlâtre.

ԿենդանապաշտուԹիւն sm.

zoolâtrie.

Կեն դան ապար գել a. qui fait

don de la vie.

Կեն դան աս էր a. qui aime la vie; qui aime les animaux.

amour de la vie, des animaux.

Կ են գս/եսւ տ ի ւզ a. vif, vivant , par une narration très- vive.

Կենդանատու a. qui donne la vie, vivifiant.

zoophyte.

Կենդանարար, աց a. vivifiant.

ԿենդանարաբուԹիւն S. vivi-

fication.

Կենդանացու a. vivant; vivifiant.

va. vivifier, animer, douer de la vie, rendre à la vie, ranimer, raviver; ressusciter.

Կ են դան ա ցուցիչ adj. vivifiant.

Կենդանաքար S. ZOOlithe.

vivant, vif, animé, frais; vivifiant, qui donne de la vie; s. animal, bête ; — է Տէր եւ — է անձն քո եԹԷ, vive le Seigneur et votre âme , je jure par le Seigneur et par votre vie ; — է Տէր եԹԷ Jbn-անիցի, vive le Seigneur, il ne mourra pas, je jure par le Seigneur qu'il ne mourra pas; — առնել, vivifier, rendre la vie, ranimer;

կենդանեաւ կենդանեօք adv.

du vivant de qn.; կենդանեաւ իւրով, de son vivant, en son

Vivant; կենդանեաւ իսկ իմով,

pendant ma vie même, de mon vivant.

ԿենդանուԹիւն s. vie , animation ; animalité , vitalité ;

vivacité; fraîcheur; ի կեն դա֊ նուԹենէ արկանել, ôter la vie, mettre à mort , faire mourir ; կրել q— , vivre; ի — ձեր, à

VOtre Santé; իկենդանուԹեան

ի լրում՝, pendant sa vie, de son vivant.

Կենդանւոյն adv. tout Vif,

tout vivant ; de son vivant ; a. vif.

Կեն դինա ր, աց S. quintal.

Կենդրոն, Կենդրովն, ի Sm.

centre, le milieu; — ծանրու- Թեան, centre de gravité.

Կենդրոնախոյս a. centrifuge ; — զօրուԹիւն, force — .

Կենդրոնական a. central.

Կ են դրոն ական ուԹիւն S. centralité.

Կենդրոն ակից a. concentrique.

Կbնդրnնաձիգa. centripète; — զօրուԹիւն, force — .

Կենդրոնացումն s. concentration; — իշխանուԹեանց, —

des pouvoirs.

va. concentrer.

ԿենդրոնաւորեւՐ , եցի va.

centraliser.

ԿենդրոնաւորուԹիւն s. centralisation.

Կենեդուտ a. vif, vivant ; vital; vivace.

Կենսաբաշխ V. Կեն դան vu»

qui porte , qui donne la vie , vivifiant.

Կենսաբան, ի g S. biologiste,

biologue.

Կե1ւ<ւա բա՛ս ական a* biologique.

ԿենսաբաՆուԹիւե sm. biologie.

Կենսագիր, գրոյ sm« biographe.

Կենսագրական a. biographique.

ԿենսագրուԹիւն s. biographie ; աււնել յօրինել q-— ուրուք, faire la — de qn.

Կենսածին a. qui engendre la vie, vivifiant.

Կենսական a. vital ; — օգ,

air — ; — գօբուԹիւնք, forces vitales.

Կենսակիր a. qui porte la vie, vivifiant; vif, animé, vivant.

ԿենսաոփԹ a. qui cause ïa vie, vivifiant.

Կենս աս էր a. qui aimé la Vie.

Կ են ց ական a. qui peut, qui doit vivre, vital.

Կենցաղ, ոյ s. vie ; mœurs,

conduite; monde; վարել անփառունակ — , mener une vie

Obscure; պարզ սակաւապետ քաղցր OU անօնղիւր բարեկարգ անշուք հեշտին Pm-

վուական —, une vie simple, frugale, douce, réglée, obscure, aisée, pastorale ; սոսկական —, condition, vie privée ; վճարել ի կենցադոյս, cesser de vivre, mourir,- V. Կեա1եք.

Կենցաղական a. mondain;

terrestre, temporel, passager;

Կենցաղասէր a. qui aime la vie, le monde, mondain.

Կենցաղավարեւք, եցի. Կենցաղավարիս0, րեցայ vn. vivre, subsister, se conduire, se comporter, s'entretenir.

ԿենցաղավարուԹիւն S. action de passer sa, vie, manière de vivre ; vie, conduite ; savoirvivre; entretien.

Կենցաղօգուտ a. utile à la vie, à la vie humaine, utile au genre humain; d'utilité publique.

ԿենցաղօգտուԹիւն S. utilité

publique, utilité. Կեռաս, ից s. cerise.

Կեո-ասենի, նւոյ, նեաց Sm.

cerisier; — ք, cerisaie.

Կեո.ասօղի, ղւոյ S. kirsch ,

kirsch-wasser.

Կեո-իկ s. alluchon.

Կեռնեխ, աց S. grive.

Կեսար, ու, աց s* césar, empereur.

Կեսուր, սրի s. belle-mère, la mère du mari*

Կեսրայր, աո ն s. beau-père, le père du mari.

Կետադրես՞, եցի va. թՕՈ6-

tuer.

ԿետագրուԹիւն S. poiictua-

tion.

Կետային a. cétacé.

Կետոս s. baleine, eétacé.

Կեր, ոց s. nourriture, pâture, proie ; fig. appât, leurre, amorce; — առնուլ, prendre delà nourriture ; — ւինել, être la proie, la pâture ; se laisser amorcer; — արկանել, amorcer, appâter, leurrer.

Կերակուր, կրոց sm. mets, manger, nourriture, aliment, subsistance, vivres; repas, pâture, proie ; — տալ արկանել, donner à manger; ունիրք ինչ —, avez-vous quelque chose à manger? — առնուլ, prendre de la nourriture, manger; առնուլ ի — , prendre pour nourriture; — ւինել, être la

proie, la pâture; աօնիւ՝ քաղցրանամ՝ փափուկ — , mets excellent, délicieux, délicat.

Կեր ակր ես՛, եցի va. nourrir, donner à manger, alimenter, élever; — իմ* vn. être nourri, se nourrir, manger.

Կերակրիկ s. petite nourriture.

Կերակրիչ s. nourricier, qui nourrit, qui donne à manger.

Կերակրոդական a. nourrissant, nutritif.

ԿերակրչուԹիւն s. action de nourrir, économat; intendance des finances, administration.

Կերատ, ի, աց S. pépin des

caroubes; carat.

Կ եր ի չ s . mangeur ; ron geur„ Կերկեր a. enroué, rauque; *- ձայն, voix enrouée*

Կերկերիւք, րեցայ Vn. être

enroué, s'enrouer; կերկերեալ

ձայն՝ բարբառ, voix enrouée

ou rauque.

Կերկերումն s. enrouement.

Կերւքոս, ի s. petite pièce de monnaie.

Կերուլ, աց a. s. mangeant, mangeur ; — եւ արբեցող, bien mangeant, bien buvant; այր — , homme de bonne chère, bâfreur.

Կերոն, ի s. cierge.

* Կերուխուս , ի sm. bonne chère, bombance.

Կերպ, ից s. forme, manière, façon , figure , aspect , air ; կերպս իկերպս a. de plusieurs formes ou manières; կերպս իկերպս լինել, prendre un visage ou des manières empruntés , dissimuler , se déguiser ; իկերպս ահագինս, sous les figures les plus hideuses.

կերպագրեւք, եցի va. former, figurer, représenter.

ԿերպագրուԹիւն s. forme , figure.

կերպակերպ a. en plusieurs formes, divers.

Կերպաձեւես°,եցի va. façonner, former, figurer.

Կեբպանաս, ացայ Vn. S8

former, prendre la forme.

ԿերպառուԹիւն S. action de

prendre la forme, formation.

Կերպաս, ուց S. étoffe, SOfe~

rie; d'étoffe.

Կհրպասաբհր a. qui produit de la soie; — որգ. s. ver à soie.

Կերպասագործ, աց S.faiseiir

ou fabricant d'étoffes, de soierie ; faiseur de soie, ver à soie.

Կերպասա&ին որդ. S. Ver à

soie.

սւոյ, սեաց a. d'étoffe de soie.

Կերպար util , ի s . f ac e . figure , visage ; mine , air , aspect .

forme, effigie, traits, maintien, tenue , apparence . attitude ; idée; caractère: état; Y. Կենդանագիր ; ունել զ1[եր պարանս, avoir l'air d՛3. ressembler à ; կեր պա ր ան ս տ ա լ մտ ա-

ցաձիՆս, donner de fausses idées; անպաճոյճ-^-ք, un extérieur Simple; անյողգոոյլ — , contenance ferme ; լուր շ եւ խիստ —, un air sérieux et sévère ; ի կերպարանս Մենտորի, sous la figure de Mentor;

— սէգ եւ սպառնական, ail1 lier

ou superbe et menaçant ; մեփ —, air de mollesse ; — լուրօ

անժպիտ, airfroid; աղաչաւոր

—, posture suppliante; <լկեր-

avoir l'air de, paraître: առնուլ

գկերպարանս ուրուք, prendre

la forme de qn., avoir l'air de

qn.; (լկեր պարանս ^չս՞արտու-

Թեան իներքս բերել, avoir de la vérité, tenir de la vérité, être vraisemblable.

Կերպարանակից adj. conforme, semblable; — առնել, conformer; — ւԻ՚սէդ, se conformer.

conformité.

Կերպարանաւոր a. formé,

figuré; feint, fictif, déguisé.

Կերպարանափոխ առնեմ՛ va.

transformer, changer de face, métamorphoser; — զաշխարք), changer la face du monde, réformer; — լինել, se transformer, changer de face, se métamorphoser; — եղեն իրքն, les choses changèrent de face.

transformation . métamorphose.

Կերպարանես0, եցի va. revêtir d'une forme, former, conformer, figurer, faire, représenter, affecter; fig. déguiser, simuler, assimiler.

Կ եր պա ր ան ի if , ն եց այ VH .

prendre la forme de, se former, se conformer ; prendre l'air, la manière de , se donner des airs , contrefaire , affecter , feindre, simuler, dissimuler, faire semblant de, se donner pour, se faire passer pour: se

déguiser; զտղայուԹիւն օխլոլ- Թ ի ւն <լա ռա տ աճ եռն ո ւԹի ւն — ,

faire l'enfant, le sourd, le généreux; զառաքինուԹիւն — , simuler la vertu, affecter des dehors vertueux.

պա ր ան ; fiction , dissimulation-

ր ան ե if .

Կերպաւոր a. formé, figuré.

UbU

Կերււ|ւսւոբուԹէւևն s. forme ; formation, conformation.

Կերա s. construction, bâtisse.

Կեր տեւք, եցի va. construire, bâtir, façonner.

Կերտուած S. construction ,

édiQce.

*Կեցնեւք, ուցի va. arrêter.

Կեցուցանեւք, ուցի va. faire vivre, faire revivre, rendre la vie, vivifier; sauver, քյաւատք

քո կեցուցին զքեզ , votre foi

vous a sauvé.

Կեցուցիչ a. vivifiant; s. sauveur.

Կեցցե՛ս, Կեցցէ՜ Hit. bravo!

hourra !

Կզակ, աց s. menton.

Կզակակապ, ի s. mentonnière.

Կզաքիս, աքսի, սաց Sm.

martre.

Կէս, կիսոյ, ով s. moitié; a. moitié, demi; adv. à moitié, par moitié, à demi; — Ժամ՛, demi -heure; — գիշեր, minuit; կիսու[ չափ, à demi; ի կա՚Սգսոյ եւ իկիսոյ, d'une aune

et demie; իկէս Հ>անապարք)ին,

à demi ou à moitié chemin ; ի կէսն վերածել, réduire à moitié; զմեծ — պետուԹեան, une