ZU.L

1սպի գեւլ s. tussilage , pas d'âne.

Լաղամ, ացի Vil. tOUSSer; — զգիշերն ողչոյն, — tOUtelamiit;

անգսւգաբ — , ne faire que — .

ճաղար , աց a. mille ; millier;

— անդաս* ou ^ւսգսւրս 3(3 V.

mille lois;— ք ք)ազարաց> million j — ու Թ1)արիւր վաԹսուն

եւ մի, mil huit cent soixante et

"ք, si par hasard.

ճագար, ոյ s. bot. romaine ; վաւրի —, laitue.

ճադարակրաւՐ, ի s. milligramme.

ճազարամեան, ենից aclj . de

mille ans; — ք s. les millénaires.

ճազարամՆԹր, ի s. millimètre.

ճաղար ապա տիկ adv. mille

fois autant.

ճաղարապետ, աց s. commandant de mille hommes, chiliarque , colonel ; gouverneur, préfet ; intendant ou ministre du palais ; maître d'hôtel, intendant, régisseur.

mandement de mille hommes ; préfecture; intendance, ministère, administration.

ճաղարաւոր, աց a. millier.

ճաղարերորգ, սւց a. millième.

ճաղարւիտր, լտեր S. kilo-

litre.

ճաղարկրամ, ի 81Ո. kilo-

.gramme , kilo.

ճաղար մեԹր, ի s. kilomètre, ճաղար աերեւուկ sm. mille՛ feuille, achillée.

ճաղիւ — Թէ — 0ա{Լ ~~ ք)աղիւ OU — ոսրեմն adv, à

peine; — տեսի գնա, — je l'ai

VU; — գիտել րնԹեռնուլ, savoir — lire ; — մեկնեա լ էր, —

était-il parti.

ճազորւսև, աց s. azerole.

ճազորենխնւոյ s.azerolier.

ճաղրէվարգ s. rose des rois.

ճալ s. fonte, fusion; —

աււնուլ, fondre.

ճալա&ական a. persécuté, expulsé, fugitif; — առնել արկա՞նել տա՛նել, persécuter,

poursuivre, expulser, chasser յ — երԹալ լինել, fuir, s'enfuir, être persécuté, chassé, expulsé.

ճալա&ասք, նաց S. persécution ; poursuite, expulsion.

Z սյլածես1, եցի va. persécuter, poursuivre, expulser, chasser , donner la chasse , repousser.

ճալա&իչ s. persécuteur.

ճալա&ոյ a. fondu, en fusion, en fonte, de fonte.

ճալա&չուԹիւն Sm. action

d'être persécuteur.

Zալական a. fondant, fusible.

ճալականուԹիւնՏ. fusibilité.

Լալանա նաց sm. fusion;

épuisement, consomption, dépérissement.

ճալաւ s. vêtement, habit.

ճալեմ, եցի va. fondre, mettre en fusion, h'quéfier, dissou»

dre; faire dépérir, épuiser, consumer; digérer; — [.մ vn.

fondre, se fondre, se liquéfier, se dissoudre; s'épuiser, dépérir, se consumer; ֊- սառնաւքանճաց, dégeler; — ւՐաչիլ, se consumer, dépérir, s'épuiser, maigrir, se dessécher.

Լալ եւ մաչ sm. phthisie , consomption, marasme.

ճաԼեւորիկ s. bot. marum.

2ալիք s. guigne.

1ալոց, աց sm. fonderie; creuset, coupelle.

ճալուած, ոցՏ.քւ1Տ10Ո; font 6.

2ալուէ, ից s. aloès.

ճալումն sm. fonte, fusion, liquéfaction; consomption, dépérissement ; digestion ; —

սաոքսամանհազ, dégel.

2ալուն a. fondant, fusible.

Լակ a. contraire, opposé; s. balle, ballot.

Հակաբամբ, ի sm. contrebasse.

Լակաման , etc., ՝\ . Լակա-

2ակադ.աոձ a. Opposé, inverse .

ճակագիր a. Opposé.

ճաևադոևւք, եցի va. opposer.

2սւկագոուԹիւս S. OppOSi-

tion; contraste; antithèse.

Լա կա կայ a. opposé, contraire.

ճակակայիս", յեցայ \Ո. s'op-

poser, résister.

ճակսւկսւյռւԹ|ււն s. opposition, résistance.

ճակակիր a. antipathique.

1ակակ;փո s. contre-poids j — գոլ, contre-balancer.

ճտկակոուԹիւն sm, antipathie; մեկա. բանի ւՐը — ուեե»

նալ, avoir de 1՝— pour qn., pour qch.

Ճակա-Յաո. s. contradicteur, disputenr ; dialecticien.

£ակաճաո-ե«քյ եցի vn. contredire, disputer.

ճակաճաւսււԹխ1ւ s. contradiction , dispute , discussion ; dialectique ; ոգի —Է, esprit de contradiction.

ճակամէտ a. enclin, penchant, incliné, porté à.

ճակամիւոեմ1, երի ru. pencher, incliner, avoir du penchant, être enclin, porté à.

ճակա՚յիտուԹփւն ՏՈ1. penchant, inclination, propension, tendance, disposition.

Z ա կա պապ, ից adj. antî*

papiste.

ճակառակ, աց a. contraire* opposé: hostile, adversaire ?

défavorable . ennemi ; adv.

prép. contre; à l'opposite. en

face; — կալքաց նոոա, COlltre

sa volonté, malgré lui: —ուղիղ լքտաց. en dépit dll bon sens ;

ամենեւին իսկ —, diamétralement opposé; — կալ, s 'opposer, résister à, tenir tète, opposer de la résistance ; rester, demeurer en face; — ւի1ւե|, être

contraire, opposé ; ցնորին — ն, ն մին —, ընդ — ն, adv. au contraire, contrairement; ընդ — u adv. contre; —OU ընդ— u ելանել ւքւոանել ընԹանալ [ինել,

s'opposer, faire de l'opposition, s'éiever ou se soulever contre, aller contre, contrecarrer; ընդ

être en mésintelligence.

Z uj 1լա ո-ա էլա թան, ից s. contradicteur; a. contradictoire.

contredire.