V. 1ամարձակ adv

ճամարուլ, աց S. Compteur,

arithméticien.

ճամարալական a. arithmétique; — ն s. l'arithmétique.

2ամսւրողուԹիւն s. arithmé-

ճաւքարուեստ, ից a. qui a le même métier, le même art.

Ziu մարումն s. estime, cas, considération, réputation; *■ ունենալ, estimer, considérer, faire cas de; *— չունենալ, ne pas estimer, ne faire aucun cas.

ճաւքացեւլ a. qui est de la même race; homogène.

ճաԱացեւլուԹիւն s. descendance d'une race commune, parenté; homogénéité.

ճաւքափառ a. qui a la même gloire.

2աւքաքանակ a. aliquote.

Zuufpmlj, աց s. enfant, fils, garçon ; apprenti ; écolier , disciple ; adj . nouveau , novice, inexpérimenté ; — գ գոլ,

jeune homme; — նաւաստւոյ,

mousse.

ZuufpuUpiL&[iLL s. apprentissage; inexpérience.

Հաէքրառնաքք, թար՛փ va

lever, élever, soulever, enlever;

— գանձն, s'élever; — զմիտս

ի վեր աո. Ս.ստուա&, élever l'esprit à Dieu.

Zuj iPq ni ււնւաՐ, բարձայ Vn.

s'élever, monter, se soulever,

se lever; — ք)ակաո.ակ ումեք,

s'élever contre qn.

Համբար, աց, ng s. magasin, dépôt, grenier ; provision, munitions, vivres, fourniture, approvisionnemen't,aviiaillement.

Համբարա&ու, աց s. approvisionneur, fournisseur.

Համբարակ, աց s. fournisseur; réservoir, dépôt, magasin.

intendant, fournisseur, approvisionneur, pourvoyeur.

Համ՚բարան, ի s. anat. matrice.

Համ՛բարանոց, աց S. entrepôt, magasin, grenier.

Հւաքբարաւղան , աց s. gardien d'entrepôt, magasinier.

provision, approvisionner, avitailler, ravitailler, magasiner ; mettre en réserve , serrer, amasser.

Համբարձումն s. élévation, ascension ; l'Ascension. '

Համբարոց\ , Zաlfբարանnց.

Համ՛բարու, աց s. sirène, fée.

Համ՛բալ, ng, աց s. renommée, réputation, renom, vogue, célébrité ; nouvelle, bruit ;

—ի |)արկանիլ, s'ébruiter, se divulguer ; se rendre célèbre , être en vogue, avoir la vogue, être renommé ; թամ՛բալի (յարեալ է խաղս, cet le pièce fait fureur; — բարեաց, bonne réputation; ել — օնւՐանէ ընդ ամենայն կու լմանս գաւաոփն,

le bruit de son nom se répandit dans tout le pays ; ելանէր՝

1)նչէր իդուրս յաէաւխէր տարա &էր— , le bruit se répandait;

— ընԹանայ, il court un bruit, le bruit court que ; ձախողակի

մեքէ, taire courir un mauvais bruit sur le compte de qn. ; —

կողմանս ընԹանայր, la renommée de son courage se répandait partout; — ք)անել՝ տարածել, faire courir, semer ou répandre une nouvelle , des

bruits; աըագաԹեւ — , la

prompte renommée, la prompte

Cûliri 1ère ; յեդակարծ՝ սուտ — ,

étrange, fausse nouvelle; — մեծ ստանալ, acquérir un grand renom; չունելղ— , n'avoir aucun renom ; ագար տել

ղ— արուո, flétrir, noircir ou ternir la renommée de qn. ;

վնասել անձին P)uiifpuiLnj,nilire à Sa renommée ; աւլարաել ղ—

իւր , flétrir sa renommée ;

Համ՚բաւաբեբ, աց a. porteur

de nouvelles.

Համբաւակոծ առնես0 va.

divulguer, ébruiter* publier, rendre public.

ZIMJ

Zunfpu]Luif)u/ij a. qui répand de taux bruits, brouillon.

Ճաւյքաւասւե1չ , ZiuifpiuLiu-

ւոր, աց a. renommé, fameux, célèbre.

ZunfpiuiJjif , եցի va. célébrer, rendre célèbre; divulguer, ébruiter, rendre publie, faire connaître partout; —Ամ vn. devenir célèbre; être divulgué, s'ébruiter.

Ziuifpbpuil[u/lj , Ziuifpbniu-

տար a. patient, endurant.

Zuiifpbpbif, եցի Vil. avoir

patience . de la patience, patienter, prendre patience; endurer, souffrir, supporter: nn

քյաւքբեոեսցէ [ապաււ Îiuj կեց-

ցէ, celui qui persévérera jusqu'à la fin sera sauvé.

ZiuifpbrinrLa. patient, endurant.

ճաւքթերուԹիւն s. patience; *— - ունենալ, avoir —, de la

— ; կոր ուսանելդ—, perdre — , s'impatienter; տալ կոբուսանել q— , taire perdre — . pousser

à bout ; +— u կվատնի, la — m'échappe.

Zunfpnjp, բուրի g s. baiser:

fig. douceur, affabilité, familiarité ; union, jointure, liaison; spondée; a. familier, doux, affable; propice; d'accord, Unanime : — տալ r-ւմեք,

donner un baiser, des baisers àqn.; գալ ի — , se familiariser, s'apprivoiser, s'adoucir ; ի — ածել, familiariser, apprivoiser, adoucir; persuader: ?)աչտ ել

— առնել, apaiser, concilier:

— 3 n ■ դ այ ի ifui տն չի . b a i SCI' d €

Judas, de traître; տայ մի.

մեանց — իւաղաւ՝, ;ււԹեան , se

donner le baiser de paix ; f}un£

avoir un caractère doux, s'adoucir : — յաբդարել, adOtiCÎF.

ճսսւ՚բուՆ adv. entièrement,

ton- à fait.

Z ամբուր աս էր a. qui aime baiser, bai>eur: affable, paci-

fique.

ZtuLfpnLpbir, եցի va. baiser,

couvrir de baisers ; — գմի-

մեանս , se baiser; — օլօեո.ս՝

qiuc ուբուք, baiser les mains à

qii . : P, ա մ բ n ւ ր ե ա ց ըն ռ. ն մ՝ ս

lui donna un baiser, l'embrassa.

ճտւքբուոսցուցա՚եեւք, ուցի va.

familiariser, apprivoiser .

ճամեդ a. savoureux, délicieux.

Z lu մ b դա l) ա մ , Z ա J b դամ! m -

շակ a. exquis, agréable au goût, savoureux, délicieux.

Ziu մեղան աս", ացայ vn, de

venir savoureux, exquis.

Zամbղաqnլ^անեlf. ուցի Va.

rendre savoureux, exquis.

Zu^brLnLÎ3[iCu S. Lon gOÛt,

saveur exquise, goût agréable ZiuJbif, աց sui. aromate épiée; amome; Y. Ziu մեռանք.

Z(Wbifu/u|> , նաց S. épiées,

aromates ; sauce , assaisonnement, ragoût.

ZամbւfանoԹ, nj s. saucière.

1ամես՞ատ, ից a. proportionné , qui est en rapport .

analogue,՜ symétrique: հԱԷ

վե() էսսէլւսւոսւգրիդ. , si YOUS

répondez par vos vertus à votre haute destinée ; ըստ —ի, à proportion, en proportion; en comparaison.

Ziu libifuiiniupiup ՝\ . ZiuJbifiu in n lU եւս ս°թ .

ճէսմեւքւստակւսս a. proportionnel, analogue ; comparatif.

ճամէւմսւտելի a. comparable.

ZiuJbifmmbif, եցի va. comparer, confronter; proportionner; — զգիրս, collationner.

1ւսսեսւստուԹիւՆ s. comparaison; proportion, analogie, rapport, harmonie, symétrie; math, proportion ; — գրոց,շօ1tefîon; — բ, proporiionnellenient, en proportion, à proportion, proportion gardée; comparativement, en comparaison ,՝ par comparaison , par rapport, relativement.

Ziu JbifiULrm , աց â. aSSaî-

sonné, aromatique.

ZiuJbJbif, b r յ ի va. assaisonner ; aromatiser, épicer; — աղիւ, saupoudrer arec du Bel.

ZtuiibJf^ s. assaisormeur.

f*fclj -;. vanilie.

ZiuJbum, j՝g a. modeste , modéré, retenu.

ZuiJbumujpuip. adv. modes temenl , avec modestie.

Ztu u bu լուսն lu if, ացսւ; ' ՝-*■՛

être mo Ct este.

ZiuJbuiniu cjnLqu/ûbtf, ուցհ va.

rendre modeste.

ճաւ1եսաուԹ[ււն s. modestie, modération, retenue.

ZiuJhui, juj sm. selle, bât, harnais.

Z ասելուս գործ, ^ց s. sellier.

ZiuifbiniupiuL, ի s. sellerie.

ZuiJbinbif, bnji va. seller, bâter, enharnacher.

Ziuiîbpiuu՞ \ . Մրւսւքույին • Ziuifbniuuu/uiu^ ընԹւսնւսլ,

courir ensemble; fig. marcher d'accord avec.

Z tu iffj lu nq Y. ZLuu°ujt)U3pq^.

Ziuifi]onbiUj \. Z tu if tu {) lu ; ր .

ճաւՐււղւսԼլեր, ւսց a. persuasif; — լինել, persuader, fléchir.

ZujLfncLbif, եցի va. persuader, ^entraîner par la persuasion^

Ziuifno^ a. persuasif.

ZlUlfnaլnւJն s. persuasion.

Ziuup, մերց a. muet; — լինել, être muet.

ZiuLJ'nj^ s. choses modérées.

Zunfnu/îiujif, lu ց այ vn. deve^ nir muet, perdre la parole.

Ziu լքլււսցուցւսնե^ք , ուցի va.

rendre muet.

Z*Lnfp[uP \ . Z ա ifn ան lu if .

ZLULfnni-^Lu s. état d'une personne muette.

ZiuLfo^'û a. tout, total, entier; adv. tout entier, totalement, entièrement; — է վեր այ կալ, comprendre bien, saisir parfaitement.

Ziuj, ng s. a. arménien ; ի—, en arménien; ի— լեօու ou բւսրբառ, en langue arménienne; Թարգմանել ի—, յեւլուլ ի— բան, traduire en arménien , en langue arménienne ; ZiujgouZuijbp, les Arméniens; Ziuj|), l'Arménie.

Հայաբարբառ, a. qui parle la langue arménienne.

Հայաբնակ a. habité par les Arméniens.

ճայագէտ s. arméniste.

Հայագունդ, a. composé par les Arméniens; s. troupe arménienne.

Z այ ա գա ւան a. arménisant, qui a la profession, la politique, les mœurs des Arméniens. -

Հայագոօշ s. drapeau arménien.

Հայախառն a. mêlé d'arménien.

Հայախնամ՛ a. qui a soin des Arméniens ; soigné par les Arméniens.

né d'un Arménien.

Հա յա կոյ տ a. composé, réuni par des Arméniens.

Հայամե&ար a. qui honore les Arméniens ; honoré par les Arméniens.

Հայանախաւո a. qui outrage ies Arméniens, indigne à un Arménien.

Հայանման a. semblable à an Arménien.

Հայանշան a. qui porte le îïgne d'Arménie; — գըօչ V.

Հայավայել a. digne d'un Arménien, des Arméniens.

Հայասեռ, a. de la race arménienne, Arménien ; fi այ ա u եո քս, nous autres Arméniens.

Հայասէր a. qui aime les Arméniens, philarmène.

ՀայասիոուԹիւն s. philarménie.

Հայասիրտ a. qui a un cœur arménien.

Հայաստան, ի s. l'Arménie.

Հայաստանեայք, եայց S. les

Arméniens.

Հայաստանցի, ցւոյ s. Arménien.

Հայացի a. arménien.

Հայեացք, եցից s. regards .

vue .

Հայելագիտական a. catOp-

trique.

ՀայելագիտուԹիւն S. Catop-

trique.

Հայելագործ,աց s. miroitier Հայելապատ a. entouré de

glaces.

Հայելավա^առ., աց S. miroitier.

Հայելաւ[աէ1աո ուԹիւս s. miroiterie.

Հայելի, ելւոյ, ելեաց S. miroir, glace ; a. visible, observable.

Հայ եկ, ի s. hune.

Հայեր էն adv. en arménien ; a. arménien ; — խօսի^>, parlezvous arménien!- — գիտէ՚ք, savez-vous l'arménien l ուսանել գ— , apprendre, étudier l'arménien; — Թարգմանել, traduire en arménien; — գիր, l'écriture arménienne ; — tnum.|>,les lettres arméniennes, les caractères arméniens ; — լեգու՝ գպրուԹիւն, la langue, , la littérahire arménienne.

1այեբէ1ւսյգէտ s. arméniste.

ճայեոէնախօս , ից a. qui

parle l'arménien.

Ztujbgiu& \ . ZuijbgnLiuS՜ .

ճայեցական a. contemplatif.

1այեցիկ a. qui sert à voir, à regarder.

Zuijbgnq^s. contemplateur.

Zuijbgn ղավան a. contemplatif.

ZuijbgnrLmjafiili s. contemplation.

Ziujbgnnu&, ng S. COUp d'œil,

regard, vue ; aspect: spectacle ; ա՚Լյոդգոդգ —, regard ferme, assuré*

Ztu{bgni lï^LU OU Ziujbgnulli \ . ճայեցուած .

ZuijbgnL.gui'iibif, ուցի Va. fail'G

voir, faire regarder; incliner, faire pencher ou porter ; appliquer.

Zuij&uij$uiifuibif , եցի \Ո.

s'ingénier, inventer.

Z այ Թայ Թան £ OU ճայԹ1)այ-

Թանք,-նաց s. invention, expédient, moyen, remède ; vivres, provision, préparatifs: soulagement; f) այ Թայ Թանս umîîi ել, réparer; — կենաց, subsistances, moyens de vivre ; Y. ճնաոք.

ճսյԹայԹեւՐօԱ Zu.ji£i}u;j^W,

եցի vn. inventer, trouver un moyen, s'aviser de, tacher ; procurer, pourvoir, fournir, subvenir a une dépense, aux besoins, gagner: réparer.

Z այ իմ՛, յեցայ VU; regarder, jeter les yeux, jeter des regards, voir; diriger son esprit, son

attention vers qch., être atten tif, remarquer, observer, considérer, envisager; regarder, s'adresser, tendre à, appartenir, être relatif à, concerner, avoir rapport à, mirer, viser; se porter, aspirer à ; avoir la vue, être exposé; — ս°տօք,

Contempler; գեղեցիկ հայելով,

beau, charmant; ոչ ինչ ()այե-

ցեալ ի — , malgré; աշուցեալ

֊ յոք անյագ, ne pouvoir se lasser de regarder qn., le dévorer des yeux ; քյայեցեալ ընդնա, fixant sur lui ses regards ; ֊ խ|եո, regarder en haut;

ոնգ ակաւքբ — , V. Ակն ; — jnp

գորովալից աչօք, regarder qn.

avec des yeux plein de tendresse ; — խանգաոատանօօ , regarder avec affection, couver

des yeux ; մինչգեո. նա այ un

անգո ք)էսյէո, comme il regardait de côté et d'autre.

*ճսւյփ V. Zujjb^.

ճայկ, ի, իս OU այ, աւ SLH.

Haïg (le premier héros de la nation arménienne, dont elle est appelée Zmj ou Arménienne); astr. Orion.

ճայ կա բան, ից a. s. arméniste, qui parle, qui écrit l'arménien pur.

ճսւյկաբսւնուԹիւն s. arménien pur, arménisme.

ճայկաբար adv. comme Haïg, bravement, courageusement, valeureusement.

Z այ կա զարս" a. de la race de Haïg, arménien.

Z այ կ ա դե util , b սւն ց . L ւ î i j -

կադն , (լանց . Ziujl[UJcj1jbuij , biujcj . ճայկսւզ1:1յաՆ , ZojjI^ui-

(լուէւ a. Iiaïganien, arménien; 1ւսյ(լագունք, les Arméniens.

Լայկական a. haïganien , arménien; — լեօյււ, la langue arménienne.

Ztuj^iu;^ a. construit par Haïg.

Zulյկuյuիpln a. qui a le cœur de Haïg, courageux, inlrépide.

Ziuj1[iul s. Loi d'Arménie.

Ziujlibu^ a. arménien; — գրոք), la nation arménienne.

Zuijl)njujtiu/û a. blasphématoire, injurieux; — բան, propos — .

ZujjÇn|Ui1ip, նաց sm. blasphèmes ; injures, diffamations.

Zujjî}n|bd\ եցի va. blasphémer, proférer, un blasphème, jurer, tenir de mauvais propos ; injurier, médire, diffamer.

Ziujf)nj[i£ s. blasphémateur,

jlireiir; Y. Z այ խոյական.

ZuijÇi.inLlâliLÛ s. blasphème, jurement; diffamation, injure, médisance.

Zmjn[îbui[i,b|inj s.pl. les Arméniens, la noblesse arménienne.

Zuijîii&|iLb s. la nationalité arménienne.

Ziujni-I^ sf. Arménienne.

Ziuju , ից S. pâte; — քյաբ-

կանել, pétrir la pâte.

Ziujp , 5°ր ? ï} wj p»g s. père, papa; père, chef, fondateur; inventeur, auteur; père (titre donné aux prêtres religieux) ; 1)այրն Արօհնիոս, le père Âr՝

sène ; գերասլասփւ — , révérend père; — սուրբ, saint père; (յոգեւոլւ — , père spirituel; — խոստովանուԹեան, V* Ւ^ոստուհսնաքյայր; — ժոոու|ոոդեան քյայրենեաց uiqçuiiniug,

père du peuple, de la pairie, des pauvres; — եւ մայր, le père et la mère, les parents; որգի ի{}օ[տէ, de père en fils* իբտաւ q— , comme .un père; ա^Նիւ բարեգուԹ— , un bon, tendre père; սիրտ՝ գուԹ՝ սէր ք)օր, le cœur, la tendresse, l'amour

d'un père; սլա տուել մեՏարել

սիրելդ—, honorer, respecter „ aimer son père; ZuijpL Աս-

Թեան՝ լուսոյ, le Père céleste, de miséricorde, des lumières; Zuijp մեր, Notre Père, le Pater; քյարք մեր, nos pères, nos aïeux,

îlOS ancêtres ; Zuip£ էյկեւլեցւոյ,

les Pères de l'Église ; ննշեաց րնգ 5ա1?ս bLP> ^ dormit avec

Ses pères; յաւելուլ առ. Çuipu,

aller ad paires, mourir.

Zwjpujpuip adv. paternellement, en père, comme un père.

Zu-ւյրսւբարոյ, ից a. qui a le caractère de son père, qui ressemble à son père; comme un père, semblable à un père*

Ziu^uipnLu a. paternel.

Zu^jրագիր s. père adoptif.

Zuijpuiqlîp£.a. parricide.

Zujj բախ ՛ալդ. a. qui étrangle son père, parricide.

Ziu { ր ա խն ա մ a. qui a un soin paternel ; qui a soin de son père.

£«*յրա6փն, Տնի a. né du père.

ճայրակաւք a. fait par îa volonté du père.

հայրական a. paternel ; — օրք)նոէՕիւե, bénédiction paternelle.

2այրակեր, ւսց a. qui mange son père.

Z այ ր ա կո չ լի1ւ ի if vn . app eler son père.

Z այրանա լա a յ|ւն[ւս° \a. per-

sécuter son père.

Հայրամեծար a. qui respecte son père.

Հայրանամ, ացայ VIÎ. être,

devenir père.

Հայրանարգու a. qui méprise son père.

Zuijpu/ûm^ a. qui porte le nom de son père.

Z այր անուն ակաՆ a. patronymique.

Հայրաշարմ a. qui est procédé du père.

Հայրասլետ, աց s. pairiarch3, pontife.

Հայրապետական a. patriarcal, pontilical.

պետարան, աց s. siège, résidence d'un patriarche, d'un ponlife.

ՀսւյրապետուԹիւն sm. patriarcat, pontificat.

Ziujçiuutp a. qui aime son père.

Z այրասպան, աց s. parricide.

ՀայրասպանուԹիւն S. meurtre d'un père, parricide.

Zujjpuiuibujg a. qui hait son père.

Z այր ատ ունկ adj. qui est planté par le père.