ս;րենաբուն a. indigène

Z այրենա գրում a. qui a trahi sa patrie.

Հայրենական a. paternel;

patrimonial; — ստացուածք,

patrimoine.

ՀայրենասԷր, սիրաց S. qui

aime sa patrie, patriote; -Տշմնւ-

րիտ՝ ան՚սանուէր — , ԱՈ Vrai,

dévoué patriote.

Համրեն աս իրական a. patriotique.

de la patrie, patriotisme.

ՀայրենսսյրէԺ a. qui venge son père, sa patrie. .

Zայրենատnւր a. donné par le père, par les ancêtres; paternel.

UoP

սնդ a. transmis

par le père, par les ancêtres, héréditaire.

Z այր են ի, ենւոյ a. paternel;

natif, natal; — գաւաո.՝ աշխարհ երկիր, pays natal, terre natale, foyers, patrie, pays de ses pères.

Հայրենիք, նեաց S. patrie,

pays natal, lieu de la naissance; parents, ancêtres; patrimoine , biens paternels ;

վտարել դոո իք)այրենեաց, expatrier; ելանել իքյայրենեաց, S'expatrier; Թուլուլգ|}այրենիս,

quitter la patrie ; երԹալ եքյայ-

րենիս, aller à la patrie ; մտա՛ նել իպրենիս, rentrer dans sa

patrie; յ ի շատ սւկ քյւարենեաց,

le souvenir de la patrie; նուիրել

օանօն քյայրենեաց, զանօն ո Ղյ ել ի վեր այ քյայրենեաց, Sedé\OUer pour Sa patrie; ծառայել կայրեն եա g, servir sa patrie,, rendre des services à sa patrie; անձուկ կարօտ քյայրենեաց, désir

de la patrie; mal du pays, nostalgie; սէր՝ (յոգ (յայրենեաց,

l'amour, le sol de la patrie;

արժանի լինել քյայրենեաց, bien

mériter de la patrie.

Z այրիկ s. petit père, papa; ըեգէրր ոչ ուտես — , petit père, pourquoi ne manges-tu pas l

ճայրուԹիւն s. paternité.

Ziujg sm. demande ; — եւ

demander, chercher, être à la recherche.

ճայ g ական s. gram. accusatif.

ZiujgbtT, իցի va. demander en suppliant, implorer, solliciter, prier, postuler ; շնորք) —, demander une faveur, une grâce; — օգնուԹիւն, réclamer, implorer du secours.

Ziujgn^ s. solliciteur, postulant.

Z այ g ուա S, ng s. demande, sollicitation, prière.

Ziuj£uip s.arménite,armentine.

ճւսնա&ոյ, &ոյից a. minéral; s. minerai; — ք, minéraux.

ձանապազ adv. toujours, à tout moment, constamment , continuellement.

Zu/եա սլա դար ուղխ adj. qui

coule toujours.

1ա1յասլա(լսւ[սօս լինիս0 vn,

parler toujours.

Zinutuuiujqujl^ a.quiporte toujours ; adv. en portant toujours.

Լակ ա սլա (լա f) nu \. Zu/Lujւդառա բ n ւդխ .

Z անա սլա գա չան a. qui tâche

toujours, très- actif, très-assidu.

•ճանասլազասուտ adj. qui

ment toujours.

Zu/u ապագա տարած a. toujours étendu.

1անասլւսլատես a. qui Տ6

voit toujours; qui voit toujours.

ճանապագափոխ a. qui Se

change toujours.

ճանէսսլազորդ, աց a. quotidien, de chaque jour; continuel, assidu; adv. toujours, continuellement, assidûment; — պատարագ, sacrifice perpétuel.

Zանաuլաqլnրգեաj , Zu/նապագորգեան V. ճանսսսագորդ. a.

Zu/ն ապա գորգես", եցի \Ո.

continuer, persévérer, être assidu à, ne pas cesser de, ne pas interrompre; — յաղօԹս, persévérer dans la prière.

Zuյնապազnրգիչ S. Continuateur, persévérant.

Z ան ա սլա գո ր գո ւԹ ի ւն S . assl-

duité, continuation, persévérance, persistance, suite,

Հանապազօր adv. toujours,

tous les jours.

Հանապագօրեայ a. quotidien, de tous les jours.

Հանգամանք, նաց S. COndi-

îion, état, nature, situation, disposition ; circonstances, détails, particularités; manière,

façon; modèle, preuve ; — ժամ՛անակին, les circonstances actuelles, les actualités.

Հանգանակ, աց s. cotisation, contribution, écot, portion; — (յաւատոյ, symbole ; — աո աքե|ոց, le symbole des

apôtres; — աւ գործել գիմն,

faire une chose en société ; —աս, à pique-nique. #

Հանգանակակից S. qui Cotise ensemble , compagnon d'écot, de table, convive.

Հանգանակաւոր a. Cotisé,

boursillé.

Հանգանակեմ՝, եցի va. cotiser, se cotiser, boursiller; contribuer, aider.

ճանգանակուԹիւն s. cotisation, écot, souscription.

Հանգէտ a. semblable, pareil, égal, conforme.

Հանգիստ, գստեան S.repOS;

délassement, récréation; aise, aisance, commodité, bien-être; repos, pause, relâche, halte, trêve; fig. tombeau; repos, sommeil, mort; a. tranquille, paisible, sage ; — առնուլ, prendre du repos, des délassements, se reposer; — տալ, donner du repos , reposer ; ^անգստեաւքբ, commodément,

à loisir, à son aise, à î'aise, aisément; Թուլուլ ի$)անգստեան ou * — Թողուլ, laisser tranquille, en paix; մամերգուԹիւն

քչանգստեան, office de COm- '

plies.

égaler, être ou se rendre égal à, se mettre de pair avec, res* sembler.

a. qui jouit d'un honneur égal.

Հանգիտարագ adj. d'une

égale rapidité.

ՀանգիտուԹիւն s. égalité, parité, ressemblance, conformité.

Հան գոյն adv. comme, en guise de, à la façon de; comme,

presque; a. V. Հանգունակ.

Հանգոյց , գուցից S. nœud,

lien: station, poste ; bot. nœud; fig. nœud, difficulté ; գի^^ա^գուցից, ligne de nœuds; վերամ՛բարձ վայբաբեբ — , nœud

ascendant, descendant ; գոր-

գեան— ,nœild gordien; քակել արձակել գքյանգռյցն , défaire

un nœud ; — առնել, faire un nœud, nouer.

Հանգունակ OU Հանգունական, Հանգունակից, Հանգունատիպ, Հանգունաւոր adj.

semblable , conforme , égal , uniforme.

Հանգուշն a. retroussé, re levé, serré ; adv. en relevant, avec soin, soigneusement.

Հանգուցանեւք, ուցի va. re •

poser, faire reposer, laisser \ ՛.. .

respirer ou repeser; délasser, donner du repos -9 poser, mettre,

placer, terminer, finir, arrêter

(ԱՈ discours); — յերկոց տա .րն-

ջեան, délasser des travaux du jour.

2ս«1յգուցեսւլ a. repos՛, d-- : trépassé, décédé, feu, défunt; — ն, le défunt ; — տէր — le feu monsieur...

ճանգուցիչ a. celui qui repose, délasse.

Հանգչի մ, գեայ Vil. se l՝e-

, poser, respirer, reposer, se délasser, prendre du repos; chômer; mourir, décéder ; finir, s'arrêter, faire halte ; — խ|աստակոց, se délasser de ses

travaux; — իխաւլագուԹեան,

se reposer en paix.

Հանգստարար adv. tranquillement, à son aise.

ճանգստական a. tranquille;

s. quiétiste.

ՀանգստականուԹիւն Sm.

quiétisme.

ճանգստաււէր a. qui aime le repos.

1ան(յ.ստարան , աց S. lieu

de repos, reposoir; fig. tombeau.

1ա1յգսւոաոաո, ա g a. qui

repose, qui donne du repos.

ճանգստաւէտ a. plein de

repos, très-commode, très-sur.

Հանգստոց, uig s. tombeau.

ՀանգստուԹիւն Տ1Ո. repOS,

tranquillité, aise, commodité; %r չունի, il n'a pas de repos.

Հանգրիձաձեւ a. retroussé,

relevé, serré.

Հանգրիճեմ, եցի va. tl՝OUS-

ser , retrousser, relever, serrer.

Հանգրիճումն s. retrousse-՝ ment.

Հանգրուան, աց S. habitation, demeure ; hameau, village ; élable, bercail; rade; station.

ճսւնգոուանապետ, աց SU).

chef de station.

Լանգաըա, ից a. tranquille, paisible, posé, calme, grave; — ou — u, tranquillement, doucement, tout doucement, avec calme ; — լինել կալ, être ou rester tranquille ; ֊- լինել, patienter, avoir de la patience, -attendre.

Հանգարտարարոյ a. qui a

un caractère tranquille, paisible, tranquille.

Հան գար տա գնա g OU Լւսն-

գաո՚յւաք)ետ, ից a. qui marche tranquillement, qui coule doucnemeni ; — աո ռւ, ruisseau qui a un cours paisible.

ճան գա nui ամի m a. qui a

l'esprit tranquille.

Հան գար in tu սիրտ a. qui a

le cœur tranquille, paisible.

Հան գա րտ եմ, եցի va. tranquilliser, calmer, apaiser: faire cesser, adoucir; vn. se tranquilliser, se reposer, se tenir en repos, se calmer, s'apai-

wer] être tranquille, se tenir tranquille , cesser, se taire , demeurer dans îe repos; souffrir, endurer, supporter, résister, être en étal de, pouvoir ; չէյանգարւոէր (յւսյէր, il ne pouvait pas s'empêcher de

regarder; — գկի p u գպ ս°բ:ւ խ եա լ

միտււ ուրուք, calmer les passions, les inquiétudes de qn.

ճան գար տեւք Va.

2աՆգարտիկ adv. tranquillement, doucement, tout doucement, posément bellement.

Zu/Լգարտէւք \. Լանգառտեւք vn.

2անգարտուԹիւն S. tran-

qui;îité, repos ; tranquillité, flegme, sang-froid; — &ովոԼ՝ կրից, le calme de la mer, des passions.

Zu/նգերձ, ից s. habit, vêtement, habillement ; préparation, apprêt, appareil, somptuosité, pompe; — լայն՝ անձուկ օսնեգ՝ շքեգ, habit large.

étroit, magnitique ; — աո անց խորշխորշանի, habit sans plis ;

ճանգերձ prép. avec ; — կնաւ իւրով, avec sa femme ; — որգւովոն, avec ses enfants ; — — այն ու, avec cela, en outre, de plus : այլով^ն —, et ca?tera, ainsi de suite; — այսու ամենայնիւ, outre ou malgré tout cela, après tout, toutefois; —

ամենայն ԹերուԹեամ՚բքն, malgré tous ses défauts; — un֊ քիմբք, avec tout cela ; en même temps.

Լան գեր օւսն , ի. Zu/նգեր-

ձասք, նաց s. préparatifs, apprêts ; assaisonnement; composition, préparation, appareil, attirail, dispositions, meubles, bagages; machines, instruments; provision, fourniture; appareil somptueux, magnificence, pompe, éclat; vêtement, habillement ; construction, édifice ; — նաւու, équipement d'un vaisseau.

ճանգերձանի,նւո; S. pi. habits, vêtements ; draperies.

Zu/Î^b^uiuibin , tuq Slîl.

grand maître de garde-robe, ministre du palais ; iinger, îingère ; intendant, régisseur, économe.

գեոոարան, ի s. garde-robe, lmg rie, vestiaire.

Zu^^bpaïunui^ աց s. tailleur.

Zu/L^b^uiLn^Lla[iLu s. affaire, occupation, ouvrage.

Zu/սգերձեալ a. préparé, composé; somptueux, splendide , magnifique; futur; —

կեանք, la vie luture ; — աշխարքի l'autre monde; — ք s* l'avenir ; ի ()ան գեր ձ ելումն ,

dans l'autre monde.

Zu/եգերձեմ, եցի va. préparer, apprêter; arranger, disposer, accommoder, composer, combiner, faire, fournir, procurer ; garnir, meubler, orner, habiller, vêtir; équiper, armer; faire faire, construire ou faire construire.

ճանդհրօիկ sm. méchant habit.

ճան գեր à ի if, ûbgiuj Vil. se

préparer, s'apprêter, se mettre à, être sur le point de; s'habiller, se vêtir; քյա՚յգերձեալ էր գարձ առնել ի տուն, il était

prêt à retourner chez lui.

ճանգերձիչ s. préparateur, faiseur.

ճա՚Լգէպ prép. devant, visà-vis, en face ou en présence de, à l'opposite, contre; ի—,

իքյանգիպէ, իքյանգիպոյ adv.

devant, devant soi, par devant, de front.

ճանգէս^գիսի, utug S. fête,

solennité, réjouissances publiques; procession, cérémonie religieuse, cortège ; pompe, apparat, étalage, exposition, parade, montre, appareil magnifique; caractère; preuve, argument, démonstration; témoignage , déclaration ; épreuve , essai ; marque, signe՛; exercice, pratique; examen, enquête, recherche; affaire; acte, fait, action; effets; lutte, combat; effort, tâche; bravoure, hauts faits; revue; revue (journal); compte; scène, spectacle, jeux; arène ; — Թաղման, funérailles, obsèques, convoi; թանգիս [^.solennellement, pompeusement; — առնել, faire la revue de, passer en revue, examiner; faire montre ou parade de, exposer, montrer, déployer, faire valoir, pratiquer, exercer; — - աո-նել զօոաց, faire la

revue, passer les troupes en revue; ի— ա&ել, exposer, étaler ; représenter, jouer ; ի— ւքտանել, entrer en lice, descendre dans l'arène ; être rangé dans; ի— ւքարտից, dans les

Combats; — առնել բաօու-

Թեան, s'éprouver sur la valeur, signaler sa valeur; — աո նել ք;ան^աոոյ, relever des talents, faire étalage d'esprit, l'aire le

Spirituel; —առնել օօրուԹեան,

employer sa puissance ; —առնել իմ՚աստուԹեան իւրոյ, faire

éclater sa sagesse ; ի— անցանել, concourir, rivaliser; paraître ; — առնել սլերձուԹեան

գիտուԹեան, étaler un grand luxe, son savoir; — Çunfuipnj առնել, examiner, contrôler, faire le dénombrement de ; — լաւուԹեանց , les bonnes qualités ; — առ.աքինուԹեան, éclat de vertu.

ճանգիւսակաց a. Opposé ;

s. objet; — լուսին, la lune en opposition.

ճանգիպեցուցանես°, ուցի va.

faire rencontrer; adopter, appliquer.

Zu/եգիսլիւՐ, պեցայ vn. rencontrer, se rencontrer ; obtenir, trouver, gagner, atteindre; jouir de • se rencontrer, arriver, se présenter, s'offrir, coïncider, s'accorder; — միմեանց, se rencontrer; մեձամե&աց — շնորհաց, recevoir de grandes grâces, faveurs; իձեօն

ն ո ր tu f) ան գի պեա լ այ սքան ետ g բարեմսսւնու|}եանց,աա devait

tant de prospérités ; 1)անդիպի յիսել ղի, il arrive que.

ճանգիսլուլ s. celui qui rencontre.

ճա՞եգիպուԹիւն , Ziuû դիպումն s. rencontre; coïncidence ; — միմեանց, entrevue.

agonothète , président d'un combat, d'une lutte, des jeux ; exposant.

1անգիսական a. solennel, public, pompeux; s. spectateur, assistant.

Լան գիսակից s. compagnon d'une solennité, d'un combat.

Zu/սգիսանւսս0 , ացայ \'Ո.

combattre, lutter, rivaliser, entrer en lice ; se donner beaucoup de peine, s'efforcer, tâcher, essayer; se signaler, s'illustrer, se rendre remarquable, se célébrer, se distinguer par; se montrer, paraître; se réunir à une fête publique , célébrer une cérémonie; քա- «սւյաղԹ —, faire des conquêtes prodigieuses, faire des merveilles; յաղԹուլ— , demeurer

Victorieux; յաղԹուլ — իրիք,

être le vainqueur de.

ճա՛ն դի սա պետ , աց S. agO-

nothète.

1ա*նդիսասէո a. qui aime les solennités, les fêtes.

Zu/սդիսաաես, աց s. spectateur ^ — լինել կալ, être — , assister à ; —ք, le public.

Հանդիսարան, աց S. lice ,

arène ; tribunal ; galerie ; exposition; scène, spectacle.

ճանդիսարաո, աց a. qui

excite au combat, belliqueux.

va. solenniser, célébrer avec pompe, donner en spectacle, signaler; compter, énumérer; անպարտելի —, rendre invincible; Թատերախաղ— , représenter, jouer une pièce.

ճանդիսացուցույն S. SOlcn-

nisation ; représentation.

Z անդի սաւոր, աց a. solennel, pompeux; public ; s. combattant.

Zu^^LPtfbif, եցի vn. souffrir, supporter, endurer, résister ; pouvoir.

ճանգուոժեւի a. supportable, tenable.

Zանդրին անդունդք S. la

mer Adriatique.

Zu/սեւսլ a. ôté; répudié; ի բաց —, à l'exclusion, exclusivement.

ճանե՜լի s. celui qui ôte.

Zluնելnւկ s. énigme; *— ը գտնել, deviner une— ; — մի սւռսւօարկել, proposer une •—.

Z անես՞, նի vn. faire sortir; ôter, tirer; enlever, extraire, soustraire , déduire , retrancher; offrir, présenter; divulgue/, publier; monter, élever, porter en haut; arith. soustraire ; — յաչաց, faire perdre les bonnes grâces, la faveur, l'affection de qn. ; — յաչաց Ժողովր գեան , dépopulariser ; — ընդ սուր, passer au fil de

Pépée; ի վեր ~~, faire savoir, découvrir, manifester, révéler, annoncer, dévoiler, déceler, démasquer; — յայլ լեզու, traduire ; ի բա՛նս —, séduire, tromper; յինքն —, s'approprier, s'arroger ; — զաւուրս՝ զգիշերե, passer les jours, la nuit; — գրոգին , rendre l'esprit, l'àme ; — փ\թ, répudier ;

— շուռ , puiser de l'eau ; — անուն չաո, diffamer, dénigrer ;

— իԸաւունս, faire droit, rendre justice ; — ընդ. գլուխ՝ ընդ կառափն V. Գլուխ, Կաո֊ափէւ ; իգլուխ — , V. Գլուխ; — ընդ

աշխարհ, faire savoir à tout le monde, divulguer, publier ; (յյւաց —, exclure; renvoyer, congédier; — զա տաս՛ն, arracher une dent ; *ակո այ — , pousser une dent à qn.; —

պայս, ôter ou tirer ses bottes, ses souliers, ses chaussettes ou ses bas, se déchausser; —

ինաւէ, débarquer; — զքաո֊ա-

կուսի աո մա m Թուոյ , extraire la racine carrée d'un nombre;

— Տանապաոքյի , conduire, aboutir, mener; — ողջակէզ,.

sacrifier; — ինչ յոք, attribuer, imputer à qn.; — յոք

qugui տ Քա n u ա մեն այն չ ա ր ե պ ց ,

accuser qn. de tous les maux;

— առ ոք, présenter à qn.;

— յոք գիմն, appliquer à qn.; արիւն — > tirer du sang, saigner; — իբանտէ, tirer de prison; — ք)ետեւանս , tirer une conséquence; վոէժ —, ti-

rer vengeance, se venger; վխ.

Տակ —, tirer au sort, tirer

Une loterie; — զսուըն [ւպատե-

նից, tirer l'épée du fourreau?

— օգուտ, tirer parti, du profit, utiliser ; լեզու —, tirer la langue.

ճանի, նւոյ s. grand'mère, grand'maman, aïeule.

ճանՅաո, ոյ s. intelligence, esprit; génie, talent; sagesse, prudence; raison, raisonnement; rhét. enthymème.

ճանՅաոաթան, ից adj. bel

esprit, spirituel, sentencieux.

ճանՏարաբանուԹիւն S. dis-

cours ingénieux, saillie.

ճան^արաբար adv. ingénieusement, sagement.

ճանՏսւրագիտուԹիւն S. Sagesse, science.

ճս;ն-5արական , Ճան-Suipuiւոը V. ճանճսւոեւլ

ճանդար եզ, աց a. ingénieux, intelligent, plein d'esprit, spirituel; — այո, homme de génie, de talent; — ք, les gens d'esprit.

ճանՏաոեղուԹիւն a. intelligence, esprit.

ճանճաոեւք , եցի Vn. S'ingé-

nier, inventer, imaginer.

ճ անՏ ա n ի ifiug Y . ճան՚Տ արեդ.

ճան^արիչ s. inventeur,

*ճանո լեցնելուց ի va. déshabiller.

* ճանուիւք, bguij vp. SB

déshabiller.

ճանոււք, §անայ va. tisser.

lux,

zuc

խանումն s. action de faire sortir , d'ôter ; extraction ; arith. soustraction; * — ընել, faire une soustraction.

Zui1jnL{i,T;pnc),^nLpg 0. tOlît,

chaque; générai, universel:

ընգ — , partout; զանա-բց ւսզսյ1-օ, à tous les peuples.

2ւ՚:1ւրաոսւր adv. générâlem en է . uni verseiîement .

ճանբագ[ւբ, գրոյ S. encyclopédiste; — ք, encyclopédie.

ճաՆրագԷտ, Z անոա գիտաբան a. encyclopédique.

Լանջական a. général, universel.

Լա՜Ն[\ա\)աշ\\ւ S. algèbre Ziuîquufjiu^nLtu^ujlj a. algébrique.

ԼանըաՀաշուհմ, եցի va. al-

gébriscr, l'aire de l'algèbre.

Zu/îijiuitiui^nLr^s. algébriste.

2Աս1ւոաքյաշդւ,օ(ւէն adv. algébriquement.

Zuii;puu;u-inLui&; ntj s. panthéiste. ՝

Z un: p ա u տ îi lui 8 n ւ Թի ւն SUi .

panthéisme.

Հանք, աց s. mine.

Z անցաբան, [kj s. minéralogiste.

Հանքաբանական a. mineralogique.

Հանլ)ալւս/;:ւււԼյփւս S» Jiliné-

ralogie.

Z ա՛ս ուսթան, սսյ S. mineur.

Հանքային a. minéral; — cnLp, eau minérale: — ածուխ

Հանքածուխ, &խռյ S, C'har-

bon de terre.

Լաշեմ, bcjh va. consumer, faire dépérir, épuiser.

Հաշիւք, շեցայ VU. Տ6 C011SU-

mer, dépérir, s'épuiser, languir; — մա շիլ, fondre, dépérir, fondre à vue d'œil.

Հաշիւ, շուի sm. compte, calcul, supputation; ի— ւսծել արկանել՝ բերել, calculer, compter; Յիշգ՝ մանրամասն՝ վերջին —, compte exact, détaillé, final; — առնել, * — ընել, faire le compte, un compte, calculer; ի (յաշի t.՝ f)1"շուու[ տալ, donner à compte, par compte; ի—, à compte, à valoir; ի— իւր, pour son

Compte; կլոր բոլորագոււքալւ

— , compte rond; — տալ, rendre compte, rendre ses

Comptes; *մէկուն խաշուին սեպել, tenir compte d'une somme àqn.; * — բռնել, dresser un compte, tenir les comptes • —

բանալ, OUVTir ԱՈ Compte; փակել աւարտելգ— , — ը գույել,

clore, régler, terminer, arrêter le compte, solder ; մաքրել սրբել (լ— , apurer un compte; *— ը շտկել, mettre ses comptes

en l'Cgle; — (յու(յւսնել .ընդունել քննել ճշ գել, présenter, re( oir, examiner, vérifier un compte; *— տեսնել, faire le

CQmpte; *ծառային — ը տեսնել ու. Տաւքբել, donner son compte à un domestique, lui faire son compte ; — ըետրու> Թեան , compte exact; comparaison; * խաշուին անցանել

գնել, passer, mettre qch. en

zur>

compte, le mettre sur un compte.

Լաշմ, |ig . ճաշլքանգաւք a.

estropié, impotent; — ոտիւք, infirme des deux pieds , boiteux.

Լաչմ\\մ, Jbgiuj vn. s'estrO-

pier, être estropié.

Լաշմոտ a. estropié.

շաշմ՚ուԹիւն s. état d'une personne estropiée, docilement.

Zunnmj սեղան, Լաչոււս րան,

աց s. comptoir.

ճա^ուեգիր. գրոյ s. livre de comptes, journal.

ճաշուեկալուԹիւն S. tenue

des livres.

ճաշուետոււքւսո. [ւ S. tenue

de livres.

Ճաշուեցուցլյ1լ . աց S. facture.

ճաշուընկեր, uig S. aSSOCÎé .

correspondant.

ԼսւշուՀմ, ուեւյւսյ va. compter, calculer, supputer; estimer, regarder eomms, penser.

juger, croire ; vn. passer pour.

être réputé ; յ առասպելս — ,

tenir pour fables . traiter de fables.

Լաշումն S. COllSOmption ,

dépérissement, langueur.

Zmirn, ից a. réconcilié:

propice, favorable, doux, bienveillant ; — առնել, réconcilier: rendre propice, favorable, apaiser.

1աշտարան, tu g S. propitia-

toire.

ճաչտարար, աց S. conciliateur, réconciliateur; a. conciliant, pacifique.

Ziu^imupujpnLlJfiLu s. conciliation, réconciliation.

2Լա£ւոեւի a. réconciliable.

Ziu^uibif , եօ Է» . շԼաշէոէյցու*

ցանեւք, ուցի va. concilier, réconcilier, accommoder.

Ziu^mbgnLg^K 1 . Ziu^imuրար .

ճաշտիւք, տեցայ vn. se réconcilier, se raccommoder, faire la paix.

ձաշ«ոուԹիւ1ւ s. conciliation,

réconciliation . accommodement, paix; ի— ածել. Y. Լաշտ b մ ; — ա ո ն ել . V. Լ ա ■՝ տ Է. մ ; V. Կնքես, Ու!խա՝Հ

Լալհմ V. Zujobu : ճեձյոք.

ճաւչիւճ . Լւսչումն Y. Zluչիւն ; ճե£ոմ*խ% .

Ziuiu, Լա պա adv. cnSllilC.

après, puis ; interj. allons : va !

allez ! hàtez-vous ! hé bien !

ZmupbiM s. hâte, promptitude . précipitation : adv. en bâte, à la hâte, promptement, sur-le-champ, rapidement; — տագնասլաւ, précipitamment ; — m ալ, se hâter, se dépêcher, se presser; hâter, dépêcher, presser.

ճասլ^եսլեւք, եցի xn. se hâter, se dépêcher, se presser.

Zi.ucbif, եցի vn. aboyer; flg.

aboyer, clabauder.

faire aboyer.

1ա«իւՆ s. aboiement.

Ziun iu$ ^. Լւսռա\անբ .

£աո.աչաւիր adj. plein de soupirs.

Հառաչանք, նաց S. SOUpirS ; է) առ. ա տանս արձակել, pOUSSer des SOUpirS; 1)աօ.սւչաէօօ իխո-

լաց սուոէ ասէ, après de profonds soupirs, il dit; — ք)ե»լ-

ձամ\լձուկ լլեա աո նէին , Ses

soupirs étouffaient sa voix; 1)եւլ-

էւել, étouffer ses soupirs.

Zuin-աչեւք, եցի vn. soupirer, pousser des soupirs ; — իխորոց սրտէ, pousser de profonds

SOUpirs ; — աո. խաղաւլուԹիւն,

soupirer après la paix.

soupir.

Zuiu, ից sm. maturité; ի— դալ, venir à —, mûrir; arrivée; impôt, droit; fonds; rente; don, offrande.

Z-ասակ , iu(j s. taille, stature ; âge ; ան տ ի ա կան ifiu տ ա ւլ

սփւօդ&— , premier, jeune âge;

ծերացեալ — աւ, avancé en âge ; ծերացեալ — OU — ծերու-

Dbiuli, âge avancé, vieillesse; թարձր — աւ, de grande taille,

grand; երիւոասաոգ — աւ,

jeune; կարս ֊աւ, de petite taille, petit; ածումն —ի,

croissance ; իսկզբնաբոյս — ին,

dès son premier âge ; իւողայու- Թեւսն —ի սորա, pendant son bas âge: ուոյլորգ — , taille

droite; — նորա բարւոք կերպարանի, sa taille se dessine bien ; ի — եւ իւոիս ()ասանել,

parvenir en âge; իմիտս եւ ի— լինել, être majeur; —

անձնեայ, grande taille; զարգւսնալ— աւ, s'avancer en âge , ի^ւսսւսկի, à Tàge de; ի&ւսղկեւսլ ք)ւսսւսԼլի, à la fleur de son âge; V. Ծաղիկ.

a. d'une belle taille, grand.

1ասակալից a. âgé, adulte.

1ա սա կա կից a de même âge.

ճասակալաւի a. adulte, majeur, pubère.

նեայ adj. âgé.

ճաււաէւելի adj. compréhen»

sible.

ճասանեւք, ք>ասի vu, arriver, parvenir; joindre, toucher, atteindre, attraper, surprendre ; arriver, obtenir ; convenir, falloir, échoir ; mûrir, arriver à la maturité ; comprendre ; — ի վե ր ւսյ , comprendre, concevoir, pénétrer, saisir, découvrir; — վիւ,աց>

aboutir; յեղակարծուււ ՕԱյեւլակարծում՛ ւսաքյու յանակնկւսլս

իվերայ— , surprendre ; tomber comme une bombe; իպաւոիւ —, parvenir, être promu à une dignité ; — իպաշտօն, obtenir, accrocher une place ; 1} սա ա՛ն էր ինձ 23 աս* տիոցս , je venais d'atteindre ma vingt-troisième

année; եԹԷ գաւք մի մեււանել

ինձ ()ասւսնիցէ, si je viens à

mourir ; եքչաս 1ւմա սլատերազ-

մել, il eut à combattre ; եք) աս յաշխարքյն, il gagna le pays;

de peur que la pluie ne te surprenne.

ZUU

ZU.U

Ziu սարակ a. commun, ordinaire, vulgaire, trivial; commun . public ; égal , pareil , conforme; demi, moitié; adv.

en commun , ensemble ; — ա՛նուն, nom commun; միտք՝ կարծիք— աց, le sens commun ; 6-ախիւք —ա՛յ» à frais communs; aux frais du public;

— աց ()աւանուք}եաւքր , d'un

commun accord ; իրք — աց, les affaires publiques; — տեղիք,

lieux Communs; օգուտ — աց,

l'intérêt commun ou public ; — օր, midi; jour ordinaire; g— օր , jusqu'à midi ; ի—

աւուրն OU £լ — աւուրր , à

midi; — գիշեր, minuit; գ—

գիշերաւ, à minuit; — ոայ, verbe déponent; — աց կեանք, Vie Commune ; հասարակաց

փարել կեանս, vivre en commun; — տարի, année commune ; Թշնամի — աց, l'ennemi Commun; — աց էր աօ.1ւոսսւ,

il était commun chez eux ; — աց ունէին qինչu , ils mettaient leurs biens en commun.

Հասարակաբար V. Iiuuui՛ րակօրէն .

2ասարակաիւաօ!ն a. commun, général.

ՀասարակաիյօսուԹիւն sm.

introduction.

Հասարակած, ի, աւ S. moitié; équateur; քլք)ասարակաԽւ

գիշերոյ, au milieu de la nuit, à minuit.

Հասարակակս/ba. commun,

public, général; commun, or* dinaire; s. communiste.

communisme.

républicain.

Z ա u ա ր ա կա պհ տ ri ւ U ի ւն Ճ1Ո .

république.

ՀասարակասԷր a. zélé pQlir

l'intérêt public, attaché à la cause commune.

Հասարակաստեղծ a, COlïl-

mun à toutes les créatures;

օտար ի — ւքարգկանէ, qui

n'est point dans le commun des hommes.

Հասարակաց a. commun,

public; V. Հասարակ.

ՀասարակաւորուԹիւն SOI.

égalité; — աւուր, équinoxe.

Հասար ա եես°, bçjp va. partager, réduire de moitié, séparer en deux ; partager , donner une part égale ; égaler ; accomplir; — գսէրն րնգ ամենեսին,

partager son amour, son cœur entre tous; — իմ՛ vn. être à moitié, être réduit de moitié; être à midi , être au milieu de sa course ; partager, avoir ou prendre part à; être égal;

S'accomplir; քյասարակէ գիշերն , il est minuit.

Հասարակորգ, աց a. qui

participe; associé, compagnon;

égal; — u մեգ արարեր գգոսա,

vous les avez traités comme nous.

շԼասէսրակուԹիւս S. COi'ûrfiU*

zuu

ZUU

naulé; le public; moitié; — Zuijng, la communauté arménienne ; սւո ւս£ի — b, devant le public.

Zuiuiupiul[(^nLin a. utile au public, d'utilité publique.

Ztuuuinujljon, աւուր S. miui.

Zuju արակօրեա ; a, de midi ; équinoxial.

Zujuu;jiu^o[^'u adv. communément , ordinairement . d'ordinaire.

Zuiuiunujl|O^LÎ}jiLU S. équi-

noxe.

ZtuubLiun.^ s. pancrace.

Ztuu^, աց S. épi; ոսկեփայլ

— ր. épis dorés; քաղել—, glaner ; — u արձակել, épier, Ո10Ո-

ler en épis.

Zաuկաբեn a. qui porte, produit des épis; — լինել, monter en épis.

Zuii^uiftni.n a. bien épié, grenu.

Ziui^uifjuju à. dont les épis sont mûrs.

Zujt^iufjiuunLOjiLu s. maturité d'épis.

Ztui^ujàbL a:dj. en forme d'épis. .

Z eu սկա՛ն tu tf, ացաւ Ml. comprendre.

Zաuկացnlլnւf}hւե V. ZiuunդուԹիւս .

ZiuufyuiqnLguAibtf , n^g[՝ va.

faire comprendre.

Zm սկաքար a. qui ramasse des épis, glaneur; s. glanage, glane, glanure; — առնել, ramasser des épis, glaner.

Zuiunni>L;}^«1i sm. compré-

hension, entendement, intelligence.

Zuiunjlil, ոսԹփ s. rente.

Lui սու. ւի՚սիւք vn. arriver, atteindre; saisir, comprendre, concevoir, sentir; saisir, prendre, attraper.

1ասուէւ}աւոէ|1, տեաո ն Sm.

rentier.

Zաunl-ԹլîւնY.ZաunpլnւԹիւե.

Լւսսուձն s. l'action d'arriver, arrivée; V. Ziuunqm.- Թիւն.

ZuiuriLU a. mûr; — ք)ասակ այր խորհուրդ միտք, âge,

homme, projet, esprit mùr; — գոր&ել, mûrir.

ZuiunLÎii.u'Liiuif, տցայ vn. mûrir, devenir mûr.

ZuiunLULugnLqu^bif, ուցի Va.

mûrir.

ZiuunLÛni&f»Lu s. maturité.

ZiuuriLgu/ubif, ոսցի va. faire arriver, faire parvenir; faire atteindre ; cuire , faire cuire , apprêter ; mûrir, rendre mûr ;

ք)սւսոյո hliû uAipuiL աչ[սւստու-

Թիւն , il m'a coûté bien des travaux, il m'a donné bien de la peine, bien du mal.

Ziuum adj. stable, ferme, solide, fort; épais, gros; sm.

stabilité , fermeté , solidité ; կալ իք)աստի, rester ferme; ի()աստո£ սլացել, tenir ferme ;

իյ)աստոջ ունել, conserver.

1աստաբա(լ:՝,ւ!վ a. qui a le

bras fort, au bras vigoureux, robuste.

Zuju տ տրեստ adj. ferme, solide.

ZU.U - 532

ճսատսյկաշի a. dontlapeau est forte, épaisse.

Լաս un vu կա պ a. fortement lié.

ճաստակաո-ոյց a. solidement bâti, so'ide.

ճաստա^աբուստ a. fort, ro-

buste, vigoureux.

ճաստա^եւլոյս adj. cloué

d'une manière solide.

Լասաաէ)\ւմն a. quiale fondement solide, ferme, stable;

— ւաւնել աւքրացուցսյնել, affermir, confirmer.

Լասսոաձհղրւն a. dont le

plafond est solide.

1աստաձիգ adj. qui tire ferme (l'arc) ; bien bandé.

Z աստ աղեղն a. qui a l'arc solide.

Zuju տա մագիլ a. qui a les griffes fortes.

ZuiuimuJbum a., fort, robuste.

ճաստայաբկ a. qui a ԱՈ toït

solide.

Ziuuuiu/ûujif, ացայ Vil. S6

fortifier, se consolider ; * devenir gros ou épais, grossir

Լաս տա շինածդ a. construit solidement, solide.

Ztuu տապին գ a. ferme, solide.

Zuiumujm a. solide, ferme, stable; sûr, positif, certain; s. géom. solide; adv. fermement, solidement, d'une manière solide; fermement, sûrement, positivement.

ZU.U

Zuiumuiuuupii a. dont la parole est sûre, véridique, exact.

Ziuutniuuitupuip Y. Ziuuinui»

Ziiiuinmmu^nj^ a. très-SO-

lide, très-ferme ; adv. fermement, sûrement.

ճաստատագրական a. sté-

réographique.

Zuiuim«mu^pn!.!(}^Laîj S. Sté-

réographie.

ձաստատակա՚ե a. ferme,

solide, affirmatif; — առաջալւկուՕփւն, proposition affirmative ; — բան, affirmative.

Ziuuuiuunurfiuiif, ա9այ Vn,

s'affermir, se consolider.

Ziuuuiiuuiu^u^i a. stéréométrique; s. géom. solide.

2աստատաչափուԹ[»ւ1յ SOI.

stéréométrie.

1աստատաս[էս V.Zuiumuiui

adv.

1աստատատ[:պ, Ulujj? a»

stéréotype; s. stéréotypïe; stéréotypage ; — գրոշսՆլ, stéréotypée

1աստաստտս|1ււք, եցի va.

stéréotyper.

Ziuuimuuiuiinu|nLii}|?i-ls S. sté-

réotypie; stéréotypage.

2աստատեւք, եցի va. affermir, consolider, rendre solide, ferme, raffermir, appuyer, soutenir ; affermir le courage, rassurer, encourager, fortifier ; affirmer, confirmer, approuver, assurer, certifier, attester, garantir ; établir, fixer, fonder, déterminer, contracter; réta-

ZU.U

zuu

tilir. remettre ; fonder, créer, faire; — գերես u, se diriger vers , se mettre en route ;

— գաո ող£ուԹ[ււե, rétablir la

Saïlté; (յաստատետլ էր իխոր-

քյորգետն, il était résolu, décidé dans le conseil; ք}աց fjuiumtuinb^g,pain pour les forts;

— անդր էն՛ rétablir.

Zujumujin [ni1, mbgujj vn. s'affermir, se raffermir, devenir ferme, solide, se consolider; s'établir, se fixer; se confirmer, se eerliiler ; s'appuyer, compter sur, -se rassurer; se rétablir, se remettre . reprendre ses

forces : () ա u in ա m bg ա ւ յ ւաւո դ-

շուԹեան, il s'est rétabli, sa santé s'est rétablie; Çuiumuimbցաւ մանուկն, l'enfant grandit;

քյասաաւոեցան որգիքնորա-Ses

enfants sont devenus grands ;

forces revinrent, il recouvra son esprit; V. խնաւք.

ճասւոաաալական a. affîr-

matif, conGrmatif.

Z ա u in ա տ n lIJ ի ւն s . fermeté , solidité, stabilité, affermissement, consistance, fixité"; fermeté,constance; consolidation, force, raffermissement, rétablissement ; soutien, base, support ; affirmation . confirmation, assertion, aveu, autorisation', certitude, ratification; firmament; — ւքտաց, constance ; — առնուլ, s'affirmer, se confirmer , se certifier ;

— p \ . Ziuu in ա տուն adv.; — ե

եգեալ է» [»յ\ոի, iî s'était pro-

mis, il avait pris une ferme résolution.

Zui u տ ա in n ւն, ւոնո g à.ïenï3€ .

solide, stable, fixe; certain, sur , positif; — կալ, tenir bon, se tenir ferme, se soutenir ; — կերակուր, aliment, nourriture

Solide; Y. 1աստատ adv.

Zu; li m ա ր ան , ւսց S. appui ,

soutien, support; contrefort;

— §րեւոի, affût.

Zuiuihu^ifujin a. qui a de

solides racines ; enraciné, bien établi, ferme, solide ; — առնել՝ կանգնել, enraciner, rétablir, mettre en vigueur.

ZLumnauij|3, եայց S. pâte; pâté.

Ziumnbif, եցի va. créer, produire ; affermir, consolider;

— գոլ» իք արիս, confirmer qu.

dans le bien ; — իմ* vn. se créer, se produire; s'affermir, s'établir.

Ziuuinhs s. créateur, producteur.

Zuiutnnjp adj. violent; —

վէրք, profonde plaie; տալ

— ^արուա&ս, donner,le dernier coup, achever.

Ziuu;j-«nL.tLj&, ng s. créature, chose créée; structure, construction.

Zuiumnt^ s. création; raffermissement, fermeté, solidité; rétablissement ; production.

1աստւսն, տնռց a. ferme,

solide.

*Zuiug'çY. երեսագիր.

ZiuuguLiw* \ . ZtuunLgu/ubif.

zus

ZUS

ճատ, ոյյ, ից s. coupe, coupure, section; fraction, fragment, morceau, pièce ; grain ;

ԱՈ Seul ; ք)աւոս առնել&անա-

պարք)աց, brigand er.

1սււոսւլից a. grenu.

Ziumuipb[j s. gros bec.

Ziuuiiu&, ից, ոց S. Section,

paragraphe; secteur; césure;

— կոնոնի, section d'un cône.

ճատա1|աՆ V. Ziuuim.

Z ա տա կարկատ a. râpe lassé, rapiécé; composé.

/ատակոտոլւ s. morceau , coupure, rognure, fragment;

— առնել կոտորել, COUper en

morceaux, mutiler, tronquer.

ճատաքյարց, ից S. qui devine par le moyen des grains, sorcier.

ZiuinuifJujpgni-IéHiLU S. divi-

nalion par le moyen des grains.

Ziuiniutibif, ()ատ[է va, COUper, tailler, trancher, abattre ; fendre, diviser, séparer; retrancher, ôter, enlever, étancher, diminuer ; châtrer ; décider, trancher, déterminer par une décision ; franchir ; interrompre ; — Տանապարք), ouvrir OU

frayer un chemin; s'acheminer, faire chemin, traverser, voyager; qopu —, lever des soldats, des troupes ; — գծաԼ, traverser, fendre ou sillonner la mer; — իստենէ, sevrer; — գանձն իփափկուՕփւն, se livrer à la mollesse; իվաաուԹիւն —, rendre lâche; — <լգլո«֊խ, trancher la tête ; — զան գամն, couper, amputer; — ընդ. մէշ,

interrompre; կարՏաո-օտս՝ i)tuւքաո.օտս — , couper court, trancher, abréger; — անցանել, traverser, franchir, parcourir;

— զ&արաւ, étancher la soif, désaltérer; — գանձն յիմեքէ, s'abstenir, se priver de qch., s'en passer; փոս —, creuser

ԱՈ l'OSSé; — գծփց զմիմեանս,

se couper; Y. Դրամ՝, Գին, etc.

Լա տան ի if, տայ vn. Se COUper; être coupé, tranché, séparé; s'épuiser ,xmanquer, user; s'absienir; éclater, briller, lancer des rayons ; se livrer, se jeter, tomber; ի&ուլուԹիւն՝ իչարուԹիւն —, se donner, s'abandonner à la paresse, à la méchanceté ; իւլեդխուՍիւնս —, se plonger dans la débauche ; ի&ադր —, éclater de rire ; յանւքտուԹիւն —, n'avoir pas l'ombre du bon sens ; յանգործուԹիւն — , fomenter l'oisiveté;

— գունոյ,, se décolorer, pâlir;

ամենայն ուրեք ոսկւոյ եւ ականց նշոյ|ք քյաւոան-էին, tout

y reluisait d'or et de pierreries; Y. Յոյս,. Քուն, etc.

ձատանոզ. S. COÛpeur ;. »é--

cante; tranchant.

Ziuiniui[iuôum., աց S. châlî-

geur.

i 1ատեալ a. coupé ; châtré.

Zium ընտիր adj. recueilli, choisi; s. chrestomathie, recueil; — վւնել, recueillir, choisir.

£ասփկ s. petit grain.

Zujui[i£ s. pépin.

1աա(|փւք, bguy vn. perdre

zus

haleine, en perdre haleine, n'en pouvoir plus , être suffoqué ;

իք)եկեկւս1սսց*ե (յատկլեալ, Cill-

péché par les sanglots.

Zuitn'ïîhif Y. Uuiiun|iif.

Zuimnp, ng sm. morceau,

fragment , pièce, bloc, tronçon ; tome, volume ; երկրոոգ —, tome deux , second volume ; fig. — ք)ոգւոյս, partie de moimême, mon âme.

Zummi. a. coupant, tranchant; fig. décisif, tranchant, péremptoire; s. filou.

Ziuinnt iu&, ոց, ից S. COUpe,

taille; section, division; fragment, tranche, morceau, pièce; retranchement , séparation * segment; transmigration, colonie, émigration; article; — գնալուոեք, émigrer ; գրեյ — , écrire un article.

Ziuinm .ածակոդմեաՆ a. prismatique.

Zmur»nLm^iul[mi Jîi, մնան Sm.

prisme.

ZiuinnLiu&^f, ծեցայ VI). Se

séparer, se détacher; déserter à l'ennemi ; changer de séjour, émigrer, aller quelque part fonder une colonie, s'établir comme colon.

ZimnnLiu&nj a. de plusieurs pièces, composé.

Ziumni ui&nLÎJ(iLÏj s.désertron.

ճատուկ՜Տիո, Ziuinni-lpnpR a.

qui met en morceaux, qui tranche ; coupé.

Z ատումն s. incision, coupe, taille, coupure; séparation;

— անգամն g, amputation.

Z ui տ ուց iuî» ե լի a. payable; solvable.

Ziutnni guj"ub[[inL&|iLjj S. solvabilité.

i Zui տ ուցանեմ՝, ուոհ VU. rendre, restituer; payer, acquitter, rembourser, débourser; compenser; couper, trancher;

— qilWuu, dédommager, indemniser ; — իաոենէ, sevrer; առժամայն՝ կանխիկ — , payer

comptant; — զէ)աոկ բնուԹեան,

payer le tribut à la nature ; — սէո ընդ. "իրոյ, rendre amour

pour amour; չար — եոաիյ-

աեաց, rendre le mal pour le bien.

ZuiinnLgiulinn , ZmmriLfjjis S.

celui qui rend , qui restitue ; payant , payeur; rémunérateur.

ZuimnLgnLJli S. restitution ;

payement, remboursement, déboursement; rétribution, rémunération, récompense; compensation,don,offrande, coupe;

— վնասուց, dédommagement, indemnité, réparation; — փոխարինխ réparation, compensation, revanche ; ի—, en payement; en revanche ; — աո նեյ , récompenser; réparer.

ZiULng*bbif V. Uu|iiin bif.

ճաբազասւ, աց a. légitime* authentique; naturel, véritable, vrai, sincère, intime ; s. frère; proche parent.

Ziuniu(p.uinujpiun adv. légitimement; en frère; sincèrement, intimement,

ճւսոաղատանաւք \ . Ztu.»UJ* զատ իմ*.

Zui բազա ւաաւչէս V. Zuiputզաւոաբաբ.

Ziupuiquiu^if, ւոեցայ VII.

devenir frère; s'allier, contracter une parenté; եղբայր ք}օտրւս(լատեալ, frère germain.

Z ա րսւզա տ ոլ|}փւ1ւ S. légitimité, authenticité ; fraternité ; parenté.

Ziupmfr, ի, ոյ s. plaie, ulcère.

Z ա բ ալք ան ի, նւոյ S. Serpent;

démon.

ZuijiiuL, ոյ, ով s. sud, autan, vent du midi : le sud, le midi ;

ւսոեւհյեւս՚Ս — , SUd-est; iunbuifinbu/L— 5 SUd-Oliesl ; Հողմ քյա-

րաւոյ, vent du midi ; շն^կ —, le vent du midi souille,

ZuinuiLiuljnnif, ZtuniULiuljnj;i

s. le midi , le sud , le côté du sud; a. du côté du sud.

ԼաըաւաՀողմ ՏՈ1. autan ,

auster, sud, le vent du midi.

ZmpuiL այգ s. aurore australe ou boréale.

Zuiji lu ւային a. du sud, méridional, austral.

ճաբաւունք s. champ, campagne ; produits de la terre, récolte , semailles , semence , moisson.

Ziun բուխ, բխոյ s. rhume, catarrhe; աիյւոանալզ— , s'enrhumer, gagner ou attraper un

rhume ; ա իւ տ ա ց ո ւց ան h լ <լ — ,

enrhumer; V. հ՚աոբուփւ . .

ZiupbLU^g[\, րճարեւանցի a.

qui touche légèrement, qui

effleure, superficiel, léger, passager; adv. en touchant légèrement, superficiellement, légèrement, en passant, encourant, par manière d'acquit , négligemment, d'un air distrait;

— անցանել ընդ., effleurer , toucher légèrement , glisser dessus, passer légèrement sur, traiter en passant.

Zաբbւանցիl^ առնեմ՛ va.

passer, sauter, toucher légèrement ou en passant, passer sous silence.

ZiuptrLn V. Ziunij.Lp .

Ziùnfi*, ից a. uni, aplani, plan, plat, ras, de niveau, bien égal; uniforme, pareil, égal ; adv. d'une manière unie ; uniformément, également, droitemeni ; — ÇiuLiuuiun, de niveau, au niveau.

Լա^ա&աւալԱ. également

étendu, plan, plat ; —ծոփ, mer unie.

ZtupUiujiumiulia. plan, plat, à fleur de terre, de plain-pied ; au niveau de la terre , nivelé ;

— առնել, abattre au niveau du sol, raser; niveler.

ճաոԹսւչսյփ, ի s. niveau.

Ziupliruuu^bif , եցի va. niveler.

ZiupBu^iuifmLl^Lb s. nivellement.

Ziup&biî, եցի va. aplanir, planer, unir, égaliser, rendre égal ; dégrossir, raboter, adoucir; niveler, mettre au niveai de ou de niveau avec, affleurer,

ԼաըԱ\ւչ s. planeur, ni veleur.

Z ա ր |}յ uim ւս կ V. Ziupfiruijuiտակ.

ճարԹնոււք, Թեայ vu. sauter en arrière , tressaillir de peur de , prendre de l'ombrage , s'effaroucher, s'eiïrayer.

ճարԹոսԹիւս sm. aplanissement, égalité, niveau.

1արԹուցանքյւ1՝, ուցի\՝ճ. faire

tressaillir de peur, donner de l'ombrage , effaroucher , effrayer, écarter, éloigner.

ճարիչ a. celui qui frappe ; s. pleetre.

ճարիւր, ոց a. cent; քյինգ

առ — , cinq pour cent.

ճարէււբագուռձ adj. à cent

portes; — B-եբէ, Thèbes — .-

ճարիւրաւքւսսն adj. centigrade ; — չեբմաչափ, thermomètre — .

ճարիւրա Jbui j , ւ՚էից . Ziuրիւրամեան, մենից a. âgé de

cent ans, centenaire; de cent ans, séculaire.

1արիւ|սսւքհԹ{ւ, ի s. centimètre.

Z;.up{iL{uij պատիկ adj. centuple.

Ճւս[յիւրւսպսսոկ1ււք , եցի va.

centupler.

1աբիւրաս|ետ, աց S. CentU-

rion, eentenier, capitaine.

ճալւիրասլեսւուԹիւն S. grade

de centurion, de capitaine.

ճաբիւրաստի^ա՚ն V. Zuiբիւրաւքասն .

ճաոիւբւսւոր, աց a. centaine; centuple; adv. à centaines; s. centurion.

2ար[՜ււլւրերսւՆեսւ1.ւ a. à cent bouches ; — գիցուք)ի, la déesse — , la renommée.

ZiUL^Lpn.rLubiuj \. Ziup^i.»

Zաբիլpbակ, եկի, կաց ՏՈւ.

centaine; centurie.

ճսւբիւրեմէաւն a. centenaire.

Zuip[iL.pbpn{^, աց a. centième: s. centime.

ճարիւբԹեբԹի s. rose à cent feuilles.

Ziup[îLpnpr^,uig a. centième; s. centime.

Հաբիւբոբգակա՚ե adj. centésimal.

Լաըկ, աց s, tribut, contribution , imposition , impôt , taxe, droit, taille; nécessité*, contrainte, besoin, obligation impérieuse ; service ; — առնել, contraindre, forcer; — ք)անել, lever tribut, imposer, percevoir

des impôts; — u* ք)արկանել,

payer tribut, l'impôt; ընգ

կացուցանել, charger d'impôts, imposer, mettre à contribution, lever des contributions sur les vaincus, rendre tributaire, subjuguer, assujettir; իք)արկի կալ, servir; être tributaire, s'assujettir; — Է, il faut, il est de toute nécessité; — էր , il fallait; — լինել, être nécessaire ; — եդհւ

ձհղ առնել, ՈՕԱՏ aVOUS été

obligé de faire ; — եղեւ բալոքե|

իկայսբն, il fut nécessaire de

porter plainte à César; — է

| £նձ երՏհսլ, j'ai besoin d'aller ;

zun

— իվերա; ևա . ilesj nécessaire, il est urgent; մօո ցուք հ&է — 1իցի, mourons s'il faut ; առա! g

— ի, sans nécessité; —դժնդակ, affreuse nécessité; Çunn

ձարա՚եացն , payer! e tribut de sa r eeoimai ssanee : աո. f) ա n l) ի .

իք)արկէ, քյարկաւ adv. nécessairement, par nécessité, par force, forcément; V. Zunnm.-

ճարկագիր. գրաց a. qui

met un tribut; qui force.

ճարկագրեւՐ, եցի va. forcer, obliger, contraindre ; — ի lT vn. être forcé, obligé.

ճաոկագրուԹէււն տա. contrainte, nécessité.

աց s. receveur, percepteur des contributions, collecteur.

1արկաքխոնուԹիւե s. perception ou recouvrement des impôts; exaction, collecte.

1արկա^ար, աց s. serf, serviteur, esclave.

Լւսբկւսևհմ։ 5աոի va. frapper, battre, décharger un coup; frapper les cordes de la lyre (â&ec le plectre). faire vibrer, toucher, jouer, sonner; frappa pousser, cogner, mordre, piquer: blesser, faire du mal; abattre , fendre , assommer, tuer, exterminer, faire périr; gâter, attaquer, ronger, manger ; pi>nir. maltraiter, heurter, choquer, atteindre ; f-auser &s remord . éprouver ou avoir

des remords; inscrire, mettre en écrit; voyager, s'en aller; payer tribut: enfoncer, trancher; տալիդ՝ յուէհսկ— . jouer

de la harpe, du violon : խորան — . dresser une tente, un pavillon ; 5՜աո ա;ու լյ[սն սաաս

— , servir, rendre service ; —

ընդ J[՝:JbiuUu OU ընդ JjiJbu/bu

— ք^ասեւքատուԹեաւքբ, comparer, confronter ; — իւհսքյ. iïq> per à mort; — դՏ-աոաւ, étancher ou apaiser la soif, désaltérer; — °ւքադց« ^ • "^ադց î 5աՐ"

կան Է qjiiu սիրտ իւո , քւաոեալ գտանի իխգոէ լքւոաց, il a des

remords, il est livré aux remordsdesaconscience : ընգէ^ո

f) ար կան է սիրտ քո , pourquoi

votre cœur est-il afflige ! խրախոյս խնո^ւԹէքան — , pousser de grands cris de joie ; — qJh-

JbiuLu.s'entre-frapper. S'entrechoquer: — զւզէտս ուրուք,

fournir les choses nécessaires à qn.. pourvoir à ses besoins;

կօշիկ իլք (յարկանէ <լոտս, ma

botte me blesse , me fait mal;

— գաւազանաւ, assener ԱՈ

coup de bâton , bâtonner ; — qJJiinu, frapper, faire impression : — դ^շնսւմին, battre

l'ennemi; — զա մ՜ան ակ. նձԱէԳ la mesure; ժանգն քյարկանէ

զերկաԹ, la rouille attaque le

fer ; f) ա ր կան են : : ֊սն ,

les charançons \\ le

blé ; — գինւոյ [-:. : rter

à la tête ; — ոդյոս գան &ավ-ւս փուլ ք)ուր, etc., ^ . Ողբ՝ Գան՝ Ծափ՝ Փոդ Znip. etc.