CAS
dire vrai, dire la vérité, être véridique.
ճշւքաբտաբս/ևուԹիւՆ S. vé-
ridicité, véracité.
րիտ adv.
ճշւքարտագատ a. qui juge
équitablement, juste, équitable.
ճշւքարտախօս, tug a. veri-
dique.
inuipuAbif.
ճշւքարտախօսուԹիւն S. vé-
ridicité, véracité.
Ճշւ1ւսրտւսկորոյս adj. qui a perdu la vérité, éloigné de la vérité, faux.
ճշւքարտաքյաւատ, ից a. qui
a une vraie croyance, croyant, fidèle.
ճշմարտապաշտ , ից a. qui
adoçe la vérité.
adoration, culte de la vérité.
ճշմարտապատում՛ adj. qui
raconte d'une manière vraie, véridique ; raconté d'une manière vraie.
ճշմ՚աոտասէո a. qui aime la vérité, ami de la vérité, franc, sincère.
ճշւքարտասիրարար adv.par
goût pour la vérité, sincèrement.
ճշմարտասիրուԹիւն sm.
amour de la vérité, véracité, sincérité.
ճշմարտատես! g a. qui hait,
déteste la vérité.
ճշմ՛արտատես a. qui voit la vérité, qui voit réellement.
տատիպ a. vrai, réel, exact, frappant.
ճշմ\սրտաքարո(լ a. qui pre-,
che la vérité.
ճշւՐարտացուցիչ S. qui vérifie, vérificateur.
ճշմ՛արտես", bgh. ճշւքարտե-
ցուցաՆեմ՝, ուցի va. avérer, vérifier, certifier, justifier, confirmer, assurer, prouver, ճշմարտիւ adv. en vérité, à la vérité, vrai, au vrai, vraiment, véritablement, conformément à la vérité, réellement .
en conscience.
ճշւքարտուԹիւն S. vérité;
véracité ; réalité ; sincérité ;
<լ— , blesser la vérité; անպատրուակ ասելդ—, dire la vérité tout entière; — իրաՏ» 'e fond des choses ; թուն — , pure vérité.
ճշմ՚արտուսոյց adj. qui enseigne la vérité.
ճոխ, աց,ից a. puissant, influent, grand, maître, grand seigneur; opulent, riche, pompeux; riche, abondant, copieux, ample; Յոխս Յեմել, marcher fièrement.
ճոխսփան adj. éloquent,
disert; - ւի՚Սել, V. ճոխաpu/ûbif.
ճոխաբանեւք, tr g ի vil. parler avec autorité ; amplifier, parler beaucoup.
ճոխաբանուԹիւն s. amplification.
ճոխաբար, ճոխագոյնս adv.
impérieusement, ayec autorité; amplement, richement.
ՃոխաբանուԹիւն S. faste ,
train.
ճոխանամ՛, ացայ vn. prendre , avoir ou exercer de l'autorité, de l'ascendant, un grand ascendant, de l'empire sur qn. , dominer sur, avoir de l'empire sur, primer, l'emporter sur ; faire le maître, le grand seigneur, se donner de grands airs, trancher du grand seigneur, prendre des airs de grandeur, s'enorgueillir; être riche, abondant en, s'enrichir, faire fortune; — կոոծանմամբ այլոց, bâtir sa fortune sur la ruine d'autrui.
enrichir, douer, orner; — պարգեւօք, combler de biens.
ճոխա Թիւն s. autorité, puissance, ascendant, empire, influence ; richesse , opulence ;
մե&աւիաբԹաս —, grandes
richesses.
ճոիաիոուԹիւս s. ambition.
ճոդեւՐ, եցի va. arracher poil à poil, épiler.
ճոդոպոեւք, եցի va. sauver^ délivrer, débarrasser; —իմ՛ vn.
se sauver, se délivrer, se débarrasser; ւքաղապուր —, Y. Մաղապուբ .
ճողոպրումն s. délivrance.
ճողոեւք, եցի va. déchirer, tramer.
ճոպան, աց S. COrde.
ճոռոմ՛ a. emphatique, déclamatoire , plein d'emphase;
•fin ռոմս խօսիլ, V. ճոռոմաբ անեմ՛ .
ճոռոմաբան a. qui parle avec emphase , déclamateur, grand parleur.
ճոռոմաբանես", եցի vn. parler avec emphase, déclamer, faire le grand parleur.
Ճոռոմաբանոլ13փւն S. dis-
cours plein d'emphase, déclamation.
ճոռոմանաս", tu g այ vn. parler avec emphase, déclamer,, pérorer.
ճորտ, ի s. domestique.
ճուռակ OU ճուրակ, աց S*
ornith. émerillon.
ճչեմ՛, եցի vn. crier, criailler, pousser des cris.
ճչիւն, ճչումն s. cri, criail^ lerie, crierie, cri de dpuleur.
ճչող a. s. criailleur, criard*
cigale; — .-Տռ-Տռայ, la — chante.
ճռաքաղ s. grappilleur; — առնել լինել, grappiller ; fig.
ravager, détruire, exterminer.
ճռաքաղեմ* , եցի vn. grappiller.
ճռաքաղուԹիւն s. grappillage.
*ճռղա& a. chétif. rabougri.
ճռնչես՞, եցի vn. crier, produire un bruit strident, taire du bruit ; Յռնչէ լիսեռն, l'es-
sieu crie.
ճռնչիւն S. Cri, bruit.
Ճււ.ոււս1լւսն երգ s. ramage, gazouillement.
եցի vn. gringotter, pépier, rarnager, roucouler, gazouiller, chanter.
ճռ ուոդու յն s. gazouillement, ramage, gazouillis, chant.
*ziuWV. Լհ&հմ.
ճրագ, աց s. chandelle, lumière, flambeau ; լուց անել՛ շիչուցանել յւսրգարել զորագն,
allumer, éteindre, moucher la chandelle.
Ճրագաբերան , աց ՏՈՆ bo-
bèche.
ճրագագործ, աց s. chandelier, fabricant de chandelles.
ճրագալոյց, լուցի S. Celui
qui allume les chandelles ; illumination la veille de Noël., de
l'Epiphanie et de Pâques; առնել, allumer la chandelle.
chandelier; acolyte.
ճրագարան, աց s. chandelier, candélabre, flambeau.
ճրագու, աց s. suif, graisse.
ճփնի, էւոյ, նւոյ s. camomille.
ճ օձական a. qui oscille, qui balance, oscillatoire.
ճօ£ւսն,ի s. oscillation, balancement ; pendule (horloge);
ճօՅանակ, աց S. pendule,
balancier.
ճօՅեւք, եցի va. faire osciller, balancer, branler; — զնիգակ՝ օլսուր՝ գգեգարգն, brandir une lance, une épée, branler le dard.
ճօՏիս", ՜^եցայ vn. osciller, se balancer, s'agiter.
Ճօ-Յումն s. oscillation, ba-, lancement; astr. nutation.
Մ (mèn) s. vingtième lettre de l'alphabet et quinzième des consonnes ; deux cents, deux centième.
ՄագաղաԹ, ից s. parchemin.
ՄագաղաԹագործ, աց Sm.
parcheminier.
ՄագատլաԹեայ a. de parchemin.
Մագարիկոն, ի S. glouteron,
bardane.
Մագիլ, գլացտ. griffe, serre, ongle, patte.
Մագիստոիանոս , Մագիստրոս, աց s. magister, maître; •chef, magistrat.
ՄագիստոուԹիւն s. magistère; magistrature.
Մագլաւոբ, աց a. qui a des
griffes.
égratigner; griffer, s'agriffer; grimper, gravir.
Մագլցի adv.avecles griffes; — - ելանել իվեր , grimper, gravir.
Մագեեսիա s. magnésie.
Մագնիս, աց sm. aimant; fluide magnétique.
Մագնիսական a. aimantin ; magnétique.
ՄագէւիսականուԹիւն S. ma*
gnétisme.
Մագնիսանամ՛, ացայ vn.
s'aimanter ; se magnétiser.
va. aimanter; magnétiser.
ՄագԼփսսւցուցիչ a. magnétisant.
Մագնիսող sm. magnétiseur.
Մագնիսումն s. aimantation; magnétisation.
Մագոգ s. navette.
Մագսանենգ a. contrebandier.
ՄագսանենգուԹիւն s. contrebande.
Մազ, nfl s. cheveu; poil,
Crin; V. Zbp ; * — ը կտրել,
couper les cheveux ; * ցաւէն
OU յուսաքյատուՕենէն ս՞ագերը
փրցնել փետել, s'arracher les cheveux de douleur, de désespoir; * մէկը մագերէն քաշել,
tirer qn. par les cheveux ;
* իրարու ւքագերը քաշել, se
tirer les cheveux ; * ս՞ագերը կՏերմկնան, ses cheveux blanchissent, commencent à grisonner; * ս՞ագերը ներկել, teindre
les Cheveux; *— ս՞ագի գալ,
se prendre aux cheveux ; գեգե-
եգոտ՝ կարծր — , de beaux, de grands ou de longs cheveux, èheveux longs , courts , plats , frisés , hérissés , épars , noirs , blonds, châtains, gris, blancs, fins , doux , gras , rudes.
Մազաբեր a. qui porte du poil, poilu; qui tait pousser les? cheveux.
Մագագորձ a. fait de cheveux, de poil.
զեր&անիլ OU -Տոգոսլրիլ vn.
échapper à la mort, manquer de mourir, l'échapper belle;
je vous dois la vie.
Մագգեզն , գանց S. perse ,
persan.
Մագեդ a. poilu, velu, chevelu.
Մազեգէն a. de cheveux, de poil, de crin; s. silice, haire.
Մազխիլ s. pince à épiler.
Մագկո ինչ մերձ ի Juif) լի՛նել,
être bien bas, mourant, près de mourir, sur le point de mourir, se mourir, être au lit de la mort.
Մագմզուկք s. radicelles , chevelu.
Մագտաքէ, ի s. mastic.
ՄաԹես՞ատիկոս, աց s. mathématicien.
Մալեմ՛, եցի va. châtrer; écraser, broyer, briser, casser ; mâcher.
Մալուխ, լխոյ s. chameau ; câble, amarre.
Մալումն s. castration.
Մախագ, աց, ից a. lascif,
lubrique.
ՄախազուԹիւն s. lascive té t lubricité, débauche.
ՄախտԹ, pj s. aiguille à passer; alêne.
Մախագ, ից s. bissac, valise, havre-sac, gibecière, sac; corbeille, panier; — 1}ովուի, panetière.
Մա խամ՛, ացի Vil. envier,
porter envie, jalouser.
Մախա՛նք, ՛նաց S. envie, ja-
lousie; անարգ— , noire envie.
ՄախիէլՅ. impur, sale.
Մախոգ a. envieux, jaloux.
ՄաՅ- a. collé, attaché, adhérent, cohérent; caillé, coagulé.
Մածան a. gluant, glutinant, visqueux, tenace.
ՄածանուԹփւն S. viscosité.
5-եայ vn. se coller, s'attacher; se souder ; se cailler, se coaguler, se figer.
Մածումն s. l'actionde coller, collage; coagulation, conglutination. caillement.
Մածուն , ձնոյ s. caillé , lait caillé, caiilebotte; — ծախեմ, quatre coins ; — խաղալ, jouer aux quatre coins.
Մածուցանեմ', ուցի Va. COl-
ier, attacher; souder; cailler, >oaguler, figer, conglutiner.
Սակ, Սակա prép. sur, à, vers, dans, apr^s.
Մակաբերեմ՛, b-ի vn. supposer.
ՄակաբեոուԹիւե s. supposition.
ՄւսկագւսսչուԹիւն S.épipllO-
nème.
Մակագրեմ՛, եցի va. intituler.
Մակալեզու, a. épiglotte.
ՄակածուԹիւն S. induction,
conséquence.
Մակակէտ, կիտի S. virgule
que l'on met derrière ou audessus d'une lettre (՛ի, ՝nj
Մա կա գա տեգ, ի s. parc aux moutons, bercail, bergerie.
ցուցանեմ", ուցի va. parquer, mettre dans un parc.
Մակաղ իմ՛, գեցայ VU. être
parqué, parquer, se reposer ou se coucher, se répandre dans les pâturages.
Մական, lu g S. bàtoil.
Մա կան ական խագ S. tOUr-
noi, carrousel.
Մականուանեւք, եցի Va. SUr«
nommer, intituler.
prénom.
Մակարդ, աց s. présure ,
coagulum.
Մակարդակ, աց a. plan,
plat; s. plan, surface plane.
planimétrie.
Մա կարգեմ՛, եցի va. COagU-
ler, cailler, figer; —իմ՝ vn. se
coaguler, se cailler, se figer;
մակարդի կաԹն, le lait prend.
Մակացական a. scientifique.
savant, instruit.
ՄակաօուԹիւՍ s. science.
Մակբայ, ից s. adverbe.
Մակդիր, գրի a. adjectif, épithèle, attribut.
ՄակեւլոԼ, ի s. boucherie, lieu ou l'on vend de la viande.
gramm. triphthongue.
ՄակերեւոյԹ, ուԹի s.surface, superficie, aire.
ՄակոնԹացուԹիւն S. fluX; — եւ տեգատուԹիւն , flllX et
reflux, la marée.
ՄակընԹրակ s. goûter.
Մա կոյ կ, կուկի,կաւՏ. Canot,
nacelle, barque.
Մակուկավար, աց s. canotier.
Մակքառակ s. diapason.
Մաք)> ու OU ք)ուան, քյուց S.
mort, trépas, décès ; massacre, tuerie, carnage; peste; մաք)ու չավ! , à mort, mortellement ; aux dépens de sa vie , de sa propre vie ; մերձ ի— լինել, se mourir, être sur le point de mourir, être à l'agonie, à l'extrémité, à son terme, à l'article de la mort, s'en aller, voir la
mort de près; ifiuÇnL պարտ
առնել, condamner à mort; երԹալ ի—, aller à la mort ; ի— ւքատ՚Լել, livrer à la mort, taire mourir ; ա&ել մածունս, porter la mort; մասունք, les mortalités; իւՐա})ՈԼ եւ իկեանս, à la vie et à la mort; ifmÇnL վաէսձա՚եիլ, mourir ; ifiuÇnL f) ասան ել, rencontrer la mort ; տալ ի—, faire mourir; ի— ընԹանալ, courir à la mort; ^իւանգանալ ի—, être malade
à la mort; խնգրել — անձին,
souhaiter, désirer la mort; ւՐա1)ու սպան անել, faire périr;
իգրունս ifuifinL քյասանել, être
aux portes de la mort; երջանիկ բռնական յաւերժական ան՜Տոգոպրելի քաղաքական բնական ուս լա գին եղեռական ա գետ ալի ողբա [ի յ անկար &ա կան վւառաւոր սուրբ քաղցր գեգեցիկ ամօԹա՛ պարտ խայտառակ — , mort
heureuse, violente, éternelle, assurée, civile, naturelle, douloureuse , tragique , funeste , déplorable, soudaine ou subite»
glorieuse, sainte, douce, belle, honteuse, ignominieuse; ար- 1)աւիրք ifiuÇnL, les frayeurs, les affres de la mort; բնական
ւքա^ուաս՞բ մեռանել, mourir
de sa belle mort; գիւքագրաւ
լինել խիգաէսելի— , affronter,
braver la mort; երկնչել իմաք)ուանէ, avoir peur de la mort, craindre, redouter la mortօր ւքա^ուան իւրոյ, le jourdesa
mort; *այս (յիւանգը քյիւանգունփւնը ւքա!)ուան կգառնայ,
ce malade, cette maladie tourne à la mort; վ^իռ ս՞ա^ու, arrêt de mort.
Մազաբեր, աց OU ից a. qui
porte, qui donne la mort, mortifère, mortel, meurtrier, délétère, funeste, fatal.
Մա f) tu գուժ, Մահագուշակ a.
qui annonce la mort, funeste, fatal, funèbre.
Մաքյագեգ, ոյ S. pOÎSOn.
Մա^առէւք a. pâle, défjfnjro*.
LTUZ
Մա^ագէՆ a. dont les armes donnent la mort.
Մա f) ա Թոյն a. dont le poison donne la mort.
Մսւք)ալոյ5- a. qui détruit la mort.
Մաք)աՏփն a. qui engendre la mort, mortel.
Մաք)ակ , աց SOI. bâton .
massue,
Մա^աԼլից [ինիլք vn. mourir avec: — աո-՚նել, faire mourir avec.
Մա^ակոն s. acajou.
Մա^ակոնԷքայ a. dacajOU.
Մա կակուլ լիՆ ի lT VU. être
englouti, enlevé par la mort.
Մաք)աք)աւքբոյլւ a. Illûrtel , funeste, tatal.
Մա n, աք)աՆգիսւո քու՛ն SCI,
repos des morts.
Մա^աք^անգո/ե a. semblable
à la mort.
Մա^ա^ոտ a. qui Տ6Ո1 la
mort, mortel.
Մա5ա!)րաւԷո a. qui appelle
la mort, à la mort.
rir, périr; se morutier.
Ա՜ա^աշունչ a. qui respire la mort, mortel.
Մաէսսաաուո. աց Ա. qui Rierite la mort, condamné ; — լինել, mériter la mort.
Մաքյասլաուոիմ', ւոեցւսյ vn.
mériter la mort, être condamné à mort.
Մա^ասյարտոսԹիւն s. condamnation.
Մա(}աո ի1} a. qui cause la
mort, mortel, meurtrier, délétère.
Մահատիպ a. semblable à la mort : — դէմք, visage pâle.
a. qui donne la mort, mortel.
ment, tombeau; tour, donjon.
Մահացան a. qui répand la
mort.
Մաքյացեալ adj . mourant , mort: mortifié.
Մահացու, աց a. mortel, qui donne la mort ; mortel, qui est
Sujet à la mort ; — պատերազմ՛,
combat à mort : — Ւ)իւանգու- Օիւն՝ վէոք, maladie, blessure mortelle ; — մեղք՛ Թշնամի , péché, ennemi mortel; sm.
mortel : — p, les mortels.
Մահացումն s. mortification.
Մա ք)աոուզանեյ*, ուցի va.
faire mourir, mettre à mort; mortifier.
Մա nui ցուցիչ a. qui fait
mourir, meurtrier : mortifiant.
Մահաքուն a. de sommeil de mort.
Մա^իկ. (}կաց sm. lunule,
croissant, corne de la lune :
collier: — եղչիւոռ, les croissants, les cornes de la lune.
Մա^ի՜Յք, B^u,9 s« lî՝f : bpկաԹի —, lit de fer: անկեւպ գնիլ իմա,)ի-Տս. s'aliter, garder
le lit; իլքարի^ս Ա՝ա1}ու. au lit
de mort, à l'agonie.
ՄաՒւկանացուԹիւ՚ն S. morta-
îité, condition de ce qui est sujet à la mort.
Մազակալ a. alité.
Մա I) մետ ակա՛ն a. s. inahométan, musulman.
Մաք)մետականուԹիւն S. ma-
homélisme, islamisme.
Մահուչափ a. mortel, extrême; adv. —ատել, haïr à la mort, mortellement.
Մա f) տարաժամ՛ ՏՈ1. peste ,
contagion.
Սաղ, ից, աց s. crible, tamis, bluteau, blutoir, sas; — մեղուաց, rayon de miel; cellule, alvéole ; * մաղէ անց-ուցա-
նեյ , passer au crible.
ՄաղսւբսւխուԹիւն s.divination faite en frappant un tamis.
Մաղաղիւք, ղեցայ \'Ո. Se
brûler.
Մադաս,ոյ s. flegme, glaire, pituite, mucosité.
Մաղաս ական a. pituitaire.
flegmatique, pituiteux, glaireux, muqueux.
Մաղատեսակ a. cellulaire, celluleux.
Մա դեմ՛, եցի va. tamiser, cribler, bluter, sasser.
Մաւլզմսյյ, ից 5. patène.
Մաղթանք, նաց S. prière,
supplication, imploration ; souhaits, vœux, félicitations.
Մաղթեմ՝, եցի vn. prier, supplier, implorer, demander en priant; souhaiter, former des vœux, féliciter; բարիս — ա-մեք, souhaiter du bien à qn.,
faire des vœux pour sa prospérité.
ՄադԹողական a. fait pour supplier, en forme de supplication; de souhait, de félicitation.
Մագկա տեմ՝, եցի va. mordre; piquer.
Մաղձ, ի, ոյ s. bile, fiel; fig. bile, fiel, colère.
Մաղձադեղի, émétique.
Մաղձալից a. bilieux.
Մաղձախտ S. choléra.
Մաղձախտական a. cholé-
rique .
Մաղձական a. biliaire.
Մադձայոյզ, յուղի a. dont
la bile est agitée ; cholérique , atteint de choléra.
Մաղձատար աս՛՛ան SOI, là
vésicule du fiel.
Մադձաւոր a. bilieux.
Մաղձոտ a. bilieux.
Մաղունչք s. criblures.
ՄաՏ, ոյ, ոփ s. le manche de la charrue, mancheron.
Մազակալ a. celui qui tient les mancherons, laboureur.
Մա£աո ակ s. pain de fromage.
Մամաց, ի S. chyle.
Մաւքլակ, ի S. étau.
Մամխի, խւոյ, խեաց s. prunellier.
Մաս՞ոն այ, ից s. Mammon, dieu de la richesse ; fig. richesse.
Մամ՛ուլ, ս"լոց SDI. presse;
pressoir; — կերպասուց, ca landre.
Մամ՚ուո-, մ՚ււոց S. mOUSSe.
Մամ՚ո-ապատ a. couvert de mousse, moussu.
Մսոքո սւվարգ, ի s. rose mousseuse.
Մ tu ifn ա ւ 1 1 ր , Մա if ււո տ ad j .
moussu; — վարգ, rose mousseuse.
Մայես*, եօփ va.bêler; ոչխար
ւքայէ, la brebis bêle.
Մայիւն s. bêlement.
Մայիս, ի s. mai; յամնեանն մայիսի, au mois de mai.
Մսւյո., ի s. veine.
mère, maman; mère, cause; impr. matrice ; ի— գարձուցանել, éteindre (la chandelle, la lampe, la bougie) ; ե մուտ՜ արեգակն ի մայրն , le soleil s'est
COUChé; — եկեգեցի՝ եկեգե-
ցեաց, cathédrale, basilique; — քագաքացյ capitale, métropole ; — լեզու, langue mère; մ՛այրն ամենեցուն, notre mère commune , la terre ; — վանից, abbesse, supérieure; — ամենայն ախտից, mère, source de tous les vices; աօնիւ՝ բարե-
գուԹ OU գորովագուԹ անւգի-
տան՝ չար —, bonne, tendre, mauvaise , méchante mère ; կորուսանելգ— իւր, perdre sa mère; մեծ ~* grand'mère.
Մայր, ից, իւք s. cèdre.
Մայրաբար adv. maternellement, comme une mère.
Մայրագիր s. mère adoptive.
a. plein de tendresse maternelle, tendre.
ՄայրախողխոգՅ. qui égorge sa mère ; qui est égorgé par sa mère.
Մայրական a. maternel.
Մայր ակեր a. qui mange sa mère.
Մայրակերտ a. qui est lait de cèdre.
Մայր այ արկ a. dont le toit est en cèdre.
Մայրանամ՛, ացայ Vil. devenir mère.
Մայրանմ՛ան a. semblable à une mère.
Մայրասէր a. qui aime sa mère.
Մայրասպան a. qui tue sa
mère, parricide.
Մ այ րասսլ անուԹիւն ՏԱՍ le
crime de tuer sa mère.
Մայրատախտակ a. planche
de cèdre.
Մայրատանչ a. qui tourmente sa mère.
Մայրա փայտե այ a. de bois
de cèdre.
Մայրաքագաք, աց Si métropole, capitale.
Մայրաքագաքացի, ցւոյ SOI.
habitant de la capitale ; métropolitain.
Մայրենի, նւոյ,նեաց a. maternel, dé mère; maternel, du côté de la mère.
Մայրեւոր, աց s. bûcheron.
ՄայրեւորուԹիւն s. état de
bûcheron.
Մայրի, րւոյ, բեաց S. fo-
rèt ; bois, bocage; repaire, tanière.
Մայրիկ sm. petite mère, maman.
ՄայրուԹիւն s. maternité.
Մա՚րպետ, աց s. supérieure, abbesse.
Մայրւիայտեայ a. de bois de cèdre.
Մա j ր o ր ին ա կ Y . Մ այ ր ան Ըif ան .
Ման, ի s. tour; manne ; — ա օձ ուլ գալ, faire un tour, tourner.
Մանած S. filure.
Մանանայ, ից S. 111 aime. Մանանեխ, Մանանիխ,նխո|
s. sénevé; moutarde; անօԹ ւքանանխոյ, moutardier; ք)աւո ման ան խոյ, grain de sénevé, sénevé.
Մանարան, աց S. filature.
Մանաւանգ adv. Surtout ,
principalement, le plus, plutôt;
— զի, surtout, mais surtout, d'autant plus.
Մանգ s. bot. mangue; Y.
Մանգալ, աց s. faux, faucille.
Ման գա գա կ, աց S. faucillon,
fauchon, fauchette.
Ման գան էգ s. manganèse.
Մանգենի,նւոյ s. manguier* Մանգդխւն , աց s. machine
de guerre.
Մանեակ, եկւսց S. Collier ;
— Երեսակի, anneau de Saturne
Մանեկաձեւ a. en forme de collier, annulaire ; — կախեսւլ, pendu en feston.
Մանեկաւոր a. qui porte un collier; annelé; armillaire.
Մանեմ", եցի va. filer la laine; tordre ; compliquer; — իմ vn.
se filer ; se tordre ; se compliquer.
lange, bande, bandelette.
Մանիշակ, աց S. violette.
Մանիշակագոյն a. violet,
violacé, violàtre ; s. violet, couleur de violette.
Մանիշակաւէտ a. semé de violettes.
Ման ի չ s. fileur.
Մանկ, ի, աւտ. fraude, ruse.
Մանկաբար adv. puérilement, comme un enfant.
Մանկաբարձ, աց S. aCCOU-
cheur ; accoucheuse , sagefeinme.
Մանկաբարոյ, ից a. enfant
de caractère, puéril.
Մանկաբեր, աց adj . qui
accouche, qui enfante, accouchée; — լինել, accoucher, enfanter.
Ման կա գոյն a. le plus jeune.
Մւսնկագոբծեւք, եցի va. procréer des enfants.
Մանկագոր&ուՕիւն s. procréation des enfants.
Մանկա&նուԹիւս s. enfantement, accouchement, couches.
Մանկածու, աց S. pédagogue.
ՄէսնկաձուԹիւ՚ս sm. pédagogie.
Մանկակալ, աց S. nOUlTÎCe ;
bonne; précepteur.
Մանկական, աց a. enfantin, puéril, d'enfant.
Մանկակեր, աց a. qui mange des enfants.
Մանկակոտոր a. qui massacre, qui tue les enfants.
Մանկահասակ a. jeune ; —
աղ«իկ, jeune fille.
Մանկամ՛այր, մ՚օր s. mère d'enfant.
Մանկամարդ, աց S. jeune
femme.
Մանկամարղ, ից adj. qui
forme le corps des enfants par les exercices gymnastiques ; s« professeur de gymnastique.
gymnase.
Մանկատ*արզուԹիւն s. gymnastique.
Մանկաս՞ոլ, ից a. qui est fou des enfants, pédéraste.
Մանկաս՞ոլուԹիւն s. pédérastie.
Մանկամիտ a. qui a l'esprit puéril.
Մանկանամ՝, ացայ va. devenir enfant, redevenir jeune, rajeunir.
Մանկանոց, աց sm. Salle
d'asile.
ՄանկասԷր a. qui aime les enfants.
ՄանկասիրուԹիւն s. amour des enfants.
ՄանկասնուԹիւն s. nourriture, soin ou éducation des enfants.
Ս՛ան կա սպան, աց s. meurtrier d'enfants,՝ infanticide.
Ման կա սպան ու Թիւն s. meurtre d'enfants, infanticide.
Մանկավա րժ, ից s. pédagogue, précepteur, instituteur, gouverneur.
Մանկավարժական a. pédagogique.
Մանկավարժն^, եցի va. instruire les enfants, donner de l'éducation aux enfants.
Մանկավա րմուԹիւն s. pédagogie, instruction, éducation.
Մանկատոփփ s. pédéraste.
Մանկատո-փուԹիւն s. pédérastie.
Ման կաց ուց անեմ՛ , ուցի Va.
rendre comme un enfant, rajeunir.
Ման կերա մ՝, ի sm. troupe, bande d'enfants.
Մանկիկ sm. petit enfant, bambin, poupon.
Մանկլաւիկs.page (d'unroi).
ՄանկուԹիւն s. enfance ; bas
âge, jeunesse; անդստին իս՞ան-
կուԹենէդ, depuis votre enfance; աո.ոյգ OU քաջառոյգ գեղածփ&աւլ մ՛ատաղ — , vive ,
enjouée , tendre jeunesse ; գեղածաղիկ —, cette fleur si tendre de la jeunesse.
Մանկտեակտ. petits enfants.
Մանկտի, կտւոյ S. les en»
fants, les jeunes gens; les serviteurs ; մանրիկ— , de petits enfants; Çiuj —, la jeunesse arménienne.
Մանն այ, ից sm. offrande, don.
Ման ուա &, ոց sm. filage ; filure ; fig. détour, complication, enlacement ; détour, sinuosité ;
— բանից, détours, ambages, circuit de paroles.
Մանուա&ապատ a. sinueux,
tortueux; — շրշան, zigzag. Մանուածոյ , ից adj. filé;
tordu ; tortueux, sinueux ; plein de détours, compliqué.
նկանց s. enfant, petit enfant ;
— տղայ, enfant, jeune enfant;
— bif bu, je SUis jeune ; ուխտի մանկունք, le clergé; մ՛անկունք
առագաստի , les amis de l'époux, les paranymph es ; ւՐան-
կունք, mes enfants; — կնամ՛արդի, jeune efféminé; ինքնակալն — , le jeune prince ;
— գու, jeune homme ; — նաւի, mousse; — արքայի, page; — տիովք վախՏանել, mourirtrèsjeune.
Մանուշակ, etc. V. Մանիշակ, etc.
menu , petit, mince , délié , ténu ; fin, subtil ; minutieux, détaillé ; adv. en parties menues, en petits morceaux, finement; minutieusement, bien; en détail;
— պատմել ասել, raconter, dire en détail ; մ ոնր ou մ՛անր
մ՛անր Çui տանել, COUper par
petits morceaux , découper ; détailler; — Ժպտել, sourire; ոՏուԼ — ք)այել, regarder avec attention ; — միտ գնել, considérer, examiner minutieusement; — իքնին արկանել, examiner en détail, à fond.
Մանրագոր, աց s. mandragore.
Մանրագէտ s. microscope.
Մանր ագի տա կան a. micrOS-
copique.
Ման րա Թել, ի.ց s. fibrine.
Մանրախիճ s. petite pierre, caillou.
Ման րախոյզ a. qui recherche minutieusement, minutieux, vétilleux, curieux; — լինել, rechercher minutieusement, raffiner sur , être curieux ; մ՚անրախուգիւ քննել, examiner minutieusement, éplucher, regarder de près ; մանրախուգիւ քյարցանել, interroger avec curiosité.
Մանրախոտք, ոց S. menues
herbes, herbetle, gazon.
Մանրակարկատ a.rapiéceté, fig. absurde, futile, artificiel.
Մանրակծ&ի a. chiche, coriace, avare, sordide, ladre.
Մանրակտիտ առնես" va.
détailler, raconter en détail.
Մանրակրկիտ a. qui recherche minutieusement, minutieux, pointilleux, vétilleux, I éplucheur.
Մանրա()ետեւՐ, եցհ va. re-
| chercher avec un soi A minuj tieux.
ՄանրաՏՅի s. vermisseau , animalcule.
Մա՚նրաւքւսՂ a. tamisé trèsfin, menu; — փոշի? poussière très-fine, atome.
Մանրամանր a. très-menu, très-petit.
Մանրաւքասն , սանց S. là
menue, la petite partie d'une chose, détail; a. détaillé, minutieux; իլքանրասասունս պարապել, s'appliquer au détail; միտք ցնդեալ ի մանր ամաun ւնս, esprit épuisé dans le
détail; ÇiuûtUun աւքփոփեսւլ
ի ման ր ւս մա սունս, génie borné au détail.
Մա՛ն ուս մասն tu բար \ . Մանր
adv.
Մանրանկար, ու s. miniature.
Մանրաչափ s. micromètre.
Մանրապտուղ a. dont les
fruits sont petits.
Ման ր ա պա տոււք a. raconté en détail; — առնել, raconter ou exposer en détail, détailler, circonstanciée entrer dans quelque détail, dans des détails.
Մանրավաճառ, ? աց S. dé—
tailleur.
Մանրատունկ տունկ S. petite plante-
Մանրացոյց, ուցի S. loupe.
Մանրացօւլ S. rosée.
Մանրաքնին a. examiné minutieusement ; — առնել, examiner minutieusement, à fond.
Մանքե^ի a. triturable.
Մանրես", ևցի va. réduire en menus morceaux, triturer, broyer, briser, concasser, casser, égruger.
Մանրերամ a. dont le troupeau est composé des petits; — ձկունք, menuaille, quantité de petits poissons.
Մանրերգ, ոց s. madrigal.
seconde.
Մանրիկ, նրկան a. très-
petit, très-menu, mignon.
Մանրոստ a. qui a de petites branches.
ՄանրուաՏ-, ոց s. menuaille, cassure, morceaux.
ՄանրուԹէւն s. petitesse, ténuité.
Մանրումն s. action de réduire en petits morceaux, trituration.
petite monnaie; — ունի՞ք, avezvous de la monnaie.
Մաշ a. usé , râpé , vieux ; s. petit pois.
Մաշական a. qui s'use.
Մաշա ր tu յ, Մաշարական OU Մաշարայական ախտ S. ՇՕՈ-
somption, phthisie.
Մաշես", եցի va. user, détériorer ; consumer, consommer, épuiser, amaigrir; — իս° vn.
s'user, se détériorer; se consumer, maigrir, dépérir ; մնւ-
շեալ (յանգեըձ , habit Usé ,
râpé.
Ս՜աշիչ a. qui use, corrosif.
Մաշկ, ից, աց s. épiderme , membrane; cuir, peau; adj.
usé, porté.
Մաշկազգեցիկ a. vêtu de
cuir, revêtu de peau.
Մաշկա&եւ a. hyménoptère.
Մաշկանափորտ a. dont Խ
vêtement est de peau, de cuir.
Մաշկեակ, եԼլաց S. peiisse,
fourrure ; manteau.
Մաշկեայ, կէից a. de cuir, de peau ; membraneux.
Մւսշկեկագորճ, աց s. pelletier, fabricant de fourrures.
ՄաշկեկագործուԹիւն s. pelleterie.
Մաշկեւլէն, Մաշկէ¥. Մաշկե այ ; գօտի —, ceinture de cuir.
ՄսւշկեկավաՏաո. , աց Sm.
pelletier, marchand de fourrures.
pelleterie.
usure, détérioration; corrosion; dépérissement.
Մաշուք s. partie usée.
Մաշտիւք, տեցայ vn. perdre ses cheveux, être pelé.
Մաշտոց, ի s. rituel, cérémonial.
Մաո. s. brouillard; ի մառն
դառնալ մտանել, se COUCher
(le soleil) .
Մաո-սվ՜սլա JYu&, Մառախլապատ a. couvert de brouillard, embrumé.
Մառախլիւք, լեցայ vn. S6
couvrir de brouillard.
Մաո ախոււլ, խդոց OU խլոց
s. brouillard.
Մաո ան, աց s. office, cellier, garde-manger; cave.
Մաս s. pain bénit.
Մասն, սին, սանց S. partie;
morceau; part, portion; ration; մասամբ, ըստ մ՛ասին OU ըստ մասնեայ, իմ՚ասնէ adv. en
