épilogue sur tout, il critique

tout; — լինել V. Պարսաւեւք.

Պարսաւանք, նաց sm. V.

Պարսաւասէր a. qui aime à critiquer.

Պարսաւեյի a. blâmable.

Պարսաւեւք, եցի va. blâmer, censurer, critiquer, épiloguer, tronder.

Պարսաւոր,աց s. frondeur.

Պարսաքար, աց, էց S. pierre

de fronde.

Պարսաքարես°,եցի va. fronder, lancer des pierres avec la fronde.

Պարսես՞, եցի va. fronder, lancer avec la fronde ; s'élancer dehors, sauter de.

Պարսիկ, սկաց s. a.Perse, Persan.

Պարսկագեն s. la religion des Perses.

a. persique, persan.

Պարսկանաս՞, ացայ Vn. imiter les Perses, devenir Persan.

Պարսկաստան, ի Sm. la

Perse.

Պ ա ր u կե ր էն ad v. en persan; s. քաջ գիտել —, savoir bien le persan , être très-fort dans la langue persane.

Պարսսլաձեւ a. en forme de muraille, de fortification.

Պարսսլաւքարտ a. qui combat sur les remparts.

truction d'un rempart, fortification .

Պարսպապահ, աց S. gardien des remparts; — լինել, garder les remparts, les fortifications.

Պարսպավոր a. entouré de remparts, fortifié.

Պարսպես*, եցի va. construire, élever un rempart, entourer de remparts, fortifier; couvrir comme d'un rempart,

protéger, abriter, munir; séparer par un mur, séparer.

Պարսք, սից s. les Persans, les Perses; la Perse.

Պարտ, պարտք, տուց SIU.

dette; devoir; obligation; engagement; dette active, créance; a. redevable, responsable; coupable, condamné; auteur; débiteur; արկանի

տակ ձգել, endetter, charger de dettes , engager dans des dettes, obérer; Չտանել ընդ.

պարտեօք OU պարտքի տակ

մտնել՝ պարտք ընել, faire ou contracter des dettes, s'endetter; պարտքի տակ փտիլ,

êtrecribié de dettes; —առնել, rendre coupable, condamner;

— Է, il faut; — վարկս/Լել, juger Convenable; !)ատուցա-

նել գպարտս իւր , payer ses dettes, s'acquitter de ses dettes;

հայրենիս, payer sa dette à la

ptltrie ; քյատուցանել զպարտս երախտագիտու13-եան, acquitter la dette de la reconnaissance; — անձին համ՛արել, s'imposer l'obligation; լէ — կենաց, il n'est pas digne de Tie; — եւ արժան էր, il fallait ; * պարտքս է, c'est mon devoir;

je le dois ; V. Պատշաճ .

Պարտագիր s. obligatoire.

Պարտական a. S. débiteur;

redevable, responsable, obligé; coupable; — լինել, être obligé.

Պարտ ական ուԹիւն S, obli-

gation; *— ունենալ, avoir de l'obligation.

Պարտաքյատոյց a, qui paye ses dettes.

ՊարտաքյատուՈիւն s. amortissement.

Պարտաւքասն S. à-COmpte;

— տալ, donner un --.

Պարտամ՛ուրհակ S. billet à

ordre.

Պարտապան, ացՏ-débiteUr;

coupable ; — լինել, devoir.

Պ արտապան ուԹիւն S. Obligation.

Պարտաո.ու, ացՏ. débiteur;

celui qui se charge des dettes d'autrui, répondant, garant.

Պարտասեմ՝, եց ի. Պարտասեցուցանեմ՝, ուցի Va. lasser,

harasser, trop fatiguer, harceler, exténuer, accabler, assommer, abattre, épuiser.

ՊարտասեցուցիչՅ. fatigant,

assommant, accablant.

Պար տաս իմ՝, եցայ Tn. Sô

lasser, se trop fatiguer, être harassé, las, fatigué, exténué.

créancier.

Պարտաւոր a. s. débiteur; obligé; coupable, condamné;

Պարտաւորեմ՝ , bgp . Պար-

rendre ou déclarer coupable, condamner.

Պարտաւորիմ՝, bgiujYn. être

déclaré coupable, être coupable, condamné.

ՊարտաւորուԹիւն S. faute ;

condamnation; dette; devoir; obligation, engagement; * — u Է, c'est, mon devoir.

Պարտբաշիփ s. tribut, contribution, impôt; cotisation.

Պարտեմ՝, եցի va. vaincre, avoir le dessus, dompter,

ՊարտԷզ, տիզաց S. jardin;

տքշսւկել q— , jardiner.

Պարտիօասլան, Պարտիզարար, lutj s. jardinier, horticulteur.

Պաբտիզիկ՚տ. jardinet.

Պաոտիզսլա՚նուԹիւն S. jardinage, horticulture.

Պարտիս՝, տէի vn. devoir, être débiteur de, avoir une dette; devoir, être obligé à, être tenu de.

Պարտիս", տեցայ Vn. être

?aincu, avoir le dessous.

Պաըտիք, տեաց S. dette;

devoir.

ՊարտոիյաԹափ լի՛նի if vn.

se décharger ou exhaler sa colère, se venger de, donner un libre cours à son ressentiment, faire une scène à qn., l'attaquer vivement de paroles.

ՊարտուԹիւՍ sm. l'action d'être vaincu, défaite; — խոս-՛ տովանեի s'avouer vaincu, céder, rendre les armes, se soumettre ; ի — գարձուցանել մատն ել, vaincre, défaire; ի— ս՞ատՆիլ, être vaincu, défait,

perdre la bataille, avoir ie dessous, être confondu.

Պարտումն s. l'action de vaincre ; l'action d'être vaincu,

défaite.

Պարտուպատշաճ a. COnve

nable.

Պարփակեմ՝, եցի va. enfermer de toutes parts; enve lopper, environner, investir, ceindre; — Թագալ, ceindre d'une couronne.

ից s. biscuit, galette. Պեգասոս s. Pégase.

Պեղագոս, ի S. mer; արշի

— , archipel.

Պ եղեմ՛, եցի va. creuser, caver, excaver, miner, piocher, fouiller, saper.

Պեղումն sm. excavation, fouille.

ՊենաաԹղոս s. pentathle.

տէ, ից s. Pentecôte.

Պետ, աց s. chef, commandant, maître.

Պետաէւաս", ացայ vn. être

chef, commandant, commander à, régner sur.

ՊետուԹիւն s. commandement, domination , autorité, pouvoir, puissance ; état, gouvernement, empire; — ք, les puissances (hiérarchie des anges) .

ՊերեւեԹ s. chamarrure, affuble ment, accoutrement.

ՊերեւեԹեւք*, եցի va. chamarrer, accoutrer, affubler,

adoniser; — իւՐ vn. se chamarrer, s'accoutrer, s'affubler, s'adoniser.

պատիկեան a.s.péripatéticien.

ՊերՏ, ից a. glorieux, illustre, célèbre, brillant, éclatant, fameux, magnifique, superbe, fastueux ; fier, altier, guindé ; adv. fièrement; avec pompe.

ՊերՏարան, ից a. éloquent.

ՊերՏսւբւսնեւք, եցի va. parler, traiter avec éloquence.

Պեր£«յթանու Թիսւ sm. éloquence»

ՊեոՏագոյնս adv. avec trop de faste ; pompeusement.

ՊերՏախօս a. éloquent; — լինել, parler avec éloquence, avec abondance.

ՊերԱսւխօսուԹիւն sm. éloquence.

Պերճանամ*, ացայ Vn. Se

donner de grands airs, étaler du luxe, être fier, s'enorgueillir, se glorifier, dominer; grandir, s'accroître.

ՊեոՅանո, նաց s. trait de fierté, d'orgueil, fierté; faste, luxe, apparat.

ՊերՏապաձոյՏ a. richement orné, fastueux, somptueux.

Պերճապայծառ, a. illustre, éclatant, brillant.

ՊերճասԷր a. qui aime le faste, le brillant, fastueux.

Պեր£ասիրուԹիւե s. amour du faste, du brillant.

ՊերճուԹիւն s. faste, luxe, pompe, apparat, magnificence, éclat; fierté, orgueil.

ՊեւկԷտ. pin.

Պէգասոս s. Pégase.

Պէյ, ի s. bey.

ՊէյուԹիւ՚ն s. béilik.

Պէս prép. comme; պէս

գունակ, comme; պէս գպյս

օրինակ, comme cela, de cette manière ou façon.

Պէս պէս a. divers, varié, différent; bizarre, de diverses couleurs; excellent.

ՊէսպիսուԹիւն s. variété, diversité.

avoir soin; — լինել, être nécessaire; ինձ ոչ է — գայն մանէ, je ne m'en soucie pas; n եւ պէտ, qui que ce soit; որչավւ պէտ, autant que vous voudrez, autant qu'on voudra.

Պէտք s. besoin, nécessité, le nécessaire; usage, emploi; besoins, nécessités naturelles; իպէտս prép. pour; յի՞նչ պէտս, pour quel usage! — յան ձին ունել, avoir soin, se

SOUCier; զպէտս (յոգւոյն Բատուց անել OU վյՅարել Տեաո ն ,

rendre l'âme, le dernier soupir ; — են՝ է , il faut , il est besoin ; չեն — ou — չէ, il ne faut pas, ce n'est pas nécessaire; պէտս ունելՕԱ *— ունենալ, avoir besoin; պէտս ուսիս՞

ou — են ինձ եբԹալ, j'ai besoin d'aller; իպէտս գալ, servir, êtred'usage; իպէտս առնուլ, se servir, employer, faire usage ; — կենաց , les besoins de la vie.

ՊիՏակ, աց S. guêpe.

Պիղծ, պղ^ոց a. impur, immonde, souillé, sale, profane, abominable, exéc-rable ; — առնել V. Պղ&եմ\

Պին, Պինայ, ից s. pinne, pinne-marine.

ւղասեակ, եկի s. zool. squille.

Պինգ, անգոց a. ferme, յօlide, dur, fort; adv. fort, avec force ; — կա լ, demeurer ferme, tenir ferme, se soutenir; — ոսնել, tenir ferme, tenir bon, s'atlacher à.

Պինգոս, ի s. Pinde.

Պիսակ, աց a. mêlé de blanc, tacheté, madré, grivelé, ponctué; s. madrure, tache.

madrure, tache.

Պիստակ s. pislache.

Պիստակենի, նւոյ s. pistachier.

Պիտակ, աց a. faux, impropre, abusif, abâtardi, dégénéré, bâtard; s. billet.

Պիտակաբար adv. abusivement, improprement; par catachrèse; — վարիլ, abuser, faire un mauvais usage de.

Պ ի տ ա կան ա if , ա ց այ \T1 • s'a-

bâtardir, dégénérer.

ՊիտականունուԹիւն s. catachrèse; — ê, par — .

ՊիտակուԹիւն sm. impropriété, abus; bâtardise,

Պիտաւք, ՊիտանաւՐ, ujguij

vn. avoir besoin de, manquer de; falloir, être nécessaire.

Պիտանացու, աց a. Utile,

nécessaire; ոչ ումեք է —, il ne sert à personne ; ոչ եւս իմիօ. էր — , il n'est plus bon à rien ; —ի le nécessaire.

Պիտանացուցանեւք, ուցի va.

rendre utile, nécessaire.

ՊիտանաւորուԹիւս S. Utilité.

Պիտանի , նւոյ , նեաց adj.

utile, profitable, nécessaire, avantageux; bon, excellent.

ՊիտանուԹիւն sm. utilité, avantage, profit; usage, emploi.

Պիտաո ուԹիւն sm. parole, oracle, prédiction; témoignage; usage, emploi.

Պիտի v. déf. il faut, il est nécessaire.

Պիտոյ a. nécessaire ; convenable; — Է, il est nécessaire, il faut ; il convient ; զի՞ եւս — են մեգ վկայք, qu'avons-nous besoin de témoins?

Պիտոյք, ոյից s. besoin, nécessité, le nécessaire.

Պիտուս S. pin.

Պիրամիգ s. pyramide.

Պիրկ a. tendu; — ձգել, tendre fortement.

ՊիւԹագորեան s. pythagoricien .

ՊիւԹի, ՊիւԹիա s. la pythie, pythonisse.

pâtisserie, gâteau.՜

pâtissier.

Պդատս/ն s. platane.

Պղատոնակա՛ն a<lj. platonique; platonicien; — սէո, amour platonique.

Պգատոնւսկանու!ւ}իւ-ն S. platonisme.

Պւլերգ, աց, ից a. paresseux, nonchalant.

Պղերգաբար adv. avec paresse, nonchalamment.

Պգեոգանաւք, ացայ YIÎ. être

paresseux, nonchalant.

ՊղերգուԹիւն sm. paresse,

nonchalance; ի— |)սւտանիւք,

être paresseux, se laisser aller à la paresse, faire le paresseux, vivre dans la paresse, dans l'oisiveté.

Պղինձ, դնձոյ sm. cuivre; monnaie de cuivre ; — ծխեալ, cuivre jaune, bronze.

Պղ&աբան, ից a, qui tient des propos impurs, qui se plaît à dire des ordures, des saletés, ordurier.

ՊգծաբանուԹիւն S. paroles

impures, ordures.

Պգծագործ, աց a. qui fait des choses honteuses, impudique, impur, sale.

Պգծագործու.Թիւն S. action

honteuse, impureté, impudicité, saleté.

Պգձալից a. plein d'ordure, impur, sale, obscène.

ՊգձաշուրԹն adj. dont \es lèvres sont impures, ordurier.

Պղծեւք, եցի va. souiller, contaminer, salir, tacher; profaner; violer, déshonorer; avoir en dégoût . en horreur, exécrer.

Պղ&իչ s. profanateur.

Պղ&ուԹիւն s. contamination, souillure, impureté, ordure, saleté; profanation; pollution ; débauche ; objet d'horreur, abomination, exécration; — կուսի, viol, violation ; իպգծու!()իւն մատնեք

գանձն, se prostituer.

Պղնձագոյն a. de couleur cuivrée, cuivré: s. calcédoine.

Պղնձագործ, աց S. OUVrier

qui façonne le cuivre , chaudronnier; a. fait en cuivre.

ՊգնձագործուԹիւն S. l'art

de travailler le cuivre.

plein ou mêlé de cuivre.

Պղնձակերտ, ից a. fait de cuivre.

տից s. mine de cuivre.

Պւլն^աձոյլ adj. en cuivre massif, tout en cuivre.

Պդեձաէւաւք, lugoij vn. devenir du cuivre, se cuivrer.

Պղնձա՛նիգ a. qui a un verrou en cuivre.

Պղնձապատ a. couvert de cuivre.

Պղնձաքար, ա g s. calamine.

de cuivre, fait de cuivre ; — ք s.

vases, ustensiles en cuivre.

Պւլուլտ. œuf clair.

Պղպեղ, ի S, poivre ; ()ամեմել պղպեղաւ, poivrer.

Պւլպեւլաւքան, ի s. poivrière.

Պղպեղի s. poivrier.

Պղպղուն a. tout plein.

Պղպջակ, աց a. bulle d'air ou d'eau, globule, bouillon.

Պղպջակեմ՛, եցի . Պղպցանաւք, ացայ vn. bouillonner,

former des bulles , &e couvrir de bulles.

Պղտոր, Պղտորական adj.

trouble, qui n'est pas clair, brouillé; bourbeux.

Պղտորեմ՝, եցի va. troubler, rendre trouble, brouiller; fig.

troubler, brouiller, agiter, causer du trouble; —իմ՝ vn.

se troubler, devenir trouble ; fig. se troubler, se brouiller; պղտորի երկին, le ciel se brouille.

ՊղտորուԹիւե sm. trouble, brouillerie ; trouble, agitation d'esprit.

cheville du pied , pied ; — սխտորոյ, gousse ou tête d'ail.

ՊՏղնաւոր a. qui descend jusqu'aux pieds, jusqu'aux talons; s. robe longue, toge, soutane.

Պճնաղարղ. a. paré, pomponné.

Պճնանք, նաց s. parure recherchée, coquetterie.

Պճնապայ&աո a. d'une parure éclatante.

Պճնասէր a. qui aime la parure, la toilette, pimpant, coquet, élégant ; — լինել, faire le pimpant, le coquet, la pimpante, la coquette.

Պճնեմ՝, եցի va. parer, orner avec recherche, attifer, pomponner, enjoliver, embellir; — իւք vn. se parer avec recherche et coquetterie, se pomponner, s'attifer, se requinquer.

Պճնող adj. s. coquet, coquette, élégant, pimpant.

Պնակ, աց sm. plat; jatte, sébile.

Պնակաձեւ adj. en forme de plat.

Պնականի՜, նւոյ S. la VaiS-

selle.

Պնակիտ, կտի S. tablette;

impr. galée.

Պնգագոյնս adv. fort, fortement, avec iorce, avec vigueur; constamment, instamment; —

jiupiujxioub; զու ւ1հքէ, ne cesser de dire le qn.

Փն գա գես պան s. estafette,

Պն դա կագս" a. fort, robuste.

îui ; fort, solide.

Պնգակաօմեւք, եօի va. forger.

-.քուԼԳիւն s. force.

fermeté, solidité.

Պնդակապ a. fortement lié.

bien atlàcti ֊.

Պնդաձլւգ a. qui tire fort l'are.

mir, se durcir.

. durcir; — դորո փայն, constiper.

Պնդաօյուցի^ a. astring ent .

Պնդեւք, եցի՛ va. affermir.

ortiiier. consolider, affirmer;

rrer; étreïndre,

restreindre, presser, lier fortement, étroitement, garrotter; rassurer, encourager; insister.

persister, s'obstiner, prétendre: — Գ^է£ գօւոի ընդ մէօ,

se ceindre les reins, mettre sa ceinture: s'a:՝mer. *e pré)

— դանօնյ^Ք contenir: — զ

ընդդէւք, se prémunir contre;

— ^աւատս, confirmer la foi ;

— վերստին, rétablir; — իւք vu.

s'affermir, se consolider, se durcir: insister, soutenir, prétendre, courir: — դկնի qjibm.

courir après, donner la chasse à, poursuivre, serrer de près; s'attacher à, insister sur. s'acharner après.

Պնդու^իւն s. affermisse-

. consistai՜.. 3 .

fixité, dureté; fermeté, cons-

; force . vigueur ; effort soutenu, soin sollicitude .; —

n ոու]ա յն ի, constipation : փ n iJhaj

— բ, avec tant de soin, avec ressèment j sérieusement.

Պնչախոտ, ni SLQ. tabac à

priser.

Պնձատ, աց a. camus , ca»

mard.

tnTY. Պշնոււք.

Պճնում՝, շեայ vn. fixer ses regards sur. arrêter ses yeux ; irder fixement ou attentivement . I.r ;

պշոլցեալ!)այել, regarder fixement, avoir les yeux collés sur, avaler des yeux.

Պ^ուցանեւք.ուցի va. faire re- :՝ attentivement ou fixement, fixer 1յտ regards de qn.

Պուլիպոդ, ի S. pO/

Պոդովաաեւք, եցի va.aciérer.

Պոդովսւտիկ a. d'acier : fig.

s. acier, glaive, épée.

Պոդոտա;. ի g s. grande rue. Պաքպիլոս s. pempile.

պ-ւտան sm. marmite, bol, terrine.

Պոլ, ոյ s. queue: membre viril.

Պոչիւն s. beuglement.

Պոպդակ sm. bot. mille֊ pertuïs.

ment; — կենա;, s'accroupît*

Պոպոկ s. brou.

Պոռնիկ, նկաց a. s. fornicateur; fornicatrice, courtisane, femme de mauvaise vie, prostituée ; adultère.

Պոո նկախաո նիչ s. maquereau.

Պոռնկական a. de prostituée.

Պոռնկակերպ a. qui a l'air d'une prostituée.

Պ n ո ն կ անաս" V , Պո ո ն l[ ի մ . Պոռնկանոց, աց S. maison

publique, bordel.

Պոո նկապէս adv. comme une prostituée.

Պ ոռն կաս էր a. qui aime les prostituées.

g անես", ուցի va. faire commettre une fornication, prostituer, livrer à la prostitution.

Պոո-սկիւք, կևցայ vn. commettre une fornication, forniquer, se prostituer, se livrer à la prostitution, se donnera; fig. se livrer à l'idolâtrie.

ՊոռնկուԹիւն s. fornication , prostitution; impureié.

Պոռո^իւն s. beuglement.

«ւոտող a. plein de jactance, emphatique; qui parle haut, criard, fier-à-b ras, fanfaron.

Պուփգոն s. Neptune (dieu et planète).

Պո un ագրոս adj. goutteux, podagre.

Պոր s. cygne.

Պորանի, նւոյ S. ragOÛt.

Պ որոմիս", մեց այ vn. se resserrer, se rapetisser par une chose astringente.

Պոր m, nj s. nombril, ombilic; ventre; le milieu, le centre; սլորտոյ ծաո ւսյ, esclave de son ventre, gourmand.

Պորտալար s. cordon ombilical.

Պորաական a. ombilical.

Պորտաւոր a. ombilique.

Պորվւիւր s. porphyre.

porphyrisation.

Պուետական a. poétique.

Պուետելք, եցի va. poétiser.

poète.

ՊուետիկոսուԹիւն S. poésie.

Պուէտ, ետաց S. poëte.

Պոււլեւք, եցի va. pousser, repousser.

Պունիկեան a. punique.

Պուպրիկ s. bimbelot.

Պուտ s. anémone, coquelicot ; goutte ; պուտ պուտ ,

goutte à goutte.

ՊուտականուԹիւն s. bouddhisme.

Պուտնարգ s. bassin ; bassine, marmite.

Պուտուկ , m կա g s, marmite, terrine, bol.

Պուրակ, աց s. bois, bocage.

-S'il

Պչրանք, նաց S. affectation,

afféterie, mignardise, minauderie, mine ou manière agaçante, airs penchés, regards agaçants, agacerie, coquetterie, recherche ; galanterie ; bégueulerie, humeur revêche, air dédaigneux; ոնդ պարանս

Պ չր ի if, րեց այ \n. minauder, se donner des airs penchés, avoir de l'affectation, mettre trop d'afféterie, faire la petite bouche, des mines; faire des façons, des grimaces, faire le renchéri , le dédaigneux , la bégueule ; s'adoniser, être recherché dans son ajustement, se parer avec trop de soin, coqueter, être coquet, coquette, élégant, très-pimpant.

Պչռոգ a. minaudier, grimacier; coquet, élégant; — կին,minaudière, coquette, bégueule, pimbêche, grimacière, maniérée.

Պո ոյգ, ուգի, գաց S. dot.

՚ Պո ուգեւք, եցի va. doter, donner une dot.

Պռստես՞, եցի \n. être de mauvaise humeur, murmurer ; — զյօ՚նս, sourciller, froncer les sourcils.

Պսակ, աց s. couronne, diadème ; couronne, prix, récompense; cercle, couronnement, rebord, bord,' parapet, bordure, créneau, corniche; cou-

ronnement, achèvement; épo sailles, mariage, bénédictio nuptiale; — սրբոց , auréole nimbe ; — ձադկեւսյ, guirlande:

— Կուսին, chapelet; — իւիշոյ, couronne d'épines; (}իւսել~, tresser une couronne ; — պար-

ծանաց՝ վւառաց, Couronne

d'honneur, de gloire.

Պսակադիր. գբաց a.quimet une couronne, qui couronne.

Պ սա կա դարդ a. orné d'une couronne, couronné.

Պսակազգեաց a. qui porte une couronne, couronna.

Պսակակալ, աց S. bandeau

royal, diadème.

Պսակակապ, աց a. S. COU-

ronné; celui qui couronne.

Պսակակից s. compagnon de couronne.

Պսակաք}սււ1'րար կէւո S. HeU

où Ton reçoit les couronnes, les récompenses.

Պսակաձեւ a. en forme de couronne, coronaire.

Պ սակառ, a. qui reçoit une couronne.

Պսակասէր a. qui aime la couronne ; fidèle époux ou épouse.

Պսակաւոր a. couronné ; s.

prince, roi.

Պսակեւք, եցի va. couronner, ceindre ou orner d'une couronne: marier, administrer lé sacrement de mariage ; fig, couronner, achever; — իւք vn,

être couronné ; fig. se couronner, s'achever.

Պսակիչ s. celui qui couronne, qui achève.

Պսակումն sm. couronnement; fig. couronnement, achèvement.

Պա եղն, պա ղան S. pincée,

prise; — մի, une prise, une pincée.

vn. bourgeonner, boutonner, germer.

Պտկունք s. tétin, mamelon; — կովու՝ ոչխարի, etc., tétine,

pis, trayon; V. Պտուկ.

Պտղաբեր, աց a. qui produit des fruits, fruitier ; fructueux, fertile; — &աո, arbre fruitier, à fruit; — լինել V.

Պտղաբերես", եցի. Պ տղաբերի if, %այ vn. fructifier, porter des fruits, rapporter, produire.

ՊտղաբերուԹիւն s. fructification; fertilité.

Պտղազարդ, adj. Orné de fruits.

ՊտղազուարՏ a.plein,orné de fruits.

ՊտղաԹափ a. dont les fruits sont tombés, dépouillé de ses fruits.

Պտղալի, Պտղալից a. plein,

chargé de fruits.

Պտ ղալու&, լ&ոյ sm. levier pour porter des fruits.

Պտդախայծ a.dont les fruits commencent à devenir murs.

ՊտղածնուԹիւն V. Պ in ուսբերուԹիւն.

Պտղակն a. qui a une tache à l'œil.

Պտղակորոյս a, qui a perdu ses fruits, stérile.

Պտղա^ասուԹիւն s. maturité des fruits.

Պտղանոց, ա<յ sm. fruitier (endroit).

Պ տղաս էր adj. qui aime les fruits.

ՊտղավաԶաո-, ի s. fruitier, qui vend des fruits.

ՊտղաւէտեւՐ, եցի va. rendre fructueux, fertile.

ՊտղաւէտուԹիւն sm. abondance de fruits, fertilité.

Պտդաւորեմ՝, եցի va. faire fructifier, rendre fructueux.

vn. cueillir le restant des fruits, glaner.

Պտղիս",եցայ va.boire; Թուդ

Թրս կպտղի, mon papier boit.

* Պտղուց S. pincée.

տուտից sm. tournant d'eau, tourbillon, gouffre, abîme;—.

դլխոյ, vertige; պտոյտս աո.*

նու[, tournoyer, tourner.

Պտուկ, տկոց SD1. ՈՕԱէՕՈ,

bourgeon: tetin, mamelon.

Պտուդ, աղոց S. fruit ; fig.

fruit, produit, résultat, effet; le bout du doigt; — աչաց, pupille, prunelle; — տալ բերել, porter, rapporter fruit ; — քաղել, cueillir du fruit; fig. retirer du fruit de, recueillir le fruit de, tirer quelque fruit de ;

չոր կանաչ թասուն վաղահաս՝ վւտեալ--, fruit sec, vert.

mûr, précoce, pourri ou gâté.

Պտուտակ, աց S. vis ; treuil ;

ւսսեգր —, vis sans fin.

Պտուտեմ՛, եցի va. tourner, faire tourner, faire pirouetter ; bouleverser, renverser: — իս vn. tourner.

Պրախ s. bot. poireau.

Պրակ, աց s. bois, bosquet, bocage; acte, action; chapitre; — ԹղԹոյ, rame de papier; Պրակք Աո աքելոց, les

Actes des apôtres.

Պրակագեղ a. embelli, entouré de bosquets, touffu.

Պրաք)ւքակա*եուԹ|ււն s. brahmanisme.

Պրա()էքայ, ից s. brahme.

Պոաս, ից s. bo*. poireau.

Պրասի s. bot. marrube.

Պրետոր, աց sin. préteur; prétoire.

Պրետորական a. prétorien.

ՊրետորուԹիւե s. préture.

ՊրիոնԷ s. ichth. scie.

Պրիսկ s. bot. thapsie.

Պր&անիս", ծայ vn. Տ6 SaU-

ver, échapper, s'échapper, s'évader; se défaire, se dérober; — իձեո աց, échapper de la main, des mains; — յուշոյ յիշատակաց, échapper de la mémoire.

Պր&եւք, եցի va. sauver.

Պրկեւք, եցի va. tendre, bander, serrer, lier fortement, garrotter; étendre, allonger; իւ[եր — զյօնս, froncer les sourcils.

Պրկոց, աց տա. instrument pour tendre , pour serrer, entrave.

Պրկումն s. action de tendre, de serrer, tension.

Պրշակ, աց s. lambris, plafond.

Պրտու, ոյ s. papyrus.

de papyrus.

Պրրի s. cornouille.

Պրօե, ի s. étaim ; charpie, Պօա s, boa.

tf«l!

Ջ (tehé) s. vingt-septième lettre de l'alphabet et vingt et unième des consonnes; neuf cents, neuf-centième.

Ջարրոն s. chaj eron.

Ջ ա լո տ , ի g S . b à է ՕՈ ; fouet

de r-uir.

Ջ ա խ ո լ մն \ . Ջ ա խ g ou խ ւսՆ ո . Ջախ չախ a. CCI

Drisé ; faible, fragile.

Ջ ա խ ? ա խ ան p, Նաց S. frac-

ture. brisement, cassure, fracas.

Ջախօախեւք. h?,h va. casser,

briser՛- fracturer, écraser; —

զգլուխ ի f) ար ուա & ա m ր՜Յ. տնակի . brûler la cervelle.

Ջ ա ո. , ի g s. flambeau . torche ; lustre.

գեստ. ի ց a. qui beau.

Ջաք)ակիր a. s. qui porte un flambeau, une torche, lampadaire, lampadophore.

Ջաք)ացուցանեւք , ուցի Va,

briller comme un flambeau.

ՋսՓս֊որ a. brillant, restant.

Ջա^աւորեյ, ե..յի Va. e'clâi-

rerpai les torches, illaminer.

Ջ ա G ա ւի luj | a . b ri i i an է c <:■ d un flambeau, flamboyant.

Ջ lu f)bif.bg ի va. briller comme un flambeau. Bandbover.

Ջահընկալ, աց a. S. qui

porte un flambeau; acolyte.

Զա()ոնկալուԹիւն SU!. aC0-

lytat.

Ջագացք, ցաց S. moulin.

$աղբ, ից s. averse.

Ջամբ srn. nourriture, aliment.

Ջաւքբակեր a. qui mange des choses tendres.

ց անեմ՛, ուց[» va. nourrir, donner à manger, faire manger.

Ջամբը s. chambre.

Ջայլ, ից s. foule, multitude.

Ջայլամն, ամ՚անց . Ջայլեամն, լեմանց S. autruche.

Ջայլ իմ՛, լեցայ vn. se réunir pour déplorer, pour pleurer.

Ջան, ից s. effort; travail;

Զանակից լին ի մ՝ Vil. tâcher,

travailler ensemble.

Ջանաքյնաո լինիւՐ vn. s'ef-

forcer, faire des efforts, tous ses efforts, de grands efforts.

s'épuiser en efforts.

Ջանաւք, ացայ, ացի \'Ո. tâcher de, s'efforcer de, s'étudier, cherchera, essayer, faire son possible; se donner de la peine, travailler.

ՋանասԷո a. diligent, appliqué, laborieux, assidu, actif.

ԶանասիրուԹիւն sm. diligence , application , effort , assiduité.

Զանացուցանեւք, ուցի va.

forcer, contraindre, activer.

Զանգ a. idiot, imbécile, Զանջիլ s.. batiste.

Ջատագով, աց a. S. apolo-

giste, défenseur, avocat; —

Ջատագովելի a. excusable, justifiable.

Ջատագովեւք, եցի va. défendre, soutenir, plaider, excuser, justifier; — գանձն, se défendre, se justifier, s'excuser, plaider pour soi-même.

ՋատագովուԹիւնտ. défense, apologie, excuse, justification, plaidoirie.

Ջատուկ, տկաց s. devineresse, enchanteresse ; mégère.

Զարգեւք, եցի va. tailler, mettre en pièces, en morceaux, briser, rompre : défaire, exterminer; * մեծ մեծ —, trancher du grand seigneur, habler.

Ջաոգոց s. défaite; découpoir.

ախ տիւ, être atteint d'une maladie.

Ջեռն ում՝, ո այ vn. se chauffer, s'échauffer.

Ջեո ումն s. échauffement, chaleur, ardeur.

Ջեո.ոԼ(յանեւք, ուցի va. chauffer, échauffer; — գան կողին,

bassiner.

Ջեռուցիչ adj. calorifique; échauffant; sm. chauffeur; bouilloire, eoquemar ; — ան՛ կոգնոյ, bassinoire.

Ջեռուցումն s. chauffage.

Ջեր, ոց sm. temps serein, beau temps; chaleur-, calorique ; a. chaud ; serein, beau, clair.

Ջեր ան իմ՛, շերայ Vn. se

chauffer, s'échauffer; avoir la

fièvre, être ou devenir malade.

Ջեուսչափ, ՛ի s. calorimètre.

— ընդերք, entrailles qui palpitent encore; — արիւն, sang fumant.

Ջերին adj. chaud; serein, calme, doux.

Ջերմ՛, nj a. chaud; chaleureux, ardent, passionné, affectionné; serein, calme; s. chaud, chaleur; — Է, il fait chaud; *V. Ջերմն.

Ջերմ՛աբեր s. calorifère.

Ջերմագոլտ. chaleur, calorique.

Ջերմագոյն a. très-chaud; chaleureux, ardent, fervent, adv. chaleureusement, ardemment, avec ardeur.

Ջերմ՚ագրունք s. Thermopyles.

Ջերւքախաո ն a. chaud.

Ջերմ՚ական a. chaud.

Ջերմ՛ակիր a. brûlant, ardent ; — առնել, brûler.

Ջերմանա a. chaud.

Ջեր մա ձայն a. d'une voix tendre, affectueuse.

Ջեր մ՛ան դամ՛ a. qui a les membres chauds, ardent, vif.

Ջերմ՛անոց, ից S. poêle.

Ջերմաչափ, ի sm. thermomètre ; քյարիւրամասն — , thermomètre centigrade; — ն

le — est monté, est descendu

d'un degré ; — ն ղրոյէն մի աստիճան վար՝ վեր Է, le — marque un degré au-dessous, audessus de zéro. .

Ջերմ՛աչափական S. thermo-

métrique.

Ջերմաջերմ՛ a. très-chaud, ardent, brûlant, fumant; chaleureux, plein de chaleur ; passionné, tendre, affectueux ; adv. chaudement, tout chaud ; chaleureusement, ardemment, tendrement.

Ջերմ՚աչուրք s. eaux thermales, thermes, bains chauds.

Ջերմ՚ացոյց, ուցի sm. ther-

moscope.

a. chaud, ardent; fervent, dévot.

Ջերմեո անդււՍիւն S. cha-

leur, ardeur; dévotion.

Ջերմընկալ a. qui a la fièvre, fiévreux.

Ջերմիկ s. mets chaud.

Ջերմին a. chaud.

Ջերմն, մ՛ան s. fièvre; chaleur; — կալաւ ղիս OU *զիս

— բռնեց, la fièvre m'a pris ,

եԹոդ գնա — OU* — Թոդուց, la

fièvre le quitta; * — ը կտրել, couper la fièvre.

Ջեր մնա կան a. fébrile.

Ջերմնահալած a. fébrifuge.

Ջերմնեակ a. tendre, affectueux.

ՋերւՐուԹիւն s. chaleur; calorique ; ardeur de la fièvre , fièvre; échauffement ; température; Թագուն Աւսո ագայ- 13եալ տեսակարար — , chaleur

latente , rayonnante , spécifique.

Ջերմուկ», մկաց V., Ջերմա- £ուրք ; երԹալ իջերմուկս, aller

aux eaux.

Ջերոտ a. chaud.

Ջերոց, աց s. serre.

Ջիլ, ջլււ-'fj. Ջխլ, ջւլաց ՏՈ1.

nert; fibre; fig. nerf, force, vigueur; fouet.

Ջին, չնաց s. bâton, verge, baguette.

Ջինջ a. propre, pur, net, clair, poli.

Ջ լա ձիգ a. convulsif, coimilsionnaire; — լինել, avoir les nerfs tendus, avoir des convulsions.

Ջլաձգտումն S. Convulsion.

Ջլապի՚Սգ a. nerveux; — առնել, fortifier les nerfs, donner du nerf.

Ջլատ եմ՛, եցի va. énerver, donner sur les nerfs.

Ջլացուցանես՞, ուցի \a. donner du nerf, fortifier.

Ջւլախոտ a. bot. plantain.

ՋղացաւուԹիւն s. névralgie.

Ջգեայ a. de nerf.

Ջղուտ a. nerveux.

Ջնար, աց s. cithare.

Ջնարակ, ի s. sandaraque ; vernis.

Ջնարակես0, եցի va* vernir.

s. qui joue de la cithare.

Ջնեւք, եցի va. bâtonner, donner des coups de bâton, frapper de verges.

Ջնջան, աց S. torchon, fl'Ot-

loir; celui qui nettoie.

Ջնջես՞, եցի va. nettoyer, essuyer; effacer, rayer, raturer; abolir, annuler, casser, abroger, supprimer; détruire, extirper, exterminer ; — գդ.աշինս; résilier.

Ջնջիչ s. celui qui efface; exterminateur.

Ջնջոց s. torchon ; fig. purification; gllérison; — առնել, purifier, consacrer, sacrifier.

Ջնջումն s. action d'effacer, effayure, rature: abolissement, abrogation, cassation, suppression ; extermination , extirpation, extinction: — գաշանց, résiliation.

Ջոլիր, լրաց S. troupe, trOU-

peau, bande, groupe.

Ջոլորես", եցի va. réunir en troupe, attrouper, rassembler, réunir; —իմ՝ vn. s'attrouper, se rassembler, se réunir.

Ջոկատ, ի s. troupe, compagnie.

Ջոշիր s. opopanax.

Ջով s. rejeton, branche.

ՋովանաւՐ, ացայ vn. être branchu, croître, pousser.

Six -

Ջորեակ. եկաց s. chenille.

muletier.

2որի, րւոյ. րեաց s. mulet ; քասւակ — . mole.

ՋուԹակ. աց 5. F101OD : —

h արկանել CH զարն եւ. jouer

du violon.

Ջու»ակաք)ար S. fiolpDÎSte.

Ջուխտ V. Զ nj գ a . S . : — մի .

une paire.

Ջուխտակ ՝\ . Ջոյգ S, Ջ՚ււր . £PnJ • ՈԼԼ '~'u ճ՚՜՚՚֊Րւ1- £րոց OU ^ուրց ՏՈ1. eail ; JUS :

a. liquide, aqueux: — ոանե;.

puiser de l'eau : * — քաշել, tirer de l'eau: — ըմ՛պել ou

* խմել, boire d€ I eau : — տալ.

donner de l'eau, arroser; abreuver ; — fi. ե ւլո ւ լ D ա վւ b լ . lâcher ou faire de l'eau. pisser] երԹալ զչրոյ OU օրի գնալ.

aller à l'eau ;" չրերու երԹալ.

aller aux eaux: օրոնեալ — ,

eau bénite:— արկանելւ՝;եո աց

ուրուք, verser de l'eau sur le.՝ mains de qn.; *— կաթիլ, être

tout en eau; fi g. être e on tond u ւ,

tOUt COnfuS: ՜բերնին օրեր ը

փսղցունել, faire venir l'eau à

la bouche; * երկու օրի ւէէօ

լոքլալ, nager entre deux eaux.

ménager deux partis: ~ չուրը

գեղեցիկ ագասանգ. diamant

d'une belle eau : *օրի վեր այ ելլել, revenir sur l'eau: * — իյնալ, tomber dans l'eau.

manquer; "նաւը օուր իօեցնել, mettre à l'eau ; * գինւոյն մէչ — դնել, mettre de l'eau

dans ՏՕՈ vin; *— տաքցնել՛

եռ-ացնեւ , faire chauffer, bouillir de l'eau: գաւաԹ մի՛ ււոյլ մի — . un verre, un seau d'eau :

fi ան ք այ ին S & ւՐբ այ ին ան ոյ ? ՝ գաղօ եո անեալտառ պաո — ,

de l'eau thermale, sulfureuse, allante, chaude, froide ou fraîche.

Ջուրուո Թէ^. էից s. hydromaucie.

dromancien.

Ջրաբամ-ին adj . qui divise l'eau.

Ջրաբաժք s. submersion.

Ջրաբան ու Թիւն ՏՈ1. l'jvdl 0-

logïe.

Ջրաբաշխական a. hydraulique; — մ՛ամ՛ուլ, presse hy-

ՋրաբաշխուԹիւն S. d i S t ri -

: -aux : hydraulique.

Ջրաբեր liv , Ջրբեր .

Զրաբոյմ՜, բումի s. hydrothérapistè.

Ջրա բուժական a. hydrûthé-

ranique.

ՋոաբուժուԹիւն S. hydi՝0-

thérapie.

Ջրաբուղխ a. qui jaillit Je l'eau, abondant en eau; — ք s.

Ջրագինի, նւոյ sm. abondance (vin mêlé d'eau).

Ջրագիր s. hydrographe.

S'iO

Ջրագրական a. hydrographique.

ՋրագրուԹէււս s. hydrographie.

Ջրադարձօ, ձից S. canal,

conduit d'eau, aqueduc.

ՋրազօրուԹիւն s. hydrodynamique.

ՋրաԹաԹախ adj. trempé d'eau, mouillé ; — լինհլ , être mouillé, percé jusqu'aux os.

Ջրաժաւքացոյց S. clepsydre.

Ջրալից adj. plein d'eau, aqueux.

Ջրախառն a. mêlé d'eau.

Ջրախառնեմ՝, եցի Ta. Hitler

avec de l'eau; — գգինի, baptiser le vin, y mettre de l'eau.

Ջրախոտ, ոյ s.bot.capucine.

s.chim. hydrogène.

Ջրա&նունգ a. né de l'eau, aquatique.

Ջրակշո-ական a. hydrostatique.

s. balance hydrostatique.

Ջրակշո ուԹիւն s. hydrostatique.

Ջրակոյա, կուտաց S. amas

ou flaque d'eau.

Ջրակուտակ a. goniïé d'eau, grossi par l'eau.

Ջրաքյեղօ, Ջրաքյեղձոյց adj.

noyé; — առնել, noyer, faire périr dans l'eau; — լինեի se noyer, périr dans l'eau.

Ջրահոս a. qui verse de l'eau, qui répand ses eaux.

Ջրաղաց, աց S. moulin il

eau.

ՋոաՋ-Յիք s. infusoires.

Ջրաւքաձ a. couvert d'eau.

Ջրաւքարգբ, գաց S. piTill'iû

humide, marécageuse.

Ջ ր ա if բ ա ր , ա g S . CÎ t er 11 e ,

réservoir d'eau.

Ջրայարկ a. couvert d'eau.

Ջրայեղց a. plein d'eau.

Ջրային a. aqueux, aquatique.

Ջրայոյղ^. qui cherche dans l'eau.

Ջրանաս", ացայ vn. Se liquéfier.

aquarelle.

Ջրանոց, աց s. bassin, réservoir d'eau; étang, marais.

canal, manche.

Ջրաչաւի, ի s. hydromètre.

ՋրաչավաւԹիւն S. hydrO-

mélrie.

Ջրապատ a. environné ou couvert d'eau.

Ջրաո-ատ adj. abondant en eau.

Ջրասէր a. qui aime l'eau, aquatique.

Ջրասոյզ adj. plongé dans l'eau ; qui se plonge dans l'eau ; — առնել, plonger dans l'eau, submerger; — լինել, se plonger dans l'eau, être submergé.

Ջրասուզակ a. S. qui S6

plonge dans l'eau, plongeur.

Ջրասուն a. qui se nourrit d'eau, dans l'eau, qui croît

dans l'eau ou sur les bords de l'eau, aquatique.

Ջրավախ a. hydrophobe.

ՋրավախուԹիւն s. hydrophobie.

Ջրա տեսավ a. semblable à de l'eau.

Ջրարբ a. buveur d'eau; s.

Ջրարբի, բւոյ , բեաց a. arrosé d'eau, humide; qui aime l'eau, qui croît dans l'eau, aquatique; perméable, spongieux.

Ջրարբք, բից s. abreuvoir, piscine.

Ջրացան a. qui répaud de l'eau ; s. pompe.

ՋրացանուԹիւն S. action de

répandre de l'eau.

Ջրացիր a. qui répand de l'eau.

Ջրաւոր a. aqueux ; V-Ջրկիր.

Ջրբուղխ, բղխաց ՏՈ1. fontaine ; jet d'eau, bassin.

a. hydropique.

Ջրգողիս0, ղեցայ vn. être hydropique.

ՋրգողուԹիւե s. bydropisie.

Ջրգեղես", եցի va. tremper du fer.

Ջրեղէս a. d'eau, aqueux.

Ջրեւք, եցի va. détruire, effacer; arroser, abreuver.

Ջրեփոց s. bain-marie.

Ջրէջք, իչից sm. conduit d'eau, rigole.

Ջրըւքպու s. buveur d'eau.

ՋրըմսւուԹիւն s. action de boire de l'eau ; usage de l'eau pour boisson.

Ջր13ավ»եւ°, եցի vn. lâcher de l'eau; fig. être en âge de puberté, entrer en âge viril, dans l'âge de puberté , dan?

l'adolescence, être pubère ou nubile.

Ջրի a. aqueux, liquide.

Ջրիկ s. un peu d'eau.

Ջ ոխն գիր a. qui demande de l'eau.

Ջրկայք, յից s. étang, mare.

Ջրկիր s. porteur d'eau.

Ջր վոտ իմն s. cardamine.

Ջրք)ան, աց a. s. celui qui puise de l'eau; pompe (machine/; օգիչ՝ ճնշիչ— , pompe aspirante, foulante ou à compression.

Ջրհեղեղ, աց S. déluge; —

ջուրց, déluge.

Ջրք)եղեղեան a. diluvien Ջրք)ոս, ի s. verseau.

ՋրՐյոր, ոց S. puitS. ,

Ջրմխես", եցի va. plonger dans Feau, submerger; ֊իմ՛ vn. se plonger dans l'eau, être submergé; — նաւու, sombrer, couler bas.

Ջրմոյր adj. qui mendie ou demande de l'eau.

Ջրմ՛ուղ, մղաց, ից S. COlîduit

d'eau, aqueduc.

Ջրշիղջ, աց, ից S. bassin, citerne.

Ջրողալ a. inondé.

Ջրոտ a. aqueux.; juteux.

Ջրորգան, աց S. gouttière.

Ջոուոո, ա cj s. qui puise de .'eau; porteur d'eau.

Ջ[»£լսււկ a. aqueux, juteux.

ՋլւվէԺ s. cascade.

Ջրտուն sm. cabinet d'aisances.

Ջրփչեմ՛, եցի va. arroser, humecter avec la Louche»

f> (ra) sm. vingt- huitième lettre de l'alphabet et vingtdeuxième des consonnes; mille, millième.

Ռաբբի, Ռաբունի, Նւոյ Sm.

rabbin.

Ռ-ագւք, ի 9 s. rang, ordre de bataille.

fhuqiTujJftbp, ի g S. niuni-

tions de guerre.

Ռազմ՚աւքուտ a. habitué à la bataille.

Ռակայ, ի g S. SOt, toU.

Ռաքիսն, ի s. bot. basilic.

Ռա^վիբայ s. cantonnier.

fhuifj ից S. V. f>iu յիկ S.

Ռամիկ, Jlgiug a, vulgaire, plébéien, populaire, commun;

s. le vulgaire, le bas peuple, la plèbe ; տգէտ — ե, le vulgaire ignorant.

Ռամիկս սլաս a. vulgaire .

bas, vil, servïle.

Ռամկական a. vulgaire, populaire.

Ռամկապետ, աց 8. démocrate.

Ռամկասլետաբար adv. démocratiquement.

Ռամկապետական a. démocratique.

ՌամկասլետուԹիւն s, démocratie.

Ռամկավար, աց S. démagogue.

Ռամկավարական n. déma

gogique.

rvot

ՌամկավաբուԹիւն s. démagogie.

Ո-ամվուԹիւն s. vulgarité.

Ռամկօրէն adv. vulgairement, d'une manière vulgaire.

n-iujg s. pompe, luxe.

Ռետական a. résineux.

Ռետին, տնի, իւ s. résine, cédrie; — կենաց, baume de vie.

Ռետին ական a. résineux;.

Ոփշտ, ււշտայյ a. parcimonieux, trop économe, chiche.

Ռմբակոծ, աց s. bombardier.

Ռմբակոծեմ՝, եցի va. bombarder.

Ռւքբակոծու!ձիւն s. bombardement.

Ռմբաձիգ s. grenadier; — լինել, bombarder.

ՌմբաձգուԹիւն s. bombardement.

Ռմբաքար, աց s. pierre à baliste; catapulte, balistc.

Ռմ՛բիկ, մբկաց S. obus.

Ռնգախօս, ից s. nasillard, nasilleur.

Ռնգախօս եմ՛, եցի vu. nasiller, nasillonner.

Ռնգական a. nasal, nasillard.

Ռնգաձայն a. nasillard.

Ռնգավաո լինիս* vil. flairer, sentir.

Ռնգեղշիւս s. rhinocéros.

Ռնգունք, գանց s. narines.

Ռշտ ան ա մ՝, ա ց այ \Ո . être OU

devenir parcimonieux, chiche.

ՌշտուԹիւն s. parcimonie, épargne sordide, lésine.

Ռոսիկ, Յկաց s. appointements, salaire, solde, gages, paye, traitement, pension.

Ռո^կակեր, աց a. pensionnaire, salarié.

Ռո Vu ու Թի lu s. naïveté, ingénuité, candeur.

Ռում՛բ, ո մբաց sin. bombe,

grenade; ո ոււ1բս արձակել,

lancer des bombes.

Ռունգք, ո-նգաց S. narines.

Ռուսաբնակ, աց a. գա habite la Russie.

Ռուփ s. rob.

Ռօշնա s. pyrite; bot. ma»

trieaire.

U (se) sm. vingt-neuvième

lettre de l'alphabet et vingttroisième des consonnes : deux mille, deux-millième.

U eu , u n ր ա , u if ա , u n փյս ւ pron .

ce, cet, cette, ceci, celui-ci.

celle-ci; սա է, c'est lui; un/u սա, celui-ci, celai même; սա աւասիկ, cependant, pourtant.

Սաբա a. vieux, vieillard.

ՍաբաւովյՅ-, այ s. sabaoth.

Սաբէ՚յսկան a. sabéen.

Թիւն s. sabéisme.

Սագ, tiig S. oie ; արու — ,-

jars; ձագ — , oison; — շչկ, l'oie siffle, criaille.

U lu գա յ է [ ^ • U ա տ ան այ .

Սագււկևցի , ցւոց S. SadU-

céen.

ՍագոաՆք, նաց S. instigation, suggestion, susci^ation, excitation , conseil , sollicitation, persuasion.

ՍագրեւՐ, եցի va. iiistiguer.

mettre dans L'esprit, suggérer, insinuer, inspirer, conseiller, persuader, susciter, exciter, pousser.

ՍաԹ, աց s. ambre, succin, carabe'. '«%

Սալ, ից s. enclume.

լքունք s. ornith. franeolin.

Ս ա լայ ա տ ա կ , ա g a . pavé ,

dallé ; s. pavé.

Սալանամ, «igtuj vn. se durcir, s'endurcir.

Սալասմբակ S. COUrSÎer.

Սա լարի il, րեցայ YI1. ՏՑ

cacher.

Սալարկ a. s. pavé.

Սալարկեմ՛, եցի va. paver.

Սալարկիչ S. paVCUl՝.

Սալանար, ի S. dalle.

Սալաքարեմ՛, եցի va. daller.

Սալոր, ի, ոյ s. prime .

րւոյ s. prunier.

Սակ,աց s. compte, nombre, mesure յ condition, position, état, manière; ordre; droit, taux, impôt, imposition ; contrat , convention ; budget ; — արկանել ընդ. ումեք, marchander, faire ou arrêter un marché, contracter, convenir avec qn.; իսակի, dans l'état, dans

la condition; եւ որ այլ եւս

սոցին սակի իրք, et d'autres choses semblables ; եւ որ իսոցին սակի, et d'autres semblables; սոցի՛ն սակի ամ՚օԹալիք,

les mêmes abominations ; եւ որ սոցին սակի են, et ainsi du

reste.

Սակամոնի, նեաց S. SCam-

monée.

Սակայն conj. mais, cependant, pourtant, toutetois, d'ailleurs, du reste, au reste.

panier, cabas, corbeille.

Սակարան, աց S. la Bourse.

ՍակարկուԹիւն s. marché.

Սակաս, ու, ուց a. peu considérable, peu nombreux, modique, exigu; adv. peu; առ.

peu à peu, petit à petit ; — ինչ,

սակաւս OU աո. — մի, peu, ԱՈ

peu, pas beaucoup, naguère; յետ — միոյ, peu après; ի—

dans peu, sous peu, un peu après; — մի իււլ, un peu

d'huile ; սակաւուք շատանալ,

se contenter de peu , vivre de peu; — երբեք, rarement; n^ — ք ինոցանէ, plusieurs d'entre eux.

Սա կա լա բան a. qui parle peu, concis dans son langage, sobre d'expressions.

Սակաւաբանո-Թիւն S. brièveté de langage, concision.

Սակաւագէտ a. qui a peu de savoir.

Սակաւագին a. de peu de prix, bon marché.

Սակաւաօս՚սակ a. qui a peu d'enfants.

Սակաւազօր a. qui a peu de force.

ՍակաւաԹերԹ a. qui a peu de feuilles.

ՍակաւաԹիւ a. peu nombreux, en petit nombre.

Սակաւաժամանակեայ, Սակա լամա մ՛ան ակեան a. de peu

de temps, de courte durée.

բան ; — լինել, parler peu, ménager ses paroles.

Սակաւակեաց, կեցաց a. qui

vit peu; ■— լինհյ , vivre peu, avoir la vie courte.

Սակաւակեր, աց adj. qui

mange peu, frugal, sobre.

de manger peu, frugalité.

U ա կալանա լա տ a. de peu

de foi.

Սակասաձեո-ն a. qui est en petit nombre, peu considérable, accompagné ou composé de peu de personnes ; adv.

avec peu de monde ; — գունգ, une poignée de gens.

Սակաւամասնեսւյ adj. qui

n'est qu'une fraction d?un petit nombre, qui est en petit ndmbre, en petite quantité, court, succinct.

Սակաւաւքարգ adj. qui a peu d'hommes, peu de population.

ՍակաւամաոգուԹիւն sm.

manque d'hommes, défaut de population.

Սակաւա մհղ, աց adj. qui a

très-peu de péchés.

Սակաւա միտ, ifiniug a. qui

a peu d'esprit.

Սա կալանամ՛, ացայ vn. diminuer, s'amoindrir, se réduire.

Սակաւանիստ a. étroit.

Սակաւաււլետական a. oligarchique.

ՍակաւաւսեւոուԹիւն S. oligarchie.

Սակաւապէտ a. qui a peu de besoins, qui vit de peu, frugal, sobre.

ՍակալասյխոուԹիւն S. exi-

guïté de besoins, frugalité, sobriété.

Սա կալապտուղ a. qui a peu

de fruits.

ՍակաւսւշաՆ a. qui se fait avec peu de travail.

Սակաւաչուր a. qui a peu d'eau.

Սակաւավախ^ան a. qui finit de bonne heure ; court.

Սակաւատեւվւլ s, petite apparence.

Սակաւատերեւ a. qui a peu de feuilles, de feuillage.

Սակաւսւտուլ a. Composé de

peu de lignes; — բանիւք, en peu de mots.

U ui կա lui ց n ւցան եմ՝, ուցի va.

diminuer", amoindrir, réduire à un petit nombre.

Սակաւս!ւոբ,աց a. peu nombreux, peu considérable.

ՍակւսւաւորուԹիւԱ S. petit

nombre.

Սակաւերեւեաց a. qui paraît peu, rare.

մի adv. un peu, un petit peu, quelque peu, tant soit peu, si peu que rien ; un moment, un instant.

միւս եւս եւ, peu s'en fallut que, il s'en fallut de bien peu que.

ՍակաւուԹիւն s. petit nombre, petite quantité, exiguïté, petitesse, modicité; rareté.

uu,z

UUZ

Սակաւօրեայ a. qui n'a que

quelques jours ; qui ne dure que quelques jours, éphémère.

hache.

Սակո., կո.ուք տա. ornith.

autour.

Սակս, ի Սակս prép. pour, à jause de , eu égard à , en considération de: յայն սակս, c'est pourquoi, à cause de quoi • jiuju սակս, à cause décela, c'est pourquoi, à ces fins; իձհր սակս, à cause de vous, pour vous; սակս է՞ր, pourquoi, pour c.el motif! սակս որոյ, c'est pourquoi, à cause de quoi; յո՚յո սակս, à cause de qui?

pourquoi?

Սակր, կեր, կերբ OU կրով

s. hache, cognée.

Սակրաւոր, iut« a. s. armé d'une hache, sapeur.

Սազական a. labi'.e.

a. qui coule comme une cataracte, impétueux.

Սա()սւնակարկա£, Սահանաձայն a. qui fait du bruit comme une cataracte.

Սա՚քյսւնք, նաց ՏՈ1. chute

d'eau ; écluse, vanne.

Սա Pjbif \. Uuif)bnm niuùbif, U ա î) b if •

Սառեցումն sm. l'action de glisser, glissade ; fig. agitation

d'esprit, vie agitée.

Սադեցուցանեւք , ուցի Va.

taire glisser; fig. agiter.

UiuÇjiif, քյեցայ Vn. glisser ;

s'écouler, couler ; s'agiter, être agité, emporté, errer, se laisser aller à; — իվերայ սառփ,

patiner; — - ի մտա g, échapper de la mémoire ; սաքյեցաւ, il a glissé, le pied lui a manqué;

սաքյեալ անցանել, écouler.

Սաքյման, աց sm. limites, bornes, confins, frontière; borne, limite, terme; extrémité, sphère; définition; statut, institution; décision, détermination; — գնել, mettre des bornes, borner, limiter ; անշանելըստ —, franchir, dépasser les bornes, les limites ; — ?)'ju տանել, fixer les limites, délimiter ; յարգար — u աւքփո-

փելզիս՜ն, réduire qch. à ses

justes bornes; — ք քյաւատոյ,

articles de foi; յո՜ր —, jusqu'où ! յագետայի — ք]ասու-

ցանել, réduire à un état déplorable; — ը, banlieues.

Սաք)ւքանաբար adv. définitivement.

frontière, ligne de démarcation.

Սաք)ւքասագիր adj. constituant; — Ժուլով, assemblée constituante.

U ա քյւքանա գրական a. constitutionnel ; — միասլետուԹիւն,

monarchie constitutionnelle.

Սահմանագրեմ՝, եցի va.

fixer les limrtes ; constituer, établir, déterminer, décider.

ՍաքյԱանագրուԹիւն s. constitution ; statut ; décision ; délimitation, bornage.

Սահմանակալ, աց S.préfcl,

gouverneur; a. qui se trouve dans la frontière.

Սա?).քսնական a. limitrophe; gram. indicatif.

Սա վանակի g a. limitrophe, voisin.

U tu f) ս՞ան ա կո ւլմն Y . Ս ա ք} tfiuնակից.

Սա^մանապաք), աց a. S. qui

garde la frontière.

UsuÇifu/uiumn adj. horné,

limité.

Սաք}ւքանես°,եցի va. limiter, borner; définir, fixer, déterminer, établir, régler, préciser, décider, prendre une décision, une détermination , statuer, délibérer, stipuler, prescrire; destiner, allouer, affecter ; consister, mesurer; յաււաշ ou յսււՆա£ւսգոյն — , prédestiner,

ՍսւֆմանիչՏ. définitif.

Սա^մանորգ, աց adj. limitrophe.

Սաքյմի s. troisième mois de l'ancien calendrier arménien.

Սահուն a. glissant; fugitif, errant.

U ա ւլա if աև դր , աց s. salamandre.

U աղապատեմ՛, ի s. marche lente, doux mouvement.

exercer, convertir.

Սաղապիս*, bgtuj VJ3. s'exer-

cer à.

Սադապուս՚ն s. exercice.

Սաղւսք, աց sm. général en chef.

ՍաղարԹ, ից S. feuille.

ԱաղաըԹագեդ a. qui a de belles feuilles; — ոբԹ, vigne ornée de pampres.

ՍաղաբԹազուարԱ a.feuillu,

verdoyant.

ՍաղարԹաԹափ a. dont les

feuilles sont tombées.

ՍադաքւԹափ adj. plein de feuilles, ieuillu.

Սաղարթախիտ a.d'uiî épais

feuillage, feuillu, épais.

U ա ղարԹա ծաղիկ adj. garni de feuilles et de fleurs.

Սաղար^անամ", ացայ \Ո. se

couvrir de feuilles, pousser, verdoyer.

Սաղարթապատ a. COUVert

de feuilles.

ՍաղարԹաւոր a. qui a des feuilles, feuillu.

ՍաւլարուԹիւն s. généralat.

Սաղաւարտ, ից S. Casque ;

mitre (des prêtres arméniens).

Սադաւարտաւոր, աց a.COU-

verr d'un casque.

Սադաւաբւոիս", տեցայ vn.

se couvrir d'un casque, porter un casque, la mitre.

Սաղմաբոյն մզանք ՏԼՈ. délivre, arrière-faix, matrice.

Սաղմն, մին s. fœtus , embryon.

Սադմնանաս", Սադմնաո-btf V. Յդանաւք.

Սաղմոս, աց ՏՄ) . psaume :

psautier; — ասել, réciter des

psaume?: յսալե| ղսապմոսն

ծայր իծայր, réciter tout le psautier.

jiug, աց a. qui chante, récite psaumes ; s. psalmis^e. • -,

U աւլւքո u ա լւ ան , աց S. p>al-

térion : harpe , tympanon ; psautier.

ՍադւՐոսեւք, եցի vn. chanter des psaumes, psalmodier.

տա. qui chante des psaumes.

psalmiste.

ՍադւքոսերգուԹիւե s. chant des psaumes, psalmodie.

U ա nifn u n lin գ > . U u; nu n սերգ.

U ա rjdn j n ղո գ n ւ 1} Է. ւՆ , Սա ղ-

tfn u n nn ւ ï՝\\ ւ ù , Սա ipifn u n t- i) h ւն \. Սա ղմ՚ո u ե ր գ : tl 13՜ ի A .

Սամեաայը, in այց. Սամետէո. m էի g. Սամետի n, տեաց

s. courroie qui attache le joug.

lanièi .

Սամխ}, յ|յի, Jllnj s. aneth ; fenouil; — վայրենի, bacile.

Սամիք, մեաց S. J0Ug, timon .

UtuiTnjp, ւՐուոաց s. zibeline.

zibeline, peau de zibeline.

U ա if'uiu n ի if . bgcuj Vil. SO

carrer, marcher avec prétention, se donner des airs , se pavaner.

U այ ա u| է u ad y. de ce! te m a-

nlere. comme eeî

U այ fi-ա nbif , եցի vn . ch Opper,

trébucher, broncher, faire un taux pas, glisser: fig. chanceler, faillir, s'égarer.

ցտնեմ՝, ուցի va. faire glisser, donner le erce-en-jambe ; fig.

égarer, induire en erreur.

Սայթաքումն s. trébuche-

ment, bronchade. glissade, faux pas ; fig. égarement, er-

Սայլ, ի g s. istr.

treturus.

Սայլագործ, աց S. charron.

Սայլակ, աց s. charrette, brouette.

U այ լա կա n.ç , n ա g S, f OUrgon . Սայլակերսլ աս անոք S.astr.

la grande 0

Սայլատուն ad j . qui habite dans un chariot, nomade.

Սայլացից s. limon (branche ire).

Սայլորդ, աց s. charretier, vniturier.

Սայր, ի g s. fil, tranchant;

սատակել ի — սուսերր, passer

au fil de l'épée.

Սայրագիր s. tranchant.

Սայրասուր adj. très-aigu, tranchant, très-perçant, bien pointu; — սուսեր, glaive tranchant.

Սան, ից s. chaudron, casserole.

risson ; élève; filleul, filleule.

utm

Սանահայր, Çop s. compère.

Սանամայր, մօր s.commère.

reproche.

Սանդ, ից sm. mortier (à piler).

Սանդալ, ոյ, ի s. sandale.

Սանգալսււոբ a. qui porte des sandales.

Uiuun^ui^s.petite sandale.

Սանդաք)արեմ՝,եցի va. piler, écraser dans un mortier.

Սանդարամետ, աց S. Tar-

tare, enier; —բերկրի, les profondes cavernes de la terre.

մետային a. infernal, souterrain ; — դիք, les divinités infernales; — տօնք, les dionysiaques, les dionysies.

chef du Tartare, Pluton.

pilon.

UuAj^LuiûbLa.quia la forme d'un escalier, d'une échelle.

Սանդղամատն, տան g Sm.

marche d'un escalier, échelon, degré.

Սանդուխք OU Սանդուղք,

դդոց s. escalier ; échelle ; իվեր ելանել սանդդովք , escalader ; երկբացիկ —, échelle double.

Սանձ, ուց,օք s. frein, bride, mors; fig. frein, terme; — գնել, mettre un frein.

Սանձակոտոր adj.qui brise son frein, indomptable; — լինել, briser son frein.

Սանձահարեմ, եցի va. brider, soumettre au frein, réprimer.

ՍանձսւքյսւրուԹիւն S. action

de brider, de soumettre au frein, de réprimer.

Սանձարկու a. qui imposô un frein.

Սանձարձակ a. effréné; —

գերեսանակն Թոդուլ, lâcher

les rênes.

Սանձեմ՛, եցի va. brider, soumettre au frein, réprimer, maîtriser.

Սանտր, տբի, ւորոյ S; peigne; — անօսր, démêloir.

վաճառ, աց s. peignier.

ՍանտրեւՐ, եցի va. peigner.

Սանտրուկդ s. peignures.

s. panier.

Սապատաւոր S. Colporteur,

revendeur.

Սապատողն, ողին a. boSSU,

gobin.

ՍաւղԷս adv. ainsi, comme cela, de cette manière.

Սապոն, ի s. savon.

Սառիմ, ռեցայ vn. geler,

se geler, glacer, se glacer,

congeler; գետն սառեցաւ, la

rivière a pris.

Սառն, ռին s. glace ; verglas; ^ատոր սառանց, glaçon.

Սառնաբեր a. qui apporte, qui cause la gelée.

Սառն m կերպ a. semblable à la glace, au cristal, cristallin; s. cristalloïde.

ՍաււնաՐյալ a. qui fond les

glaces.

Սառնամած a. couvert de feluce.

Սառնամանիք , նեաց SI11.

glace; gelée, froid glacial.

Սառնային a. glacial; cristallin.

Սառնաշէն a. Construit 6Ո

glace.

Սառնասառոյց a. tout gelé,

glacé, glacial, glaçant.

Սառնասոյգ^. enfoncé dans

la glace.

U ա ռն ա in b u , U ա ռն ա տ b ս ա կ Y. Սառնակերպ.

Սառնարան, աց S. glacière.

Սառնեգէն a. de glace.

Սառնորակ a. cristallin.

Սառնոց, աց S. glacière.

Սառոյց, ռուցի ՏՈ1. gelée,

froid glacial ; glace, verglas.

Սառումն SOI. congélation; կՀ\ո սառմ՛ան, point de — .

Սառուց անեմ՛, ուցի va. glatir, congeler, geler.

Սառուցեալ adj. glacé ; —

^pl[, mer Glaciale; — գօտի, ïone glaciale.

Սասանեմ՛, bqh . Սասանե,-

ցւ՚ւցանեւՐ, ուցի va. ébranler, î)ianler, remuer; effrayer.

Սասանիւք, նեցայ vn. S*é-

branler; frémir; սասանես^ կալ, demeurer interdit; — իք^իմ՚անէ, s'ébranler dans ses fondements.

s. ébranlement, branlement; frémissement ; tremblement de terre.

Սաս ա, ի g soi. réprimande avec colère, gronderie, apostrophe, menace; gravité; autorité; — աչաց, vivacité des

yeux; — իշխանակերպ՝ մեծավայելուչ, majesté; — իշխանական, autorité.

ՍաստեւՐ, եցի va. réprimander avec colère, reprendre fortement, gronder, parler d'un ton menaçant, dire avec menace , menacer, apostropher, commander d'une voix menaçante, imposer silence.

Սաստիկ, տկաց a. intense,

violent, véhément, impétueux, fort, vif, ardent; rigoureux, rigide, rude, sévère; excessif, extrême, grave, grand, énorme; — տգէտ, ignorant fieffé, consommé.

Սաստիկ, Սաստիկս adv.

avec véhémence ou impétuosité, impétueusement, de toute la force , fortement ; grandement, excessivement, extrêmement, grièvement, ardemment, vivement, violemment; durement, rigoureusement, sévèrement. Սաստիտ s. grondeur.

ոիկ adv.

Սաստկակոծ a. réprimandé, grondé sévèrement ; — առնել, gronder, réprimander sévèrement, accabler de reproches, reprocher vivement , gourmander, donner un savon, se répandre en invectives, éclater en reproches; — լինել, être réprimandé , grondé sévèrement, recevoir un savon.

U ա u տ կա f)n mi[ a. qui tourne rapidement.

Սաստկաձայ՛ն a. qui a ԱՈ6

Toix forte, sonore.

Սաստկայոյգ a. très-agité , tout ému , en pleine émotion ; — սէր, amour violent.

Սաստ կան ա if , ա ց այ \՜Ո .

prendre de l'intensité , de la force, se fortifier, s'augmenter,

Croître; V. Պատերազմ՝.

Սաստկաշառ.աչ adj. trèsbruyant; — 1)նչէին գանգա-

կանին, les cloches sonnaient à toute volée.

Սաստկապահանջ adj. qui

exige avec rigueur, sévère, rigide.

U աս տկացուց անես", ուցի va.

rendre intense, violent ou fort,

fortifier, augmenter, accroître.

ՍաստկուԹիւե s. intensité,

véhémence, impétuosité, violence; rigueur, rigidité, sévérité, rudesse.

Սատակ s. cadavre.

նել, mourir ou périr misérablement.

Սատակեմ՝, եցի va. tuer, assommer, massacrer, faire périr, égorger, ôter la vie, exterminer; détruire, défaire; — իս՞ vn. périr, mourir; être détruit, exterminé.

Սատակիդ s. celui qui tue, exterminateur ; destructeur.

Սատակումն s. extermination , mort , destruction ; Է— ւՐատնիլ, périr.

Սատան, ի, իւ s. adversaire, opposant, ennemi; Satan; —

յարուցանել ումեք, SUSCiter à

qn. pour ennemi, lui susciter des difficultés.

Սատանայ, ի, իւ S. Satan,

démon, diable; adversaire.

Սատանայածին a. né de

Satan.

Սատանայական adj, Sata՜

nique, diabolique.

Սատանայակիր adj. sata-

nique; démoniaque, possédé.

Սատանայակուր a. dévoré

ou possédé par Satan.

Սատանայամիտ a. mécha^; comme le diable, malicieux.

Սատանայապաշտ adj. (JUÎ

adore le diable.

Սատանայոտ adj. démoniaque, possédé.

ՕատանատւԹիւե sm. dia- i աց s. cap, promontoire; voiat, i sommet.

Սարդ, ից s. araignée; bot.

Սատար, աց sm. ouvrier, i laurier ; ornith. étourneau. artisan; ouvrier, laboureur, ! Սարգանկա. adj. tissé £ar moissonneur; ouvrier en laine; une araignée, aussi fin qu'une

Merie.

Սատաս;, ոյ S. nacre.

secours , aide ; manœuvre ; aide, auxiliaire; agrégé; auteur, Cause; — պատսուԹես/îi,

agrégé en histoire ; — լի՞նել

Սատարես՞, եցի va. aider, secourir, assister, contribuer, prendre part à, servir.

ՍատաոուԹիւե s. aide, secours, assistance; agrégation.

Սատեր, աց s. slatère (monnaie, poids).

s. satrape.

Սար, ից, ոց sin. hauteur,

toile d'araignée.

Սարդեդունգն s. sardonise,

sardoine.

Սար գի, գւոյ s. laurier, Սարգիոե, աց s. cornaline.

Սարդիոստայն, ից S. toile

d'araignée.

Սարեկիկ s. pinson.

Սարիկ, րեկաց s. merle.

Սարիր, րեաց S. C01՝de, lien»

chaîne ; — նաւու, agrès.

Սարկարան, աց S. cratère,

le coupe.

cime, sommet, piton; cap, s« diacre; աւագ —, archi-

promontoire, pointe, bec ; — ք, garniture, meuble, équipage; harnais.

Սարաբարօր adj. dont le sommet est très-haut.

Սարակ s. petite hauteur, plateau, colline.

Սարաք)արԹ a. dont le sommet est plat, uni; s. plateau.

Սաջւսնաւք, ացայ vn. ne pas

oser, ne pas avoir le courage ; ne pas daigner.

Սարաս, ի s. forme, iaçon, manière, manière d'être ; coutume, usage; յայնս՞ —ի, dans ou en cet état.

ՍարասիւՐ, եցայ \*Ո. être

tfïeeté de.

diacre.

Սարկաւագակս/ն adj. dia-

Lonal.

Սարկաւագա՚նոց S.Sacristie.

archidiacre.

Սարկաւագեւք, եցի \'Ո. être

diacre; servir, être attaché au service de.

ՍարկաւագուԹիւե s. diaconat; աւագ —, archidiaconat.

Սարկաւագուքյի sf. diaCO-

nesse.

Սարոյ, ից S. pin.

va. sécher, dessécher.

Սարսատիւք, in եցայ Vîl, gé«

cher, se dessécher.