MA
Սարսափ s. consternation, orreur, effroi, terreur paque.
Սարսափելի a. effroyable, horrible, terrible, énorme.
^a frapper de consternation, faire fi issonner de peur, d'horreur, effrayer.
Սարսավւիմ, bguij vn. être
frappé de consternation , frissonner de peur, être saisi.
Սաոսավփւե sm. tressaillement, frisson.
Սարսեմ, եցի vn.s'ébranler, tressaillir, frémir, frissonner, trembler; *va. remuer, secouer.
Սարսեցուցսւնեւք f ուցի Va.
ébranler, secouer, faire frissonner de peur, d'horreur.
Սարսուռ., un nj s. tressaillement, frisson, frissonnement, frémissement, tremblement.
Սարսո-ալի a. qui donne le frisson, qui fait frissonner, horrible, terrible.
Սաոսո-աս% tugiuj vn. tressaillir, frissonner, trembler, frémir; — իցրտոյ, frissonner, greloter ou trembler de froid.
Սարսո.ացուցանեմ, ուցի va.
faire frissonner ou tressaillir.
Սարսո-ուտ a. qui tressaille, (Ternissant, tremblant.
vn. se rebuter, être choqué, se retirer, s'éloigner, se détacher, abandonner; se révolter, s'ef faroucher, prendre de l'ombrage.
Սարտուցանեմ, ուցի Va.
rebuter, choquer, éloigner, mettre en défiance, détacher; effaroucher, porter ou donner de l'ombrage.
Սարտուցիչ a. rebutant.
Սարփին այ, ից sm. treille, berceau.
Սա ւան, աց s. drap de lit.
ՍաւառնաԹեւ, ից a. qui bat des ailes, qui plane.
Սաւաււնիմ, նեցայ \՜Ո. battre des ailes, planer en l'air, voler, voltiger.
Սաւաո-նոււ1ն s. battement des ailes, vol.
Սաւոք s. peuplier noir.
Սափասուտ a. tout à fait faux, mensonger.
Սափոր, ոց sm. urne, amphore, crache.
Սափրեմ՛, եցի va. raser; — զմօրուս, faire la barbe.
Սափբիչտ. barbier, coiffeur.
ՍաքԹաքեւք, եցի va. caoer, voiler.
Սաքրեմ, եցի. Սսւքրիմ, pb«
ցայ vn. se -cacher.
Սգւալգած adj. qui est en deuil; de deuil, lugubre; — լինել, être en deuil,
revêtu d'habits de deuil; ֊լինել, se revêtir d'habits c deuil, porter le deuil.
UbN
Սգալի a. de deuil, lugubre, triste.
Սգակից լի՚ԼիւՐ vn. prendre le deuil, déplorer ensemble.
Սգաս", ացի, ացայ \'Ո. être
en deuil, dans le deuil, porter le deuil; pleurer, déplorer.
Սգապատ adj. couvert de deuil.
Սգասէր a. qui aime le deuil
Սգաւոր a. qui est en deuil; de deuil.
Սգումն s. deuil.
Սեաւքք, սես՞ոց S. Seuil.
Սեաւ, սեւոյ adj. noir; fig.
noir, triste; s. encre.
Սեաւական a. noir.
ՍեԹեւեԹ s. accoutrement, affublement, chamarrure, fard, afféterie , ornement . recherche, parure.
ՍեԹեւեԹեալ a. orné, paré, recherché , emphatique , maniéré, affecté՝.
ՍեԹեւեԹեւՐ, եցի va. accoutrer, affubler, chamarrer, attifer, pomponner, enjoliver, charger d'ornements affectés, orner, parer, farder, affecter.
Սեխ, ի s. melon; շերտ —ի, une tranche de —,
Սեխաստան, ի. Սեխաստանիդ, նեաց sm. couche de melons, melonnière.
Սեխենի , նւոյ , նեաց sm.
plant de melons; V. Սեխաստան .
Սեկ, ի s. maroquin.
ՍեկակագւՐ a. relié en maroquin.
Սեղան, ոց s. table; table, repas; autel; comptoir; աւագ — , maître-autel, — յաոգարել գնել, dresser, mettre la table; ~— ը բաց լինել, tenir table
Ouverte; բազմել ի— ou * —
նստիլ, se mettre à table;
ելանել իսեւլանոյ OU սեդանէ
ելլել, sortir, se lever de table, quitter la table; իսեդանի ou
* — լինել, être à table; ծառայել— ոյ, servir à table ; "֊ի պատիւն ընել, faire les honneurs d'une table ; V. Պատիւ.
Սեդանաբոյծ a. flaireur de table, piqueur de tables, parasite, éeornifleur.
Սեդանակագ՚ք a. s. qui prépare la table, maître d'hôtel.
Սեգւսնակապուտ, սլւոի adj.
celui qui dépouille les temples, sacrilège, profanateur.
ՍեղւսնակապւոուԹիւն S. Sa-
crilége, profanation.
Սեղանակից a. s. qui mange à la même table, commensal ; — ւինել, manger avec.
U եղան ա կողոպուտ V. Ubղանսպեոծ .
mensalité.
ղանայօրէն, րինաց S. celui qui
dresse la table, maître d'hôtel.
ubr
Սեյլանաւոր.ա; ՝ Սեդանաւորե մ. bg է. ՜
servir, dons sper.
խ, ւսց s. amant, pré-
:1\. comme d ant.
s . melon.
Սեղմ՛ a. serré, compacte, ferme.
Սեղմ՚ական a. a^ Սեղմանամ՛, ացայ Vil. Se
s֊:: : . se resserrer, se . >nfaracter, se restreindre.
Սեղմես՞. եցի va. serrer,
resserrer, rendre compacte,
contracter, presser, resfreîn-
: écir ;
— իմ՛ vn. V. Սեղմանամ՛.
ՍեդւքուՍիւն s, l'action de rer, de rendre compacte, sment, fermeté.
աց s. tachygraphe.
Սեմական a. sémitique.
Սենեակ, նեկաց s, chambre ; cabinet ; flg. concubine.
Սենեկապան, աց s. chambellan.
Սենեկապանու1>; A SÙl. la
charge de chambellan.
Ս ենե՚ւ֊լաաետ , il iq g
chambellan.
ՍենեկապետուԱ-իւն Sffi« la
chaîne élu grand : obelïan.
Սենեկիկ sm. chambrette, ule.
Սեպ. ոց, k| s, pic, pointe, rcc ; cheville ;
miner en point-:
— էր նմա, était ige.
֊ շան եմ՛, ուցի va. apprû-
: s'approprier, 5 attribuer.
priai ion; prop: ibof ;
îsse.
Սեպուհ պ(յաց S. pair, génome.
Սեպտեմբեր, bs septembre.
Սեռ. ; 5. gei ire, n ՛ :-. gé-
— , le geni t ..::.: in .
Սեռական a. générique . général; s. grain, génitif.
Սեռն adj. clair, pur, net, le ; sincère , véritable ; aie.
ՍեռնուԹիւն s. clarté, pureté , ne
Սեռօրէն adV. :''..
meu ,
Սեր, ից sm. genre, race; genre, espèce; sexe 1 :..e ; gram. genre; գեդե֊վ ֊ k
beau .՝-՛
Սեր ական a. génital nqu- ne; gram. ֊i֊
nitif.
UbP
Ub բանամ՛, ացայ \ . Սերիմ'.
Սերավվսք 5. séraphin.
Սերեալ a. isSU.
Սերեկեմ՛, եցի va. couvrir
-յ la peau.
Սերեմ՝, եցի va. procréer.
■.Irer, propager.
Սերխք, րեցայ vn.ètre issu, :ndre, tirer son origine, sa naissance; se propager.
Սերկածին a. né d'aujourd'hui. "
Սերկեան a. du jour, d'aujourd'hui ; ի— աւուր, aujourd'hui.
Սերկեւիլ, եւլի S. COing.
Սերկեւլի. լւոյ s. cognassier.
Սեր լքանա կան a. séminal.
Սերւքանաք)ան,աց S.semeur.
Սեոմսւնսւք}սւսու13փւն S. en-
aemeneement.
Սերւքսւնաւքատոյց ad j . QUI
produit de la semence.
Սերմանանաւք,ացայ vn.gre-
ner, monter en grain.
ցան, աց s. a. semeur : semoir.
Սերւք^նացու adj. destiné à être semé.
Սերմնյնաւոր, աց a. qui a
de ia semence.
Սերմանաքաքլ, աց adj. qui
cueille des grains; fig. discoureur, farceur.
Սերլքտնեւք, եցի Ta. semer,
ensemencer.
semeur.
ces. semailles.
semence, grain, graine; fig.
race, descendance; semence, germe, principe ; méd. sperme.
ՍեոմնաբանուՕփւն S. ^per-
)gïÔ.
ՍերմնակաԹ, ից a. gOUOTrhéique.
ՍերմնակաԹուԹիւն SD1. gd-
norrhée.
Սերմնական adj.séminal; spermatique.
Սերմնակեր a. qui se nourrit de graines, de semences.
Սեր մնավա^աո., աց S.graî-
nier.
Սերմնափարու->իւն s. ensemencement.
Սերմնարան, ա g S. anthère. Սերմնարկուէ}իւն S. l'action
de semer, de jeter le sperme.
Սերմնափակ, ի S. pistil.
ՍերմներԹուԹիւն s. gonorrhée.
Սերմնրնկալ a. s. celui qui reçoit la semence, le sperme.
ՍերովբԷ OU Սերովբիմ՝ V, Սոովբէ.
Սերումն s. procréation, descendance.
Սեր ուս adj. qui a la faculté de procréer.
Սեբունգ,բնգոց S. postérité,
descendance, génération, des cendants, race.
Սերտ, ի g a. ferme, solide,
compacte, constant, dur; fig.
vrai, sincère, étroit, intime,
cordial; սերտիւ adv. sincère-
(ment, intimement, étroite-
Ubh
ment; — սիրով, intimement; — սիրեի aimer sincèrement; — աո-աքինուԹիւն , solide vertu.
Ubpmbtf, եցի va. affermir, consolider, établir; * apprendre, étudier ; — իս° vn. s'affermir, se consolider, s'éîablir.
ՍերտուԹիւե s. fermeté, solidité, consistance, dureté.
Ubi.V. UbuiL.
Սեսագիր, գրոյ s. encre.
Սեւագոյն a. qui a le teint noir, noirâtre, noiraud.
Սեւագոր& a. qui rend noir.
Սեւագունգ adj. composé d'une troupe noire.
Սեւագեգ, ոյ s. encre.
vêtu de noir, en noir.
ՍեւաԹոյր a. noir.
ՍեւաԹորմի a. noir.
Սեւակ, ի, աւ s. encre.
Սեւաւքագձ s.humeur noire.
Սեւաւքադձոտ a. mélancolique.
ՍեւամաղձուԹիւե s. mélancolie, humeur noire, hypocondrie.
ՍեւսւմոոԹ a. qui a la peau noire, noiraud.
UbLmliujifjmguij.vn. noircir,
devenir noir, se noircir.
Սեւաներկ a. teint en noir, noir.
Սեւացոլցա՚եեւք , ուցի Va.
noircir, rendre noir.
Սեւաքար, ի s. ardoise.
Սեւեո-եւք, եցի va. clouer, fixer.
Սեւհո-ումն s. fixation; idée fixe.
Սեւերես a. qui a la figure noire; fig. confus, honteux, coupable.
Սեւո|»ակ adj. noirâtre; -=> աչք, yeux noirs.
U եւուԹիւն s. noirceur, noir,
Սեւու^ի sf. négresse.
Սեփական, etc. V. Սեպհական, etc.
Սէգ, սիգաց a. impérieux, fier, allier, hautain, superbe.
Սէգ, սիզոյ s. gramen.
Սէր, սիրոյ s. amour, affection, tendresse, attachement; amour, penchant goût; amour, passion ; charité ; agape ; սիրով, avec amour, avec tendresse, affectueusement; volontiers, avec plaisir; ամենայն սիրով, très volontiers; իսէր իս°՝ քո, pou՝" l'amour de moi,
dô toi; *օեր սիրոյն ք^ամար,
pour l'amour de vous; 1յաոէչսւնել իսէր, être épris d'amour pour, être amoureux de; արա ինձ սէր, faites-moi l'amitié, le plaisir de; սէր խառնել, faire l'amour; *— ունենալ զգալ, a\oir, éprouver de l'amour, de l'affection ; — ադգել, donner, inspirer de l'amour; *— կապել ձգել, s'attacher, aimer, s'amouracher; — ցուցանել, témoigner de l'affection;
*սիրով խելքր Թո֊ցնել, être
transporté d'amour ; սիրով այրիլ, brûler d'amour; սիրով ^ա լի լ ս°աշիլ, languir d'amour;
յօգակապք ոլորք սիրոյ» ^es
liens, les nœuds de l'amour;
աբուեստից , amour de la liberté, de la patrie, des arts;
վաղանցուկ—, amourette ; մ՛աքուր OU սուրբ հաստատուն (յաւսւտարիւք անկարգ յանցաւոր եղեռ.նաւոր աՆցաւոր յոդԴ-ոԴԳ սաստիկ եռանդուն յա լի m են ական գգսւյական
մարմնական վայրակս, û մ՛այրական OU ս՞այրենի, ամուսնական՛ որդիական — , amour
pur, constant, fidèle, déréglé, coupable, criminel, passager, volage, vif, ardent, éternel, sensuel, charnel, paternel, maternel, conjugal, filial; մոլենախանձ սէր, amour jaloux, jalousie.
ՍԹափ a. éveillé, vigilant, vif, prompt.
ՍԹափական a. divertissant, amusant, récréatif.
ՍԹավւանք, նաց S. gaieté,
divertissement , ébats ; vigilance.
ցանեմ՝, ուցի va. éveiller, réveiller ; égayer, divertir, amuser, délasser, récréer; — հգինւոյ, désenivrer, dégriser. ՍԹավւիւք,վւեցայ vn. s'é veiller, se réveiller, revenir ; s'égayer, se divertir, s'amuser, prendre ses ébats; — իքնոյ, vaincre le sommeil; — իգինւոյ, se désenivrer, se dégriser.
réveil; divertissement, délas-
sement, amusement; désenivrement, dégrisement.
ՍԹեր sm. asarum, cabaret, valériane.
Սիգաճեմ* adj. qui marche d'un pas fier; — գնացք, démarche majestueuse.
Սիգաճեմեմ*, եցի vn. marcher d'un pas , d'un air fier, se pavaner.
Սիգամ՛, ացայ Vil. se donner
de grands airs, se donner des airs, se pavaner, marcher fièrement, avec orgueil, se rengorger, se carrer, se panader.
Սիգանք, նաց s.airs, fierté, faste.
Սիգապանծ a. fier, superbe.
ՍիգուԹիւն s. fierté, orgueil, faste; mollesse.
Սիգաբոյս, բուսոյ sm. graminée.
Սիկ, սկոյ s. limon, bourbe, fange ; dépôt, sédiment, lie, marc.
Սիկարեան adj. sicaire, assassin.
Սիկլիկ s. grésil.
Սիկդ, սկեդաց S. Sicle.
Սի^դոբայ, ից s. syllabe.
Սիմ{»նար, տրի s. semoule.
Սիմ՛ոն ական a. simoniaque.
ՍիմոնակւսնուԹիւն Sm. SÎ-
monîe.
Սին, սնոյ a. vide; vide de, privé de; vain, inutile.
Սին s. corme, sorbe; cormier, sorbier*
Սինեալ a. vidé, vide.
rebuté, bas. vil: — ou — Ժուլովրդեան, — խուդան, racaille, rebut, lie du peuple, bas peuple, canaille, les derniers du peuple.
Սինկէլ, կեղաց s. Cerbère.
Սինկդիտիկոս, աց s. sénateur.
Սինկոիտոս, աց S. sénat.
Սինկդիտոսական a. sénatorial.
ՍինկղիտոսուԹիւն S. dignité
de sénateur.
Սինձ,սնձոյ s. gluten; compote, confiture.
ՍիպԷ s. moll. sèche ou seiche.
pois chiche, cïeérole.
Սիր s. sire.
Սիրաբան V, Pu/biuut^.
comblé d'affection.
Սիրալի. Սիրալիր a. plein
d'amour, d'affection, de tendresse, affectueux.
Սիրախնձոր s. pomme d'amour, tomate.
Սիրական a. affectueux.
Սի-ւսյք)ար a. amoureux.
Սիրահարիս", եցայ vn. U8-
•fenïr amoureux , s'amouracher de, s'éprendre de.
Սիրա()արոլ[3փւն S. action
de s'amouracher, amour.
Սիրամարգ, աց S. paon ; էգ
—, paonne; ձագ— ,paonneau;
— an«b, 1? r>ROTl crie,
Սիրամ՛արգաշատ a. abondant en paons.
Սիրայ> ից s. natte, tresse de joue.
élevé avec amour ; — սան, cher nourrisson.
Սիրատարվւ a. amoureux, affectueux, passionné.
Սիրատխուր adj. piein d'amour et de tristesse, triste et amoureux.
Սիրատոչոր adj. embrasé d'amour.
Սիրարկու a. amoureux.
Սիրելապէս adv. affectueusement, d'une manière aimable, avec tendresse; charitablement.
Սիրելի adj. aimable, cher, aimé, affectionné, chéri, bienaimé ; favori, ami, amant : — գ
իմ\ mon Cher; — է ինձ կարծել,
j'aime à croire, — է ինձ տեսանել իքեգ, je suis bien aise de
voir en VOUS; — էր ինձ բարերարել, j'avais mis tout mon plaisir à faire du bien ; — է ինձ , je préfère; — է gbq գեդեցիկն, le beau vous touche; — ըն&այել, rendre aimable.
ՍիրելուՅփւն s. action d'aimer, amabilité, amour, affection, tendresse, sympathie.
Սիրեմ՛, եցի va. aimer, chérir, affectionner, concevoir de l'affection pour; aimer à, se plaire à, prendre plaisir à;
խանգակւսԹ տարփանօո սաս* տիկ՝ բոլորով սրտիւ OU յամե*
uhr
նայ՚ե սրւոէ ոգւոփ չափ՝ Էվ1ւր քա՛ն զա մեն այն անկեղծ սիրով—, aimer tendrement, passionnément, éperdument, de tout son cœur, de toute son âme ou avec toute son âme, par-dessus tout, sincèrement;
պէս —, aimer comme ses yeux ;
aimer jusqu'au dernier soupir ;
ըստ անձին — OU * իւր անձին
պէս — , aimer comme soimême ; — գմիմեանս, s'aimer, s'entr'aimer; —իմ* vn. être aimé, chéri.
Սիրիչ, Սիրող sm. amant,
amateur; — փաո աց՝ ա<լա-
տուԹեան, amant de la gloire, de la liberté; — նկարուց, amateur de tableaux; չես գու —
մ՚արգաքյաՏուԹեան, VOUS n'ai-
mez pas la flatterie ; — Է, c'est un amateur.
Սիրումն s. amour, prédition.
Սիրուն adj. aimable, cher, charmant, mignon ; amant.
Սիրտ, սրտից sm. CŒUr ;
cœur, âme, esprit, mémoire, intelligence, volonté; cœur, courage ; cœur, pensée intime ;
de tout cœur, de tout mon cœur, de bon cœur, de grand
Cœur; սրտի ս՞տօք վաստակել,
travailler avec cœur, de bon cœur, de tout cœur, prendre à
v՝*hl
cœur, s'occuper sérieusement
de; բաբախումն Թնղիւն սրր-
տի, palpitation decœur; սիրտն բա բախ է՝ Թնո-այ, le cœur palpite, bat; լծումն սրտի, abattement de Cœur; բանալ մերկանալ ումեք զսիրտ իւր> ՕԱ->
vrir son cœur à qn.; շ\ կրԹել զսիրտ , émouvoir, for
mer le cœur; անկեղծ սրտիւ,
à cœur ouvert; բարուԹիւն՝ խստուԹիւն սրտի, bonté, dureté de Cœur; ուսանել՝ գիտել
ի—, apprendre, savoir par
Cœur; իխորոց սրտէ OU սրտի,
du fond du cœur, du fond de l'àme; իխորս սրտի, au fond de l'âme; արկ իսիրտ իմ՛, il a mis dans mon cœur, il me
mit au cœur; ք)եո ացուցանել
յանձնէ զսիրտս , s'aliéner les cœurs; կեղեքեյ զսիրտ, ronger, fendre, navrer le cœur; գերելգսիրտ, captiver, enchaîner le cœur; յինքն արկանել զսիրտ արուք, gagner le cœur
de qn.; խօսել ընգ սրտի OU
"սրտին խօսիի parler au cœur; ուղիղ սրտիւ, sincèrement, par la droite raison; անկցի գուԹ իսիրտ քո, que votre cœur soit
tOUChé ;նուաղեալէր — նորա,
son cœur était en défaillance ; նուաղէր — իմ՛, mon cœur tombait en défaillance; ք)րՏուէր իսրտի, la joie était au fond de son cœur, il se réjouissait au fond de son cœur; զեղուլ
répandre son cœur devant Dieu; — |»if գելանի, mon
cœur s'attendrit ; գորովել Ժառանգել զսիրտ, attendrir, posséder le cœur; յափշտակել գսիրտս, enlever les cœurs ; իջաՆել [.խորս սրտին, descendre dans le fond de son cœur;
Թափ անցել իխորս սրտին, pénétrer dans les replis les plus eachés de son cœur ; խոտորե-
ցուցանել զսիրտ, pervertir,
dépraver le cœur ; ասելիսրտի իւրոււք, dire en soi-même;
տալ նուիրելզսիրտ իւր, donner son cœur, faire don de son
cœur; բաց սրտով խօսիլ,
parler à cœur ouvert ; * — ընել, avoir du cœur, du courage, oser; *մէկ — լինել, être, ne faire qu'un cœur; *մէկ — մէկ ք)ոգի լինել, n'être, ne faire qu'un cœur et qu'une âme ; *— առնուլ, prendre courage ; faire mal au cœur ; *մէկուն — ն աո նուլ, apaiser, calmer; * — հատցնել, se tourmenter ; *— ն ելլել, être ému, avoir envie de pleurer ; *— կոտրել, briser
le Cœur; * սիրտս կոտրած է, j'ai le cœur gros;*— խառնել,
soulever le cœur, faire mal au
cœur; սիրտս կխառնուի, j'ai
mal au cœur ; * — չընել , manquer de cœur, ne pas oser;
* սիրտը բերանն է, il a le cœur sur les lèvres; * սիրտս գոցուա& է, j'ai le cœur serré; *սիրտր դնել, prendre à cœur, s'affecter, avoir le cœur gros ;
* սիրտը նետել, avoir des palpitations de cœur ; *սրտէ ի— խօսիլ; se parler cœur à cœur ;
*սիրտ ծակել, percer le cœur;
avoir un cœur de marbre, de roche ; * սրտով ընել, faire une chose de cœur, du meilleur de son cœur; * — ունենալ, avoir cœur, être en train de ; * — չունենալ, n'avoir point de cœur, ne pas être en train; հայրական մ՛այրական գուլտր գգայուն անգգայ խաւլադ OU անգորր խաղաւլասէր երախտագէտ ապերախտ աօնուական բարի աօնիւ վսեմախո!) ijbi) խիստ ապականեալ վատ անգուԹ անողորմ՛ չար լքեալ
անվեհեր —, cœur de père ou paternel, de mère ou maternel, tendre, sensible, insensible, calme, pacifique, reconnaissant, ingrat, noble, bon, excellent, élevé ou magnanime, grand, dur, gkté ou corrompu, lâche, cruel, impitoyable, mauvais, abattu. intrépide ; V.3u/u-
գուցանես", etc.
Սիւն, սեանց sm. colonne ; pilier.
Սիւնաբարձ a. soutenu par des colonnes.
ՍիւնագաւիԹ s. péristyle.
Սիւնագլուխ s. chapiteau.
Սիւնակ, աց S. petite COlonne ; ելեքտրական — , pile
électrique.
կեցաց adj. stylite , qui habite solitairement sur une colonne.
Սիւնաձեւ a. qui a la forme d'une colonne.
Ս[ււՆասլսյտ a. entouré de colonnes; s. péristyle.
Ս|ււնատեսիլ adj. qui ressemble à une colonne.
Սիւնկղիտոս V.U|^նկղիտnu.
synode.
ՍիւՆ^ոգոսէսկան a. synodal.
Սիւք, Սիք, սքոյ sm. brise, souffle léger.
Սլանաս0, ացայ vn. Voler,
s'envoler, prendre l'essor; se lancer, courir vite, se précipiter,
U լա ցուԹիւն, Սլացում՛ S.YOl,
essor.
Սյացք s. saillie.
Սլաք, luy sm. trait, dard; stylet; style, aiguille.
Սւաքա լեզու adj. qui a une langue aiguë, piquant, mordicant.
Սլա֊ հալտւ. pointu,aigu, piquant perçant.
Սվւկ s. haricot vert.
Սխա| aitj. fautif, erroné; moins, qui manque; s. faute, erreur; *— ընել, faire une faute, une erreur; faire des
faufCS; * — ն ուղղել շտկել,
coniger la faute, ses fautes; — bu, vous êtes en erreur; — Է, c'est une faute, c'est une erreur, ce n'est pas vrai; Թե-
faute légère, grave, grande, pardonnable.
U Էսա լակ a. aviné, qui chancelle par suite d'ivresse, gris.
Սխալական a. fautif, faillible.
ՍխալականուԹիւն S. failli-
bilité.
Սխա(ակիւք, կեցայ vn. trébucher par l'effet du vin, chanceler par suite d'ivresse, avoir les jambes avinées, chanceler sur ses jambes pour avoir trop bu, être gris.
Սխայանք, նաց ՏՈ1. faute,
mécompte, erreur, méprise,
bévue; ուղղել ղսխալանս իւր>
corriger, réparer ses fautes.
ցայ vn. faillir, faire ou commettre une faute, une erreur, tomber en faute, tomber dans quelque mécompte, se tromper, se méprendre, manquer; manquer, pécher, s'égarer; faire un faux pas, broncher; մե&ամեծս —, faire les fautes les plus grossières, se tromper grandement.
Սխա եցուցանեմ՝, ուցի Va.
laire tomber dans une faute, mettre dans l'erreur.
Սխտորգուշ s. égrugeoir.
Սխրագործ a. qui opère des prestiges, merveilleux, prodigieux.
Սխրաւի a. ravissant, mer-
veilleux,surprenant,charmant.
Սխրանաւք.ացայ VD. tomber
des nues, regarder avec admiration, être extrêmement surpris, admirer, s'étonner de, être charmé, touché ou ravi de.
Սխրացոլցանեւք, ուցի Va.
ravir, étonner, frapper, frapper d՝étonnement, d'admiration, charmer, faire les délices, le charme de.
Սկախառն a. limoneux, vaseux, bourbeux.
Սկաէյ, ի s. coupe, gobelet, tasse, timbale.
Սկա()ակ,աց S.COUpe. godet.
Սկահակալ, աց S. SOUCOUpe.
Սկայ, ից s. géant.
տու&իւն s. guerre des géants.
Սկայանւք՚ան a. semblable à un géant.
Սկանաւք, ացայ vn. changer
en bourbe, former un dépôt,
déposer: գինիգ սկան այ, էՕՈ
vin dépose.
U կարոս, ի s. icbth. scare.
Սկաւաո.ակ, աց S. assiette ;
astr. disque; — գլխոյ, crâne.
ՍկեպտիկանուԹլււն s. scepticisme.
Սկեպտիկեան a. sceptique.
րէի s. beau-père (le père du mari).
Սկգրնարոյս հասակ s. premier ou bas âge, tendre enfance.
Սկզբնական a. primitif, original, primordial, premier, initial : élémentaire; — մեղք, péché originel.
Սկզբնակից a.quialemême commencement ; — ա շխ ա ր Ç ի , aussi ancien que le monde.
Ս կզ բն ա lTujj ր ^ .Ն ա խ ւս ս՞ա յ ր .
Սկզբնապատճառ, âdj . première cause, source, premier auteur.
Սկզբնատառ, s. première lettre, initiale.
Սկզբնաւոր adj , commencé, créé ; primitif, premier.
U կզբն ա ւոր bu՞ 1 . Սկսանիմ՝.
ՍկզբնաւորուԹիւն OU Սկըզ-
բումն s. commencement, début, initiative.
Սկի, կւոյ s. coupe, tasse; calice.
Սկիզբն, կզբանց s. commencement, début, prélude; origine, principe; cause, motif; principe, maxime; զկզբունք, les principes, les éléments; —
ա ռն h լ \ . U կս ան ի lT ; ի ս կզբ ան ,
dans le commencement, dans l'origine, d'abord; անգէն իսկզբան, dès le commencement, dès son origine ; իսկրզ-
pu/նէ, dès le commencement,
dès le principe ; իսկզբանէ աշխարհի, depuis la création du monde; ան դուս in OU ան դստին
իսկզբսւՆԷ, dès le commencement, dès l'origine, dès sa naissance, ab ovo.
U lj bt-ռ s . écureuil ; — գա՛ս չէ, l'écureuil crie, grogne.
femme abandonnée par son mari .
Սկունդ, կնդաց ՏՈ1. petit
chien, caniche ; — ատաւքունք, dents canines.
Սկուտեւլ, կտեդ OU կտեղի,
տեդբ s. disque, plateau.
Սկսանիս", Սկսում՝, կսայ vn.
commencer, donner ou prendre l'initiative, débuter, entamer, donner le signal de, se mettre à; mettre en train; տալ֊ faire commencer; վերստին — ,recommencer ; * այսօոուընէ կսեա լ, à partir ou à dater d'aujourd'hui.
Սկսոդ s. commençant.
Սկսուած, ոց. Սկսումն Sm.
commencement, début, prélude.
Սգագիր s. sténographe.
Սղագրական a. sténogra-
phique.
Սգագրեւք, եցի va. sténographier.
ՍգագրուԹիւն s. sténographie.
Սգան աս՞, ացայ vn. être OU
devenir bref; enchérir, ren-
chérir, devenir plus cher.
U գա g n ւց ան ն d*, ո ւց ի va . rendre bref; renchérir, enchérir.
U գանգն s. bot. aristoloche.
Սգավա^աո. adj. qui vend cher.
Ui^tfY-. Սգանս.ւք.
*Սդմհցնեւք, ուցի va. faire contenir, faire entrer.
* Սգմիւք, եցայ vn. contenir, entrer, aller.
^ Սոնաս՞, ց այ vn. enchérir, renchérir, devenir plus cher.
Սոլոխ,ի s. brise, vent doux, souffie, zéphyr.
Սգոց, աց sm. scie ; scie (poisson).
Սգոցաձեւ adj. en forme de scie.
Սղոցաձուկն, ձկան S. SCÎe
(poisson).
Սգոցես՞, եցի va. scier.
Սդոցի,ցւոյ, ցեաց S.yeUSC
Սդոցիչ s. scieur.
ՍգուԹիւն s. brièveté, exiguïté ; cherté, enchérissement.
* Սղ՚ցունելք va. enchérir.
Սմբակ, աց s. corne, sabot
(du pied du cheval, elc .).
faire fouler aux pieds par la cavalerie.
Սմիս իրի conj. c'est pour cela, à cause de cela.
Սմպատակ s. basalte.
U մսլա տ ա կայ ին adj. basaltique.
* Սմքած a. abattu.
*Սւքքիս% եցայ vn. être
abattu.
Սնակուշտ, կշտի S. lombes,
flanc.
ՍՆ ամա (յակ ելա՛ն ել vn. être
déjoué, frustré de, être trompé dans ses espérances.
Սնամէջ a. vide, creux.
Սնանաւք, ացայ Vn. être
vide, se vider.
Սնա՚ւփւք, սնայ vn. se nourrir, être élevé, nourri, alimenté, entretenu.
Սնանկ, uig s. failli, banqueroutier.
U ն սան կան ա if, ա g այ Vil . faire
faillite, banqueroute.
ՍնանկուՍիւն s. laillite. banqueroute.
Սնապաշտ, ից a. s. superstitieux.
Սնապաշտական a. superstitieux.
ՍնապաշտուԹիւն S. SUperS-
tition.
vain, vaniteux, vantard, glorieux, fanfaron, rodomont, matamore.
Սնապարծիս", ծեցսւյ Vn.'^tre
vain, vaniteux, faire le fanfaron.
ՍնապարծուԹիւն S. vanité,
vanterie, fanfaronnade, jactance.
Սնավաստակ adj. qui travaille en vain, qui 'perd sa peine.
Սնար, Սնարք, րից S. che-
vet, tête; chevet, traversin; իսնարս նորա, à son chevet :
իսնարից րնգ սնարս, au che-
vet, à la tête.
Սնափառ, a. qui a des idées vaines, vain, qui aime la vaine gloire.
Սնափաո իլք,եցայ vn. aimer la vaine gloire, être vaniteux.
Սնափաո.ուԹիւն s. vaine ou fausse gloire, vanité, fatiri^, vain orgueil, vaine ambition.
Սնգոյր, գուրի, գուրւ յ. գուրաւ S. fard, rOUgC; ի — շպարեի se farder, se plâtrer, se crépir le visage.
Սնգուրեմ՝, եցի va. farder.
Սնգիկ, սնդկի s. mercure, vif- argent.
Սնգս՞այ, ից S. lien.
Սնգոն, ի s. toile, linge ; drap, drap de lit.
Սնգու s. taffetas.
Սնկենի, նւոյ s.chène-liége.
Սնն գա կան a. nutritif, nourrissant, alimentaire.
Սննդակից a. s. nourri, élevé avec, qui est du même âge; familier, camarade.
a. vain, frivole, futile, inutile, sans résultat.
Սնոտիք, տեաց S. futilité.
choses vaines ou frivoles, bagatelle, vétille*, minutie, niaiserie, baliverne; faribole, babiole, colifichet; իսնոտիս, en vain, inutilement ; սնոտեօք զբօսնուլ, s'amuser à des bagatelles; գնալ գքյեւո սնռտեաց, courir après les vanités,
Սնոտիագործ adj. fait en vain, vain, inutile.
ՍնոէոիամոոյվՅ-^աո inutilement.
Սնոտիապատիր adj. futile
et faux.
Սնոտիասէր a.qui aime les futilitésv vétilleur, vétilleux.
Սնոտիս", տեցայ vn. être OU
être rendu inutile, se réduire à rien.
ՍնուԹիւն s. vide ; stérilité.
Սնունդ, սննդեան s. nutrition ; aliment, nourriture, subsistance, entretien.
Սնուցանեմ', սնուցի, ulinVa.
nourrir, élever, alimenter, entretenir.
ցոդ a. nourricier, nourrissant, nutritif.
* Սնտուկ, ի s. caisse ; malle ; *— ը կոխել, faire sa malle.
Սոդոմական a. s. sodomite.
ՍոգուՐականուԹիւն S. SOdo-
mie.
ՍոԹ, ՍոԹեալՅ. ferme, solide.
^ՍոԹտեւք, եցի va. retrousser, relever.
*ՍոԹտուիս°, եցայ vn. Se
retrousser, relever ses manches, se préparer.
Սոխ,ոց,ից s.oignon; bulbe;
դալար — , ciboule.
Սոխաբեր a. bulbifère.
Սոխակ, աց S. rossignol ; —
երգէ՝ գեդգեղէ, le — ramage.
Սոխաձեւ a. bulbiforme.
Սուլ s. l'action de ramper, marche rampante ; ի— , en rampant.
Սոդեցուցանես°,ուցի Va.faîre
ramper.
Սողիս՞, դեցայ vn. ramper; — ընդ երկիր, se traîner contre terre ou par terre.
Սողկագնաց adj. rampant; dont les racines sont superficielles, peu profondes.
Un ղմիս", մեց այ \Ո. Se gllS-
ser, s'introduire, s'insinuer.
Սողմ՚ոն, ի s. saumon.
ՍոդնաբանուԹիւն s. erpétologie.
Սոոնակ,ի s. reptile; verrou.
Սողնական a. rampant; — ախ m, éréïipèle.
glisser, insinuer, introduire doucement, fourrer ; —իմ՛ vn.
ramper, serpenter, grimper; glisser, se glisser ou pénétrer dans, s'insinuer, s'introduire.
Սողուն, ղնոց s. reptile; a.
rampant.
Սողուսկ a. glissant.
Unjqp. s. cavité, creux, trou.
pron. ee, cet, cette, celui, celle.
Սոյնս|էս adv. ainsi, de cette
manière,comme cela, de même.
Սոյնօրին adv. aujourd'hui.
Սոյնօրինակ adv. de cette manière, de cette façon, ainsi.
Սոնքանամ, ացայ vn. prendre de l'embonpoint, du corps, s'engraisser ; fig. s'enfler d'un vain orgueil, d'une solte présomption, devenir fier, rebelle.
Սոս, ից s. espace de soixante ans.
Սոսինձ, սնձոյ s. colle, colle forte, colle à bouche.
Սոսկ a. seul, simple; commun, ordinaire ; privé, dénué ; gram. aigu ; adv. simplement,
U n սկա լի a. horrible, affreux, hideux, terrible, formidable, effroyable, redoutable.
Սոսկական a. vulgaire, commun, ordinaire ; privé ; s. fantassin ; un particulier, une personne privée ; — կեանք, la vie privée ; — մարգ՝ ոք, un homme privé, un simple particulier, un particulier ; un սկա կանք u լքանք, des particuliers ; — ք, les particuliers; V. Սոսկալի.
Սոսկաւք, ացայ vn. avoir
horreur, regarder avec horreur, frissonner, redouter ;
սոսկացեալ գոդալ, frémir 'de
peur, d'effroi.
Սոսկ ան ա if , ա ց այ vn . laisser
de côté, abandonner, se défaire, se priver.
Սոսկապէս adv. simplement, seulement, uniment.
ՍոսկավիԹխար adj. gigantesque, colossal, d'une énorme grandeur, monstrueux.
ՍոսկուԹիւն s. privation, dénûment.
Սոսկումն s. horreur, frémissement, terreur, effroi, frayeur, frissonnement; — Çb»
ոաց, hérissement des cheveux; — աձել բերել, faire horreur, faire dresser les cheveux ; — կալաւ գնա, il fut saisi d'horreur.
Սոսնձեմ՝, եցի va. coller.
Սոսորգ, ոյ, ի s. gorge, gosier; luette.
Սոսորգեւք, եցի vn. se gargariser.
Սով, ու s. famine, faim; սովու, par famine.
Սովաբեկ, աց a. desséché par la faim, affamé; — առնել,.
affamer, faire mourir de faim*
Սովա լլուկ a. affamé.
Սովամահ a. mourant de faim; — առնել, faire mourir
de faim; — լինել կորնչել,
mourir de faim.
U n վա մա î) ի if, Ç եց այ vn . mourir de faim.
Սովեց ուց անես°, ուցի va. affamer, causer la famine.
Սովի մ, վեց այ vn. être tourmenté par la famine, par la faim, être affamé, souffrir de la faim.
Սուխր, ի g a. accoutumé, habitué, rompu; familier; — լինել, être habitué, accoutumé à; ոըսլէս — էր, cornuie il avait coutume de.
Սովորաբար adv. habituellement, de coutume, ordinairement, d'ordinaire.
Սովորական a. habituel, ordinaire, usité, usuel, commun, familier.
Սովորեցուցանեմ՝ , ուցի Va.
habituer, accoutumera, former.
Սովորիս0, րեցայ vn.s'habî-
tuer, s'accoutumer, être accoutumé, se rompre à, prendre l'habitude de, contracter une habitude, prendre un pli; — ք)րոյ, s'acoquiner au feu ; — աշխատուԹեան, se faire à la fatigue, s'endurcir au travail.
ՍովորուԹիւն s. habitude, coutume, usage, pli ; *— րնել, prendre l'habitude de, se faire une habitude de; *— սէ, c'est mon habitude ; — ըրած եմ՝, j'ai pour habitude de; ըստ —է, suivant l'usage, selon la coutume, comme d'habitude ; ըստ — եիւրոււք, selon sa coutume,
ՏՕՈ habitude; տարաււէպ՝ գըժւպատեք) — , abus.
Սոր, ոց s. trou, creux; tanière, antre, caverne.
Սորամուտ, մ՛տից adj. qui
entre, qui s'introduit dans un trou, dans une caverne, solitaire; — լինել, entrer, nicher dans un trou ; se càclier, vivre retiré, s'enfoncer dans la solitude.
Սորայ, ոց s. de celui-ci, de celle-ci.
Սորեկ a. beau, excellent.
ՍորեւՐ, եցի vn. couler, s'é-
couler, se verser ; entrer dans un trou; se caver; սորեալ աչք, yeux caves, creux.
couler; abîmer l'œil.
Սորսորեմ՛, եցի \'Ո. COUlei՝,
s'écouler; se dissiper, se débander.
Սոցայ9ոց s. de ceux-ci, de celles-ci.
U ուա ր իմ՛ a. mauvais.
Սուգ,սգոյ s. deuil; deuil, affliction, désolation ; — աո-նուլ՝ ունել * բռնել իսուգս fjuiiftu-
կիլ, prendre le deuil, se mettre en deuil ; être dans la désolation, être désolé; — առնուլ իվերայ ուրուք, pleurer qn.; ի— մ՚տանել, être en deuil; — (լգենուլ, prendre le deuil, être vêtu de deuil ; Թողուլզ— , quitter le deuil; ի — դաոնուԹեան ընկղմեալ կայր, il s'abandon-
nait à une douleur amère ; ի—
ք)աւՐակեալ կալ ընգ, ne pOU-
voir se consoler de.
Սուգար, ի sm. mouchoir blanc.
Սուզակէտ, կիտի S. nadir.
Սուզանես0, զի va. plonger, enfoncer, submerger ; couvrir, cacher, faire disparaître; — իս° vn. se plonger, s'enfoncer; se cacher, disparaître.
Սուին, սըւնոյ s. baïonnette.
Սուինաւոր adj. qui a une baïonnette.
Սուլեմ՛, եցի vn. siffler; siffler, accueillir par des sifflets.
Սուլումն s, sifflement.
wf*
Սուրլ, սդից a. peu: I: Սուսերաւոր adj. qui porte
: 'cher, de prix élevé : ' l'épée.
— էնչ, ^^ peu : — րն » կան- j Սուսր, h S. .
[սագո .ն, p; 1 ..'■. Ii* : — '[iLn յա-
ru luc. ij'j-.p^ *֊[:;:՝ a^ant;
- իսչ զկնի. qUfi-p-If ! Ա՛-՜: ; S
aprts : ի— բանս, — բ.Լն .
en peu de mois, de parois:
յաւել[.ց այ լ եւս — ինլ, eiiJC-re
Սուգակա՚ե a. léger, mince.
Սոլքլանոլրօ սհնօ S. SOnge
au՝՛՛. ՛:'. ՜ ՝տ r ..:՝ en ւ : — աո/Նել,
ի— nuAb. d.ru.nur. donner
Հ՚Ն֊.[ն — . cbSOlU-
c:enî iau\: — խօսել. dire, déliter des mensonges.
Սուտակ, աց a. Dienteiir ;
s. rubis.
Սուոասակաւ adj. ԱՈ peu. Սուտակասաաս , hq. աց.
Սուտակասաասոլ, աց Q. Ù ât -
teur aiuialeur, flagorneur.
Սուտ ակասպասու.0փւե SEÛ.
flatterie, adulation, flagornerie.
U r. լ ւո ան r. լՆ a . qui p 0 T է e un faux nom. pseudonyme.
Սուտապատում3 a. qui ra-
QiûlDï,
U ունակ, աց s. petit épieu. javeline.
ՍունակոԹ s. hampe.
Սունկ, սնկո, sm. ՛սաս i-
Ս: ւսեր. աց S. épér.
gl aï ՜< e ; ի u այ ր un.ubni L. r տ r -
nbL. passer au ճ;^ Ur l'épée;
մերկանալ ղ — . tirer .- ::; Il ա n r. լ ա 5՝ — h. CCUI! '.. հ '\ - r : կո֊ուել ս^սէւաւ, Sr ՈՏ՜. ire L-i 1 Op e e : » . Պ ւս տ ե ան . Սոլո. Ս ուս ՛՞ր lu ուս ր աո֊նեյ* va.
blesser eu :uer d'un coup d'épi ée: — Լ;նել, être blessé ou tué d'un ioup d'épée.
