L -.^ni^i a. ;ui ;ire l'épée ; adv. Fépée à la main
.■.՛■'.- r.՝՜.;:-.. n:en-
յուր, ս ր ր յ s . - p - e . .՝ a.b r e , fer, glaive; fig. peste, bou-
: : ի— սուսերի ^աշել. ընդ — fi ա՛նել, կոտորել ի — , ! aSSer
ou 'aire passer au il] ie i' դ ::e ՛
.՝. • , s t : u e : par ; e' -
U r. ւ u ե ր ա մա ր տ . Jaia երա- pée ; ր — արկանել, faire tom-
ւքարտիկ a. qui se bai à . ֊ ée. bei sous le glaive; ոարԼանել g. a a ■ ai eu r : ■ — [h սել. se ւա ire ՚ սր՚՜մսուսերհ. frapper du tr a nà l'épée. :hani du glaive : անկանիլ
U ուսեր ա մեր կ a. qui a i erre h սուր սուս եր h . ւ ս՛՜ա er s eu s le tiue; adv. l'épée à la main, j tranchant du glaive; ի— ան-
կանիլ, tomber sous le glaive,
parTépée; — իկոդ իկոդս ուրուդ ձգել, enfoncer son glaive dans le flanc de qn.; plonger un poignard dans le sein de qn., donner un coup de poignard à qn. ; սրուլվախՅանիլ, périr par l'épée ; արկանել էլան դր Էն ի պա տեանս, remettre le glaive, l'épée dans le fourreau.
Սուր a. aigu, pointu; perçant; tranchant; perçant, pénétrant ; vit, fin, subtil; s. accent aigu.
Սուրամ*, ացի vn. courir, galoper, aller aagalop, se précipiter.
Սուրբ, սրրոց a. saint, sacré; pur, exempt; s. saint; adv. saintement ; — աո-նել, sanctifier, purifier.
Սուրիմ՛աց a. pénétrant.
Սուրհանդակ, աց S. COUr-
rier, estafette.
ՍուրքյանգակօրԷն adv. comme un courrier.
Սուր£, սրՏոյ S. café; ջրախառն —, calé à l'eau ; — կա1ձ-
նախաոն, Café au lait ; — խմել
եւիել» prendre, faire du café.
Սոփեստ, ից S. Sophiste;
sage, philosophe.
ՍուիեստուԹիւն S. SOphisti-
querie.
Սոփեստական adj. sophistique.
Սոփեր s. livre, écrit.
Սպաք), ից S. Spahi.
Սպայ, ից s. armée, gens de guerre, cavalerie ; officier ; — ք զօրուն, les officiers de l'armée.
U պայ ա կոյ in, կուտի a. composé de gens de guerre, de cavalerie ; s. état-major.
U պայ tu պետ V. U պա ր ա պետ.
Սպանախ, ի s. épinard.
Սպանաեեմ*,սպանի Va.tuer,
mettre à mort, faire mourir, ôter la vie, exécuter, assommer, assassiner, faire main basse; — գմիմեանս, s'entre-tuer.
U պան ան ի if , պան այ \'Ո . être
tué, trouver la mort.
Սպանդ, ից s. tuerie, carnage, massacre ; abattage ; immolation, sacrifice; bot. harmale, sauve -vie.
Սպանդանոց, աց S. abattoir, boucherie.
Սպանդարամետ, ի S. Bac-
chus.
Սպանդարամետ ական adj.
bachique ; — պաշտամունք, les cérémonies de Bacchus; —g, dionysies, dionysiaques, bacchanales, orgies.
Սպանիչ, Սպանոդ adj. 8.
tuant, meurtrier, assassin, homicide.
ՍպանոդուԹիւն s. meurtre, assassinat.
meurtre, assassinat, homicide; exécution, tuerie,carnage, massacre.
Սպաո,{ւՍպառ.Յժ\-. jusqu'à la fin , entièrement , tout à
fait; — եբարո (լայն ի J ի £ n յ , il
acheva de le détruire ; մին<եւ իսպառ, jusqu'à la dernière extrémité.
Սպառազէն, զինաց a. armé
de toutes pièces, armé de pied en cap.
Սպառագրնեմ՝. եցի va. armer de toutes pièces, armer, équiper; — իմ՝ vn. être armé de toutes pièces, de pied en cap.
Սպառազինո՚[}իւն տա, armure complète , armement, armure, harnais; — ք մ՛արտի, les préparatifs de guerre.
Սպառեմ՝, եցի va. consommer, épuiser, consumer, dissiper, absorber, user, finir, dévorer, ruiner; — իմ1 vn. se consommer, s'épuiser, se consumer, tarir, finir; սպա ռեալ ^ին ոգիօ նոցա, ils étaient épuisés ; սպառէր զօրուԹիւն
ligipui, il s'épuisait.
Սպառ[ո s. consommateur.
Սպառնալից adj. plein de
menaces, menaçant.
Սպառնալիք, լեաց S. menace.
Սպառնական a. menaçant.
U պա ռն աս. ա ց այ va . menacer, faire des menaces: կործանումն —, menacer ruine.
Սպառնանկատ adj. menaçant.
U պա ռն n ւԹ ի ւն , U պա ռն ntilTi
it menace» ton menaçant*
ՍպառուաՏ-, ից, ng S. bOQJ
extrémité, fin, terme.
Սպառումն տւո. consommation, épuisement.
aclv. totalement, entièiement.
de fond en comble.
Սպաս, ուց s.service, office, fonction, emploi; garniture, vase, ustensile, meuble, buffet:
mets, diner. régal, festin; pompe, train ; couvert (pour convive) ; empressement, sollicitude ; ի— քյայրենեաց, dans ou pour le service de la patrie ;
— առնել, servir, garder, surveiller, attendre, observer attentivement, épier, guetter;
ս պա սու կալ, servir, prendre du service ; լի՛նել ի սպա սու
պաշտաման ուրուք , être au Service de qil.; (չարկանել տալ
ումՆք զյետին —, rendre les derniers devoirs à qn. ; — տանել ախտից, servir les passions; աստուաՏական մ՝ատուցան ելան ձին —, être ՏՕՈ idole,
être l'idole de soi-même.
Սպասահարկու Թի ւն S. service, office, fonction; վարժել ի— 3 accoutumer au service.
Սպասառաք լինիլք VU. être
envoyé au service, pour servir.
Սպաս արար, աց S. celui qui
sert, fonctionnaire.
Սպասաւոր, աց Si ServiteUTf
domestique, valet,
Սպասաւորական ad j . qui
concerne les serviteurs ; serviteur.
Սպասաւորակից S. compagnon de service, camarade.
Սպասաւորեւք, եցի vn. servir, administrer, donner, conférer; — վւաո աց ուրուք, Servir à la gloire de qn.
ՍպասէսսորուԹիւն sm. service, domesticité; — fj արկանել, servir ly'— ընել, servir la messe, servir de répondant.
Սպասեակ, եէքէպյ S. Y.Uu|iu-
սասոր ; gardien ; aide.
Սպասեմ*, եցի vn. attendre ; s'attendre ; servir.
Սպասիկ, սկաց s. serviteur.
Սսրսսիչ a. celui qui attend.
ՍպասկապետուԹիւն S. intendance.
Սպասումն s. l'action d'attendre, attente.
Սպատադանք, նաց S. mol-
lesse, iuxe.
U սլա ր ա կի n V . Աս պա ո ա կ [ւ ր . Սպարապետ, աց S. général
en chef, généralissime.
Սպարապեաու-Ջիւն Slîl. dignité, commandement de général en chef.
guent, diachylon, cérat, emplâtre.
Սպի, սպւ.ոյ, սպեաց s. cicatrice, stigmate, marque; — կեղեքա&ի, égratignure.
Սպիանամ՛, ացսւյ vn, S6 ciçatriser.
Սպինք S. Sphinx.
Սպիտակ, աց adj. blanc,
blanche; s. blanc, céruse; ի սպիտակս, vêtu de blanc.
Սպիտակադիր, գրոյ s. écriture blanche.
Սպի տա կա գոյն a. blanc, de couleur blanche, blanchâtre.
Սպիտակադեւլ, ոյ S. blanc
d'Espagne.
Սպիտակազգեստ, ից a. VÔtU
de blanc, blanc.
Սպիտակախայտ a. tacheté
de blanc, moucheté, pommelé, gris.
Սպիտակախառն adj. d'un
blanc mêlé de noir, gris.
Սպիտակածղի a. qui a les bras blancs.
Սպիտակակիսն a. qui aune toison blanche.
Սպիտակաձի a. qui a un cheval blanc.
Սպի տա կա սիգ £»րիք S. lïiU-
lets blancs.
Սպիտակամազ a. qui a les
cheveux blancs.
Սպիտակամ՛արմին a. qui aïe
corps blanc, la chair blanche.
ՍպիտակամորԹ a. qui a la peau blanche ; s. albinos.
Սպիտականամ՛, ացայ VQ,
blanchir, devenir blanc.
Սպիտականիշ adj.tachetéf marqué de blnr.e.
usa
Սպիտակասեւ adj. brun , blanchâtre.
Սպիտակավարսն, սից SOI.
cheveux blancs.
Սպիտակարաո a. qui blanchit, qui rend blanc.
va. blanchir, rendre blanc.
կավւաո. a. éclatant de blancheur, d'une blancheur éclatante, très-blanc.
ՍպիտւսկուԹիւն ՏՈ1. biall- Cheur, blanc; fig. — պարա- ՛նոցի, la blancheur, l'ivoire, l'albâtre du cou.
Սպիտակուց S. blanc d'Ctuf.
albumine ; le blanc de l'œil , sclérotique ; blancheur.
սակ a. spongieux.
Սպունգ , պնգի ? ււլ՚Լւ cj nj OU պունգի ՏՈ1. éponge; ս[>թԾէ
սպնգաւ, éponger, nettoyer avec une éponge.
Սպտուր, տոոյ S. CTOttin,
fiente.
Սպրգեւք, եցի va. insinuer, glisser, introduire doucement, furtivement, fourrer; vn. V.
Սպոգիւք, գեցայ vn. s'insi-
nuer, se glisser, s'introduire.
se fourrer, pénétrer dans.
Սպրկիկ, Սպրկուկ a. propre.
sifflement.
Սռնակ, աց s. essieu, axe,
Սռնապան, աց S. jambière,
chausses.
Ստաբանեմ՛, եցի vn. dire
des mensonges, des faussetés, mentir.
Ստագիր adj. qui écrit des faussetés; écrit faussement.
Ստադ, ի s. stade.
Ստադատ a. qui juge faussement.
Ստագիոն, աց S. Stade.
Ստախօս, աց a. diseur de mensonges, menteur.
ՍտախօսուԹիւն S. propos
ou discours mensonger, mensonge, menterie.
Ստածին a. qui fait naître, qui invente le mensonge.
*Ստակ, ի s. argent, monnaie, espèces, numéraire; — շաք)ել վաստկիլ, gagner de l'argent; — վաստկցնել, faire gagner de l'argent ; — գտնել, se procurer de l'argent ; — կտրել, frapper de la monnaie ; coûter de l'argent, produire;
— ՚ վատնել, ստակէ ելլել, dépenser de l'argent; — ընել, coûter ou produire de l'argent ; coûter ; — աւրել՝ վախել, changer de la monnaie.
U տաք) ակ, աց adj. insubor-
donné, indiscipliné, polisson, mutin, gredin, lutin, impertinent : — u գնալ\\ Ստահակես*.
Ստահակես՞, եցէ, vn. être
usu
USb
insubordonné , désobéir, se conduire mal. polissonner, se mutiner.
Ստաքյակեցուցի^. celui qui rend insubordonné.
Ստա^ակուԹիւն s. insubordination, indocilité, mutinerie, polissonnerie.
Ստամ՛բակ, uig a. indocile,
désobéissant, récalcitrant, intraitable, rebelle; rude, rigoureux, sévère.
Ստամբակեմ*, եցի Yn. faire
de l'opposition, résister, désobéir, se révolter.
Ստաւքբակու0իւն S. indocilité, désobéissance, révolte; dureté, sévérité, rigueur.
estomac; —իմ՛ ցաւէ, j'ai mal à l'eslomac.
ցաւ, ի s. cardialgie, mal d'estomac.
կան a. stomachique.
Ստայօգ, ից, աց a. qui n'a
rien de vrai, taux, mensonger, supposé, feint, fictif; qui invente des faussetés.
ՍտայօգուԹիւե s. fausseté, supposition.
Ստանամ՛, ացայ \Ո. acquérir, acheter; posséder, se mettre en possession, avoir en sa possession, prendre livraison de; créer; վւառս —, acquérir de la gloire.
Ստաշխն, խին sm. 8torax;
essence ou huile de myrrhe.
Ստապատիր a. faux, meii՛ songer, factice.
Ստացագիր, գրոյ S. reçu,
récépissé, quittance.
Ստացական adj. possessif;
créé.
Ստացիչ, ՍտացուլՏ. acquéreur, possesseur.
Ստացուած, ոց S. propriété,
possessions, biens, fonds; acquisition; créature.
grande quantité de biens, richesse.
propriétaire.
Ստացումն s. acquisition, possession.
Ստացուց անելք, ոլցի Va.
faire acquérir, faire posséder.
Ստավսսո-ՈւԹիւն S. fausse
opinion.
Ստեւ^&աբանեւք, եցի va. inventer, fabriquer, iorger.
Ստեդ&աբանուԹիւն S. poé-
sie; fiction, invention.
Ստեղծագործ, ի s. créateur.
Ստեղծագործեւք, եցի Va.
créer.
ՍտեւլծագործուԹիւն S. Créalion.
Ստեւլծած a. Créé.
Ստեղծական a. créé; in՝venté, controuvé, factice.
Ստեղծանեւք, ծի va. créer;
inventer, forger, controuver, fabriquer.
Ստեղ&իչ, Ստեղ&ոքլտ. créateur ; inventeur, auteur.
Ստէւղ&ուած, ոց s. créature ; invention, production.
Ստեղ&ուսյ&ոյ adj. inventé, controuvé, factice, faux.
Ստեղծում՛, 6փ va. créer.
Ստեղծումն s. création; invention.
Ստեղն, ղան OU ղին, ղաս°Բ
s. branche, rameau; tige, tronc ;
dactyle; ստեղունք դաշնակի,
clavier d'un piano.
U տ եղն ի մ , ն եց այ va. pousser comme une lige, croître.
Ստես՞, եցի vn. mentir, dire un mensonge ; démentir, donner un démenti.
Ստեպղին, դնի OU ղնոյ S.
carotte; — վայրի, athamante.
Ստեր s. stère.
ՍտերգմնուԹիւն sm. faux serment, parjure.
Ստեոգումն, գւՐան a. parjure, qui fait un faux serment, qui viole son serment.
Ստեոիւոես՞ եցի va. égarer, séduire, induire en erreur, pervertir, entraîner dans l'erreur; délorquer, donner une interprétation fausse; — իմ^ո.
s'égarer, faillir, dévier, être entraîné dans l'erreur.
Ստեր£ a. stérile.
Ստեր£անաս°, ացայ . Uinbp-
շիս՞, օեցայ vn. être, devenir stérile.
Ստեւ, ոյ s. soie ou poil de chameau.
ՍտեւեղԷՆ adj. de poil de chameau.
Ստէպ, ստիպոյ, m[OU աւ S.
hâte, empressement, diligence, a. fréquent; adv. fréquemment, souvent; — կալ, mettre de la persévérance ou être assidu à, persévérer dans , s'appliquer à; ստէպ ստէպ, vite, à la hâte; très-souvent, sans cesse.
Ստիպաւ, Ստիպով^ adv. a
la hâte, vite, avec empressement, avec ardeur.
Ստինք, ստեանց s. mamelle, sein; teton; sein, gorge; — կովու՝ ոչխարի... tétine, pis ;
իծուծ ստեանցն կաիյեալ, pendant à sa mamelle ; ստինք անկան քեզ, ton sein s'enflait; V.
Ստիպեմ, եցի va. presser, contraindre, forcer, obliger; — իմ\ո. se presser, être obligé, contraint, forcé ; u տիպիս" իսիրոյ սրտիս, je ne puis résister au désir de.
Ստիպողական a. pressant, urgent, impérieux.
Ստիպումն sm. contrainte, urgence.
Ստիւգական a. de StyX.
Ստիւրակ s. storax.
Ստիքերովն, Ստիքերոն Sm
vers.
Ստիքս s. point, lettre.
Ստի քսեմ, եցի va. versifier, mettre en vers.
Ստկես**, եցի va. aduler, flatter; * éplucher, nettoyer.
Օտնաքյատոյց a. sevré.
Ստնանեմ*, եցի Ta. vaincre; nuire, porter préjudice, faire tort, mal à, porter atteinte, incommoder.
U անգամ՛, ացի vn. être attaqué de spasme.
Սան գան ոտ adj. spasmodique.
Ստնգանք, նաց S. Spasme.
գիաց, գիեցաց a. qui est à la mamelle, nourrisson ; — տգայ, enfant à la mamelle.
Ստսգիեւք, եցի vn. teter, sucer.
Ստնտու, աց S. nourrice.
ՍտուՐան, աց S. Cruche, pot.
Ստոյգ, տուգաց a. sûr, certain, assuré, positif, infaillible, juste, vrai, véritable, réel, authentique ; adv. sûrement, d'une manière sûre, assurément, certainement, — քաչու- Թիւն, le vrai courage.
Ստոյիկեան a. stoïque.
Ստոր s. le bas, le dessous; ի—, sous, dessous, en bas; իսւոոոէ, de dessous, d'en bas, par-dessous, par le bas.
Ստորաբաժանեմ՛ v եցի va.
subdiviser.
Ստորաբաժանումն s. subdivision.
Ստորաբնա1{ a. qui demeure en bas ou sur terre.
Ստորագիր, գրոյ S. inscription ; signature.
Ստորագրական adj. descriptif.
Ստորագրեմ*, եցի va. SOUS-
crire; signer; décrire, tracer.
Ստորագրողի, s. signataire.
ՍտորագրուԹիւն S. Souscription; signature; description; * գնել, mettre sa signature ; — տալ, donner sa signature.
Ստորաւաս S. SOUS-claSSe.
Ստորագասաէլան adj. SUb-
jonctif.
Ստորադասեմ՛, եցի va. soumettre, subordonner.
Ստորակայ, ից a. ce qui est dessous ; ce qui est sur la terre, terrestre; subalterne, sujet, soumis, subordonné, serviteur.
ՍտորակայուԹիւն s. sujétion, soumission, subordination.
ՍտորակԷտ, Կիտի s. virgule.
Ստորային a. inférieur.
Ստոր ան ա խ ան ձ a. qui affectionne la terre, qui tient à la terre, attaché aux choses terrestres, mondain, rampant.
Ստորանկիմ՞, կայ vn. tomber ; tomber sous , se soumettre, être sujet, subir.
Ստորասաբար adv. affirmativement.
Ստորասական a. affirmatif.
Ստորասեմ՛, ացի vn. affirmer, dire oui.
ՍտորասուԹիւն s. affirmation.
Ստորերկրեայ, եայց a. Sm.
souterrain.
U տորեւ s. le bas, le dessous;
a. ce qui est en bas , au-dessous ; — ou իստորեւ, prép. adv. en bas, au bas, sous, dessous, audessous; աո. ստորեւ բազս°ոցին, au pied du sopha.
Ստորի, րւոյ, ր°՝աց s. ensouple.
Ստորին, ոնոց a. inférieur; s. bas, fond, souterrain, enfers; ստոոինք, ceux qui sont sous terre, les gens d'ici-bas.
Ստորնա գոյն a. très- inférieur.
inférieur; terrestre.
Ատորնեայք, նեաց S. C6UX
qui sont en bas, sont inférieurs.
Ստորոգես՞, եցի va. spécifier, dire, exprimer, attribuer.
Ստորոգելի s. attribut.
ՍտորոգուԹիւն s. prédicament, attribut; catégorie.
Ստորոտ, ից s. pied d'une montagne; bord d'un vêtement; առ ստորոտով լերինն, au bas de la montagne.
Uinnnnuiiupujpga. qui traîne
Ses Vêtements; — պատմուճան,
robe traînante.
Ստորուղի, ւլւոյ S. tunnel.
Ստորուստ. ի— adv. d'en bas, de dessous, par-dessous.
Ատուար, աց a. gros, épais, volumineux, fort; nombreux, considérable; — բանակ, immense armée.
ՍտուարաԹգԹեայ a. cartonné.
ՍտուարաԹւլԹեւք, եցի va.
cartonner.
ՍտուարաԹուդԹ, ԹղԹոյ sm.
carton.
Ատուարագիտակ, ի S. Sté-
réoscope.
Ա տուտ րա^աո. s. gros arbre.
Ստուաբակարկատ a. très-
gros, très-volumineux.
Ա տ ուա ր ան ա մ, ա ց այ \ Ո . devenir gros, épais, grossir, se grossir, épaissir; engraisser, prendre du corps, de l'embonpoint; s'augmenter, s'accroître.
va. grossir, épaissir, augmenter, accroître.
ԱտուարուԹիւն s. grosseur, épaisseur.
Ստուգաբան, աց a. véri-
dique; vrai, réel, véritable; étymologiste.
Ստուգաբանական S. étymologique.
Ստուգաբանես", եցի va, dire
la vérité ; donner l'étymologie de.
ԱտուգաբանուԹիւն S. V'éri-
dicité; étymologie.
Ատուգագիր a. authentique.
Ստուգագրես", եցի va. écrire véritablement; ratifier.
ՍտուգագբուԹիւն S. écrit
véritable ; ratification.
Ստուգապէս adv. assuré-
ment, certainement, véritablement, en vérité, à coup sûr.
Ստուգեւք, եցի va. vérifier, assurer, examiner à fond, s'informer avec soin, s'informer de la vérité de, constater.
Ստուգիչ s. vérificateur.
ՍտուգուԹիւն s. vérification, certitude, assurance, vérité; — (r uiubif, je puis assurer que.
Ստուեո, uig s. ombre ; սին —, ombre vaine ; — ք, ombres, mânes; — ք Juif}™., les ombres, les ténèbres de la mort; — ք գիշե[ւոյ, les ombres de la nuit, les ténèbres ; իրրեւ <լ— անցանել, passer comme une ombre.
Ստուերագիր, գոաց S. des-
sin, esquisse, ébauche, croquis, canevas ; dessinateur.
Ստուեոագոեւք, եցի va. dessiner, esquisser, ébaucher, croquer, tracer.
ՍտուերագրուԹիւն S. dessin, esquisse, croquis.
Ստուերածս ածեմ՛ V?. porter
ombrage, éclipser, offusquer, effacer, ternir.
Ստուերական a. de l'ombre ; ombré, obscur ; qui reste dans l'ombre.
Ստուեոակեոպ a. semblable à de l'ombre, obscur.
Ստուեոսս1սյծ adj. couvert d'ombre, ombré, ombragé, ombreux, obscur.
U տ n ւե n ան ա if , ացայ VU. Se
couvrir d'ombre, s'obscurcir.
qui demeure dons l'ombre.
Ստուերաււլատ a. entouré
d'ombre, ombré, ombragé.
Ստուերացուցանեւք,ուցի va.
couvrir d'ombre, ombrager, obscurcir; cacher; donner de l'ombre.
ՍտուԹիւն sm. mensonge, fausseté; ցուցանել q— , démentir.
U տունգ ա՛նելք, եցի vn. refuser d'écouter, désobéir.
Ստունգանուլ a. indocile,
désobéissant.
Ստունգս/նուԹիւն s. désobéissance, indocilité
U տ ր lu տ , U տ ր ա տ b լա լո . U տ nրատելատուԹիւն li . լյպւսրապետ, լյւպարապետուԹիւն.
Ստրկածին adj. né d'un esclave.
U տլվլա JbSiun a. qui honore les esclaves.
Ստրկային adj. d'esclave, d'esclavage, servile.
Ստրկանամ՛, ացայ Vil. être,
devenir esclave.
ՍտրկւսպԷս adv. comme un esclave, servilement.
Ստրկացուցանեւք, ուցի Va.
réduire en esclavage, asservir.
ՍտրկուԹիւն s. esclavage, servitude.
Ստրովբիւգտ. sabot (jouet).
Ստրուկ, տոկաց S. esclave.
Ստրջանամ՛, ացայ Va. Se
repentir, regretter, s'en mordre les doigts, être touché de componction.
Ստրջանք, նաց S. repentir,
urp
regret, chagrin, remords, componction.
Ստրջացուցանես", ուցի va.
faire repentir, faire regretter, pénétrer de componction.
Սրագլուխ, լխի a. qui a la tête pointue.
ՍրաԹևւ a. qui a les ailes pointues; qui vole vite.
ՍրաԹռփչ a. qui vole Yite.
Սրախողխողի, tué, égorgé
avec une épée.
Սրածայր a. pointu, aigu.
Սրա^ուԹիւն s. peste, épidémie, mortalité.
Սրակն a. qui a les yeux perçants, la vue perçante.
ՍրաենուԹիւն s. vue perçante.
va. passer au fil de l'épée, égorger.
Սրակտուց a. qui a le bec, le bout pointu.
Սրա!), ից s. salle, salon; rideau; parvis.
Արավակ, ացտ. petit rideau, tapisserie, tenture; petite salle, petit salon.
Սրաէյակաօեւ a. qui a la forme d'un rideau*
Սրւսք)այեաց a. qui aie re* gard perçant.
Սրաձայն a. qui a une voix aiguë, un son aigu.
Սրամաք) առնել, tuer avec
l'épée, passer au fil de l'épée; — լինել , tomber sous le glaive.
Սրամիտ a. qui a l'esprit perçant, lin, pénétrant, subtile, intelligent.
ՍրամտուԹիւն s. pénétration d'esprit, perspicacité, sagacité.
Սրանաս*, ացայ vn. devenir
aigu, pointu ou aiguisé; passer ' rapidement, voler, s'envoler, filer, s'en aller, s'enfuir, courir vite, se précipiter ; s'aigrir, s'irriter; իբաց -—, disparaître, s'enfuir.
Սրանկիւն, կեանց a. acutangle , acutangulaire , oxygone ; s. angle aigu.
Սրավար, աց a. qui marche vite, vif, impétueux, rapide.
Սրավարիս", եցայ vVn. aller
ou courir vite, se mettre en haleine, se précipiter.
étourdir, assourdir.
Սըավաւշ s. ronce.
Սրբարան, ից a. qui chante le trisagiqn.
Սրբաբանեմ՝, եցի va. chanter le trisagion, sanctifier.
ՍրբաբանուԹիւն Sm. trisa-
gion, hymne.
Սրբարար adv. saintement.
Սրբագիր s. hagiographe; — ք, livres hagiographes.
Սրբագործ, ի a. consacrant.
Սրբագործես", եցի va. consacrer.
Սրբագոր&ուԹիւն s consécration.
UPP
UPP
Սրթագոււքալւ a. composé de saints, vénérable.
Սրբագրեւք,հցի va. corriger.
correcteur.
ՍրբւսգրուԹիւԼ s. correction ; épreuve à corriger ; * — ընել , corriger des épreuves.
Սրբադեգ, ոյ s. purgatif;
— uiuq, purger; — առնուլ,
se purger, prendre un purgatif, une médecine.
Սրբազան adj. sacré ; s. sa sainteté, sa grandeur.
Սրբազանեմ՝, եցի va. consacrer.
Սրբազգեստ, էւց a. Vêtu d'un
habit propre.
ՍրբաօնուԹիւն s. sainteté; — - ձեր, votre — .
Սրբածս a. qui a une lumière pure, saint.
Սրբական adj. saint, pur, chaste.
կրօն, ից a. qui vit saintement, pur, chaste.
Սրբաքյայեաց a. qui a un regard saint, pur.
Սրբա1)ետ a. qui conduit à la sainteté, sacré.
Սրբամատոյց a. offert saintement, sacré, saint.
Սրբամ՛աքուր a. très-pur, saint.
Սրբամիտ a. qui a l'esprit saint ou pur.
U ր բա tf տ ի if , տ եց այ vn . sanctifier, purifier son esprit.
Սրբաս՞տուԹիւն s. sainteté d'esprit.
Սրբան, ի sm. anus, fondement.4
U ր բ ան ա iT, ա ց այ vn. être OU
devenir saint, se consacrer, se sanctifier.
Սրբապէս adv. saintement.
Սրբապիղծ a. s. sacrilège, profanateur.
Սրբապղ&ուԹիւե sm. sacrilége, profanation»
Սրբասէր adj. qui aime la sainteté, pur, chaste ; qui aime les saints.
a. vécu ou élevé saintement , saint.
Սրբավայր s. lieu saint ; — տա-Տար, auguste temple.
Սրբատաշ a. poli, luisant.
Սրբատեսիլ a. qui a l'air saint, pur.
Սրբատուն, տան S. sacristie.
Սրբատուփ,տփոյ S. Ciboire.
Սրբարան, աց s. asile sacré, sanctuaire; a. sanctifiant.
Սրբարար, աց a. sanctifiant.
ՍրբարարուԹիւն s. sanctification.
Սբբացուցանեւք, ուցի va. canoniser.
Սրբացուցումն S, canonisation.
Սր^ավայյլ a. pur, saint.
Սրբաքննիչ s. inquisiteur.
ՍրբաքննուԹիւն s. inquisition.
Սրբեմ՝, եցի vn. sanctifier, consacrer; purifier; nettoyer, essuyer, éponger; offrir, dédier; observer; méd. absterger; — զեւլնգունս, couper les ongles; — qifopnt-u, raser, faire la barbe ; — qg որեան, vanner, nettoyer du blé.
Սբբիկ a. saint, pur, propre.
Սրբիչ a. sanctifiant; qui purifie, qui nettoie; méd.
abstergent; s. rasoir; — ձեռաց, essuie-main, serviette;
— բաժակի, le puriûcatoire.
ՍրբուԹիւն s. sainteté; purification ; pureté , propreté ; sanctuaire; offrande; communion ; — ձ եր , votre sainteté ;
— առնուլ, recevoir la communion, communier.
*Սրբուիլք, եցայ vn. s'es-
suyer.
Սրբուհի sf. sainte.
Սրեդջիւր a. qui a les cornes aiguës.
Սրեմ՛, եցի va. aiguiser, repasser, affiler, affûter; fig. aiguillonner, stimuler, exciter;
ՍրընԹաց a. qui va, qui court vite , qui coule rapidement, impétueux; — գետ, fleuve rapide, au cours rapide.
ՍրրնԹացուԹիւն Sm. COUTS
rapide, impétuosité.
ՍրԹաւք, ացի VU. COUl'ir.
Սրիկայ, ից a. sicaire, brigand, assassin.
Սրինգ, բնգաց s. flûte; flageolet; fifre; — (յաւորսաց, pipeau; — (յովուաց, chalumeau ; նուագել սրնգաւ, jouer
de la flûte, flûter.
ՍրճակաԹ s. café au lait.
Սրճանոց, աց s. cafetière.
Սրճաստան, աց S. Caféière.
Սրճարան, աց S. café (lieu).
Սրճարար, աց s. cafetier.
Սրճենի, նեաց s. caféier.
Սրնգա1)ար, աց S1U. joueur
de flûte, flûtiste.
Սրնգեմ՛, եցի vn. jouer de la flûte ; siffler ; braire.
Սրոհունդ sm. bot. millepertuis.
Սրովբէ, ից s. séraphin.
Սրովբէագունդ a. composé par les séraphins; s. troupe de séraphins.
Սրովբէական a. séraphicue.
Սրովբէաւքաքռսր adj. pur
comme un séraphin.
Սրուակ, աց sm. fiole; burette; — վիրաբուժից, Ven-
touse.
ՍրուԹիւն s. qualité de ce qui est aigu, pointu, perçant ou pénétrant; rapidité, promptitude, vélocité, célérité.
Սրումն sm. aiguisement, affûtage.
Սրունկն a. qui a l'oreille fine, bonne.
Սրունք, նից sm. jambe, mollet.
Սրսկապան, աց s. chambre nuptiale; boudoir; rideau de lit.
Սրսկես՞, եցի va. asperger, arroser, répandre.
Սրսկումն s. aspersion, arrosement.
Սրտաբախ, աց a. palpitant;
— լինել, palpiter.
Սրտաբեկ a. qui a le cœur brisé, découragé, abattu; — առնել, briser le cœur, décourager, abattre le courage; — լինել, avoir le cœur brisé, être abattu.
ՍրտաբեկուԹիւն s. brisement ou abattement de cœur, découragement.
Սրտագէտ a. qui connaît les cœurs.
Սրտագին adv.de bon cœur, de tout son cœur.
U րտա դուրք s. les oreillettes du cœur.
ՍրտաԹսսի a. consterné.
Սր տա Թալիումն s. consternation.
Սրտալիր a. plein de cœur; adv. de plein cœur, de grand cœur.
ՍրտակաԹ a. envieux, désireux, amoureux.
Սրտակէւլ a. qui a le cœur brisé, navré.
Սրտակիզեմ՚յեցի va. navrer, déchirer ou fendre le cœur.
Սրտա()սոՅոյ s. agréable au cœur.
Սրտանամ՝, ացայ \Ո. prendre courage.
Սրտաշարժ adj. touchant, émouvant, attendrissant.
Ս^շտասլախ առնել, consterner, épouvanter ; — լինել , être consterné, épouvanté.
U ր տ լա սլին գ adj . ranimé , encouragé, courageux, intrépide.
Սրտաււլնգելք, եցի va. animer, ranimer, donner du courage, encourager, remonter le moral de qn., relever ou rehausser son courage ; — իւք vn. se ranimer, prendre courage.
Սրտառուչ a. qui touche le cœur, touchant, attendrissant, tendre; touché, ému, abatiu; désireux, envieux; fâché, choqué, indigné, aigri; plaintif, douloureux, perçant; — բողոք, plaintes amères.
Սրտատես a. qui voit les cœurs, qui voit au fond des cœurs.
Սրտատրուի a. dontlecœur bat, est tremblant pour, désireux.
Սրտացաւ a. qui a mal au cœur, qui a des douleurs d'estomac; affligé, chagrin.
Սոտացաւու13իւն S. COmpaS-
sion, pitié; douleur, chagrin; — Բ, avec compassion, pitié.
Սրտացուցանեւք , ուցի Va.
