Վ-CS

Վ.նասեւք, եցի va. nuire à,

léser, endommager, préjudiciel՝, faire tort, du tort à, causer du préjudice à, porter préjudice, atteinte ou dommage à, offenser, blesser, empiéter ; — միմես/նց, s'entre-nuire.

Վ շտաբեկ a. brisé par les peines, affligé, souffrant.

Վ շտաբերական a. qui cause des peines, affligeant, douloureux, pénible.

Վ-շտագիՆ a. affligeant, pénible, douloureux, fâcheux; affligé, peiné.

Վ-շտագՆեւք,եցի va. affliger, faire de la peine, peiner; —իմ՛ ՝vn. s'affliger, être affligé, peiné, avoir de la peine.

ճշտածին a. né avec peine, avec douleur.

մշտական a. affligeant.

Վ շտաեեաց a. qui vit dans la peine, dans la souffrance, misérable.

Վ-շտակեցուԹիւն S. peine,

souffrance, affliction.

4 շտակիր a. souffrant, souffreteux, souffre-douleur.

M-շտակից adj. sensible aux peines d'autrui, compatissant ; — լինել, s'affliger avec, compatir aux souffrances de qn., entrer dans sa peine, partager sa douleur, être touché de compassion pour les maux d'autrui, être sensible à ses peines,

s'apitoyer sur son sort, le plaindre.

Վ շտակլւեւք,եցի Va.SOUffril՝.

լԼշւոակցաբար adv. aVÔC

compassion.

մշտակցռւԹիւն S. affliction

commune, compassion, commisération, condoléance.

•-Լշտաքյան, աց a. qui s'afflige, qui se donne de la peine en vain; affligé, souffrant.

«4 շտա1)ար a. affligé, peiné, abattu, souffrant.

. Վ^շտաւքբեր a. souffrant ; sévère.

"-ԼշտաւքբեբուԹիւն S. SOUf-

france; macération, mortification.

Վատանամ՛, tu ց այ Vil, s'affliger, se faire de la peine, souffrir, être peiné, affligé, avoir le cœur gros , se tourmenter.

մշտատես, աց adj. affligé,

souffrant,

Վ-շտատեսուԹիւն Sm. SOllf-

france, affliction, peine.

affliger, faire de la peine, faire souffrir, peiner.

Վ ոլԹայեան a. voltaïque.

մո^լքավ, աց sm. troupe, meute.

Վ ուշ, վշոյ sm. lin ; filasse, éloupe.

ւԼուվու sm. roucoulement; — u արձակել, roucouler.

* M-n/Ûinbif, տեցի va. chas-

ser, mettre à la porte ;—իւք\ո.

être chassé, mis à la porte.

«4 ubif adj. sublime, élevé, haut, éminent, auguste.

Վ սէյւքաբան a. qui a un langage sublime, sublime, élevé.

Վ սհւքաբանուԹիւն sm. langage sublime, élevé.

Վ-սեմագարւք adj. de haute race, auguste.

՝Լսեւքախո1) a. qui a des pensées, des sentiments sublimes.

Վ սհւքախո1)ուԹիւն s. pensée sublime, esprit élevé.

M ubJujJ|iin adj. doué d'un esprit sublime, élevé.

Վ-սհւքա՚նամ, ացայ \'Ո. être,

devenir sublime, éievé.

Վ-սեմապէս adv. sublimement, d'une manière sublime.

Վսեմափառ, a. éminentissime.

Վ.սեմսւփաո.ուԹիմե S* émi-

nence.

*ԼսեւՐուԹիւն sm. sublimité, élévation ; excellence, grandeur, altesse.

M ubp. ի— գալ, s'enhardir, combattre, disputer.

Վ.ստա1) a. confiant, sûr, rassuré ; — առնել, rassurer, donner assurance; — լինել, être sûr, rassuré; — հմ զի, je suis sûr, j'ai l'assurance, la certitude que ; — լերուք յիս, comptez sur moi.

Վ ստա քյաբաբ adv.avec confiance.

être rassuré, se fier à, se confier en, donner ou mettre sa confiance à, investir qn. de sa confiance, se reposer ou compter sur ; confier, remettre, consigner; լ— , ne pas se fier, se défier, se méfier.

•4.0 տ ա f) ա ց ուց անեւք,^ ւց ի va.

assurer, rassurer, inspirer la confiance, donner l'assurance, assurance à.

M u տ ա P) ան ա if .

Վ ստաք)ուԹիւե s. confiance ; assurance, sécurité, aplomb ; consignation: — £, avec assurance ou confiance.

*Լս՝.ակ, աց s. ruisseau, rivière; — u աբտաւ՚ուաց իջու֊

օանել, verser un torrent de ï&rmes.

Վ տակալից a. plein de ruisseaux.

Վ.տակաք)հս a. ruisselant.

՝-Լտակս/եաւ1\ ացայ Vn. rUÎS-

seler.

՝Լտականի,նւոյ S.pl.rUÎS-

seaux.

Վ տակայեղց a. ruisselant ;

— աբտասուօք, les yeUX noyés

de larmes.

Վ-տանգ, աց s. danger, péril, risque ; ի — արկա՛նել, դնել

իվտանգի, mettre en péril, exposer au danger, compromettre; իվտանգի լինել, être en danger, courir risque de;

mettre en danger, s'exposer, courir des risques ; վտանգաւ անձինս , au péril de ma vie;

վտանգաւ կենացն, au risque de Sa vie; — ի վեր այ կայրնորա,

il était en péril; Նա ւն իվտանգի կայր խորտակել, le raisseau était en danger, sur le point d'être brisé : — ԷՆ մա, il court risque de... il y a danger pour lui; * Jb5-— ի Jbo ձգել, risquer beaucoup, jouer gros jeu.

Վ տանգագոո& adj. dangereux.

^տանգակից լինիւք vn. COU-

rir ensemble quelque danger, partager les dangers de qn.

*^տանգաւոր, աց a. dangereux, périlleux, critique, hasardeux ; qui est en danger,

exposé ; iuneste, triste ; — ժամանակ, moment critique.

4 տանգեւք, եցի va. mettre

en danger, en péril, risquer, exposer, hasarder, compromettre; importuner, tourmenter, maltraiter; — զառ.ոդ£ոլ- ԹիւՆ, détruire la santé: — իմ1 vn. être en danger, en péril, se mettre en péril.

Վ տաո., աց s.troupe. bande, multitude ; pore ; ichth. bancs;

վտառ. վտառ., par troupes.

՝-Լւոաո աււլաք), աց S. gardien

de troupe.

«Վ տաո.ակաՆ a. qui chasse, expulsif.

Վ տաոանգեւք, եցի Va. bannir, exiler, expulser, déporter; — ի&առ-այուԹիւՆ, emmener ou réduire en servitude; — իէք

vn. être banni, exilé ; être incertain.

a. banni, exilé ; vagabond, errant; incertain, douteux; — առնել, faire errer; —g, exil.

Վ-տաոանգուԹի^Ն sm. bannissement, exil; émigration; incertitude.

Վ տարե<ք, եցի va. expulser, chasser, reléguer, exiler, bannir; usurper, s'emparer, s'arroger.

sm. expulsion, bannissement.

Վ տաւակ, աց S. vêtement

de dessous, chemise; jupon.

Վ-տաւան, աց S. Stade.

"-Լտաւատ, աց S. m. pan

(d'habit).

Վ-տիտ, վտտի a. maigre, grêle, ehétif.

Վ-տտեմ, եցի va. maigrir, rendre maigre ; affaiblir, exténuer; — իմ1 vn. maigrir, devenir maigre; s'affaiblir, s'exténuer.

Վ տտուԹիւՆ sm. maigreur, amaigrissement ; affaiblissement, exténuation.

M-րան, աց sm. tente, pavillon; — Ժամու, tabernacle;

— '(^արկանել կանգնել, dresser une tente.

կիչ a. qui demeure sous une tente, nomade, bédouin.

Վ-բացի կո£ s. agaric.

ցուցանեւք, ուցի va. alarmer, inquiéter, troubler, agiter, causer du tumulte , jeter de la confusion, mettre en désordre, tourmenter, désorienter.

Վ-րգովիւՐ, եցայ vn. s'alarmer, s'inquiéter, se troubler, se désorienter, se mettre en peine, se tourmenter, s'agiter, se remuer.

M-ոգովիչ a. s. alarmant, inquiétant ; séditieux.

s. alarme, trouble, inquiétude, agitation, tumulte, désordre.

Վ.ոէԺ, վրիժուց s.vengeance,

revanche ; առնուլ խնգրել քյանել զվրէժն, վրէժս պահանջել, քյանելզքէն վրիժուն, Venger, se venger de ou sur qn., prendre ou tirer vengeance de, demander vengeance , être vengé, prendre la revanche, se revancher; վոէժս լու&անել սլաք) անջիլ՝ տալ, subir la vengeance, porter la peine, être puni; ի—, en revanche; առից ինմանէ զ— իմ՛, je me vengerai de lui, il me le payera ; խնգրել գքէն վրիժու ուոու|» , venger

qn.; ի — նախատանաց գստեր

իւոոյ, pour venger sa fille.

Վ-ոէԺխնգիո, գոաց a. vengeur, vindicatif, revancheur; — լինել, demander vengeance, Venger, se venger.

Վ-ոէԺխնգոուԹիւն s. vengeance, revanche.

M-րէպ s. manque, manquement, coup manqué, faute, défaut, privation ; a. manqué, échoué, failli, privé; — ելանել լինել գտանիլ, manquer, échouer, être déçu, déjoué ou privé, faillir, faire défaut,

perdre ; ոչ — իՏշմ՚արտուԹենէ,

vraisemblable.

Վ-րիմաթեո, աց a. qui porte la vengeance, vindicatif.

M-րիԺագործ, աց a. qui fait le mal, méchant, scélérat.

Վ.ոիմագոոծուԹիւն s. mauvaise action , méchanceté , crime.

էելւիժակ, աց a. s. celui qui venge , vengeur, défenseur ; instrument de vengeance , arme défensive; moyen de défense; — d կն£ի՝ փղի, les défenses du sanglier, de l'éléphant.

՝ԼոիԺակեւք, եցի vn. se servir d'une arme défensive, lancer des flèches, des pierres.

Վ րիԺաս|արտ, ից a. coupable, digne de subir une vengeance.

Վ.ոիսլագլւեմ՝, եցի vn. écrire faussement, se tromper en écrivant.՛

Վ ոիպա& s. faute, erreur.

«Վ-րիպակ, աց soi. erreur, faute, méprise; accident, hasard; a. faux, erroné, fautif, manqué; վրիպակաւ, par erreur; par accident; par ha-

sard ; — տպագրուԹեւս՚ե , errata, erratum; V. Ժա լքանա -

Վ[վւ պական a. fautif, faillible; V. ^րէպ a.

Վ րիպակս/ԼուԹ[ււե s. faillibilité.

Վ-րիպա՚Լք. ՛նաց s. erreur, faute , malentendu . bévue , méprise; illusion, déception.

charlatan.

M-ր ի պեցուց ա՛նելք , ոլց ի va.

faire manquer ou faillir, mettre dans l'erreur, tromper, frustrer, déjouer, priver; détourner, égarer, séduire.

Վ-րիպեցուշի^ s. trompeur,

fourbe, menteur, mystificateur.

•-Լրիպիւք, bg այ vn. manquer, faillir, échouer, manquer son coup, se tromper, se méprendre, être dans l'erreur, faire une faute, une boulette, être trompé dans, frustré de, déçu, déjoué : se détourner, s'égarer; — իք)ար,ուա&ոյ, manquer son coup.

"Լրիւգիչ s. trompeur.

«4 րձին, ձնի s. brosse; pinceau.

•Lp&itnf, եցի va. brosser.

Վ րնչեւք. bg ի vn. hennir.

^Ր՚եշիւն s. hennissement.

•-Լրնօոքլական a. hennissant.

S (dioun) s. trente et unième lettre de l'alphabet et vingtcinquième des consonnes ; quatre mille, quatre-millième.

Տաբատ S. pantalon.

Տաբատաձիգ s. bretelle.

Տագնապ, աց S. tourment,

anxiété, agitation, inquiétude, alarme, embarras, gêne, crise, peine ; agonie ; hâte, précipitation ; — ալ ou —ալ, à la hâte, en toute hâte, avec précipitation; avec anxiété; — ւքաք)ու, les angoisses de la mort; — մտաց, peines d'esprit, contrainte; 1|ալ իտագնապի, Se

trouver dans l'embarras, dans l'anxiété, être embarrassé; արկանել մատն ել իտագնապս

անհնարին*, jeter dans un grand embarras ; արկանել գանձն ի—, se jeter dans l'embarras; յ ամենայն կուլւքանց — էր նւքա, il était réduit à l'extrémité; — մեծ էր նւքա, il avait une peine extrême; ք)ասանել իյետին —, être réduit à l'extrémité ; յետին — կալաւ զնա, il fut réduit à l'extrémité;

S ա գն ա պա փ ոյ Թ a. pressant,

pressé, urgent; — ստիպաւ., en toute hâte, précipitamment.

պեցուցանեւք, ուցի va. presser, précipiter; mettre en peine, embarrasser, gêner, tourmen-

ter. inquiéter, poursuivre ; աքյիւ —, épouvanter.

Տագնապեցուցի^ a. pressant.

S tu գն ա U| ի if , պեցայ vn. Se

presser, être pressé: se tourmenter, se mettre en peine, être en peine de. être inquiet, embarrassé, tourmenté, s'inquiéter, s'embarrasser, souffrir beaucoup, craindre, redouter.

Տագնապիդ a. pressant.

Տագր, գեր, °՝րաց s. beaufrère [le frère du mari).

Տաժանաբար adv. péniblement : avec peine, avec beaucoup de peine.

Տաժանագործ a. pénible.

Տաժանալից, Տաժանական, Տաժանաւոր, Տաժանելի adj.

pénible , fatigant , accablant , assommant.

S աժանիս՞, նեցայ \Ա. se

donner de la peine, beaucoup de peine, avoir beaucoup de peine, être accablé de travail, de fatigue, se fatiguer, faire avec peine, se lasser.

Տաժանիբ. ՏաժանուԹիւն, Տաժանումն, Տաժանք S. peine,

fatigue, labeur, lassitude.

Տալ, ից s. belle-sœur (sœur du mari).

Տալայո. աո ն s. beau-frère (le mari de la belle-sœur}.

Տալի sm. celui qui donne; ~g, passif, dette passive.

Տախտ, ի g s. trône, siège.

Տախտակ, աց S. planche,

ais, bois ; tablette : — եոկաԹի,

plaque.

Տախտակագործ, աց a. fait

de planches.

Տախտակամ՛ած, ի g a. COU-

vert de planches. revêtu de bois, planchéié. parqueté, boisé; s.

plancher, parquet; échafaud, échafaudage ; lambris ; — նալոլ, tillac, couverte : — առնել գործել, planchéier. parqueter, lambrisser.

étendre à terre, jeter sur la terre, renverser.

Տածեմ՝, եցի ou ծի va. nourrir, entretenir; fomenter; ղշոգեկաԹսայ, alimenter une chaudière à vapeur ; — գա խ տ u , flatter les vices: — զխռովու- Թիւն. fomenter les troubles.

S ածի s, Տածոդ a. S. nOUITÎ-

cier. nutritif, nourrissant, alimentaire : — լինել, nourrir.

nutrition, alimentation.

Տակ. աց S. fond, le deSSOUS ;

racine ; race ; — առնուլ, prendre racine; * — ն երԹալ, aller

au fond, couler bas; fig. être enfoncé, se perdre, succomber: տակէն բանիլ, agir SOUS

main.

Տակախիլ OU Տա կա կոտ որ

առնել, arracher avec la racine, extirper radicalement.

Տակառ., աց sm. tonneau,

pièce.

Տակառագործ, աց S. tonnelier.

ՏակառագործուԹիւն S. tonnellerie.

Տակւսո ակ, աց S. baril.

Տակառաչափ Sm. tonneau

(mesure).

Տակառապետ, աց S. grand

échanson, boutillier.

ՏակաււաւղետուԹիւն S. fonctions ou dignité de grand échanson.

Տակաո.իկ s. barrique.

Տակաւ adv. peu à peu, petit à petit, insensiblement; encore; տակաւ տակաւ, peu à

peu, petit à petit.

Տակաւին, Տակաւին եւս adv.

encore, de plus, davantage; encore, jusqu'à présent ; peu à peu, petit à petit.

daguerréotype ; daguerréotypeur; a. daguerréotype.

Տակերատպեմ', եցի va. da-

guerréotyper.

ՏակերատւղուԹիւն Sm. da-

guerréotypie.

* S ա կնուվր այ a. bouleversé ; — ընել, bouleverser, bousculer, renverser; — յինել, être bouleversé.

Տակոփ s. bot. pivot, corps.

Տազ, ից sai. poëme, vers; cantique, hymne; cautère; estampe, empreinte.

Տապախ, ոյ S. CÎment.

Տաղանդ., աց, ոց S. talent;

fig. talent, capacité, mérite;

*— ունի, —ի տէր է, 'il a du

talent.

Տաղանգաւոո, աց a. qui a

du talent.

Տա գա չափ, ից s. versificateur.

Տաղաչափեմ՝, եցի vn. versifier.

ՏաղաչավւուԹէււն S. versification.

Տաղարան, աց S. livre qui

contient des vers, des cantiques.

Տաղաւար, աց s. tabernacle, tente; baraque, hutte, cabane, treille; scène (de théâtre).

րաշինուԹիւն s. action de dresser une tente, de construire

Une baraque ; տօն տադաւա-

րա1)արաց, fête des tabernacles.

րիւք, րեցայ vn. se loger sous une tente, se hutter, habiter, séjourner.

Տաղեմ՛, եցի va. cautériser.

ՏադերգուԹիւն s. ode.

Տաղտապանք, նաց S. en-

nuis, inquiétudes, tourments.

Տաղտապեմ՝, եցի va. importuner, gêner, ennuyer.

Տաղտապիմ՝, պեցայ Vn. se

gêner, être gêné, ennuyé, tourmenté, se tourmenter; se déplaire, avoir de l'aversion, s'ennuver.

dégoûtant , ennuyeux , fastidieux, déplaisant.

ացայ vn. se dégoûter, être blasé, s'ennuyer, être fatigué ;

տաղտկացեալ bif իմարղկա-

նէ, je suis dégoûté, las des hommes.

Տաղտկացուցանեւք, ուցի va.

dégoûter, blaser, ennuyer, rebuter.

ՏաղտկուԹիւն ՏՈ2. dégoût .

ennui, nausée, aversion, déplaisir.

Տաղտուկ a. dégoûtant, ennuyeux, incommode, assommant, tuant; qui s'ennuie, paresseux; s. dégoût, ennui.

Տաճար, աց s. hôtel, palais, cour; temple; banquet, festin, salle de festin; — խորքյրղոց, salle de conseil, cabinet, conseil, chambre.

Տաճարական s. templier.

Տափարակից s. compagnon de table, convive.

celui qui a soin du temple, ministre d'un temple.

Տաճարապետ, աց S. maître

d'hôtel ; grand prêtre ; celui

qui conduit les jeunes épouses.

Տաճիկ, ճկա y s. a. turc,turque ; — o ի, barbe, cheval arabe; — ուղտ, dromadaire.

Տաճկաբար adv. comme un Turc, à la turque.

Տաճկաբնակ a. habité par les Turcs.

ՏաճկաբնոյԹ a. qui a le caractère des Turcs.

Տաճկաք}պատակՅ. Sujet aux

Turcs.

S աճ կան ալք, ացայ va. devenir turc, se taire turc.

Տաճկացուցանեմ. ուցի va.

faire turc, convertir au mahométisme.

Տաճկաստան S. la Turquie.

va. donner; livrer, céder, accorder, remettre, transmettre, exposer; faire, rendre, mettre à même, à la portée de ; donner, fournir, produire; — խօսել, faire parler; — ածել, faire amener; — գանձն, se donner, se livrer, s'abandonner; տացէ՜ քեգ տէո [ինել, pUÎSSieZ-VOUS être! մ՛րցանակ՝

վարձս —, décerner des prix, des récompenses; վկայագիր՝ անցագիր —, délivrer un certificat, un passe-port ; չէտուեալ ամենեցուն, il n'est pas donné à tout le monde de ; — ի^խա.

նուԹիւն, confier l'autorité; V.

Ցեո-ն, etc.

Տամ՛ալ, Տամալի, [ւոյ Sm.

terrasse, toit.

Տամկանամ՛, ացայ vn. être,

devenir humide, s'humecter.

Տսւմկացոլցանեմ, ուցի va.

humecter, ramoitir, tremper.

ՏամկուԹիւն sm. humidité, moiteur.

Տամուկ a. humide, moite.

Տանելի a. portable.

S անես տաս, ի s. plate-forme, toit.

Տաներէց, րիցու s. aumônier.

Տանիմ, տարայ, տար va.

porter, apporter, emporter; mener, amener, emmener, ramener, conduire; amener à, aboutir ou conduire à; con- • tenir, enfermer, comprendre; supporter, endurer, souffrir; achever, remplir; vn. être porté, amené, conduit; ընգ միտ —, trouver mauvais, s'offenser, se formaliser; — գյա դ- ԹուԹիւն, remporter la victoire; յինքն —, s'approprier, s'arroger, s'emparer de, saisir; V.

Գլուխ, խնամ, etc.

Տանիք, նեաց S. toit, toi-

ture.

Տանձ, ից s. poire.

Տանձի, ձւոյ, ձեաց s. poirier.

sm. maître de maison, père de famille; le propriétaire de la maison; patriarche, chef d'une race.

Տան ուտ էր ական a. du maître de maison, du propriétaire; du chef d'une race ; féodal.

ՏանուտէրուԹիւն s. autorité ù\i maître de maison ; autorité du chef d'une race; féodalité.

Տանջական a. qui sert à torturer, à tourmenter.

Տանջանարան, աց S. instrument de supplice, de torture.

Տանջանաւոր, աց a. torturé,

tourmenté ; celui qui met à la torture ; qui sert à torturer.

Տանջանք, նաց S. tourment,

supplice, torture, souffrance;

Տանջեմ՛, եցի va. tourmenter, torturer, mettre à la torture, faire souffrir, bourreler; —իմ vn. se tourmenter, se torturer, être tourmenté, bourrelé.

Տանջիչ sm. celui qui tourmente, met à la torture, bourreau .

maîtresse de maison, mère de famille.

ՏանտիկնուԹիւն s. autorité de la maîtresse de maison.

Տաշածոյ, ից a. raboté, dégrossi, plané.

Տաշեքլտ. copeau.

Տաշեմ, եցի va. raboter, équarrir, dégrossir, planer, charpenter.

Տաշտ, ից sm. tasse, bol; auge; baquet, cuvier; bot. marcotte, sarment; corbeille; — խմորոյ, huche, pétrin; -r

- »3tf -

Տա^տագ^ a, qui pousse de beaux sarments.

ՏաշտսւԹադ sm. marcotte, provin; — առնել, marcotter,

provigner.

Տաշտախիլ լինիս" \Ո. avoir

es sarments arrachés : — առնել, arracher.

Տաշտաւոր a. qui pousse de forts sarments.

Տապ, ոյ s. chaleur, ardeur, hàle; inflammation, échauffe-

Տապագին a. chaud, ardent, brûlant.

se renverser ou se jeter par terre.

Տապալած, ի S. TUine.

ցուցանեւք, ուցի va. renverser, abattre , terrasser, atterrer, jeter par terre, cumuler; abattre , démolir, détruire,

ruiner; — զխորքյուրդս ուրոլք,

renverser les projets de qn.; — զխոչ եւ գխուԹ, triompher des plus grands obstacles; —իմ՛ vn. être renversé, tomber en

ruine; տ ապա լեա լան կա ւ երիվարն, le cheval s'abattit.

Տապալի s. trictrac (le jeu).

Տապալումն sm. renversement, chute, ruine.

Տապախարշ a. brûlant; —

աո նել, brûler; — լինել, être brûlé.

Տապակ, աց sm. poêle (de cuisine); ornement en forme de petit bouclier rond.

Տապակեմ՝, եցի V3. frfrfl,

faire frire, fricasser.

Տապակումն s. friture.

Տապան, աց sm. grande caisse ; tombeau; arche de Noé.

Տապանագիր, գրոյ S. épi-

taphe.

Տապանակ, աց Sm. Caisse.

coffre, coffret; tronc (boîte pour les aumônes) ; tabernacle ;

— ուխտի, arche d'alliance.

Տապանակակիր S. porteur

du tabernacle.

Տապանամ՛, ացայ VU. S é-

chauffer, être ardent, devenir brûlant; avoir la fièvre.

Տապանատուն s. cimetière.

Տապանաքար S. tombe.

Տապաստ s. natte, tapis : 6g.

— անկան ել, s'étendre à terre, être renversé, abattu, tué ; — արկանել, étendre à terre, jeter ou renverser par terre .

terrasser, abattre , tuer ; — անկան ել իվաշւոչ, mordre la

poussière; — անկանել իսայո

սուսերի, tomber sous le couteau, sous le glaive.

Տապաստակ s. matelas.

Տապար, աց Sm. hach-I՜ ,

cognée.

Տապարաւոր, աց 3. S. qui a

une hache, sapeur,

échauffer, chauffer, brûler*

ardent, brûlant, échauffant.

Տապեղ, ի տա. trictrac (la table).

Տսւպեղուլուն|> s. dé à jouer.

Տապճակ sm. housse de cheval.

Տառ, ից sm. lettre, caractère ;V. Տարր ; աստուածեդէն inuin.^, l'Ecriture sainte ; մ՚արգարէակաՆ տւաւք, les prophéties.

S աո. աղան, ի s. corbeille, panier.

կան adj. misérable, malheureux, affligé.

Տսւռսւպսւնք, նաց S. peines,

souffrances, tribulations, maux, misère, affliction, malheurs, tourments, inquiétudes.

Տառապեալ a. misérable, malheureux, accablé de maux, de peines.

Տառապեցուցանեմ՝, ուցի Va.

faire souffrir, rendre malheureux, misérable, affliger, opprimer, tourmenter, maltraiter; violer, faire violence à.

Տառապիմ, պեցայ vn. SOUf-

frir, s'affliger, être malheureux, se fatiguer.

Տառատոկ, աց S. Casaque,

cape, capote.

Տառեխ s. hareng.

Տառեղն, ղան S. héron.

Տասանորդ, աց S. décime,

dîme; décime (de franc).

S ասա՚ե որ գա կան a. décimal;

S ասան որ գելի a. décimable.

Տասանորդեմ՛, եցի Va. dî-

mer; décimer.

Տասանորդիդ, décimateur.

Տասսւնորգու13փւն S. déc3«*

mation.

dix.

Տասնաբանեայ օրէնօ S. Dé-

calogue.

Տասնալիտր s. décalitre.

Տասնաղի, ղւոյ adj. à dix

cordes; s. décacorde, lyre.

Տասնակրաւք, ի SIÏ1. déca-

gramme.

մեան, մենից a. décennal, de dix ans ; âgé de dix ans.

ՏասնամեԹր, ի sm. décamètre.

Տասնաս՞սեայ adj. de dix mois.

Տասնայարկ a. de dix étages.

Տասնանկիւն s. décagone.

Տասնապատիկ , Տասնապատկես՝ V. Տասնպատիկ, S ա սն պա տ կե if .

Տասնապետ, աց S.décuriOll,

caporal.

Տասնաստեբ, ի s. décastère.

Տասնաւոր; աց a. dénaire , dizaine.

le Décalcgue.

a. s. dizaine, dix; décade.

Տասներորդ, աց a, s. dixième; adv. dixièmement.

Տասնեքեան OU Տասնեքին,

եցունց a. s. tous les dix.

Տասնիցս adv. dix fois.

Տասնկանգնեայ, նէից a. de

dix coudées.

(^արուածեան a. de dix plaies*