I. ἃ C. 351, 410, contre qn; { se dit aussi

des animaux : fureur, Il. XXI, 94.

χολόω (fut.—swou, seul. Dinf. ἐρ.-τ-τωσέμεν, ἢ. 1. 78; aor. ἐχόλωσα, 1]. XVIIL, 4111:

θα. ὙΠ], 205; moy. χολοῦμαι, El. VI, 107:

Jut. sant: 1. XIV , 510, plus fret χεχολωσομάι, 1]. 1, 439 et passim ; aor. 1.

ἐχολώσάμην, AL. XV, 155, et χολωσόμην, Il.

ΧΧῚ, 136 ec passin ; parf. pass. μεχόλομαι;

4113; Od. ΥἼΙ, 205; |]

compagnée de chant; χορόνδε, ἔρχ:

. χορόν ποικίλλειν el ἀσχεῖν, repré:

ΠΥ 04. 1,69;souo. ἃ l'inf. οἱ «