II. — Négative

ll;ec decisa ferebantur a sacra con||r«gatione Indulgenliarum dieli aprilis 1840, et signala HsnMbal GiNNASi, secrelarius.

Ex bis respoHsis quarum aullienlicilas nulli dabium faciebat, et quae magis congniebant desîderio ecclesiae volenlis missam, aiiantiiin Aeri potesi, couformari oflicio, iiecnon favebant tum unifomiitati orn.imeiitoruni in ecclesiîs, tum curîa sacristannii ; ei bis, inquani, statim rcforniaUc sunt doctrine H

{Praxis antea receplse , et sacerdotes passina per Gaiias putavcrunt se posse lucnri indulgentiam privilegii sivc personalis sive realis, diccndo niissam de die, etiam in diebus ubi, juxta rubricas, inittam de Requiem celebrari licerei.

Porro idem Diariuni nuperrime. N* 4080 (22 junii 1845) asseniit se rogaium fuisse ul insererei quodilim documentum quod dicilur daium RoiiiâP, ex secreiaria ejusdem sacne congregationis Indulgenliarvm, die %1 roaii 1845, et signaluin Jacobus Gallo, secretarius, ex- quo sequeretur ad quxsituni tertioiD, supra relatum, datam fuisse resiwnsionem onmino centra riani , id est aflirniativam : unde , qui privilégie personalî gaudent teneri vidcruntur, ul alias, ad dicendaiû missam de liequiem diebus nao impeditis.

Inde magna animarum anxielas, pertnriiaiio, necnon inurmur aliquod ortum est. Gui » loqniuut , de duobus assertis credendum erit? quare Ue no\o adduciiur régula difficilior?

Insuper, dictum documentum nullalenus emenda responsum ad quaesilum quartum , sûpra ; de eo on uino silct. Nunquid igitur sacerdos ulcns privitqp> persouali tenebitur recilare missam de netpiiem; utens vero priviie^io reali polerii dioere de die? MuUa ratio discrimmis apparet.

Quapropter, Genomanensis rpisoopai baec àithU et inoommoila pnccavere an lullere, quanUin fas est* cupieiis , a baucUtaie Vestra liamililer exposlolai :

t. An rêvera qusstiones superius relatx fueriHt proposit» congregationi ei ab ea resolutae?