OEL
inhabililatis ad ipsa; sed non suit ali<|iia forma lethâlem cûlpam indicanle. Si tamen capellani hujus negligentiaj vcl clarnm prœferrel eccleaiaaticœ logis contemptum, vel < uni radia popali admiratione atque seandalo conjungerelur , lune ob bujnsmodi circumstanlias meritode gravi culpa redargaeretur capcllanus. Ita Marchini, Diana, Uenriqaei.
— « Il me semble que des peines aussi grièves que la privation du privilège clérical cl des bénéfices, cl de l'inhabilité à en posséder, ne peuvent s'imposer pour unefaule légère. Apres lout, un prêtre qui craint Dieu lie voudrait pas l'offenser même véniellemont, surtout quand il en coûte si peu pour l'éviter. »
Casiis XI. pag. 188. Sacerdos in itinere devenit ad rurale oratorium, in quo reperit iinum duntaxat missalcm librum, cui deest 1ère inleger canon missa). Q. an cum co cclebrare possit ut una cum sociis satisfaciat prœcepto tune urgenli de audienda missa.
R. Negat. Quia sic se exponeret periculo errandi in re gravi, nimirum in canone, cujus profecto singula verba sunt materia gravis. Unde nequidem id licet ad satisfaciendum praecepto de audienda missa ; quia pv^eceptum integrandi missam in iis quœ canone continentur, prrevalet unicuique pnecepto ecclesiastico. Ita Gavantus, etc.
— « Il est sûr que l'homme du monde qui saurait le mieux le canon, pourrait manquer de mémoire par la seule crainte d'en manquer. »
Casiis XII. pag. 190. Sacerdos dum ad celebrandum sacris se vestibus induit, omittit oraliones, qua; ad singulas earum dicendae sunt. Q. an id fiât sine culpa ?
R. Negat. Est enim semper omissio hsec contra rubricam, vel prœceptivam, ut volunt aliqui, vel saltem directivam, ut existimant alii. Quare nisi ex aliqua ralionabili causa fiât, est quoque obnoxia peccato, seu mortali, ut lenel Navarrus, cap. 25, n. 73, maxime si omittanlur aut ex contemptu , aut scienler omnes deliberate, vel saltcm veniali, ut communius sustinent doctores.
— « Le sentiment qui ne met ici qu'un péché véniel est plus probable, à moins qu'il n'y eût une habitude constante qui ferait présumer le mépris. Au reste, on ne voit pas quelle juste cause pourrait avoir un prêtre d'omettre ces prières qui sont belles et qui coûtent si peu à dire. »
Casus X1IL pag. 192. Sacerdos ruri degens, déficiente ministro, solus ipse sibi rcsponditet ministravit. Q. an licite?
R. Negat. Si nulla urgeat nécessitas. Ratio est, quia violavit legem Ecclesiœ pluribus in conciliis sancitam, ut videre est apud Juenin; et qua revocala sunt privilégia olim monachis inclusis concessa, apud Km. Rona. Kinc Suarez, disp. 87, sect. 2, et alii lethalis culpa; arguunlcontrafacientes,tanquam in re gravi deliuquentes. Limitant id tamen in casu gravis necessitalis, ut cum dandum est viaticum infirmo périclitant!', audiendum sacrum in
Uictionnaike de Cas de conscience.
dia festo, et hujusraodi, nec non in casu specialis disponsalionis et privilegii.
— « Sylvius doute , et moi avec lui, qu'un prêtre pût célébrer sans répondant, pour remplir et faire remplir à d'autres le précepte d'entendre la inesse un jour de fête. » Y Oyez le Traité des saints mystères , ebap. 12, n. 6 et 7.
Casus XIV. pag. 19V. Andréas celcbrans missam dcfunclorum pro patre Antonii, récitât orationcm qua* in Missali habetur pro patre. Q. an benc ?
H. Negat. Quia oralio hœc tantum posita est pro paire ipsius celebrantis; neque convenit patri allerius. lia Gavantus, tom. L p. b, lit. 18, de Iiubr. miss.
— « Il y a dans le fait de ce prêtre plus de simplicité que d'autre chose, et je ne doute point qu'ayant voulu dire la messe pour le père d'un autre il n'ait rempli son obligalion. »
Casus XV. pag. 198. Sacerdos non abslergit purificatorio calicem , cujus intra lalera nonnulbe guttœ adhèrent, ab alia materia, qua; est in fundo calicis separata;. Q. an guttœ illao consecrata; romançant ?
R. Vel guttae ilhe sunt separata; a vino existente in fundo calicis ante infusionom aqua», vel post. Si 1° non consecranlur , quia cum sic non sint licite consecrabiles, ut pôle cum aqua non mixlœ , non pnesumilur sacerdos habuisse intentionem cas consecrandi, ut qui alioquin graviter peccasset. Si 2° probabilius rémanent consecrata; , quia sunt gutta; vini aqua permixti, sunt intra calicem, et per pronomen/i«c designantnr. Ergo licite ad cas dirigi poterat intentio consecrantis. Verum quia regulariter gullœislœ resiliunt in prima infusione vini, antequam infundatur aqua, recte Gavantus et alii doccnl consecratas non esse. Ad repcllcndos scrupulos curet sacerdos ante consecrationem unire lias gultas cum aliis parlibus , si commode id fieri possit, alioquin eas linleolo abstergat ut monet idem Gavanlus.
— « On doit prendre ce parti cl on le prend d'ordinaire. Mais un prêtre aurait-il tort de n'avoir aucune intention de consacrer les gouttes qui, sans qu'il s'en aperçoive , sont attachées à la coupe du calice , et qui ne se réuniront point au lout avant la communion? Je voudrais que quelqu'un prît la peine d'approfondir cette difficulté; elle servirait à en résoudre une autre fort importante. »
Casus XVI. pag. 83. Ruralrs sacerdos, cum certa die neminem invenisset, qui missa? ejus inserviret , omissa missa seipsum devolionis causa propriismanibus sacra synaxi refecit. Q. an laudanda sil ista hœc ejus devotio?
R. Per se loquendo, negat. Etsi enim usus se propriis manibus eucharistia reficiendi, quem antiquitus inEcclesia viguisse constat, nulla scripta lege prohibitus sit, adeo tamen multis abhinc sœculis invaluit consuetudo opposita, ut ab ea deficere non liceat.
Dixi tamen per se loquendo. Si enim occur-
rat dies vel magna; indulgentiae, vel sancti
alicujus, quem talis sacerdos maxime vene-
rari soleat,au( simile aliquod gravis moment»