DEN

df.n

ug

siiin a facultate nbsolvendl a reservatis. Kl

ccite si ordmarius nulluin reservarrt incesluui, qaiiibel simples cdnfessarius posset pœnitenlem ab incesla quolibet absolvere; neque lamoii i*i posset jus pctendi debili restituerai Ergo confessarius ille faeullatis sibi

concessse Limites exoesiil ; adeoque nova indiget facultate. Neque obslal bac Juri régula: Munis includitur in majori, qui bœc duntaxal locûm habet in rébus ejusdew generis, non vero diversi, ut in casa io quo valet alia regala, A divertit non fit illatio.

DEN0NTIAT1O.

L'auteur parle de la dénonciation, 1" par rapport aux empéchemeots du mariage ; 2 par rapport à certains délits; .'1° par rapport aux mauvais dogmes; '■ enfin, par rapport à ceux qui seraient assez malheureux pour solliciter au crime, soil dans le tribunal, soit ailleurs.

Denuntiatio quantum ad impedimenta matrimonii.

Casis i. pag. 132. Solus Lucas conscius est affloilatis orUe ex copula illicita inter Antonium et Bertham. Q. an dum fiunt publicationes matrimonii teneatur boc impedimentum paroebo re\elare.

H. AlVirm. per se loquendo. Hatio est , quia quando agitur de vitando gravi altérais damno et pecca;o, teuelur quis mali causam manifestare, eliamsi probare non possit ; prsBsertim com id postulat superioris prœcoptum. Sumus autem in oasu. Dixi, per se loquendo. Si enim vel speraret proluturam esse privatam admonitionem, ut peteretur dispeosatio; vel sibi grave damnuin ex ea denuntialione | ertimesceret; tune immunis essit a denuntialione; quia ha*c vel necessaria non foret, vel ad eaui lex non obligaret in casu.

Vide Pontas, v. Empêchement en général, cas Télémaque, VIII.

Casus II. pag. 239. Factis denuntialionibus matrimonii Mariam inter et Sergium conlrahendi, Bertha Maria; soror exponit in confessione se olim cognitam fuisse a Sergio. Prœcepil ei confessarius ut extra sacramentum denunliet impedimentum affinitatis. Q. an Berlba pœnitentiam banc acceptare teneatur.

IL Negat. In ea enim e>t abusus clavium; cum confessarius obliget Bertham ad aliquid juri nalurali contrarium, nempe ad se graviter extra sacramentum infamandam; contra id D. Tbomae 2-2, q. 70, art. 1, ad 2 : Nihil potest prœcipi ho mini contra id quod est de jure naturali. Hinc Bertha lenetur quidem (sive id ei injungat confessarius, sive non) sceluso tamen periculo relapsus, et cujusvis allerius gravis mali, secreto monere Sergium de impedimento, ut vel a matrimonio désistât, vel obtineat dispensationcm ; verum ad sui infamiam nec obligatur, nec obligari potest.

Denuntiado quoadmonitoria, etc.

Casus III. pag. 188. Publicatur tnonitorium, et in eo excommunicatio contra eos qui coguoscunt depraedalores pecuniœ Joannis, et non révélant. Q. an Marcus, qui novit patrem suum unum esse e furibus, teneatur revelare.

IL Negat. Hatio est, quia si lex civilis non obligat ad tesliQcandum contra sibi conjunc-

DlCTIO>'NAII\E DE CAS 1»E CONSCIENCE.

los usque ad quartum graduai, prsesertim si

non agatur de causa ad tolam communilatem pertinente, sic ncque censenda est lex ecclesiastica ad id obligare; quippe (|uae ciyili legi in benignitate cedere non debeat. Adde quod bujusmodi monitoria non obligent, cum ex rerelatione merito limetbr grave aliquod damnum, vix autem fleri potest ut ex revelatione tilii contra patrem non scqualurmalum grave, nimirum discordia, odium, * et familiœ totius, filii autem praxipue , infamatio. Ouid enim, m paler ejus suspendio aut trir* mibus plectatur?

Cases IV. pag. 191. Parochus sciens virum nobilem communionis paschalis prœcepto defuisse, euin admonet privalim; sed reluctanlem non denunliat superiori. Q. an a gravi peccato sit immunis.

R. Si parochus legitirnum habcat fundamentum , vel credendi superiorem ipsutn nihil effecturum cum viro illo, vel ex deoun tialione timendi grave aliquod damnum sibi obventurum, lune dissimulatio ejus vacal a peccalo, quia in hi-<ce casibus non obligat praiceptum ilenuntiationis. Si vero parochus talc fundamentum non habeat, lantumque timeat ne viti hujus gratiam amitlat, tune dissimulanlo, nec ad superiorem deferendu inobedienliœ istius noliliam, graviter delinquit contra id Christi, Matth. 18 : Si te non audierit, die Ecclesiœ. Hoc enim prœceplum, si quem obligat sub gravi, certe parochum, qui ex officio lenetur modis omnibus saluti suarum ovium providere, non provideret autem salis, seu saluti viri istius, qui a superiore objurgalus forte resipisceret; seu saluti aliorum, quibus luee ejus dissimulatio innotescere posset et scandalum parère.

Quare merito in bac synodoBononiensi,lib.ii, cap. 3, sub comminatione gravium pœnarum, arbitrio superioris infiigendarum , parochis prœcipitur ut slalim post festum Ascensionis, vel ad D. archiepiscopum, vel ad vicarium ejus déférant contumaces sine dilatione , et ulla personarum acceptionc.

— « Il y a bien des lieux où l'observance d'une pareille loi serait impossible, et bien d'autres où elle ferait plus de mal que de bien. »

Casus V. pag. 206. Pompeïus, qui in paschate non communicavit, limens ne parochui eum denunliet episcopo, ei summam pecuniœ impendit. Q. an parochus sit simoniacus.

R. Probabilius negat. Licet graviter in officio suo delinquat. Ratio est, quia tune solum commitlitur simonia cum mediante pretio,