IMPEDIMENTA
morte aut mutilalione, Petronius non illius tantum e qua vulnus inflixit, sed cujuscuuque etiam altcrius ecclesiœ immunitate privalur :juxta bullam Ex quo dmtia,Bcuedtcti XII. Si 2°. Petronius lam in ecclesia ex qua deliclum patravit, quam in alia quacunquo asylum quœritarc polest; cum deliclum ejus nullibi per canonicas leges ab asili jure excludalur.
Casus III. pag. 173. Post rixam e ludo orlam inler famulo.; duos, ex eis unus posl aliquot horas nova in alium convicia prolulit; qui correptus ira districto ense eonviciatorem occidit, et in ecclesiam se recelât. Q. an gaudeat immunitate.
R. Affirm. dummodo rixosa hœc cardes extra ditionem ecclesiaslicam contigerit. Ra. lio est, quia ii bolum jure asyli privanlur, qui vel proditorie, ut hadit Gregorius XIV, vel animo prameditato, ut habetur in bulla Beneduti XII, proximum suum occiderunl : non autem ii, quibus id, ut in casu, ex repenlino furore contigil. Dixi dummodo hue cœdes extra ditionem ecclesiasticam evenerit. Viget enim pro universis ditionis ecclesiasticœ locis pontificia Iex, vi eujus quicunque homicidium facit etiam in rixa, modo non fuerit casuale, vel ad propriam ilefensionem, a pnedicke immunitatis beneficio excluditur, ut videre est in bulla Clemenlis XII , qua? incipit In supremo.
MATMMOm
J'abrégerai celte matière autant qu'il sera possible, parce que M. Pontas l'a traitée assez bien, et qu'on peut avoir recours à mon Traité des Dispenses. En suivant la méthode de l'auteur dans son Index, je parlerai 1" de l'empêchement d;* l'affinité; 2* de la parenté légale; 3° de l'alliance spirituelle; k° du crime; 5" de l'erreur; 6° de l'honnêteté publique ; 7" de l'impuissance; 8° de la présence du curé et des témoins; 9° du rapt.
De impedimento affinitatis.
Casus I. pag. 16. Titius vilricus vcllet conlrahcrc matrimonium cum vidua Pclri privigui s:ii. 0. an iil possit.
R. AKirin. Ratio esl,(|uia affinitas respective ad virumexteudilur duntaxalad ounsauguincos feuiiiur cogniUe., et respective ad feminam exlcndilur solum ad cousanguineos viri qui feininam cognovit,sublala nunc quacun |uc affinil .le mediata et remata* Porro Tiliu-> vilricus in casu non est consanguineus privigui sui, sed tantum alïinis in primo gradu per copnlam quam habuit cum maire ejus, quam «luxerai in uxorcm. Unde per af-
finitatem cum privigno contractant non est
faclus affinis u\oi i ejus ; quaj ut ci alfinis esset, deberet esse consanguinea eum matre Pétri a Tilio cognita. Ergo. lia omnes, lesie Rciffenslucl et Sanche.
— « Le beau-pére vitricus ne peut épouser ni sa bclle-tille, fille que sa femme avait eue d'un premier mariage, ni aucune d s parental de sa femme, jusqu'au quatru degré ; il n'y a que cela qui lui soit défendu. Or, la veuve de son beau-fils n'est point, comme on le suppose , la parente de sa défunte femme. Que si elle l'était, cl qu'il lYul épousée avec dispense, il faudrait raisonner autrement. >»
C\sis II. puii. 20. Lucîlll cognita Callia*
tm
IMP