LUDUS

Casus I. pag. 10. Clericus cauponem plulies ludo alearum in summa non modica vieil. Q. an caupo, qui inlellexit ludum hune, saltem cum ûl fréquenter el summa non levi, clericis esse interdictum , a solvendo abslinere possit ?

R. Affirmât. Quia qui ludo vetito perdidil, stando in jure communi, non tenelur so'.verc. Atqui aléa saltem in casu, clerico interdicta erat. * Vide Tom. I , v. Jeu.

Casus II. pag. 60. Petrusin ludo lucratur, quia allerius chartas ex sola ipsius negligentia inspicit, vel eas didieit noscere inler ludendum, licet nullo signo notaverit. Q. an tenealur lucrum resliluere?

R. Negat. cum Lugo. Quia hœc chartarum inspectioet cognitio sine malis arlibus parla, non habetur ut fraudes, sed ut industriœ communi ludentium usu approbatœ, quse probinc ludi contraclum non vitiant. ' Nolim hac arle imbecilli alicujus et inatteali pecuniam lucrari. Imo si aller id velut probitali adversum facere nolit , nec lu facerc posse videris.

Casus III. pag. 121. Ludeus Tilius cum filio familias suœ condilionis , una die juiios ko amisit, altéra vero die juiios 60 lucratus esi. Q. an lucrum istud retinere possit.

R. Posse Tilium retinere juiios 40, quos allera die amiserat. Quia sicut eos pricJie continualo ludo recuperare poterat, sic et eos in novo ludo recuperatos relinere potest. Cum enim ex ipso Titii consensu filiufr familias pecunia3 bujus dominium acquisiverit vi ludi , polest hic eadem ratione , vi novi ludi , pecuniœ lucratœ dominiu:n in Tilium transf'erre. Quod veto ad alios 20 juiios supra 40 speclat, attendenda est qualilas filii familias. Si enim merilo judicetur filium hune ex prœsumpto palris consensu plenam babere pecuniœ bujus dispositionem , nihil est cur eam Tilius retinete non possit. Si vero non

sus, vel per fui tum a paterna domo sublatus sit , vel contra juslam palris voluntatem exponalur ludo, tune restituendus erit domino, seu patii , ut pote res quam filius alienare non poluit.

Casus IV. pag. 260. Vicerat Caius in lurlo nolabilem summam Joanni , cum a ludo cessare volens, per voluntatem coaclus fuit prosequi ; unde factum est ut id perdiderit quod lucratus fuerat. Q. an Joannes ad aliquid erga Caium leneatur?

R. Probabilius eum ad nihil teneri ante senlentiam judicis. Si enim ad quid leneatur, vel propter injuriam Caio ill tiam ; vel quia per hanc ad ludum altractionem fuit causa subsecutœ amissionis; vel quia posita ea attractione nou remansit in Caio voluntarielas ad ludi validitatem necessaria. Atqui nullum est ex his capitibus unde Joannes restitutioni obnoxius fiât. Non ex primo : Pro injuria enim non debetur restitutio, sed pœna ; banc vero nullus subire tenelur anle senlentiam judicis. Non ex secundo : Poterat enim Caius vincere ut antea, si sors ei œque favisset ; quapropter iniquœ sorti potius quam atlraclioni imputari débet amissio isla. Non ex tertio : Licet enim in utroque ludente plena requiralur voluntarietas ut ludus licitus sit, non sic ut sit validus. Contraclus namque ex metu gravi injuste incusso celebrati sunt involunlarii secundum quid ; et tamen, si paucos excipias, ad quorum validitatem jus positivum plenam libertatem requirit; cœteri , ut pote voluntarii simpliciter, ab eodem jure supponunlur validi , cum eos pra?cipiat infirmari instante metum passo. Quidni ergo idem dicatur de ludo cum a trahente vel tertio? ' Quidni? quia nullus contraclus majori indigel libertale , quam ludus, ex nalura sua ad relaxalionem animi inslilutus. Vide Pontas, v. Jeu, cas Léonor, VI.

levis adsit suspicio , quod is pecuniœ exces-