SÔ
DiC LIONS AME bF. CAS bE CONSCIENCE.
détaillée que la première, s'il a lieu de la juger valide, mais par une accusalion qui le lui fasse connaître en substance. Sans cela, ou il changera mal à propos sa première pénitence, ou il lui en substituera une autre au hasard et sans lumière. C'est le senti-
ment des plus sages théologiens. »
Casus X. pag. 269. Villicus, accepta a confessario pœnitentia confilendi per annum semel iti mense, hanc a semeptiso sibi per 1res primos menses comrautavit in recitationem unius inlegri rosarii pro qualibet vice. Q. an id potuerit.
R. Negat. Ratio est quia pœnitentiae com-
SCURRILITAS.
mulalio e-t jurisdictionis actus et aclio sacramrnlalis ; cujusmodi plane non est commutalio sibi a villico facla, quamvis etiam facta fuisset in melius. Nec obslat paritas <!c voto, quod a vovenle mulari potest in aliquid cvidenler melius. Cum enim voluin propria voluntate emissum sit, nihil obest qttio, Deo consentienle, in melius commutelur. At satisfaclio imposita est a confessario, qui taie opus delerminatum imposuii , neque illud subjecit dispositioni pœnitentis. Ita Gobât cum communiori. * Mirum quod non cum unanimi.
Casus I et II. pag. 1. Parochus parum studii amans et nesciens quid agere debeat scrotinis horis, fréquentât cujusdam parochiani domum in qua coram pluribus scurriles sermones inslituit. Q. 1° an peccet graviter; 2° in qua et quoiuplici specie.
R. Ad 1. Parochum hune, attenta prœcise scurrililate sermonum, perse solum peccare venialiter. Ratio est quia scurriliias, generatim loquendo, sive in verbis, sive in gestibus sila sit, semper dicil aliquidminus honcsti,quod ab omni culpa excusât i non potest. lia La Croix, Escobar, * a fortiori cœteri.
Dixi 1°, attenta prœcise scurrilitate verborum : quia si per temporis jactui ara et aversionem a studio, parochus fieret obeundis muneribus suis impar , dubio procul peccarel lethaliter.
Dixi 2°, per se, quia per accidens poterit mortalité peccare, quod ut perspicuum fiât,
R. Ad 2. Parochum peccare peccato scandali, et contra eam virtutem cui scurrilia opponuntur. Ratio est quia, cum parochus leneatur populum pascere exemplo,et eidem esse lux supra candelabrum posita, cum scurrilia profert coram parochianis, eos ad
Casus l. pag. 25. Obstrtrix dubia an nascens infans vivat, an non, eum rite baptizat sub condilione si es vivus. In fonte foras extracto, nullum apparet in eo vilse sigiium. Res defei tur ad vicarium absente parocho. Q user il i lie num infanlem hune in loco sacro sepelire debe il, an non.
R. Scpcliendum esse in loco sacro. Ratio est quia in dubio de valore baptismi baplismus slal pro infante. Atqui in casu dubitatur tantum do valore baptismi, cun dubilelur lanium de vita infantis tempore colltlionis baptismi. Quod enim infans, postquam edilus est, mortuus apparueril, ad summaui probat eum nalum esse morluum, non vero mu luum jam fuisse, dum baplizalus csl. Ergo pro infante stat baptisma, sicque liquide constat hune in loco sacro scpeliendum. * Brovius i in dubio benignior senlentia pnrferri débet.
Casus II. pag. 00. Quaeritur an in loco sacro sepeliendus sit juvenis , cui cum ex arbore ubi fruclus subripiebal , cccidissel, sensibus dcslilulo, nullaque exhibent! doloris signa, imperlila fuit absolulio suh conditione.
talia vel similia allicit et invitât, in quo sita est scandali malilia, et proxima occasio ruinœ spiritualis proximi. Hoc autem scandali peccalum mortale erit, si parochiani ex scurrilium prolatione sumant occasionem mortaliler peccandi, ut tradunt doctores de verbis jocosis prolatis a religioso coranv féminin quœ inde peccati mortalis occasionem stimere possint ; quod in parocho evenire facile potest, tum attenta obligatione pascendi populum exemplo , tum quia Nugœ in ore sœcularium, blasphemiœ sunt in ore sacerdolum, ut ait D. Rernardus. Venialc vero peccalum erit, si parochianis prœbealur tantum ruinœ venialis occasio. Ultra peccalum scandali peccaret idem parochus contra castitatem Deo promissam, si verba scurrilia fièrent causa delectationis verereœ, et sic semper esset mortale : peccaret contra justitiam, mortaliler aut venialiter pro qualitale materiœ, si scurrilitas famam proximi denu'rarel; et sic discurrendo de aliis materiis, circa quas scurrilitas ejus versaretur. Hœc apud omnes communia sunt. Adde, et ab eis qui scurras agere amant serio perpendenda.
