VOTUM

1° quant à sa validité ; 2° quant aux causes qui le font cesser ; k° quant aux conditions qu'on y peut apporter.

est quia voli obligatio videtur cessare, quoties ex voli exsecutione grave aliquod damnum prudenter timetur, per quod votum jam amplius non sit de meliori bono : id autem videtur sequi in casu nostro. Si enim uxoris metus ex circumstanliis dignoscatur esse prudens, damnum quod ipsa timeta marilo, si cum roget ne debilum petat , vere grave est, et meliori bono, de quo votum esse débet , adversalur , cum alienatio conjugis unius ab alio soleat esse plurium malorum , seu temporalium, seu spirilualium origo, ut experientia teste quotidie in familiis videmus. Posito igilur tali melu, cessât saltem in hac parte voti obligatio. Dico, saltem in hac parte, quia cum, hac parte non servata, possit conjux fieri prœgnans, et proinde possit cessare finis non petendi, qui est ne filiis ultra vires gravetur, poterit eodem graviditatis lempore debilum etiam petere, quin votifraga censeatur. Ita Suarez, lib. îv, de Voto, cap. 18, n. h, et cap. 19, n. 1 et i, aliique cornmuniter. * De debito tempore pra?gnationis pelendo aut reddendo dixi tomo VI , pag. 83.

Casus IV. pag. 18k. Marius deprehensus a patre in ludo, et ab illo vehemenler objurgatus, ad declinandam illius iram vovit se non amplius lusurum. Morluo patre, interrogat num adhuc volo tenealur.j Quid ci respondendum?

R. Marium probahilius immuncm esse a volo. Ralio esl quia causa nedum impulsiva, sed eliam motiva, et quidem principalis vovendi, videtur fuisse devilanda patris ira , ut exponilur in casu. Cum igitur morluo paire cesset hœc ratio motiva et principalis vovendi, cessât et votum. Sane vero volum non obligat ultra inlenlionem vovenlis. Vovens autem non censetur habuisse inlenlionem se obligandi, cessante causa finali et motiva voti, ut docent Sylvcster, Azor, Suarez et alii cornmuniter.

— « Tous les cas qui dépendent do l'intention sont difficiles à résoudre, parce que ceux