ART
ABBERACiES.
On entend par arrérages les intérêts, pensions ou revenus de rentes foncières et constituées, et autres redevances annuelles dont le paiement est en arrière.
Les arrérages de rentes perpétuelles ou viagères produisent intérêt du jour de la demande ou convention. {Code civil, art. Hoo.) Mais les arrérages de rentes perpétuelles ou viagères, ainsi que tout ce qui est payable par année, se prescrivent par cinq ans. (AH. 2277.)
Bien que cette prescription remonte à un édit de l'an iolO, qui l'appliquait aux églises, un avis du conseil d'Etat du 20 février 1809, porte que c'est aux tribunaux à décider si elle a lieu, et peut être invoquée pour les redevances dues au.x fabriques. Il est donc bien important que les administrateurs des biens d'Eglise ne négligent pas de faire opérer les rentrées de ce genre.
Nous avons remarqué au mot Aliénation que, d'après l'ancien droit, l'intervention du pape, pour l'aliénation des biens ecclésiastiques, n'était nécessaire qu'à l'égard des communautés et des bénéfices consistoriaux. Au lieu de décider le cas de conscience qui lui était proposé sur les arrérages des rentes, le Souverain Pontife a accordé l'autorisation de les abandonner. 0"est décider d'une manière indirecte que leur abandon n'est pas illicite. Voici la décision intervenue à cet égard, sur la demande de l'évèque d'Amiens; eUe est du 31 janvier 1827 :
Décision de la sacrée Pénitencerie relative aux airérages de rentes,
« Eplscopus Ambianensis Sanctitatem Vestram humiliter exorat ut dignetur illi prœbere solutionem dubii sequentibus verbis expressi :
3 Fere omnes ecclesiœ diœcesis Ambianensis olim potiebantur reditibus quorum debitores aut nihil aut pêne solverunt, ab hisce temporibus quibus omnia in Galliis perturbata sunt. Ipsimet tituli quibus nitebatur jus pro liis ecclesiis istos reditus percipiendi, sunt pêne generaliter aut destructi, aut amissi, aut a possessoribus malœ fidei occultati. Adest tamen quaidam spes nonnullos ex hisce reditibus recuperandi ; quœ quidem spes omnino est fovenda, tum propter officia maxime defunctorum qure ex intentions fundatorum hisce reditibus solvuntur, tum propter prajsentem harumce ecclesiarum egeslatem : sed, ad illam recuperationem obtinendam, fere sempcr necesse est ut prsefatus episcopus condonet debitoribus aut omues aut pêne omnes redilus annuos qui ab ipsis soivendi erant quotannis, ab infaustis temporibus turbamentorum nostrorum usque ad prœsens tempus ; alioquin debitum suum agnoscere nolunt ; et cum, aliunde, raro admodum contra ipsos prœfatus episcopus possit leges
civiles efficaciter implorare, inde sequitur quod, si non condonentur hi reditus anteriores, omnes illi census, aut fere omnes, deperditi erunt in detrimentum nostrarum ecclesiarum. Si autem iis debitoribus condonatio fit horum redituum prsecedenlium, tum novos et meliores titulos confident, quorum vi nostroe ecclesiœ poterunt deinceps et in posterum hos reditus annuos percipere et exigere. Gerte prœfatus episcopus existimat condonationem praîfatam fieri posse quando abfuit quaedam bona fides ex parte debitorum in non solvendis prœcedentibus reditibus ; sed hoec bona fides raro supponi polest, et si necessaria judicatur ut légitima sit condonatio, parum utilitalis inde orientur pro nostris ecclesiis.
» Quapropler prœfatus episcopus expostulat utrum possit condonare reditus variis hisce ecclesiis quotannis debitos et non solutos a tempore que omnia in Galliis perturbata sunt, in gratiam debitorum et salva ipsorum conscientia, ita ut, etiam si fuerint et sint malœ fidei, vere et coram Deo et Ecclesia censeantur liberati a solutioneistorum omnium redituum qui hue usque quotannis soivendi erant ; modo jure et secundum civiles leges sortem omnino in tuto constituant, et in posterum reditus annuos quotannis diligenter persolvant. »
Réponse de la Pcnitencei'ie.
o Sacra Pœnitentiaria venerabili in Christo patri episcopo oratori necessarias et opportunas communicat facullates. ad hoc ut super prœmissis juxta pelita apostolica expressa auctoritate pro sua prudentia providers valeat, quibùscumque contrariis non obstantibus. »