‹ Dictionnaire de droit canonique, ou, Le cours de droit canon de Monseigneur AndréChapitre 239 sur 802 · Dei II april. 1840, ut authenl. recogn. 6 aagast · texte numérisé non relu

Dei II april. 1840, ut authenl. recogn. 6 aagast

AUTEL

IJui'Kfitoire. Ainsi décidé lo 28 juillet 1840. « Episcopus S. Flori in GuUia exposcil utruui ■pov indulgentiamaltariprivilegiato annexamintelligonda sit indulgentia plenaria, animamstatini liberans ab omnibus purgalorii pœnis, an vero tantiim indalgentiai]uœdam secunduni divinîe misericordi;e beneplacituni applicanda? — S. Gong, indulg., votis consullorum auditis, respondit per indulgentiam altari privilegiato annexani,si spectetur mens concedentis, etusns clrtvium potcstatis intelligendam esse, indulgentiam plenariam qu;u animam statim liberet, ab omnibus purgatorii pœnis; si vero]spectetur applicationiseffeetus, intelligendam esse indulgentiam cujus mensura divinte misericordia^ beneplacito et aeceptioni rcspondet '. »

Un auteur 2 prétend que les autels privilégiés sont d'une invention nouvelle. Mais il est certain que l'origine en remonte au moins au pape Grégoire XIII qui fut élu l'an 1372. La congrégation des indulgences a prouvé que Jules III accorda, en IojO, de semblables privilèges, et Biel montre que Pascal I", élu en 817, avait accordé un autel privilégié à l'église de Sainte-Praxéde, à Rome. Sur une pierre placée pour perpétuer le souvenir de la faveur accordée par ce pape, on y lisait ce qui suit : " Ouicumque celebraverit, vel celebrari fecerit quinque missas pro anima parentis vel amici existentis in purgatorio, dictus Pasclialius dat remissionem plenariam per modum siiffragii eidem animaî. » C'est le monument le plus ancien que l'on connaisse sur ce sujet 3.

Page 1