‹ Dictionnaire encyclopedique des sciences medicales V.45Chapitre 60 sur 97 · GOLICKE · texte numérisé non relu

GOLICKE

ensuite à Francfort-siir-l'Oder et y étudia la médecine pendant quatre ans; H alla prendre le bonnet de docteur à Halle, puis passa en Hollande, où il fit un séjour d'un an, s'arrètant successivement à Leyde et à Amsterdam. De retour en Allemajine, il alla exercer la me'decine à Zcrbst, devint professeur extraordinaire de médecine en 1709, puis suppléant du professeur ordinaire à Halle, occupa la chaire ordinaire de médecine à Duisbourg, en 1718, et enfin obtint la même place à Francfort-sur-l'Oder. 11 la conserva jusqu'à sa mort, arrivée le \'l juin M Ai.

(îôlicke s'est occupé avec succès des parties les plus variées de la médecine, mais il a excellé surtout dans les questions 'relatives à l'histoire des diverses branches de l'art de guérir. Nous citerons de lui :

1. Diss. (le Ie)npera7iiriil(i>-iim natuva ac diat/tcsi. llalae, 1705, 111-4°. — II. Epistola in qua refutalur prœjudiciiim medicos omncs romanos olim abjectae conditionis et serves fuisse. I.ipsiae, 1705, in-4". — III. Disserlatio qua ostrnditur pa7-ùim octimestrem xntalem esie et Irgilimum. llalae, 1708, in-i°. — IV. Disso-tatio de damnis purrjantium in diathesi phthisico-lnjdropiia. i,ipsiao, 1708, in-4''. — V. Oialio de riiutilo medi'inae corpore resarciendo prr chirurg. et pharmaciam poslUminio revocandas. Halae, 1709. iii-4°. — VI. Diss. de revellcntibus ac derivantihus veterum. eorumque rationali explicalione. Halae, 1709, in-4°. — VII. De reqiiisitis medicinac profcssoris . llalae, 1701*, 111-4°. — VIII. Novum arlificium cuiandi procidcnliam uleri veram. Halae, 1710, in-4''. — IX. De veritate pradica diversinuis- vclcrum pcr rerellrnlia et dcrivaiitia, earumrjue operavdi ralione merhanica. Halae, 1712, iii-4°. — X. Historia analomiae nova aeque et antiqna, seu conspectus plerumque si non omnium, tam veterum quam recenlinrum, qui a pvimis artis medicae originibus iisque ad prnesentia nostra tempora anatomiam operibus suis illustrarunt. llalae, 1713, in-8" ; Fi-ancoriirti ad Viadr., 1738, in-4''. — XI. Historia chirurgiae antiqua. Halae, 1713, iii-8°; reccntior, ibid. — XII. De optima littiotomiam adminislrandi ratione. Halae, 1715, in-4°. — XIII. Hippocrales ab atlirismi critnine nuper ipsi impiitalo absolviiur. llalae, 1715, in-4°. — XIV. De medico calhedrali et clinico diversaque ittriusqiie rurandi ratione. Francofurti ad Viadr., 1715, in-4''. — XV. De sapientissimn lege At/teniensium, qua solemniter sanriverunt neque fœtnina neve servus medirinam disceret. Halae, 1717. in-4''. — XVI. De frequrntin œgrotandi in sexit sequiori praevirili. Francofurti ad Viadr., 1717, iii-4°. — XVII. Historia meilicinac univcrsalis, qua celebrioruni quorumcitmque medicoruni qui a primis artis natalibus ad nostra usqtie tempora inclaruerunt accurate pcrtraclantur. llalae, périodes I, II, 1717; III, IV. 1718: Y, 1719: VI. 17-20, 3 vol. in-8°. — XVIII. Specimina II medicinae forensis de muliere quae peperit undecimo mense. Francofurti ad Viadr., 1719, 111-4". — XIX. Dissertatio de rolica spnsmodica. Francofurti ad Viadr., 1719, 10-4". — XX. Spécimen quintum medicinac forensis ad art. A'.V.VF, const. crimin. carol. V. et 1 Digest. lib. XXV, lit. IV, de inspiciendo ventre. Francofurti ad Viadr., 1721, in-4°. — XXI. Disserlatio de dysenteria con-upta cum sainte œgri in integrum restîtuenda. Francofurti ad Viadr., 1721, in-4°. — XXII. Dissertatio de hœmon-hoidibus turbalis^ suo ordine restiluendis. Francnf. ad Viadr., 1725, in-4''. — XXIII. Introductio in historiam litterariam scriptorum qui medicinam forensem commenlariis suis illustrarunt. Francofurti ad Viadr., 1723, in-4''; Francofurti ad Viadr., 1733, 10-4". — XXIV. Dissertatio de frichosi. Francofurti ad Viadr., 1721, in-4''. — XXV. Dissertatio de usu et abusu phlebolomiae in variolis. Francofurti ad Viadr., 1725, m-¥. — XXVI. Spiritus animalis ex for» medico relegatus. Francofurti ad Viadr., in-4''. — XXVIl. Dissert, de sedimcnto urinarum. Francofurti ad Viadr., 1727, in-4''. — XXYIII. Diss. de impostura corticis peruviani^ Francofurti ad Viadr., 1727, in-4''. — XXIX. Dissert, de epitepsiae consensuali singularîs specie. Francofurti ad Viadr., 1727, in-4''. — XXX. Diss. de cardialgia syncoptica. Francofurti ad Viadr., 1728, in-4''. — XXXI. Dissert, de corticis chinaechinae usu noxio licef recto in febribus. Francofurti ad Viadr.. 1729. 111-4°. — XXXII. Diss. de apoplexia. Francofurti ad Viadr., 1729, in-i". — XXXIII. Dissert, de usu et abusu phlebotomiae circa œqulnoctia. Francofurti ad Viadr., 1730, in-4°. — XXXIV. Diss. de lue contagiosa bovillum pecus nunc depopulante. Francofurti ad Viadr., 1750, 10-4°. — XXXV. Diss. de pulmonum infantis nalatu vel subsidcntia Infallibili indicio eum vel vivum vel mortuum esse natum. Francofurti ad Viadr., 1750, 10-4°. — XXXVI. Spiritus animalis merens exul justarumquer imputationum plenissime convictus. Francofurti ad Viadr., 1751, in-4"'. — XXXVII. Dissert, de etnpyemate. Francofurti ad Viadr., 1752, in-4°. — XXXVIIf. Diss. de dystocia. Francofurti ad Viadr.. 1752, 10-4". — XXXIX. Observaiiones aliquot practicae ciixa febrem vesicularem. Francofurti ad Viadr., 1752, in-4''. — XL. Diss. de lande febris falso suspecta^

Page 1