GAM

CAMAÏIEU, s. m. μογοχρώματον, οὐ (τὸ).

CAMAIL, 5. m. ἐπωμίς, (doc (ἡ).

CAMARADE, 8. m. ἑταῖρος, ou (6). — ἀ᾽ ὁ.

tudes, συμμαθητής, où (δ). — de lit, ouveuvérne, ou (δ) : σύνευνος, cu (6). — de chambre, σύσχῆνος , cu (6). — d'armes , συστρατιώτης,, cu (6). — d’esclavage, σύνδουλος, οὐ (ὃ). — de table, συμπότης, οὐ (δ). — de voyage, συνοδοιπόρες, on (0).

CAMARD, aRDE, adj. σιμός, ἡ, ἐν (comp.

ὅτερος ; sup. ὁτατος). Nez camard, αἱ σιμαὶ ῥῖνες, ὥν. Un peu camard, ὑπόσιμος, ὃς, ov.

CAMBRER, v. α. χάμπτω, fut. χάμψω,, acc.

CAMBRURE, 5. f. κάμψις, eue (ἡ).

CAMÉE , 5. m. sculpture en relief sur une pierre précieuse, ἡ λίθος ἀνάγλυφος, ou. Graveur de camées, λιθογλύφος, ou (6) : δαχτυλιογλύφος, ou (6).

CAMÉLÉON, s. m. animal, yauauv, ovrog (ὃ). || Personne inconstante, ἀλλοπρόσαλλος, ou (ὁ, ἡ).

CAMION, 5. m. épingle, βελονίς, δος (ἡ).

| Charreite, ἅμαξα,, ns (ἡ).

CAMISADE, 5, f. attaque de nuit, νυκτου μαχία, ας (ἡ).

CAMISOLE, 5. f. χιτώνιον, οὐ (τὸ) : gro νίσχος, οὐ (6).

CAMOMILLE , 5. f. plante, yapaiunroy, ou (τὸ).

CAMP, 58. m. στρατόπεδον, οὐ (τὸ). Former un Camp, στρατόπεδον ποιέομαι, οὖμαι, fut.

ἥσομαι. Asseoir son camp, στρατόπεδον ἱδρύω, fut. ὑσω, ou χεθ-ίζω, fut. isa. Choisir l’emplecement d’un camp, στρατόπεδον χατα-λαμδάνω, fut. Abou. Lever le camp, μετα--στρατοπεδεύω, fut. εὐσω, ou μετα-στρατοπεδεύομαι, fut. εύσομιαι. Camp retranché, camp fortifié, mapeubox, ἧς (ἡ) : χάραξ, axos (6). Des camps, qui concerne les camps, ou plutôt la guerre, orpaτιωτικός, ἡ, ὅν. Vie des camps, ἡ στρατιωτιχὴ ns Homme habitué à la vie des camps, ἀνὴρ στρατιωτικός, οὗ : ἀνὴρ τὰ πολεμικὰ ἠσχημένος, ou (partic. parf. passif α΄ ἀσκέω, ὦ, fut. ἡσω). Dans les camps, à l'armée, ἐν ταῖς στρατείαις.

CAMPAGNARD, aRDE, adj. ἄγροικος, 065 ον. || Un campagnard, ὁ ἄγροικος, οὐ. Franc campagnard, ὁ ἀνὴρ ἀγροῦ πλέως, ὦ, Hésych.

CAMPAGNE, 5. f. champ ou possession rurale, ἀγρός, où (δ). A la campagne (ubi), ἐν

150 UAM

ἀγρῷ. De la campagne (undè), ἐξ ἀγροῦ. A la campagne (quo), εἰς ἀγρόν. Qui vit à la campagne, ἄγροιχος, ος, ον. Maison de campagne , ἀγροιχία, ας (ἡ) : ἔπαυλις, wc (ἡ). || Pays, ἀγρός, où (6) : χώρα, ας (ἧ). La campagne de Troie, ἡ Τρωάς, ἀἄδος (sous-entendu Ὑἢ ou χώρα, ἀφ). La campagne de Rome, ὁ Ῥωμαϊχὸς ἀγρός, οὗ. || Plaine, πεδίον, οὐ (τὸ). Rase campagne, πεδίον, οὐ (τὸ) : ἡ ἄπεδος χώρα, ας, Hérodi.

CamPAGNE, guerre, στρατεία, ας (ἡ). Sur la fin de la campagne, τῆς στρατείας ἤδη Anqobons (partic. de χήγω, fut. λήξω). Se mettre en campagne, στρατεύομαι OU ἐχ-στρατεύομαι, fut. εὐσομαι: ἐξ-έρχομαι, fut. ἐξ--ελεύσομαι. Mettre une armée en campagne, στρατὸν ἐξ- ἄγω, fut.

ἄξω. || Une année de service militaire, ἡ ἐνιαύσιος στρατεία, ας. Première campagne, ἡ πρώτῃ στρατεία, ας. Faire toutes ses campagnes, πάσας τὰς στρατείας στρατεύομαι, fut. εὐσομαι. Avoir déjà fait cinq campagnes, πέντε ἐνιαυσίους ἤδη στρατείας ἔχω, fut. ἕξω, Polyb. Avant d’avoir fait dix campagnes, πρὶν ἂν ἐνιαυσίους ἦ τετελεχώς (εἰμί, fut. ἔσομαι : τελέω, ®, fut. τελέσω), Polyb.|| Mettre ses amis en campagne, τοὺς φίλους δια-πέμπω, fut. πέμψω.

CAMPAGNOL, 5. m. Voyez Muor.

CAMPEMENT, 5. m. στρατοπέδευσις, εὡς (ἡ).

CAMPER, v. n. στρατοπεδεύω, {μ|. εύσω, ou στρατοπεδεύομαι, fut. εύσομιαι. Les formes active et moyenne s'emploient indistincitement, Camper en face, ἀντι--στρατοπεδεύω, fut. ebow, dat. Camper au-

même dans les composés.

près de, παρα-στρατοπεδεύω, fut. εὐσω, dat.

Camper autour de, περι-στρατοπεδεύω, ful. εύσω, acc. Camper hors de la ville, ëx-orparoreδεύομοαι ἕξω τῆς πόλεως, Thuc. Étant campé loin de la ville, ποῤῥωτάτω στρατοπεδεύων τῆς πόλεως, Plut. Les Hébreux étant campés par tribus , κατὰ φύλας ἐστρατοπεδευχότες οἱ Ἑ ραῖοι, Phil. || Faire camper, χατα-στρατοπεδεύω, fut. εὔσω, acc. Ayant fait camper son armée, xaraστρατοπεδεύσας τοὺς ἑαυτοῦ, Xén.

CAMPHRE , 5. γι. χάπφουρα, ας (ἡ), G. M.

CAMPOS, 5. m. congé, σχολή, ἧς (ἡ). Avoir Camnpos, σχολὴν ἄγω, fut. ἄξω.

CAMUS, use, adj. σιμός, ἡ, dv (comp.

ὁτερος, Sup. oruros). Qui a le nez camus, ὁ τὴν btya σιμός, οὔ. Nous avons le nez camus, ἀποσεσιμώμεθα τὴν ῥῖνα (ἀπο-σιμόω, 5, fut. ou), Luc.

CAN co CANAILLE, s. f. δημακίδιον, cu (τὸ) : ὄχλος, ou (ὁ). an CANAL, 8. m. tuyau, σωχήν, νος (6). || Lit | d'une rivière, ῥεῖθρον, ou (xd). || Fossé propre à | la navigation, διώρυξ ; υγος (ἡ) : τάφρος, ου (ὃ). Canal souterrain, χρυπτὴ διώρυξ, ύγος (ἡ). Tirer | un canal, τάφρον δι-πορύσσω, fut. ορύξω. || Au fig. Voie pour arriver, ὁδός, οὔ (ἡ) : ἐφόδιον, | cu (τὸ). Par le canal de, διά, génit.

CANAPÉ, 5. m. σκίμπους, οδὸς (6) : σχιμπό- CANARD, 4. m. νῆσσα, ἧς (ἡ). Jeune ca- ἢ nard, νησσάριον, ou (τὸ). ἡ CANCELLER, v. α.᾽. περι- γράφω, fur. ἡ γράψω, aec. : | CANCER, 5. m. maladie, καρκῖνος, où (δ): À χαρχίνωμα, ατος (τὸ). || Signe du zodiaque, χαρxivos, ou (6).

CANCÉREUX , EusE , adj. χαρχινώδης, | ns, ES. 3 CANCRE, s. m. écrevisse, xapxivos, ou (ὃ).

|| Homme sans intelligence, ἀθέλτερος, ou (6). CANDÉLABRE, s. m. λυχνοῦχος, ou (ὁ).

CANDEUR, 5. f. ἀφέλεια, ας (ἡ).

CANDI, adj. m. Voyez Canpm.

CANDIDAT, 5. m. 6 παρ-ταγγέλλων, οὐτὸς | (partic. de nap-ayyéo, fut. αγγελῶ), acc.

à une charge, ἀρχήν τινά. — au consulat, tv.

CANDIDE, adj. ἀφελής, ἧς, ἐς (comp. ἐστερος, SUP. ἐστατος) :

ἁπλοῦς, ñ, οὖν (comp. οὐστε- | ρος, Sup. οὐστατος) : ἁπλοῖκός, ἡ, ὄν (comp. | ὦτερος, SUP. WTATOG).

CANDIDEMENT, adv. ἀφελῶς : ἁπλῶς : ἁπλοῖχῶς- CANDIR οἷν rare Can, v. à XpU GTA = Ι λόω, ὦ, fut. wow, acc. Candi,ie, χεχρυσταλ- | λωμένος, Ἢν, OV. ᾿ CANE, 5. f. femelle du VNGOL, Ὡς.

CANEPETIÈRE, 5. f. oiseau, τέτραξ, ἀγος,, (é), Athén. » | CANETON, 5. m.

ou (τὸ). 4 CANEVAS, s. m. qui fait le: fond dun | tapis, xévaGos, οὐ (ὁ). Tracer un canevas, ‘xx- | vaGoy γράφω, fut. γράψω, Aristt, |} 4u fig. Tra+ | cer le canevas de quelque chose, en esquisser | le plan, ἔργον τι σχεδιάζω, fut. dow. Travailler isur un Canevas bien mince, tournez, labourer |

canard, ἣ θηλεῖα ᾿

petit canard, νησσάριον, |