CI,A

quer les mains, ταῖς χερσὶ χροτέω, &, ful.

CLARIFICATION, 5. f. καθαρμός, où (ὃ).

CLARIFIER , v. a. χαθαίρω, fui. ἀρῶ, acc.

CLARINETTE, 5. f. αὐλός, où (ὃ).

CLARTÉ, 5. f. lumière, αὐγή, ἧς (ἡ). ||

Transparence, διαύγεια, ας (ἡ). || Clarté de la

vue, ὀξυδορχία, ας (ἡ). || — de la voix, λαμπρο-

φωνία, ας (ἡ). || Qualité de ce qui est facile à

comprendre, σαφήνεια,, ας (ἡ). Mais reprenons

ce nous avons dit, pour plus de clarté, ἀλλ᾽ ἐπανατλαμθάνοντες τὸν λόγον σαφηνείας χάριν, εἴπωμεν (ἐπανα-λαμθάνω, fut. λήψομαι : ἀγορεύω, aor. 2 εἶπον). La clarté du style, τὸ τῆς λέξεως

σαφές, οὕς. Défaut de clarté, ἀσάφεια, ας (ἡ).

Qui manque de clarté, ἀσαφής, ἧς, ἕς.

CLASSE, 5. f. ordre, τάξις, ewc (ἡ). Qui

n'appartient à aucune classe, ἄτακτος, ος, ον.

Cet artiste est de première classe, τῶν τεχνιτῶν

οὗτος τὰ πρωτεῖα ἔχει (ἔχω, fut. ἕξω.) Casse , division α᾽ ἐϊδυεδ dans un collége,

τάξις, εὡς (ἡ). || La classe, Les élèves qui la composent, μαθηταί, ὧν (οἷ) :

Être le premier de sa classe, τῶν συμμαθητῶν

ἀριστεύω fut. ebow. || Faire ses classes, τὴν

ἐγκύχλιον παιδείαν παιδεύομαι,, fut. ευθήσομιαι.

| Aller en classe, εἰς τὸ διδασκαλεῖον φοιτάω, ὦ,

fut. ro.

CLASSEMENT, s. m. διάταξις, ewç (ἡ) : δια-

CLASSER, v. a. δια-τάσσω, fut. τάξω, acc. :

διαπγνέμω, fut. veu®, acc.

CLASSIFICATION , 5. f. διάταξις, εως (ἡ).

CLASSIQUE, adj. σχολαστιχκός, ἡ, dv.

CLAUDICATION ,.5,.f. χώλανσις, εὡς (ἡ):

CLAUSE, 5. f. κεφάλαιον, ου (τὸ) : ὁμολογία,

CEAUSTRAL, ἀπε, adj. μοναστικός, %, dv.

CLAYEAU, 5. m.-ou CLAvELÉE, δ. f. ma-

ladie des bêtes à laine, œghnxris, ίδος (ἡ) : φλύ-

KTava, Ὡς (ἡ).

CLA VECIN, 5. m. χλοδίριον, οὐ (τὸ), G. M.

CLAVELÉ, ÉE , adj. φλυχταινώδης, ἧς, ες.

CLAVELÉE, s. f. Voyez CLaveat.

CLAVETTE, 5. f. σφηνίσκος, οὐ (6).

CLAVICULE, s. f. κλείς, gén. χλειδός (ἡ).

CLAVIER, s. m. cercle ou anneau pour at-

tacher des clefs, χρίκος, οὐ (ὃ). || Touches d'un

insirument, κανόνες, ὧν (ci).

CLÉ 197 CLAYON, s. m. ταρσός, οὔ (0) : raλάρος, ou (0): ταλάριον͵, ou (τὸ) : ταλαρίσχος, ou (à).

CLAYONNAGE, s. m. τάρσωμα,, ατὸς (τὸ).

CLEF , 5. f. instrument pour ouvrir et fermer, χλείς, gén. χλειδός, acc. χλεῖν (x). Petite clef, χλειδίον, ou (τὸ). Fausse clef, ψευδοκλεί-διον, cu (τὸ). Fermer à clé, χλειδόω, ©, fut. ὦσω, acc. Être sous la clef, κατα-κέχλει-σμαι (parf. pass. de χατα-χλείω, fut. χλείσω). || Entrée, εἴσοδος, οὐ (ἡ) : ἔφοδος, cu (ἡ). Corinthe est la clef du Péloponnèse, Κόρινθος ἔφοδον ἔχει εἰς τὴν Πελοπόννησον (ἔχω, fut. ἕξω). La grammaire est la clef des sciences, προοδοποιεῖ εἰς τὰ μαθήματα ἡ γραμματική (προοδοποιέω, &, fut. now). Avoir la clef des sciences, τὴν ἐγκύχλιον παιδείαν μεμύημαι (parf. passi] de μυέω, ὦ, fut. row). Donner à quelqu'un Ja clef des sciences, περὶ τὴν παιδείαν τινὰ μυσταγωγέω, &, fut. ñow. Avoir la clef des cœurs, τῶν ψυχῶν χρατέω, &, fut. mou. Donner à quelqu'un la clef des champs, τινὰ ἀφ-ίημι,

συμμαθηταί, ὧν (οἷ). | fut. ἀφ--ἥσω. || Explication, λύσις, ewç (ἡ). Cle

d’une énigme, ἡ τοῦ αἰνίγματος λύσις, εως. Clef de chiffre, σύνθημα, ατος (τὸ).

Crer de voûte, ψαλίς, ίδος (ἡ). || Clef d’un robinet, τὸ τοῦ σωλῆνος ἐπιστόμιον, cv. || Clef de violon, χόλλαθος, ou (ὃ). || Clef d’un ressort, d'une machine, σχαστηρία,, ας (ἡ).

CLÉMENCE, 5. f. ἐπιείκεια, ας (ἡ) : συγγνωμοσύνη, Ὡς (ἡ) : πραότης, ἧτὸς (ἡ). Avec clémence, ἐπιεικῶς : συγγνωμονιχῶς. User de clémence envers les suppliants, ἐμαυτὸν τοῖς ἵχετεύουσι πρᾷον παρ-έχω, fut. ἕξω. Gagner les cœurs par sa clémence, τὴν τῶν ἀνθρώπων εὔνοιαν πραύτητι χτάομαι, Jul. χτήσομαι.

CLÉMENT, exre, adj. ἐπιεικής, ἧς, ἐς (comp.

ἔστερος, SUP. ἐστατος) : συγγνώμων, WV, ον, gén. ovos (Comp. ονέστερος, SUP. ονέστατος ) : πρᾶος, elæ, ον (Comp. ὅτερος, Sup. ὁτατος). Être clément envers tout le monde, πρὸς ἅπαντας πράως ἔχω ᾿ fut. ἕξω. at

CLERC, s. m. ecclésiastique, xAnpixos, οὗ (ὁ). || Scribe, γραμματεύς, ἕως (6). || Pas de clerc, faute, σφάλμα, aroç (τὸ). En faire un, σφάλλομαι, ful. σφαλήσομαι. Il ἃ fait et fera encore plus d’un pas de clerc, οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις ἐσφάλη χαὶ ἔτι σφαλήσεται.

CLERGÉ , s. m. χλῆρος, cu (ὃ).

CLÉRICAL, ἀπε, adj. κληρικός » ἡ, ὅν,

198 CLI CLÉRICALEMENT , adv. χατὰ τὸν χληριτὸν

CLÉRICATURE, 5. f. ἱερατεία, ας (ἡἧ).

CLIENT, 5. m. πελάτης, οὐ (ὁ). CLIENTE, 8. f. πελάτις, ιδὸς (ἡ). Être le client d’un autre, τινὶ πελάζω, fut. dou.

CLIENTÈLE , 5. f. état de client, mehareia, ας (ἡ). Se mettre sous la clientèle de quelqu'un, ἐμαυτόν τινι ἐγ-χειρίζω, fut. ίσω. || Tous les clients, τὸ πελατικόν, où.

CLIGNEMENT ou CLIGNOTEMENT , 5. M. σχαρδαμυγμός, οὔ (ὃ).

CLIGNER ou CLicNoTER , v. n. σχαρδαμύσσω, fat. ὑξω. Qui a l'habitude de clignoter, σκαρδαμυχτιχός, ἡ, ὅν. Sans cligner, ἀσχαρδαμυχτί.

Qui ne cligne pas, ἀσχαρδάμυχτος ος, ον. Regarde-moi sans cligner, βλέψον εἰς ἐμὲ doxapδάμυχτος (βλέπω; fut. βλέψομαι), Aristph.

CLIMAT, 5. m. degré de latitude, χλίμαι, aroç (τὸ). Les régions situées sous le climat du midi, αἱ ἐν τῷ νοτίῳ χλίματι χῶραι, ὧν. || Région en général, χώρα, ας (ἡ) : 9, ἧς (ἡ). Dans d’autres climats, ἐν ἄλλαις χώραις. Dans tous les climats, ὁποίποτε γῆς. || Température, ἀήρ, ἐρὸς (ὁ) : τοῦ ἀέρος χρᾶσις, εως (ἡ). S’accoutumer à un climat humide οἱ froid, ὑγρῷ χαὶ χειμερίῳ ἀέρι ἐν-εθίζομαι, fut. εθισθήσομαι, Hérodn. Les plantes et les hommes sont modifiés par les climats, χαὶ τῶν φυτῶν τὰ omépuara, χαὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ βίοι ταῖς χώραις συνεξ--ομοιοῦνται ( συνεξ-ομοιόομαι, οὔμαι, fut. ὠθήσομαι) Plut.

CLIMATÉRIQUE, adj. κλιμαχτηρικός,, ἡ, dv.

CLINCAILLIER , s. m. Voyez Quincaiuier.

CLIN p’œiL, 5. m. σχαρδαμυγμός, où (ὁ).

Faire un clin d'œil à quelqu'un, τινὶ σκαρδαμύσσω, fut. μύξω. En un clin d'œil, ἐν ἀκαρεῖ.

CLINIQUE, adj.

clinique, ἡ χλινικὴ ἰατρεία, ας.

CLINQUANT, 5. m. métal faux et brillant, ὀρείχαλκος, où (ὁ). || Faux brillant dans le discours, χρώματα, ὧν (τὰ). Mettre du clinquant dans un discours, χρώματα τῷ λόγω ἐπιτχοω-

Médecine

ΠῚ , # U XALVLXOS 4 ui 3 ον.

ματίζω, fut. ἰσω. Morceaux de clinquant destinés à éblouir, τὰ πρὸς χάριν χεχρωσμένα, ὧν (partic. parf. pass. de χρώννυμι ou χρώζω, fut. γρώσω).

CLIQUE, 5. f. σύστασις, ews (ἡ). Toute la clique d’Anytus, οἱ ἀμφὶ Ἄνυτον.

CLIQUETIS, 5. m. ψόφος, ou (6). Cliquetis des armes que l'on agile, ἡ τῶν ὅπλων ἐπανά-

σεισις, ewc. Cliquetis des armes, dans le comaat, ἡ τῶν ὅπλων σύῤῥαξις, εως.

CLIQUETTES sf) pl. γβέμδοχαν CE

Jouer des cliqueties, χρεμδαλιάζω, fut.

Habile à en jouer, χρεμδαλ'αστής, où (6).

CLISSE, s, f. petite claie, τάλαρος, où (6) : ταλαρίσχος, ou (6) de chir. petite planchette, oyidaë, axoç (x).

CLOAQUE, 8. m. ἀμάρα, ας (ἡ). L'eau impure des cloaques, ἀμάρευμα, ατος (τὸ). ||

Rome, cloaque impur de tous les vices, Ῥώμην ῥεύσω).

CLOCHE, 5. f. instrument! sonore, χώδων, wvos (6). Coup de cloche, ὁ τοῦ χώδωνος χόμ.-πος, οὐ. Le son des cloches, οἱ χωδωνοφόροι

xuret, ὧν. La cloche sonne, χομπεῖ ὃ χώδων (χομπέω, ὦ, fut. now). Sonner la cloche, χωδωνίζω,.

fut. ἰσω. Battant d’une cloche, ῥόπτρον,, ou (τὸ). | Four portatif, xAGuvos, où (δὴ). Pain cuit

sous la cloche, ἄρτος χλιδανίτης.», ou (6). |] Abri

de verre pour [65 plantes, τὸ ὑαλοῦν στέγασμα, ατος. || Ampoule, φλυχτίς,. ίδος (ἡ) :

ns (ἡ).

CLOCTIEMENT, 5. m. LP anse ατος (τὸ).

A CLOCHE-PIED, adv. ἐφ᾽ ἑνὸς σχέλους :

χατὰ θατέρου σχέλους. Sauter à cloche-pied, ἀσκω-λιάζω, fut. ἄσω.

CLOCHER, 5. m.

ou.

CLOCHER, νυ. n. boiter, yu)aive,. fut. ανῶ :

χωλεύω, fut. εὐσω. De quel pied cloche-t-il?

ποτέρῳ σχέλει OU πότερον πόδα χωλός ἐστι ; Clocher des deux jambes, ἐπ᾽ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις χωλαίνω, fut. av, Grég. Clocher tout bas, boiter un peu, σχάζω ou ὑπο-σχάζω, fut.

σχάσω. || Au fig. Vertu qui cloche, ἡ χωλὴ ἀρετή, ἧς, Plut. Période courte et qui semble clocher, ἡ ἀπο-χεχομμένη χαὶ χωλῇ ὁμοία πε-ρίοδος, cu, Dém. Phal. Il y a quelque chose qui cloche, tournez, il manque quelque chose. ἐλ-λείπει τι (ἐλ-λείπω, fut. λείψω).

CLOCHETTE, 5. f. ὁ μικρὸς χώδων., ὥνος.

CLOISON, s. f. φράγμα, ατος (τὸ). Entourer d'une cloison, mept-ppicow, ful. φράξω,. acc. Séparer par une cloison, διατφράσσω, fut.

Cloison de séparation, διάφραγμα; ατος (τὸ). ΟΙΟΙΤΒΕ, 5. m. portique, περιστύλιον; σι (τὸ). || Monastère, κοιγόδιον, ou (τὸ).

: ταλάριον, οὐ (τὸ).. Entermes