CUI

Couvrir de cuir, χατα-Ουρσόω, à, fut. view, acc. Vaisseau doublé de cuir, ἡ βυρσοπαγὴς ναῦς, gén. νεώς. L’ayant cousu dans un sac de cuir, ils le jetèrent à la mer, αὐτὸν εἰς βύρσαν ἐνράψαντες χατ-επόντισαν (èv-pénro, fut. ράψω : xara-movrito, fut. iow), Plut. Entre cuir et chair, μεταξὺ τῆς σαρχὸς καὶ τοῦ δέρματος.

CUIRASSE , 5. f. θώραξ, ακὸς (6): Le défaut de la cuirasse, τὸ ἀσθενέστερον μέρος τοῦ θώραχος, gén. ἀσθενεστέρου μέρους.

CUIRASSER , v. a. θωραχίζω, fut. ίσω,, acc.

CUIRASSIER , 5. m. θωραχοφόρος, ou (ὃ).

CUIRE, νυ. a. πέσσω ou πέπτω, fut. πέψω, acc. Cuire parfaitement, χατα--πέσσω ou καταπέπτω, acc. Cuit, cuite, πεπτός, ἡ, ον. Pain bien cuit, ἄρτος εὖ memeumévoc, ou (6). Cuire à l'eau, Elo, fut. ἐψήσω, acc. Guit à l’eau, ἑφθός, ἡ, dv. Facile à cuire, en parl. des légumes, τεράμων, ὧν, ov, gén. ovos. Difficile ἃ cuire, ἀτέραμνος, ος, ον. || Le soleil cuit les fruits, πεπαίνει τοὺς χαρποὺς ὁ ἥλιος (πεπαίνω, fut. ανῶ).

Cuire, v. n. ou 58 QUIRE, v. 7, πέπτομαι, fut. πεφθήσομαι. || En parlant des fruits qui mäûrissent, πεπαίνομαι, fut. ανθήσομαι, et quelquefois πεπαίνω, fut. πεπανῶ.

Cure, causer une douleur vive, düxvo fut.

δήξομαι, acc. Ma blessure me cuit, δάκνει με τοῦ τραύματος ἡ ὀδύνη. || Au fig. Cela me cuit, m'afflige, δάκνει me τοῦτο, Aristph. S'il dit un mot, je réponds qu’il lui en cuira, τοῦτον, ἐὰν γρύξῃ τι, ποιήσω δαχεῖν τὴν καρδίαν (γρύζω, fut. χρύξω), Aristph.

CUISANT, ἄντε, adj. δηχτικός, ἡ, ὅν : δριυμύς, εἴα, ὕ (comp. ὕτερος, sup. τατος) : ὀξύς, ia, ὕ (comp. ὑὕτερος, sup. ὑτατος)ὴ. Douleur cuisante, ἡ δριμεῖα ὀδύνη, ns. Saveur cuisante, δριμύτης, nros (ἡ). Exciter dans quelqu'un un remords cuisant, δηγμὸν χαὶ μετάνοιάν τινι ἐϊιποιέω, &, fut. now, Plut.

CUISINE , 5. f. μαγειρεῖον, ou (τὸ). Ustensiles de cuisine, τὰ μαγειριχὰ σχεύη, ὧν. Çouteau de cuisine, ἡ μαγειρικὴ χοπίς, (δος. Faire la cuisine, μαγειρεύω, fut. ebow. L'art de faire la cuisine, μαγειρική, ἧς (ἡ). Chef de cuisine, ἀρχιμάγειρος, OÙ (6).

CUISINER, v. n. μαγειρεύω, fut, evo.

CUISINIER, 5. m. μάγειρος, ou (ὁ). IQuisinière, δ. f. μαγείρισσα, ἧς (x). Petit cuisinier, μαγειρίσχος, οὐ (6). Bon cuisinier ; &ya-