DIM

Cette honteuse dilapidation de votre fortune,

τὸ ἀναιδῶς οὕτω τὴν οὐσίαν δια-σπαθῆσαι (inf. aor. 1er de δια-σπαθάω, ὦ, fut. nou).

DILAPIDER, v. a. κατ-αν-αλίσχω, ful. ἀλώσω acc. : χκατα-δαπανάω, ὦ, ful. now, acc. : διασπαθάω, ὦ, fut, fou, acc.

DILATABLE, adj. διαστολὴν ἐν-δεχόμιενος, ἡ, ον (partic. αἱ ἐν-δέχομαι, fut. δέξομαι).

DILATATION, 53. f. διαστολή, ἧς (ἡ).

DILATER, v. a. δια-στέλλω, fut. στελῶ, acc. || Au fig. Avoir le cœur dilaté par la joie, πάσῃ τῇ ψυχῇ δια-χέομαι, fut, χυθήσομαι, Synés.

DILATOIRE, adj. ἀναθόλιμιος, ος, ον. Moyens dilatoires, ἀναδολαί, ὧν (ai).

DILIGEMMENT , adv. avec soin, σπουδαίως.

| Avec empressement, σπουδῇ.

DILIGENCE, 5. f. soin empressé, σπουδή, ἧς (ἡ). Faire diligence, σπεύδω, fut. σπεύσομαι: πᾶσαν σπουδὴν ποιέομαι,. οὔμαι, fut “cou.

Nous ferons diligence la nuit comme le jour, σπουδὴ δὲ ὁμοίως χαὶ νύχτα χαὶ ἡμέραν ἔσται τῆς ὁδοῦ (εἰμί, fut. ἔσομαι), Thuc. En diligence, σπουδῇ : χατὰ τάχος. En toute diligence, ὅτι τάχιστα : ὡς τάχος. Il se rendit au logis en grande diligence,. (οὐδὲν τάχους ἀν-ιείς, cuve ἔτεινεν ἄχρι τῆς οἰκίας (ἀν-ίημι, fut. ἀν--σω : συν-τείνω, fut. τενῶ), Phil.

Duucence, voiture publique, τὸ κοινὸν ὄχημα gén. χοινοῦ ὀχήματος.

DILIGENT, ENTE, adj. σπουδαῖος, α΄, 0 (comp. ὅτερος ou ÉOTEPOS, SUP. ὁτατος OU ἔστατος).

DILIGENTER, v. a. presser, hâter, ἐπείγω ou χατ-επείγω,, fui. emeibw. Se diligenter, σπου -

DILU VIEN, ne, adj. Inondation diluvienne, χαταχλυσμός, οὗ (ὁ). Eaux diluviennes , τὰ τοῦ χατακλυσμοῦ ὕδατα, ὧν (dat. pl. ὕδασι). Les temps diluviens, οἱ περὶ τὸν χαταχλυσμὸν χρόνοι, ὧν.

DIMANCHE, s.

ent. ἡμιέρα., ας).

DIME, s. f. ἡ δεκάτη, nc. Payer la dîme, δεχατόομαι, οὔμαι., fut. ὠθήσομαι. Prélever la dime sur un bien, τὴν οὐσίαν. δεκατόω, &, fut. wow. Lever la dîime, δεχατεύω, fut. εύσω :

δεχατηλογέω, &, fut. now. La perception de la dime, δεκατηλογία, ας (ἡ)., Percepteur des dimes, dexateurris, où (ὁ). Qui afferme les dimes, dexarovnç,, οὐ (6).

DIMENSION , 5.7. διάστασις, eus (ἡ). Corps

m. ἡ χυριακή, ἧς (sous-