A TO

Ia , ac.

ÉMAILLER , v. a. peindre en émail, ἐγκαίω, fut. acc. Action d’émailler, ἔγκαυσις, εὡς (ἡ). || Peindre de diverses couleurs, δια--ποικίλλω, fut. ©, acc. ÉEmailler de fleurs, διτανθίζω, fut. ίσω. acc. Émailler de pierres précieuses, λίθοις πολυτελέσι δι-ανθίζω, fut. ίσω, acc. Émaillé, ée, δια-πεποιχιλμιένος, n, ον : διπτηνθισμιένος, n, ον. Émaillé d'étoiles, διά-στέρος, 06, OV.

ÉMAILLEUR, 5. m. ἐγκαυστής, οὗ (ὁ).

ÉMAILLURE, s. f. l’art d'employer mail, ἡ ἐγκαυστική,, ἧς (sous-ent. τέχνη). || Tra-

vail fait en émail, τὸ ἔγκαυστον ποίκιλμα,, ατος. ÉMANATION, 5. f. ἀπόῤῥοια, ας (ἡ) : ἀποῤon, ἧς (ἡ). Les émanations des animaux, αἱ τῶν ζώων ἀποῤῥοιαι,, La sagesse est une émanation de Dieu, ἀποῤῥοια τοῦ Θεοῦ “ἡ σοφία. ÉMANCIPATION, s. f. ἐκποίησις, εὡς (ἡ).

ÉMANCIPER , v. a. ἐκ-ποιέω, ὦ, fut, 100, acc. Émancipé, ée, ἐχποίητος, 05, ον. Émancipé par son père, πατρὸς ἐχποίητος. El ne peut être émancipé, EXTOUNTOY γίνεσθαι θέμις (γίνομαι, fut. yevnoouat).

S'ÉMANCIPER, V. r. ἀκολασταίνω OU ἀκολαστέω, ὦ, fut. ὦ, fut. now. Voilà comme il s’est émancipé, τὰ αὐτῷ ἠσελγημιένα ταῦτά ἐστι (partic. parf, passif αἰ ἀσελγέω, ὦ,

fut. ἡσω).

5 9 \ OUX ŒUTOY

» ᾽ LA GO : ἄσελγεω,

ÉMANER , 0 v, n, ἀποῤ- ῥέω, fut ( ῥεύσω Se quelque chose, τινός où ἔχ τινος. ᾿ Du. Giel émanent toutes les lois, ἐχκ Θεοῦ πάντα va aa (sous-ent. ἐστί). Lois émanées d’en haut, οἱ οὐρᾶνόθεν προ-χείμενοι νόμοι, ὧν (partic. prés. de πρό-χειμαι, fut. χείσομιαι).

EMBALLAGE, s. Ἢ συσχευασίᾳ, ας. ΤΟ

EMBALLER , υ. a. lier en. forme de ballot, εἰς δέσμην συ-σχευάζω, fut. acc. || £rpaqueter, rassembler pour emporter ou. pour déménager, συ-σχευάζω, fut. dou, ou συ--σχευάζομαι, fut. acc. Tout est emballé, πᾶντα συν-εσχεύασται.

EMBARCATION, s. f. πλοῖον, οὐ. (ro). Ῥεtite embarcation , ou (τὸ):

EMBARGO, s. m. Mettre. L'énbteo sur. "ἴα vaisseaux , τὰς ναῦς μὴ ἐχ-πλεῖν ἀπ- ᾿αὐθρούος fut. ἀπ-ερῶ). \ ‘acc

EMBARQUEMENT, δ. πὶ. Rs "Ἐπ (ἡ). L’embarquement fut heureux, εὐτυχῶς «ἐπὲ τὰς ναῦς ἐπ-έδησαν (ἐπι-αίγω, fut. Θήσομαι)..-

EMBARQUER , v. a. en parlant des. choses sul:

acc. Pour. les personnes on 56. seré de ἐπι-Θιθάζω, fut. dow, acc. Ils embarqué:

rent secrètement leurs enfants pour:les: soustraire au danger, τοὺς παῖδας ἐκόμισαν (ὑπεχ-χομίζω,

“oo, ἄσομιαι,

πλοιάριον » sis

εἰς τὸ πλοῖον OU εἰς τὴν ναῦν ἐν-τίθημ:

ναυσὶν ὗπεξfut. icw.) || Jeter, en gager témérairement, ἐμ--Οάλλω,, fut. Gao, -aco. ἮΙ m'a embarqué dans une affaire inextricable, εἰς ἄφυκτον πρᾶγμα ἐμὲ ἐν-έδαλε... τὰ S'ÉMBARQUER, Monter à bord d’un béfiment, , τῆς γεὼς OU ἐπὶ τὴν ναῦν ou εἰς τὴν γαῦν ἐπι- Gaivo , fut. Θήσομαι. Il s’embarque sur.sal galère, τῆς αὐτοῦ τριήρους Émt-Gaive..1|| Entreprentine ‘un voyage sur mer, πλέω OU ἐχ-πλέω, Jul πλευσοῦμαι. Etant sur le point..de s’'embarquer; περὶ τὸν πλοῦν ON περὶ τὸν ἔκπλουν OU περὶ τὴν ἀναγωγὴν ἤδη ὧν (partic.. α' εἰμί, fut. ἔσομαι)" | Au fig. se jeter ἃ l'étourdie, ἐμ.-πλέκομοο; fut. πλακήσομαι, dat. seul ou avec ἐν. S’em-! barquer dans bien des. affaires, ἐν πολλαῖς ἀσχολίαις ἐμ.-πλέκομαι. IL s’est embarqué. dans ‘une affaire qui lui attirera des reproches; πράγματος, ἀντ-ελάθετο πολλὴν ἔχοντος. χατηγορίαν (ἔχω ; fut." ἕξω : ἀντι-λαμδάνομιαι, fut. λήψομαι).

EMBARRAS, m. gêne, obstacle régné δισμα,, ατος (τὸ). || Embarras causé parlarfouie, ὄχλος, ou (6). Chemin vlein d’embarras. ἡ ὀχλουν

EMB

μένη ὁδός, où (partic. passif α᾽ὀχλέω, ©, fut. ἥσω, Céb. Cause ou source d’embarras, HS Sioux, ατος (ro). Libre d’embarras, ἀγεμπό-διδτος, ὃς, ον. Sans embarras, ἀνεμποδίστως.

| Enibarras des affaires, ὁ τῶν πραγμάτων ὄχλος, οὐ : ou simplement πράγματα, ὧν (τὰ) : ἀσχο- Fuir l’embarras des affaires, τὰς τῶν πραγμάτων ἀσχολίας φεύγω, fut. φεύξομαι.

Causer à quelqu'un de l'embarras, πράγματά fut. éw. Il ἃ tant d’embarras, πράγμασι περι-έχεται OU ἐν-έχεται (περιξέχω οἷν ἐνπέχω, fut. ἐξω). Je l'ai fait non''sans de grands embarras, μάτων πολλῶν ἐποίησα τοῦτο (ποιέω, ὦ, fut. ἥσω. Eusarras, difficulté de se décider, ἀπορία, ar). Dans l’embarras où je suis, ὅπου νῦν ἕστηκα ἀπορίας ( ἕστηχα, parf. de ἵσταμαι, fut. στήσομαι). Être dans l'embarras, ἀπορέω, fut: now. Ce n’est point l’embarras, ce n’est pas là ce qui est en question, cèx ἀπορεῖται τοῦτο (passif d'aropéo , ὦ). Être hors d’embarras, #. à m. avoir le pied hors du bourbier ; ἐχτὸς πηλοῦ πόδας ἔχω, fut. ἕξω.

“Ewsarras, honte, pudeur, légère confusion, δυδωπία,, ας (ἡ). Éprouver de l'embarras, . δυσωπέομαι, οὔμαι, fut. ἡθήσομαι. — en face deïquelqu'un ou de quelque chose, τινά où τι. ÆMBARRASSANT, ἄντε, adj. “à ὀχληρος} α, ὅν (comp. ὅτερὸς, Sup. ὁτατος). || Difficile ; δυσχερής, mis, ἐς (comp. ἔστερος, sup. ἐστᾶτος) : δύσχολος, ος, ον (comp. ὡτερος, sup. ὠτατος) : χάλεπός, ἡ, ὄν (COMP. ὠτερος, sup.

ὦτατος). Question embarrassante , ἐρώτημα δὺυσχερέξ,, οὖς (τὸ). Position embarrassante, περίστασις χαλεπή, ἧς (ἡ). Être dans une position ‘embärrassante , περιστατικῶς ἔχω, fut. ἕξω. EMBARRASSER , v. a. géner, barrer, obstruer, δια--φράσσω Où δια-φράγνυμι, fut. φράξω, acc:1|} Gérer, entraver, ἐμ-ποδίζω où παραfut. iow, acc. Son vêtement l'embarrassait | ἐν-επὸδίζετο τῇ ἐσθῆτι. Pour que rien ne vous -embarrasse , ὅπως μὴ παρα-ποδισθῇς: || Gérer; importüner, ἐν--οχλέω, ©, fut. now dat. ou acc: Sa présence m'’embarrasse, δι ὄχλου rap=bv ἐμὸϊ καθ-ΐσταται (πάρ-ειμι, fut. Scope: χαθείσταμαι, fut. χατα-στήσομαι). || Causer de la confusion, δυσωπέω, ©, fut.

ñs0 , acc. Sa Vue ou son aspect m'embarrasse, ἐμὲ δυσωπεῖ ἰδεῖν, infin. aor. 2 de ὁράω, ὦ). Être: émbarrassé de 88 personne, δυσωπέομαι,

Ie AW

λίαι, ὧν (at).

NL παρ-έχω,, τοσούτοις

EMB 389 ua, fut. ηθήσομαι. Π ἃ. l'air embarrassé, δυσωπουμιέγῳ ἔοικεν (ἔοικα, parf. d’étoxe, inusité). || Engager dans des difficultés, ἐμ.--πλέχω, fut.

πλέξω, acc. Embarrasser quelqu'un par des

| subtilités, λόγοις τινὰ ἐμ-πλέκω. Être embarrassé

dans une multitude d’affaires, πολλοῖς πράγμασιν ἐμ-πλέχομαι, fut. πλακήσομαι. || Occuper, ἀσχολέω, ©, fut. row, acc. Je suis embarrassé de tant d’affaires que, τοσαύτην ὑπὸ πραγμάτων ἀσχολίαν ἔχω, ὥστε, infin. : τοσαύταις ἀσχολίαις περιπέχομαι, fut. σχεθήσομαι, ΟἿ περι-σπάομαι, ὥμαι, fut. σπασθήσομαι. || Faire hésiter, rendre incertain, εἰς ἀπορίαν χαθ-ίστημι, fut.

στήσω, acc. Je suis bien embarrassé, ἐν μεγίστῃ ἀπορίᾳ εἰμί, fut. ἔσομαι. Je. suis embarrassé de dire, λέγειν ἀπορέω, ©, fut. now, S'EMBARRASSER, V, Tr. se gêner, ἐμ.-ποδίζομαι, fut. t66rocua. Ils s’embarrassent les uns 168 autres, ἐμ-ποδίζου σιν ἀλλήλους (ἐμ.--ποδίζω, fut. ίσω), Arisit. || S’engager dans des difficuliés, ἐμ.-πλέχομαι., fut. mhaxnoqua. S’embarrasser dans de longues discussions , ἐν ἀφύχτοις λόγων. δεσμοῖς ἐμ--πλέχκομαι. || S’occuper , s'inquiéter, φροντίζω, fut. isw. — de quelque chose, ri ou περί τινος. Ne vous embarrassez de rien, μὴ φρόντιζε μηδέν. Je ne m'en embarrasse pas, οὐ φροντίζω : οὐδὲν φροντίζω τούτου :

μέλει, fut. μελήσει. Il ne s’embarrasse de rien, οὐδενὸς αὐτῷ μέλει, fut. μελήσει. || Être. géné dans. ses fonctions, en parlant des organes, βαobvouat, fut. υνθήσομιαι. Son estomac s’embar-

XATO-=

9 ’ LA οὐδέν μοι τούτου

rasse, βαρύνεται ὑπὸ τῆς τροφῆς ὁ στόμαχος αὐτοῦ. Ma tête s’embarrasse, βαρύνομαι τὴν χεφαλήν.

EMBAUCHAGE, 5. m, ἀνδρολογία, ας (ἡ).

EMBAUCHER, υ. «a. attirer dans un parti, προσ-άγομαι, fut. ἄξομαι, acc. Embaucher pour le service militaire, στρατεύειν πείθω, fut. πείσω, acc. Embaucher des soldats, ἀνδρολογέω, ©, fut. no.

EMBAUMEMENT , 5. m. ταριχεία,,. ας (ἡ).

EMBAUMER, v. a. — un mort, τοριχεύω, fut. ebow, acc. Les Égyptiens . embaumaient les morts, οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς νεχροὺς ἐταρίχευον. | Remplir d'une odeur agréable, ἡδείας douñc ἐμ.-πίπλημι, Jul. ἐμ-πλήσω, acc. Une odeur de cèdre embaumait l’île, ὀδώδει (plus-que-parfait d'ôtw, fut. ὀζήσω), Hom. EMBELLIR , v. a. o, fut.

acc. Embellir un sujet que l'on.traite, τὴν ὑπόθεσιν εἰς μεῖζον χοσμέω, à.

EMB

n. ou S'ÉMBELLIR, v. 7. εἰς

ExPELLIR, ὃ.

κάλλος αὐξάνομαι, fut. αὐξηθήσομαι : ἐπὶ κάλλιον ἐπι- δίδωμι, fut. ἐπι- δώσω.

EMBELLISSEMENT., 5. m. progrès en beauté, ἡ ἐπὶ χάλλιον ἐπίδοσις, ews. || Ornement, οὐ (6). Embellissement superflu, χαλλώπισμα,, ατος (τὸ).

EMBLAVER , υ.

σπείρω, ful. σπερῶ, acc.

EMBLAVURE, 5. f. γῇ σιτόσπορος, οὐ (ἡ).

D'EMBLÉE , adv. d'assaut, αὐτοθοεί. Prendre une ville d'emblée, αὐτοθοεὶ τὴν πόλιν xara— λαμδάνω, fut. χήψομαι. || Zu fig. Il emporta d'emblée tous les suffrages, ἐχ μιᾶς γνώμης ἐχειροτονήθη (χειροτονέω, & , fut. nou).

EMBLÉMATIQUE, adj. συμιδολικός, ἡ, ὅν.

EMBLÊME, 5. m. σύμβολον, o (τὸ).

SEMBOIRE, υ. r. s’imbiber, διαίνομαι, fut.

διανθήσομαι, dat.

EMBOITEMENT, 5. m. συνάρθρωσις, eos (ἡ).

EMBOITER , v. a. συν-ταρθρόω, © , fut, wow, acc. — une chose dans une autre, ou avec une autre, τί τινι. S’emboîter l’un dans l’autre, συν-αρθρόομαι, οὔμαι, fut. ὠθήσομαι. Emboîté, ἔγαρθρος, cs, ον. Bien emboîté, σύναρθρος, cs, ον. Mal emboilé , ἔξαρθρος, us, ον. — au fig. ἀσυνάρομοστος, ος, OV, EMBOITURE , 5. f. συνάρθρωσις, εὡς (ἡ).

EMBONPOINT , 5. m. εὐσαρχία, ας (ἡ).

Prendre ou avoir de l'embonpoint, εὖσαρκέω, ©, fut. now. Qui a de l’embonpoint, εὔσαρχος, os, ον. Avoir trop d'embonpoint, ὑπερ-σαρχέω, ©, fut. now. Perdre son em- Donpoint, λεπτύνομιαι, fut. υνθήσομαι.

sEMBOSSER, 2. r.

a. semer en blé, σίτω

terme de marine,

τὴν ναῦν παρ-ίστημι, Jul. παραστήσω.

EMBOUCHER, v. a. --- un instrument à vent, ἐμ-πνέω, fut. πνεύσω,, dat. || Emboucher

un cheval, lui mettre le mors, τὸν ἵππον ἐνστομίζω, fut. ίσω. || Emboucher un témoin,

Pinstruire, τὸν μάρτυρα παρα-σχευάζω, fut. ace. || S’emboucher, en parlant des εἴσρουν fut. ἕξω, ou ποιέομαι, οὖμαι, fut. oo. — dans la mer, εἰς θάλασσαν.

EMBOUCHURE , 5. f. partie du mors d’un cheval, στόμιον, ou (τὸ). || Trou d'une flûte, ele. τρύπα,, ἧς (ἡ). || Bouche d'un fleuve, στόμια, a1os (ro). Ce fleuve a son embouchure dans la Méditerranée , τὸν elcoouv εἰς τὴν ἔσω θά--

rivières, τὸν

EMB λᾶασσαν ποιεῖται ὁ ποταμός (ποιέομαι, et fu.

foowat), Arisit.

EMBOURBER , νυ. a. εἰς βόρθορον où de πηλὸν χατα-δύω, fut. δύσω, acc. Le char Fétait embourbé, ἐν πηλῷ τὸ eux ἐπεπήγει (rt vouat, ful. παγήσομαι). || 4u fig. S'embourber dans une mauvaise affaire, χαλεπῷ πράγματ,

EMBOURSER , υ. a. εἰς βαλάντιον ἐμ-Θάλλω, fut. θαλῶ, acc. C’est autant d’emboursé, χαὶ τοῦτο εἰς βαλάντιον (sous-ent. ἐμ--Οληθήσεται).

EMBRASEMENT, 5. m. incendie, ἔμπρησις, eus (ἡ) : ἐμπρήσμός, οὔ (δ). Arrêter l’embrafut. ἐφ-έξω, L’embrasement final du monde, ἡ τοῦ χόσμου ἐχπύpwatç , sos. Le monde finira par un embrasement, τέλος πᾶς ὁ κόσμος éx-mupubroerar (ëxπυρόω, ©, fut. wow).

EMBRASER , v. a. incendier, ἐμ-πίπρημι, fut. ἐμ--πρήσω, acc. Tout était embrasé par les ardeurs du soleil, ἥλιοι πυριφλεγεῖς πάντα χαταΐχαιον (χατα-χαίω, fut. χαύσω).

EMBRASSEMEMT, s. m. action de serrer dans ses bras, περίπτυξις, εὡς (ἡ) : περιπλοχή,

ΕΜΒΆΛΒΒΕΒ, υ. a. serrer dans ses bras, Jut. πτύξομαι, acc. : περιλήψομαι, acc. Embrasser par simple politesse, ἀσπάζομαι, fut. dooua , acc. Embrasser étroitement, mepi-mhéxouer, ful. τλαχήcoma, dat. Embrasser le mât d'un vaisseau, τῷ ἱστῷ περι-πλέχομαι. S'embrasser les uns les autres, ἀλλήλοις Tenir fortement embrassé, περιπέχομαι, fut. ἕξομαι, gén. : πέριπλέγδην ἔχω, fut. ἕξω, acc. Se laisser embrasser , τὸν ἀσπαζόμενον ὑπο- δέχομαι, fut. δέξομαι (ἀσπάζομαι, fut. ἄσομαι). Embrasser ἃ son tour, ἀντιπεριπλαμδάνω, fut. λήψομαι, acc. Embrasser les genoux de quelqu'un, γονάτων τινὰ λαμθάνω, fut. χήψομαι : γονάτων τινὸς μι. ἅψομαι. || Préférer, adopter, προ-αιρέομαι, οὔμαι, ful. αἱρήσομαι.

Embrasser un genre de vié, προαίρεσίν fut. noua. Embrasser le parti de quelqu'un, τινὶ προσ-τίθεμαι, fut. θήσομαι,

sement, τὸ πῦρ ἐπ-έχω,

λαμθάνω, fut.

ἅπτομιαι, choisir , acc.

τινα ποιέομαι, οὔμαι, OU προσ-αρτάομαι, ὥμαι, fut. ἡθήσομαι. — Son Opinion, τινὸς γνώμῃ ἕπομαι, Jui.

ἕψομαι. || Environner, περιπέχω, fut. ἔξω, acc. L'Océan embrasse Ja terre, τὴν γῶν περι-ἔχει Ὠκεανός. || Contenir,

comprendre , περιπέχω

EMB

ou ἐμπεριπέχω,, fut. ἔξω, ACC. :

fut. χήψομαι, acc. : χωρέω, à, fut. ñow, acc. Dieu embrasse tout, πάντα χωρεῖ ὁ Θεός. La raison de l’homme ne peut tout embrasser, ὁ &vθρώπινος λογισμὸς οὐ πάντα χωρεῖ.

ΕΜΒΒΆΑΒΟΒΕ, 5. f. coin, coude d’un mur, ἀγκών, ὥνος (ὁ) : γωνία, ας (ἡ) : γωνιασμος, οὗ (6). || Embrasure d'une fenêtre, ἡ τῆς θυρίδος γωνία, ας.

EMBROCHER, v. a. ὀδέλῳ ἐμ.--πείρω, fut.

περῶ, acc.

EMBROUILLEMENT, 5. πὶ. σύγχυσις, εὡς (ἡ).

EMBROUILLER, νυ. a. συγ-χέω, fut.

χεύσω, acc. fut. χεράσω, acc. : συμ--μίγνυμι. OU συμι-μίσγω, fut. μίξω, acc. : φύρω, fut. φυρῶ, acc. Embrouillé, ὅδ, partlic, συγ-χεχυμένος, Ἢ, ον (partic. parf. passif. de συγ--χέω). D'une manière embrouillée, συγ-χεχυμένως. Question embrouillée, πρόολυμα ἐμ- πεπλεγμένον, οὐ (partic. parf. passif d'èuπλέκω, fut. πλέξω). Procès embrouillé, ἡ πολύπλοχος δίκη, nc. Raisonnement embrouillé, ἡ τοῦ λογισμοῦ πλοχή, ἧς. Démêler ce qui est le. plus embrouillé, τὰς μεγίστας πλοχὰς da σεΐω, fut. σείσω.

SEMBROUILLER, v. γ, ἐμ-πλέκομαι, fut. πλα-χύήσομιαι. — dans quelque chose, τινί où ἔν τινι. ΠῚ s’'embrouilla si bien qu'il ne put dire un mot, οὕτως ἐταράχθη λέγων ὡς οὐδὲ χανεῖν (ταράσσω, fut. ἄξω : λέγω, fut. λέξω ou ἐρῶ : χαίνω, fut. χανοῦμιαιν).

EMBRYON, 5. m. au propre, ἔμδρυον, cv (τὸ). || Au fig. petit homme , ἀνθρωπάριον, ou (τὸ).

EMBUCHES, s. f. pl. ἐνέδρα, ας (ἡ) : ἐπιδουλή, ἧς (ἡ). Tendre des embüches, ἐνέδρας τίθεμαι, fut. θήσομαι, ou ποιέομαι, cüpar, fut. noce:

ἐπιδουλὴν συν-ίσταμαι, fut. συ-στύσομαι, où avσχευάζω, fut. dow : ou d'un seul mot, ἐπιβουλεύω,, fut. εύὐσω. — à quelqu'un, τινί. Voilà les embüches que tu m'as tendues, por ἐπ-εδούλευσας : τοιαῦτα ὑπὸ σοῦ

ταῦτα ἐπ-εθουλεύθην. Oubliant les embüches qu'on leur avait tendues, ὧν ἐπ-εδουλεύθησαν ἀμνήμονες, Phil.

Qui tend des embûches, ἐπι- ουλευτής, οὔ (6).

EMBUSCADE, s. f. ἐνέδρα, ας (ἡ) : λόχος, ou (0). Troupe placée en embuscade, λόχος, οὐ (6). Lieu propre aux embuscades, λόμμη, vs (ἡ). Dresser une embuscade, ἐνέδραν χαθ-ίζω, fut. ίσω. Disposer une embuscade dans un themin, ὁδὸν ποο-λοχίζω, fut. ou. Etre en

EMI 391

embuscade, λοχάω, &, fut. now. Attendre en embuscade, ἐλ-λοχάω, ὦ, fut. ñow, dat. Sortir d'embuscade, τῆς ἐνέδρας ὑπαν-ίσταμαι, fui.

ὑποανα--στήσομαι. Attirer dans une embuscade, εἰς ἐνέδρας ὑπ-άγω, fut. ἄξω, acc. Tomber dans une embuscade, ἐνέδραις ἐμ--πίπτω, fut.

S'EMBUSQUER, v. r. ἐνέδραν χαθ-ίζω, fut.

low : λοχάω, ὦ, fut. now. Voyez Emupuscanr.

ÉMERAUDE, s. f. σμάραγδος, où (6, quelquefois ἡ). Petite émeraude, σμαράγδιον, ou (τὸ). D'émeraude, σμαράγδινος ἡ, ον. Prendre la couleur de lémeraude, σμαραγδίζω, fut. ice.

ÉMERI, 5. m. σμύρις, ιδὸς (ἡ). Polir avec l’émeri, σμυρίζω, fut. ἴσω, acc. Le poli qu’on obtient ainsi, σμύρισμα, ατὸς (τὸ).

ÉMÉRILLON , 95. m. petit oiseau de proie, αἰσάλων, ὠνος (6).

ÉMÉRILLONÉ, ἐκ, adj. φαιδρός, d, ὁν.

ÉMÉRITE, adj. ὁ, ἡ, τὸ ὑπὲρ τὸν κατάλογον, Dém.

ÉMERVEILLER, v. a. ἐχ-πλήσσω, fut.

mike , acc. : εἰς θαῦμα χινέω, ©, fut. now, acc. S’émerveiller, θαυμάζω, fut. θαυμιάσομιαι : ἐχ- πλήσσομαι, fut. πλαγήσομιαι. — de quelque chose, τι. Qui ne serait émerveillé? τίς οὐκ ἂν θαυμάσειε : τίς οὖκ ἂν ἐχ-πλαγείη ;

ÉMÉTIQUE, adj. ἐμετικός, ἡ, dv. || Subst.

ÉMÉTISER, v. a. ᾿ἐμετηρίῳ χεράννυμι, fut.

χεράσω, ACC.

ÉMETTRE, v. a. ἐχ- φέρω, fut. ἐξ-οίσω, acc.

Ilémit un avis contraire, νώμην é6-nveyxev Emettre librement son opinion, ἅ γνώσχω παῤῥησιάζομαι (fut. dome).

ÉMEUTE, s. f. θόρυθος, οὐ (ὁ). Exciter une émeute, θόρυθον ποιέω, ©, fut. “ow : θορυθοrow, ©, fut. row. Apaiser une émeute, τὸν θόρυθον παύω, fut. παύσω, ou καθ-ίστημι, fut.

ÉMIER où ÉMIETTER, v. a. ψώχω, für.

ψώξω, acc. S'émietter, ψαθυρόομαι, οὔμαι, fut θήσομαι.

ÉMIGRATION, s. f: μετοίκησις, εὡς (ἡ).

| Exil volontaire, φυγή, ἧς (ἡ).

EMIGRER, v. n. changer de pays, μετα οἰκέω, ὦ, fut, ñow. Faire émigrer, μετποικίζω, fut. {aw, acc. || Partir pour un exil volontaire,