ABD

δύναμιν κατα-λύω, fut. λύσω. Abattre les forces de quelqu'un, τινὰ mapa-llo, fut. λύσω, Plat. τινὰ ἐξ-ασϑενίζω, fut. iow, Xér. Le poids du chagrin ayant abattu ses forces, τῷ βάρει τῆς λύπης ὑπο-χλασθείσης αὐτοῦ τῆς δυνάμεως (ὑποχλάω, ὦ, fut. κλάσω), Basil.

ΑΒΑΤΙΒΕ,, abaisser, χαθ-ίημι, fut. χαβ-οήσω, acc. Abattreles voiles, τὰ ἱστία στέλλω, fut. στελῶ, ou χαλάω, &, fut. χαλάσω. 1, οἶδοδιι ayant abattu son vol, ou s'étant abattu sur les buissons, χατα-πτὰς ὁ ὄρνις ἐπὶ τῶν θάμνων (χκαθ-ίπταμαι, fut. χατα-πτήσομιαι). || Abattre le vent, la poussière, TOY ἄνεμον, τὸν χονιορτὸν παύω, ful. παύσω.

S'ABATTRE, v. r. lomber, χατα-πίπτω ou συμπίπτω, fut. πεσοῦμαι, Son cheval s’abat, ὁ ἵππος αὐτοῦ xara-minre. || Cesser, s’apaiser, παύομιαι, fut. παύσομαι : Anyo, fut. λήξω : κατα-στέλλομαι, fut. σταλήσομαι. Le vent s’est abattu, τὸ χαλεπὸν τοῦ πγεύματος ἔληξε (Ayo, fut. λήξω.) || Perdre courage, ἀθυμέω, ὦ, fut. ἥσω. Se laisser abattre par l’adversité, ἐν ταῖς συμφοραῖς xara-minro, fut. πεσοῦμαι, Qui a le courage abattu, τὸ φρόνημα χατα-Θεθλημιένος, ἡ, ον (part. parf. passif de κατα-Οάλλω, fut. Θαλῶ). Visage abattu, πρόσωπον xara-CeGAnpévoy, ou (τὸ). | Abattu de vieillesse, χατα-γεγηραχώς, υἷα, ὅς (part. parf. de χατα-γηράσκω, fut. γηράσομιαι). Abattu de veilles, ταῖς ἀγρυπνίαις ἐκ-τετηκώς, via, ὁς (partic. parf. α᾽ἐκ--τήκομαι, fut. τακήσο-pat).

ABAT-VENT, s. m. στέγασμα, atos (τὸ).

ABBAYE, 5. f. bénéfice ecclésiastique, χοινο- Θιαρχία, ας (ἡ), Eccl. || Couvent, κοινόθιον, (τὸ), Eccl.

ABBÉ, s. m. chef d’un couvent, κοινοθιάρ-xn6, οὐ (6), Εδοί. : ἀρχιμανδρίτης, ou (6), G. M. | Clerc ou prêtre, χληριχός, où (6), Eccl.

ABBESSE, s. ἢ ἀρχιμανδρῖτις, ιδὸς (ἡ), G. M.

ABCÉDER, v. n. se lourner en abcès, ἀφ-ίστα.μαι, fut. &mo-ornoouat, Gal.

ABCÈS, 5. m. éroornue ,aroc (τὸ). Ouvrir un abcès, ἀπόστημα στομόω, &, fut. ὦσω, Gal.

Faire suppurer un abcès, ἀπόστημα ἐχ-πυόω, ὦ, fut. ὦσω,, Diosc. Il se forme un abcès , πύου ἀπόστάσις γίνεται (γίνομαι, Jut. γενήσομαι), Arét Malade d’un abcès, ἀποστηματίας, ou (6), drét.

ABDICATION , 5. f. — du pouvoir, ἡ κατὰ τὴν ἀρχὴν ἀπόθεσις, εως, Diod. Sic. Il vaut mieux tourner par le verbe.

ABDIQUER, v. a — une charge, une ma-