EVI

ÉVENTUEL, ec, adj. en termes de philo-,

sophie, συμ-ϑεθηχώς, via, ds (part. parf. de ouu-Gaiin, fut. Οήσομια!). }} 4ccidentel, fortuit, ἡ, ὁν. || Conditionnel,

# ’ LA TUUNOIE » α΄, OV : τυχῖχος,

U La , , ὑποθετιχος , Ἢ, OV: TUXNOS ,

d, OV: TUyIKOS,

ἡ, Ov.

ÉVENTUELLEMENT , adv. en termes de philosophie, συυιδεθηκότως. || Accidentellement, ἐκ τύχης. || Hypothétiquement, καθ’ ὑπόθεσιν.

ÉVÊQUE, 5. m. ἐπίσκοπος, cu (6). Être évêque, ἐπισχοπεύω, ful. εύὐσω.

ÉVERSIF , 1ve, adj. ἀναιρετιχός ρετιχός, ἡ, Ov.

ÉVERSION, 5. 7. ἀναίρεσις ou καθαίρεσις, εως (ἡ).

S'ÉVERTUER , υ. fut. τενοῦμαι, infin. Ils s’évertuaient à faire de leur mieux, δι--ετείνοντο τὰ κάλλιστα πράσστιν (πράσσω, fut. πράξω), Aristt.

ÉVICTION, 5. f. ἔχκρουσις, sos (ὃ).

ÉVIDEMMENT, adv. avec évidence, γῶς. || Visiblement, manifestement , ἐμφανῶς : προδήλως.

ÉVIDENCE, s. f. ἐνάργεια, ας (ἡ) : σαφή- “tu, ἂς (ñ). Mettre en évidence, ἐναργῶς δυλόω, ©, fut. wow, acc. Qui frappe l'es-

ou χαθαι-

prit par son évidence, ἐναργής, ἧς, és (comp. ἔστερος, sup. ἑστατος).

ÉVIDENT , ENTE, adj. φανερός, α΄, ὅν (comp. repos, sup. ὡτατος) : δῆλος, Ἢ, ον

07e , SUP. Ὁτατοςὶ : σαφής, NS, Es ἔστερος, Sup. éoraros). Rendre évident, ποιέω, ὦ, Jul. now, ACC. : φανερόω où no, ὦ, fut. wow, acc. : σαφηνίζω, fut.

isw, acc. El est évident, πᾶσι φανερόν ou δῆλον ἐστι, avec l'infin. Il est évident qu’ils se trompent, φανεροί ou δῆλοί εἰσιν ἁμαρτάἁμαρτήσομιαι). Il est

(comp.

évident que les choses se sont ainsi passées, φανερὰ ταῦτα οὕτω πραχθέντα (πράσσω, ful.

ÉVIDER , v. a. χαράσσω, fut. ἄξω, acc.

ÉVIER, 5. m. ὑδροῤῥόα, ας (à).

ÉVINCER, 2. a, ἐχ-χρούω, fut.

acc, — quelqu'un d’une chose, τινά τινος.

ÉVITABLE, adj. εὐφύλακτος, ος, ον: οὐχ SHUXTOS, OS OV.

ÉVITER, v. a. ἐκ-χλίνω, Jul. χλινῶ, acc. : φυλάσσομαι, fut. ἀξομιαι, ace. : δύομαι, fut. δύσο-

μαι, 06. : φεύγω OU ἐχ-φεύγω, fut. φεύξο-

EXA

μαι, acc. Éviter un trait, βέλος fut. wo. Évitez cela, ταῦτα φυλάσσου (im pér. de φυλάσσομαι, fut. œEouu). J'évite de l'irriter, φυλάσσομιαι εἰς ὀργὴν

9 La EX-XALVO ,

ÉVOCABLE , adj. ἐφέσιμος, 0$ ÉVOCATION, 5. f. ἔκκλισις,

D'une cause ,

ou ἢ, εως (ἡ). — âmes des morts, τῶν ψυχῶν où τῶν θανόντων.

ÉVOCATOIRE, adj. ἐκχλητικός, ἡ, ον.

ÉVOLUTION, s. f. ἐξϑιξις,, (ἡ).

Faire des évolutions, τὴν στρατιὰν ἐξ-ελίσσω, fut. ἰξω. Évolution de cavalerie, διέλασις; os (ἡ).

ÉVOQUER, v. a. ἐκ-χαλέω, ©, fut. xaλέσω, Ou ἐχ-χαλέομαι, ful. cou, fut. χαλέσομαι, ACC. Évoquer les âmes, τὰς ψυχὰς êxχαλέω, ὦ, ful. χαλέσω : τοὺς θανόντας ψυχαγωγέω, ©, fut. ὕσω. Évoquer l'ombre ἀδ quelqu'un, τινὸς εἴδωλον ἀν-ἄγω, fut. ἄξω, OU ἀναπσπάομαι,

τῆς δίκης. — des

ὥμαι, fut. σπάσομαι. Évoquer une cause, τὴν δίκην ἐκ-χαλέομαι, οὗ-fut. un autre juge, ἐπὶ ou εἰς ἄλλον δικαστήν.

EXACT, λοτε, adj. ἀχριθής, ἧς, ἐς (comp.

ἔστερος, Sup. éoraros). Exact dans ce qu'il fait, τὴν ἐργασίαν ἀχριδής. Ouvrage exact, τὸ ἀχριθὲς ἔργον, cu. De la manière la plus exacie, πρὸς τὸ ἀχριθές.

EXACTEMENT , adv. ἀκριθῶς. Le plus exactement possible, μετὰ πλείστης ἀκριθείας. Cher-

μαι, χαλέσομαι. — devant

cher exactement, ἀχριθολογέομαι, cu, fut.

EXACTEUR, 5. m. εἰσπράχτωρ, ορὸς (0).

EXACTION, 5. f. ἡ ὀχληροτέρα εἴσπραξις, ews. Exaction commise dans une province, ἡ τῆς ἐπαρχίας χάκωσις, ews. Commettre des exactions dans un pays, τὴν ἐπαρχίαν χκαχύω, à, fut. wow.

EXACTITUDE, 5. f. ἀκρίθεια,, ας (ἡ). Exactitude outréc, ὑπεραχρίθεια, ας (ἡ). Exactituée à remplir sa charge, ἡ τῆς λειτουργίας ἀκρί- Gex, ἂς.

EXAGÉRATEUR , 5. m. μεγαλήγορος, οὐ (ὃ).

EXAGÉRATIF, 1ve, adj. δεινωτικός, ἡ, cv.

EXAGÉRATION, 5. f. ὑπερθολή, ἧς (x).

Exagération en mal, δείνωσις, ews (ἡ). Ἐχδgération d'une offense, δεινολιγίσ,, #7 (ἡ).