EU COOL

CXAMPÔTNS ,

INCLINAISON, 5. f. χλίσις, eus (ἡ). : ἔγχλισις, εὡς (ἡ).

ΠΝ δ. f. action de pencher, χλίσις, εὡς (ἡ). || Inclination de tête, νεῦσις, εως (ἡ). || Faire une inclination de tête, veto, fut. νεύσω : χύπτω, fut. χύψω. Inclination de tout le corps, ou simplement inclination, pour adorer , pour. saluer, προσχύνησις, eus (ὃ). Faire une inclination devant quelqu'un, τινὰ προσ--

χυνέω, ©, fut. now.

INCLINATION, penchant, τὸ εὐχατάφορον, cu.

—au bien, au mal, πρὸς ἀρετήν, mots χαxiav. Qui a de l’inclination, πρός τι εὐχατά-φόρος, ος, ον. El faut étudier nos inrclinations, oxomeiy δὲῖ πρὸς ἃ εὐχατάφοροί ἐσμεν (εἰμί, fut. ἔσομαι), Aristt. Avoir de l’inclina-

tion pour quelque chose ou pour quelqu'un, πρὸς τι OU πρός τινα ῥέπω, fut. δέψω. Avoir pour quelque chose une inclinalion naturelle, πρός τι πέφυχα (parf. de φύομαι, fut.

μαι). Qui ἃ de linclination pour le bien, Inclinations

derverses, χαχοτροπία, ας (ἡ).

INC

Ixcunarion , goût, volonté, προαίρεσις, ets 7 (ἡ). Par inclination, ἐχ inclination , χατὰ τὸ δοχοῦν αὐτῷ (partie.

neutre de δοχέω, ©, fut. δόξω). ϑαΐντο, 50π Ὁ inclination, τῷ Bono χαρίζομαι, fut. toouars “ἢ Forcer son inclination, ἐμαυτὸν βιάζομαι, fur. ἄσομαι. Je l'ai fait contre. mon ‘inclination, ἄχων ἔπραξα ( ἄχων, οὐ, gén. τοντος :

πράσσω, fut. πράξω).

INCLINER, v. a. pencher, baisser, χλίνω᾽ OÙ ἐγ-χλίνω, fut. χλινῶ,, acc. Incliner de CÔLÉ, παρα--χλίνω, acc. Incliner la tête, voyez s’IncLINER.

cuGæ ,

IxcunEr, v. n. pencher, avoir du penchant, ἐγ-χλίνω, fut. : béro, λέμε. ῥέψω. — vers quelque chose, πρός τὸ, Les uns inclinent pour Ja démocratie, les autres pour la ®monarchie, τὰ μὲν εἰς δῆμον ἐγ-χλίγει. μᾶλλον, τὰ δ᾽ εἰς μοναρχίαν. La victoire : inclinait: soit d'un côté, soit de l’autre, ἑτεροχλινὴς, ἐγίνετο ἡ νίκη (γίνομαι, fut.

s'Incuner, v. r. faire une Ἰπο παίοντι, κὐπτῶ; fut. χύψω. S’'incliner en avant, S’incliner de côté, παρα-χύπτω.: S'inclimier aps

dat.

ἐγτχεχλεισμιένος, ἢ, CV

ἐπι--χύπτω ou ἐγτχύπτω,

INCLUS, us, adj.

(partic. parf. passif α᾽ἐγτχλείω,, fut. “χλείσω) : περιπεχόμιενος, Ἢ, 0ov (partic. passif de περιἔχω, fut. éw).— dans quelquechose, τινί.

INCLUSIVEMENT, adv, Jusqu’au vingtième inclusivement, μέχρι καὶ ἐντὸς “τοῦ

, LA ἐντὸς.

INCOERCIBLE, adj. ἀκατάσχετος, ος, ὧν.

INCOGNITO , adv. Il vint incognito, ἄγνω -

στος ἦλθε, ou ἐλθὼν ἔλαθε ( ἄγνωστος, “ὃς,

ΟὟ : ἔρχομαι, ful. ἐλεύσομαι : λανθάνω., fut. χήσω). || διιῦδί. Garder l’incognito , λανθάνω,, fut. χήσω.

INCOHÉRENCE, 5. f. τὸ ἀσυνάρτητον, ou.

— dans le discours, ἀναχολουθία,, ας (ἡ).

INCOHÉRENT , ENTE, adj. ἀσυνάρτητος, os, ον. Diction incohérente, ἣ ἀναχόλουθος φράσις... ες.

INCOMBUSTIBLE, adj. ἄχαυστος, ος,, ον.

INCOMMENSURABILITÉ, 5. f. ἀσυμμετρία, ἂρ (x)- : Ἵ INCOMMENSURABLE, ον.

© INCOMMODE » adj. χαλεπός, ἡ;

adj. ἀσύμμετρος; dy (comp.

ὀχληρός, ἅ, ὅν (comp

προαιρέσεως. Selon 50η

ὅτερος, sup. ὁτατος). Pour ne pas vous être incommode, ἵνα μὴ ὑμᾶς ὀχλήσω OU ἐν-οχλήσω (ὀχλέω, ©, fut. now) : ἵνα μιὴ ὑμῖν ὄχλον παρά-σχω (παρτ-έχω, fut. ἐξω), ou. δι’ ὄχλου γένωμαι (γίνομαι, fut. γενήσομαι). Ὁ INCOMMODÉMENT, adv. χαλεπῶς.

INCOMMODER, v. a. gêner, ëv-cyXéo , ©, fut. row, acc. Cela vous incommodera, δι᾽ ὄχλου τοῦτο ὑμῖν ἔσται (εἰμί, fut. ἔσομαι). || Rendre malade, χαχῶς δια-τίθημι., fut. dix θήσω, acc. Être incommodé, χαχῶς διά-κχει-pou; fut. χείσομαι : ἀῤῥωστέω, ©, fut. co.

Être légèrement incommodé, μαλακῶς διάχειμας, fut. χείσομαι : μαλακῶς ἔχω, fut. ἕξω. INCOMMODITÉ , 5. f. peine, désagrément, χαλεπότης, mroç (ἡ), Les incommodités de la vieillesse , τὰ τοῦ γήρως χαλεπά, ὧν. Supporter beaucoup d’incommodités, πολλὰ χαλεπὰ péow, fut. οἴσω. || Indisposition, ἀῤῥωστία, ας (ἡ) : ἀῤῥώστημα,, ατος (τὸ). Voyez ἘΝΟΟΜΜΟΡΕΒ. INCOMMUNICABLE, adj. ἀκοινώνητος, ος, ον.

INCOMMUTABILITÉ , s. f. τὸ ἀμετακίνητὸν, (OU: à INCOMMUTABLE , adj. ἀμετακίνητος, ος, ον.

INCOMMUTABLEMENT , adv.

INCOMPARABLE, adj. ἀποαράθλητος, oc, Plus souvent on tourne par supérieur, ὑπερ-οάλλων, cuoæ, ὃν (partic. de ὑπερ-Θάλλω, fut. :6a1@) : δια--φέρων, ouox, ον (partic. de δια- φέρω, fut. di-ciow ) : ou par qu'on ne peut surpasser, ἀνυπέρθλητος, 06, ον : οὐδεμίαν ὑπερθολὴν ἔχων, cuox, ον (partic. α᾽ ἔχω, fut.

ξω)). ᾿Ξ INCOMPARABLEMENT, ado. ὑπερξαλλόν-τως διαφερόντως : ἀνυπερολήτως. Devant un comparatif, πολλὼ : μαχρῶ. Incomparablement meilleur, πολλῷ ou μοαχρῷ ἀμείνων, ὧν, cv.

ἯΙ est incomparablement plus vertueux, τοὺς ἄλλους τῇ ἀρετῇ θαυμαστὸν" ὅσον ὑπερ-Θάλλει (ὑπερ-Θδάλλω, fut. Caro) INCOMPATIBILITE, 5. f. τὸ ἀσυνάλλαχτον, τὸ ἀσύμφωνον, ου. — d’une chose avec une autre, τινὸς πρός τι. || Incompatibilité d'humeurs, ἀσυμπαθεια,, ας (ἡ).

INCOMPATIBLE, adj.

5» »" 5 LA GOUVADULCOTOS , ὃς, OV : ἄσυμφωνος, ὃς, CV :

ἀσυνάλλοακτος, 05, ev :

ἀσυνάρτητος, GS, ον. — avec une autre chose, ποὸς ἄλλο τι. Ces choses sont incompatibles,

ἀσυνάχλακται ἐστι ταῦτοι. || Leurs humeurs sont

INC 553 incompatibles > ἀσυμπαθεῖς εἰσιν ἀλλήλοις (εἰμ, ἀλλήλους (ἀντι- ποθέω, ὦ, fut. ce).

INCOMPÉTEMMENT, ad. ὑπὸ τοῦ μὴ καῦ-ἤχοντος δικαστοῦ.

INCOMPÉTENT, πῆτε, adj. οὐ χαθ--ἤχων, coca, ὃν (partic. de χαθ-ήχω, fut. ἡξω). Juge incompétent, ὁ μὴ xaô-nxwy χριτής, οὔ ς χριτὴς

ἔσομαι) : ἀντι-παθοῦσιν ἀλλήλοις ou πρὸς

INCOMPLET, ἐτε, adj. ἀτελής, ἧς, és.

INCOMPRÉHENSIBLE, adj. ἀκατάληπτος, 06, OV : ŒXATAVONTOS, OS, CV.

INCOMPRESSIBLE, adj. οὐ πιεστός, ἡ, cv.

INCONCEVABLE, adj. incompréhensible, ἀχατανόητος, ce, ον. Cela est inconcevable, οὔχ ἐστι τοῦτο χατα--νοῆσαι δυνατόν (κατα--νοέω, ὦ, fut. ἤσω), Plat.|| Extraordinaire, merveilleux. ἀμνήxavos, 06, ον : ὑπερφυής, ἧς, €. Ce serait un bonheur inconcevable, ἀμήχανος ἂν εἴη εὐδαι-uovix πάντως, Plat. Par une hardiesse inconcevable, ἀμηχάνῳ τινὶ τόλμῃ. À un point inconcevable, ἀμηχάνως :

INCONCILIABLE, adj. ἀσυνάλλακτος, ος, cv.

INCONDUITE, s. f. ἀχοσμία, ας (ἡἦ) : ἀκολαστία, ας (ἡ).

INCONGRU, τε, adj. ἀσχήμων, ὧν, ον, gén.

νος (comp. ονέστερος, Sup. ονέστατος).

ENCONGRUITÉ, 5. f. ἀσχνμοσύνη, Ὡς (ὧν.

INCONGRUMENT, adv. ἀσχημόνως.

INCONNU, adj. ἄγνωστος, 0, cv: ἀγνώς, ὥτος (6, n). Ceux qui me sont inconnus et ceux que je connais, οἱ μὲν ἀγνῶτες ἐμοὶ, οἱ δὲ γνώριμοι, Plat.

INCONSÉQUENCE, 5. f. manque de liaison, de suite, ἀναχολουθία, ας (ἡ). || Impudence, ἀθουλία., ας (ἡ).

INCONSÉQUENT, ENTE, adj. qui ne se suit pas, ἀναχόλουθος, ος, ον. || Qui déroge à 5665 principes, ἑαυτῷ conséquent dans