ORD

ὦ, fut. fou), Plat. Être l’oracle de son temps, tournez, pouvoir beaucoup par son crédit, τῷ ἀξιώματι πλεῖστον ἰσχύω, ful. Üow :

ORAGE, 5. m. χειμών, ὥνος (δ). Il fait de l’orage, χειμάζει, fut. dou. Être battu par l'orage, χειμάζομαι, fut. ασθήσομαι. || Au fig. Conjurer l'orage, tournez, écarter le malheur, τὴν μέλλουσαν συμφορὰν ἀπο-τρέπω, fut.

ORAGEUX, εὐϑε, adj. ἀελλώδης, ᾿ς, ες.

Mer. orageuse , ἡ χυματώδης θάλασσα, Ὡς.

Temps orageux, χειμών, ὥνος (5). || Au fig.

Dans les temps orageux de Rome, ἐν ταῖς τῆς Ῥώμης ταραχαῖς.

ORAISON, 5. f. discours, λόγος, οὐ (ὁ).

[| Prière, εὐχή, ἧς (ἡ).

ORAL, ,κ18, adj. Tradition orale λόγων παράδοσις, εὡς.

ORALEMENT, adv. ἀπὸ στόματος.

ORANGÉ, ÉE, adj. χρόκινος; n, ον :

MOELÔ NS , ἧς, ἔς.

ORANGE , 5. f. τὸ χρυσοῦν μῆλον, cu.

ORANGER , 5. m. ἡ χρυσῇ pnAËX, ας.

ORANGERIE, 5. f. ἡ φιλοθέρμιων φυτῶν ἀποθήχη, Ὡς.

ORATEUR, 5. m. ῥήτωρ, opos (δ). Habile orateur, ῥήτωρ δεινός, οὔ. Parler en orateur, δητορεύω, fut. εὐσω.

- ORATOIRE, adj.

oratoire, ἡ ῥητοριχή, ἧς (sous-ent. τέχνη).

ORATOIRE, 5. m. chapelle, ναΐδιον, cu (τὸ).

ORATOIREMENT, adv. ῥητοριχῶς.

ORBE, 5. m. χύχλος, οὐ (δ).

ORBICULAIRE, adj. χυχλοφερής, ἧς, ἔς.

ORBICULAIREMENT, adv. χυχληδόν.

ORBITE, s. m.— des planètes, περίοδος, oo (ἡ). | — de l'œil, xowpa, ατος (τὸ). Yeux qui sortent de leur orbite, yeux gros et saillants, ὀφθαλμιοὶ χυλοιδιῶντες, wv (ci).

ORCANETTE, 5. f. plante, &yyovoz, ns (ἡ).

ORCHESTRE , 5. m. ὀρχήστρα, ας (ἡ).

ORCHIS, s. m. plante, σατύριον, au (τὸ).

ORDINAIRE, adj. accoutumé, συνήθης, Ὡς»

ες (comp. ἔστερος, sup. éorurcc) : εἰωθώς, υἷα, ὃς (partic. α’ εἴωθα). Cela est ordinaire, τοῦτο γίνεσθαι φιλεῖ (γίνομαι, fut. γενήσομαι : φιλέω, ὦ, fut. now). || Vulgaire, commun, médiocre, LLÉTPLOG , ἃ, OV :

ῥητοριχός, ἡ, ov. Art

τυχών, οὖσα,, dv (parlic. de τυγχάνω, fut. τεύξομαι), Les hommes ordi-