RS REC SC

688 PAR

mer le long d’un rivage, ἀκτὴ, ἧς (ἡ). Dans ces parages, map” ἐχείνας τὰς ἀχτάς.

PARAGRAPHE, 5. m. παράγραφος, ou (x).

PARAITRE, νυ. n. se faire voir, φαίνομαι, fut. φανήσομαι. Paraître à la lumière, εἰς τὸ φῶς φαίνομαι. Paraître en public, εἰς τὸ dnμόσιον παρ-έρχομαι, fut. παρ-ελεύσομαι. || Sembler, avoir l'air de, δοχέω, ὦ, fut. δόξω.

Paraître vertueux, δίχαιος δοχέω, ©. Il paraît que vous vous êtes trompé, doxeis ἡμαρτηκέναι (ἁμαρτάνω, fut. ἁμιαρτήσομιαι). || Faire paraître, faire voir, œuivo, fut. φανῶ, acc. Sans faire paraître ni joie ni douleur, οὐδὲ λύπην εὐδὲ χαρὰν προσώπῳ φαίνων (parlic. de φαίνων. Faire paraître une fausse amitié, φίλος εἶναι προσ-ποιέομιοι, οὔμαι, fut. ἤσομαι. Faire paraître Sa sagesse, τὴν σοφίαν παρα-δείκνυμι, fut. δείξω. || Faire paraître quelqu'un dans le monde, le produire, τινὰ προτάγω, fut. ἄξω.

Faire paraître un ouvrage, βιύλίον τι ἐχ-δίdou, fut. ἐκ-δώσω.

PARALIPOMÈNES, 5. m. pl. τὰ παρα-λειπὸμενα, ὧν (partic. passif de παρα--λείπω), Bibl.

PARALIPSE, s. f. παράλειψις, εὡς (ἡ).

PARALLAXE, 5. f. παράλλαξις, εὡς (ἡ).

PARALLÈLE, adj. παράλληλος, 06, OV, plus usité au pl. Lignes parallèles, ai παράλλήηλοι (sous-ent. γραμμαί). Cercles parallèles, et παράλληλοι (sous-ent. χύχλοι).

PARALLÈLE, δ. m. σύγχρισις, εὡς (ἡ).

Mettre en parallèle, συγ-χρίνω, fut. χρινῶ, acc. : συμ-Οάλλω ou παρασθάλλω, fut. θαλῶ, acc.:

συν-τίθημι ou παρα-τίθημι, fut. θήσω, acc. :

παρεξ-ετάζω, fut. dow, acc. — quelqu'un avec un autre, τινά τινι. Faire le parallèle de César et de Pompée, Καίσαρα χαὶ Πομπήϊον παρ᾽ ἀλλήλους ἐξ-ετάζω, fut. ἄσω. En parallèle, παραλλήλως. Entrer en parallèle avec

PARALLÉLIPIPÉDE , 5. m. παραλληλεπίπεδον. ou (τὸ).

PARALLÉLISME , 5. m. παραλληλισμος,, οὔ (6).

PARALLÉLOGRAMME, ς. m. τὸ παραλλὴλόγραμιμον, ou. Qui a la figure d’un parallélogramme, παραλληλόγραμμος, os, ov.

PARALOGISME, 5. m. παραλογισμός, où (c). Faire un paralogisme, παρα-λογίζομιαι, fut. ίσομαι.

PARALYSER, νυ. a. frapper de paralysie,

PAR παρα-τλύω, fut. λύσω, acc. Paralysé d’un membre, μόριόν τι παρα-λελυμένος, n, ον. ἢ Rendre nul, inutile, παρα-λύω, fut. λύσω, acc. : ἀχοειόω, ὦ, fut. wow, acc.

PARALYSIE, s. 7. παράλυσις, εὡς (à).

Paralysie de la langue, ἡ τῆς γλώσσης πάρέσις, εὡς.

PARALYTIQUE, adj. παρα-λελυμιένος, n, ον (partic. parf. passif de παρα-λύω, fut.

λύσω) : παραλυτιχός, ἡ, cv, Bibl.

PARANYMPHE, 5. m. παρανύμφιος, où (6).

PARAPEGME , 5. m. παράπηγμα,, ατος (τὸ).

PARAPET, 5. m.— d’un mur, θωροιχεῖον, ou (ro). — d’un pont, etc. mepiochoç, ou (ὃ).

PARAPHERNAL, aie, adj. Biens paraphernaux , παράφερνα, ὧν (τὰ).

PARAPHIMOSE, 5. f. παραφίμωσις, eus (ἡ).

PARAPHRASE, 5. f. (ἡ). Faiseur de paraphrases, mapappaorne, οὔ (δ).

PARAPHRASER, v. a. παρα-τ-φράζω, fut.

φράσω, acc. En paraphrasant, παραφραστιχῶς.

PARAPHRASEUR, 5. m. πολύλογος, οὐ (6).

PARAPHRASTE, 5. m. παραφραστής, où (6).

PARAPLÉGIE, où PARAPLEXIE, 8. f. παραπληξία, ας (ἡ).

PARAPLUIE, s. m. δετοῦ πρόόλημα, ατος (τὸ).

PARASANGE, 5. f. παρασάγγης, οὐ (0).

PARASITE, 5. m. παράσιτος, οὐ (ὁ). Faire le métier de parasite, παρα-σιτέω, ὥ, fut.

ñow. Art du parasite, ἡ παρασιτική, ἧς.

PARASOL, 5. m. σχιάδιον, οὐ (τὸ). Porter un parasol, σχιαδηφορέω, ©, fut. ἥσω.

PARATITLES, 5. m. pl. παράτιτλα, ὧν (τὰ), Néol.