PARAVENT

PARC, 5. m. lieu clos, σηχός, οὔ (ὃ). || Enceinte pour les moutons, onxos, où (0) :

αὔλιον, ou (τὸ). || Bois fermé de murs, παρά-

PARCELLE , s. f. μόριον, ou (τὸ).

PARCE QUE, conjonct. ὅτι ou διότι, ἐπεί ou ἐπειδή, avec. l'indic. : τῷ ou ἐκ τοῦ ou διὰ ré, avec l'infin. Parce qu'il veut, ὅτι ou ἐπεὶ βούλεται : διὰ τὸ βούλεσθαι αὐτὸν (βούλομαι, fut. βουλήσομιαι).

PARCHEMIN , s. πι. διφθέρα, Fait de parchemin, διφθέρινος, Ἢ), ov.

vrir de parchemin, διφθερόω, &, fut. wow, acc.

PARCHEMINIER, 5. m. ὁ τὰς διφθέρας

Cou-

PAR

χατα-σχευάζων, ὄντος (part. de χατα-σχευάζω, fut. ἄσω).

PARCIMONIE, 5. [. φειδώ, οὕς (ἡ) :

φειδωλή, ἧς (ἡ). Avec parcimonie, φειδωλῶς.

PARCIMONIEUX, use , adj. φειδωλός, ἡ, ὅν (comp. ὅτερος, sup. οτατος).

PARCOURIR, v. a. δια-τρέχω, fut. dia δραμοῦμαι, acc. : διποδεύω,, fut. εὐσω,, acc. : διπέρχομαι, fut. δι-ελεύσομαι acc. || Parcourir des yeux, πὲρι-σχοπέω, ὦ, fut. now, acc.

Parcourir par la pensée, τῇ διανοίᾳ meptοδεύω, fut. ebsw, acc. Parcourir un livre, βιθλίον ἀν-ελίσσω, fut. ίξω.

PARDON, 5. m. συγγνώμη, ns (ἡ). Demander pardon à quelqu'un, συγγνώμην παρά τινος αἰτέω, ὦ, fut. fow, ou αἰτέομαι,, οὔμαι, fut. ἦσομαι. Obtenir son pardon, συγγνώμης παρᾶ τινος τυγχάνω, fut. τεύξομαι. Accorder à quelqu'un le pardon de sa faute, τοῦ ἁμαρτήματος συγγνώμην τινὶ δίδωμι, fut. δώσω, ou ἀπο-γέμω, fut. νεμῶ, || Je vous demande pardon si je dis, ἵλεως εἴης λέγοντί μοι (εἰμί, fut. ἔσομαι : λέγω, fut. λέξω ou ἐρῶ).

PARDONNABLE, adj. συγγνωστός, ἡ, ov :

συγγνώμης ἄξιος, α΄, ον (COMp. wTeoos, Sup.

wraroc). Action bien pardonnable, πρᾶγμα πολλὲν συγγνώμην ἔχον (parti. αἰἔχω,, fut.

ἕξω). (Cela n’est pas pardonnable, τοῦτο συγγνώμην οὐκ ἔχει.

PARDONNER, v. «a. συγ-γινώσχω,, fut.

γνώσομαι, acc. — une faute à quelqu'un, ἁμαρτίαν Je vous pardonne de vous être laissé tromper , ἀπάτης (sous-ent. ëvexa). Pardonnons-nous réciproquement , συγγνώμην ἀλλήλοις (δίδωμι, fut. δώσω). Je vous pardonne volontiers, συγγνώμην σοι ἔχω, fut. ἕξω. Il faut pardonner à ceux qui, τούτοις ἄξιόν (ἔχω, fut. ἕξω) ou τούτοις μέτ--εστι συγγνώμης (μέτ-εστι, fut. ἔσται), OU συγγνώμης ἄξιοί εἰσιν (εἰμί, fut. ἔσομαι), οἵ, indic. La nécessité fait pardonner quelque chose, συγγνώμην τινὰ φέρει ἡ ἀνάγκη (φέρω, fut. οἴσω). Enclin à pardonner, συγγνώμων, gén. (comp. ογέστερος, sup.

ονέστατος). || Pardonnez si je vous dis, μὴ ὀργισθῇς μοι λέγοντι (ὀργίζομαι fut. ισθήσομιαι) :

LA τινί.

ὧν») OV, ονος

ἵλεως εἴης λέγοντί μοι (εἰμί, fut. ἔσομαι fut. λέξω ou ἐρῶ). Dieu me pardonne si, “ \ » .

ein. Θεὺς, indic. i

PAR 689

[| Se pardonner tout, πάντα ἐμαυτῷ χαρίζο-μαι, fut. ou. Ne se rien pardonner, οὐδὲν ἐμαυτῷ ἐν-δίδωμι, fut. ἐν-δώσω.

PAREIL, ice, adj. ὁμιοῖος, «, ον, dat.

Choses pareilles entre elles, ὁμοῖα ἀλλγλοις roi ματα, ὧν (τὰ). N’avoir pas son pareil, ὁμοῖον οὐδένα ἔχω, fut. ἕξω. Être pareil, ὁμοιάζω, fut. ἄσω, dat. Dans une pareille circonstance, ἐν τοιούτοις πράγυσασι : τοιούτων ὄντων ON οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων (ὥν, οὖσα, ὄν, partic.

α᾽ εἰμί : ἔχω, fut. ἕξω). || Rendre Ja pareille, τὴν ὁμοίαν τινὲ ἀνταπο-δίδωμι, fut. ἀνταποδώσω : τοῖς ἴσοις τινὰ ἀμείδομαι, fut. ἀμείψομαι : ou sans régime, ἴσον ἴσω ἐπι-φέρω, Jul. ἐποἴσω : ἴσα ἴσοις ἀμείδομαι, fut. ἀμιείψουναι.

PAREILLEMENT , adv. ὁμ«ίως.

PARÉLIE , s. f. phénomène céleste, παρή-λιος, ou (6).

PARELLE, s. f. plante, λάπαθον, ou (τὸ).

PAREMENT, 5. m. ornement des habits, χράσπεδον, ou (τὸ). || Béton de fagor, ξύλον, ou (τὸ).

PARENT, ENTE, 5. et f. συγγενής, οὕς (6, ἡ), ou adjectivement, συγγενής, "6, ἐς (comp. ἔστερος, sup. éoraros). Nos parents, οἱ ἡμέτεροι συγγενεῖς, ὧν :

γένει προσ-ἤχοντες (partic. de προσ-ἥχω, fut. ἡξω). Un de mes parents, συγγενής τις ὧν ἐμοί (ὦν, οὖσα, ὄν, partic. d'eiui) : συγγενής τις τῶν ἐμῶν. Être parent de quelqu'un, τῷ γένει OU χατὰ γένος τινὶ προσ-ήκω, Jul. ἡξω : τῷ γένει οἰκεῖσς τινί εἰμι fut. ἔσομαι. Proche parent, proprement parent au degré successible, ἀγχιστεύς, ἕως (ὁ). Être proche parent de quelqu'un, τινὶ ἀγχιστεύω, fut εὐσω. Être le plus proche parent, τῷ γένει ou τοῦ γένους ou simplement γένει ou. γένους ou κατὰ γένος ou quelquefois τὸ γένος ἐγγύτοτα OU ἐγγυτάτω ou ἄγχιστά τινί εἰμι, Jul. ἔσομαι. Parents éloignés, οἱ γένει ἀπωτέρω ὄντες (ρατιϊο, α εἰμ). Il n'était nullement mon parent, οὐ τῷ γένει προσ--ἧχεν ἐμοὶ οὐδέν (προσ-ήκω, fut. “£w. Être parent du côté paternel, ou du côté des hommes, πατρόθεν ou πρὸς ἀνδρῶν τινὶ moco-vxw, fut. ἡξω. || Les parents, {6 père et la mère, οἱ γονεῖς, ἔων. Honore tes

mm.

parents, τίμια τοὺς γονεῖς OU τοὺς γονέας σου (τιμάω, ὦ, fut. ἡσω). Né de parents illustres, εὐγενής, ἧς, ἐς. Né de parents obscurs, ἄγεγῆς, NES

PARENTAGE, 5. m. ou PARENTÉ, 8. f.

συγγένεια, ας (à). Par droit de parenté, xara συγγένειαν : xura γένος. Proche parenté, ou xvarenté au degré successible, ἀγχ'στεία,, ας (ἡ).

PARENTHÈSE, 5. f. παρένθεσις, εὡς (ἡ).

Mettre en parenthèse, παρεν-τίθημι., fut.

παρεν-θήσω, acc. Par parenthèse, παρενθέτως.

PARER, v. a. orner, χοσμέω, &, ful.

co, acc. Se parer avec beaucoup de recherche, dépcrarx στολίζομαι, fut. ισθήσομιαι, || Au fig. Se parer de la dépouille d'autrui, tournez, de la chose d'autrui, ἐπ᾽ ἀλλοτρίοις χαυχάομιαι, ὥμιοι, fut. ἤσομιαι.

Parer, éviler, ἐχ-χλίνω, ful. χλινῶ, acc.

— UR COup, πληγήν. — un danger, χίνδυγον. Parer avec le bouclier, τῇ ἀσπίδι ἀνα-

δέχομαι, fut. δέξομαι, acc. || Défendre, mettre à l'abri, φυλάσσω, fut. ἄξω, acc.

Parer un arbre du soleil, τὸ δένδρον ἀπὸ τοῦ ἡλίου φυλάσσω, fut. ἄξω : τὸν τοῦ ἡλίου χούσωνα τῷ δένδρω ἀμύνω, fut. υνῶ. Se parer du froid, τὸ ῥῖγος φυλάσσομαι, fut. ἀξομαι, ou ἀμύνομαι, fut. υνοῦμαι.

PARESSE, 5. f. ῥαθυμία, ας (à) : ἀργία, ας (ἡ) : νώθεια, ας (ἡ) : νωθρεία, ας (ἡ) :

ὄχνος, ou (δ). Vivre dans la paresse, ῥαθύμως ou ἀργῶς ou ὀχνηρῶς ou νωθρῶς di-dyo, fut.

ἄξω. S’abandonner à la paresse, ἐπὶ τὸ ῥαθυpety ἀπο-χλίνω, fut, χλινῶ.

PARESSEUX , Euse, adj. ῥάθυμος, ος, ον (comp. ὅτερος, sup. ὅτατος) : ἀργός, de, ὧν (comp. ὅτερος, sup. dtaros) : νωθρός, &,

ὅν (comp. sup. νωθέστατος) :

ὀχνηρός, ἅ, dv (comp. ὅτερος, Sup. ὁτατος).

Vie de paresseux, ὁ ῥάθυμος βίος, ου. Être paresseux, ῥᾳθυμέω, ©, fut. fou : ἀργέω, ὦ, fut. now : νωθρεύω, fut. εὐσω. || Paresseux à faire quelque chose, πράσσειν τι ὀκνηρός, G, dv. Être paresseux à écrire, ράφειν ὀχνέω, ὦ, fui. "oo.

ἐξ-εργάζομαι, fut. ἄσομιοι, ACC.

PARFAIT, aire, adj.

(comp. ovepos, sup. ὁτατος) : ἐντελής, ἧς, ἐς ‘comp. éorepos, sup. éoraros). Parfait de tout point, χατὰ πάντα τέλειος, α, ον. Vertu parfaite, ἡ τελεία ἀρετή, ἧς. Homme parfait, ἀνὴρ τετελεσμένος, οὐ (partic. parf. passif de τελέω, ὦ, fut. τελέσω). || Le parfait, temps

TÉXELOS, &, Ov

PAR

des verbes, ὁ παρα-χείμενος, οὐ (sous-ent.

PARFAITEMENT , adv. τελείως. Parfaitement heureux, τελείως ou πάνυ ou παντάπασιν OU χατὰ πάντα. εὐδαίμων, ὧν, ον : πανευδαίμων', ὧν, ον, gén. ονος. Parfaitement beau, παγχαλλής, is, ἐς. Ceci est parfaitement vrai, πανετήτυμον ἐστι τοῦτο. || Je sais parfaitement que, εὖ οἶδα ou σαφῶς οἶδα, fut. εἴσομαι, ὅτι, indic.

PARFOIS, adv. quelquefois, ἐνίοτε : ἔστιν ὅτε.

PARFUM, 5. m. ἄρωμα, ατος (τὸ). Parfum exhalé en forme de vapeur, θυμίαμα, œrcs (ro). Parfum liquide, μύρον, οὐ (τὸ).

Exhaler des parfums , μύρου πνέω, fut. πνεύσω. || Parfum des fleurs, ἡ τῶν ἀνθέων εὐωδία, las. Exhaler un doux parfum, ἡδὺ πνέω, fut. πνεύσω.

PARFUMER , v. a. ἀρωματίζω, fut. ίσω, acc. Parfumer d'essences, μυρόω, &, fut.

| 4u fig. Les fleurs parfument l'air, τὰ ἄνθη εὐωδίας Time, fut. ἀνα--πλήσω). Parfumé, ée, qui exhale une douce odeur, ἀρωματώδης, me, ες.

PARFUMERIE, 5. f. métier de parfumeur, à μυρεψική, ἧς. || Boutique, μυροπωλεῖον, ou (ro).

PARFUMEUR, 5. m. pupeÿoc, μυροπώλης, οὐ (6). du fém. μυροπῶλις, 1006 (ἡ). PARI, 5. m. gageure, ἐγγύησις, εὡς (ἡ).

9 4 A Bah. 3 ἄνα--πίμπλησι τὸν ἀέρα. (ἀνα-

| La chose pariée, ἐνέχυρον, ου (τὸ). Gagner son pari, νιχάω, ὦ, fut. now : τῆς ἐγγυήσεως ἐπιτχρατέω, &, fut. mow. Perdre son pari, τὸ ἐνέχυρον ὄφλω, fut. ὀφλχήσω.

PARIER, v. a. κατα-τίθημι, fut. χατα-θήσω, acc. Veux-tu parier? βούλει ἐνέχυρον χαταθεῖναι (βούλομαι, fut. βουλήσομαι); (ἃ combien parierons-nous, ἀλλὰ τί θησόμεθα (τίθεμαι, fus. θήσομαι); Théocr.

PARIÉTAIRE, s. f. herbe, ἑλξίνη, (ἡ) : mepdimov, ou (τὸ).

PARIEUR, 5. m. ὃ ἐνέχυρον χατα-τιθείς, évrog (partic. de κατα-τίθημι, fut. χατα-θήσω).

PARITÉ, s. f. ἰσότης, nros (ἡ). Parité de forces, ἰσοσθένεια, ας (ἡ). Parité d'âge, ἡ ἴση ἡλικία, ας. Il y a parité, ἴσα πάντα ὑπἄρχει (ὑπ-άρχω, fut. ἄρξω). Il n’y ἃ pas de | parité, οὐκ ἐξ ἴσων ἐστὶ ταῦτα.