PARTIE, 5. f. portion, μέρος,. ous (τὸ

Petite partie, μόριον, cu (τὸ). Ea moindre partie, τὸ πολλοστὸν μέρος, ovc. Par partie, χατὰ μέρος. En partie, ment τί ou χατά τι. En en partie d’une autre, ἐχείνῃ

ἀκριθῶς (comp. ἔστερον,

μέρος τι, où simplepartie d’une façon, τὸ μὲν τῇδε, τὸ δ᾽ OU τὰ μὲν τῇδε, τὰ δὲ ἐχείνῃ. Diviser en parties, μερίζω, fut. ίσω, acc. : εἰς μέρη δι-αιρέω, ©, fut. αἱρήσω, acc. En deux par- (165, δίχα. En trois parties, τριχῆ. En plusieurs parties, els πολλὰ μέρη. Qui est en deux parties, διμερής, ἧς, és. — en trois parties, τριμερής, ἧς, ἐς. — en plusieurs par- Lies, πολυμερής, ἧς, ἕς. ἰ

PARTIE, adversaire en justice, ἀντίδικος, ou (ὁ, ἡ). Les deux parties, οἱ ἀντίδικοι, ὧν :

οἱ ἀντι-δικοῦντες, ὧν (partic. α᾽ ἀντι-δικέω, ὦ, fut, vice). Prendre à partie, ἀντι-δικάζομιαι,

mat, fut. ἐλεύσομαι, acc. Sans rien particula- fut. dou, acc. Juge et parlie, αὐτόδικος,

riser, χεφαλαιωδῶς,

PARTICULARITÉ, s. f. au singulier ne se traduit pas ou se tourne par le neutre, celte particularité , τοῦτο. Une particularité remarquable, ἄξιόν τι λόγου. || Au pl. Toutes les particularités, τὰ καθ’ ἕκαστον : τὰ χατὰ μέρος. Dire toutes les particularités, πάντα AmTOAOYÉO OÙ ἀχριδολογέω, à, fut. “ou af” ἕκαστον Où χατὰ μέρος πάντα δι-ηγέομαι, pot, fut. noue, ou διεξ-έρχομαι͵, fut.

PARTICULE, s. f. petite partie, μόριον, sw (τὸ). || Terme de grammaire, ἐπίῤῥημα, aroç (τὸ).

cu (ὁ, ἡ). Être juge et partie, αὐτοδικέω, à, fut. ce.

ParTIE , accord pour faire une chose ensemble, ὁμολογία, ας (ἡ). C’est une partie concertée entre nous deux, νῶϊν ὡμολογήθη (ὁμολογέω, ©, fut. now). || Partie de chasse, χυνγηγέσιον, ou (τὸ) : χυνηγεσία, ας (ἡ) : θήρα, ας (ñ). Faire une partie de chasse, θηρεύω, fut. εύσω. — avec quelqu'un, τινί.

Partie de jeu, παιδιά, ἄς (ἡ). Partie de balle, σφαιρομαχία͵, ας (ἡ). Faire une partie avec quelqu'un, τινὶ συμ--παίζω, fut. maïkoμαι. || Gagner la partie, au propre ou au fig. νικάω, χρατέω, ©, fut.

GUV—

©, fut. now

PAR

fow. Perdre la partie, ἡσσάομαι, ὥμαι, fu.

ἡσσηθήσομαι : τὸ ἔλασσον φέρω, fut. οἴσω. La partie n’est pas égale, οὐχ ἐξ. ἴσου ἐστὶν ὁ ἀγών (gén. ἀγῶνος). || Partie de musique, μέρος, οὺς (τὸ). Les deux parties d’un chœur, διχορία., ας (ἡ). '

PARTIEL, exe, adj. μερικός, ἡ, ὅν. Histoire partielle, ἡ κατὰ μέρος ἱστορία, ας.

PARTIELLEMENT , ααν. κατὰ μέρος.

PARTIR, v. n. s'en aller, ἀπ-έρχομαι, fut. ἀπ-ελεύσομαι :

ἀπ-άγω, fut. ἄξω : ἀπεαίρω, fut. ἀρῶ. — d’un lieu, τόπου ou ἐκ τόπου. — pour se rendre en un lieu, εἰς τόπον. Partir pour l’armée, ἐπὶ στρατείαν ἐξ-έρχομαι, fut. ἐξ-ελεύ σομαι. Partir pour un pays étranger, ἀποδημέω, &, fut. now. || Le trait part, doπταται τὸ βέλος (ἀφ-ίπταμαι,, fut. ἀπο-πτήσομαι).

ParTIR, provenir, γίνομαι, fut. γενήσομαι.

De là partent toutes les trahisons, ἐκ τούτου γίνονται προδοσίαι πᾶσαι. |

PARTIR, v. α. diviser. Avoir toujours maille à partir, ἀεί τι ἐρίζω, fut. ίσω, ou φιλονεικέω, ὦ, fut. now.

PARTISAN, s. m. attaché à, σπουδαστής, οὖ (ὁ). Etre le partisan de quelqu'un, τινὶ σπουδάζω, fut. ἄσω. Avoir des partisans, σπουδάζομαι, fut. ἀσθήσομαι || Financier, τελώνης, où (ὃ). || Chef d’un corps franc, λο-χαγέτης, οὐ (0).

PARTITIF , IVE, adj. μεριστικός, ἡ, cv.

PARTOUT, adv.

ἀπο-χωρέω, ©, fut. mo :

avec mouvement, παντοιχὸσε : παντα-χοῖ. De partout, πανταχόθεν.

ΡΑΒΌΒΕ, 5. 7,60 κόσμος, οὐ (6). Parure recherchée, χαλλώπισμα, aros (τὸ). Être recherché dans sa parure, κχαλλωπίζομαι, fut.

io. Aimer la parure, φιλοχοσμέω, ὦ, fut, mow. Qui aime la parure, φιλόχοσμος, ος, ον. Goût de la parure, quoxcouix, ας (ἡ).

PARVENIR, v. n. arriver, ἀφ-ικνέομιοιι, οὔμαι, fut. ἀφ-ίξομαι, avec εἰς ou ἐπί, et l’acc. Ma lettre lui est parvenue, αὐτῷ τὰ ἐμὰ δι-εχομίσθη γράμματα (δια-κομίζομιαι, fut. ισθήσομαι). || Obtenir, τυγχάνω, fut. τεύξομαι, gén. : ἐφ-ικνέομαι,, οὔμιαι, fut. ἐφείξομαι, gén. Il ne parviendra jamais aux honneurs, ἄδατοι αὐτῷ γίνονται ai τιμαί (γίνομαι, fut. γενήσομαι). || Faire son chemin, obtenir de l’uvancement, mpo-xomrw , fut. χόψω, Il ne parvient

pas selon son mérite, πράσσει οὐ χατ᾽ ἀξίαν (πράσσω, fut. πράξω).

PARVENU, m. homme nouvellement enrichi, νεόπλουτος Ou ἀρτίπλουτος, ou (ὃ).

PARVIS, 5. m. αὐλή, ἧς (ἡ), Bibl.

PAS, particule négative, οὐ : devant une voyelle, οὐκ, et une aspirée, οὐχ.

N'est-ce pas? où γάρ; Non pas, οὐ γὰρ οὖν :

οὐμενοῦν. Pas du tout, οὐδαμῶς : οὐδαμῇ.

Pas encore, οὕπω. Pas même, οὐδέ. Pas un, οὐδείς, οὐδεμία, οὐδέν, ou en deux mots, οὐδὲ εἷς, οὐδὲ μία, οὐδὲ ἕν, gén. οὐδενός, οὐδεμιᾶς, οὐδενός.

PAS, 5. m. enjambée, βῆμα, ατὸς (τὸ).

Faire un pas, βῆμα βάλλω, fut. βαλῶ. Faire des pas, βαίνω, fut. βήσομαι. Pas à pas, βάδην. Aïler au pas, βάδην πορεύομαι, fut. εύσομαι.

A petits pas, βάδην : ἠρέμα. A grands pas, θᾶσσον ἢ βάδην. Précipiter ses pas, ἐπείγομιαι, fut. ἐπείξομιαι. Revenir sur ses pas, ἀνα-ποδίζω, fut. ίσω. || Suivre les pas, marcher sur les pas de quelqu'un, ἴχνη τινὸς διώχω, fut. διώ- Eouau. || Faire des pas dans une affaire, πραἡματεύομαι, fut. ebcoua. Perdre ses pas, puταιοπονέω, &, fut. now. Pas perdus, warorcπονία, ας (ἡ). || Faux pas, au propre et au fig. πταῖσμα, ατὸς (τὸ) : παράπτωμα, ατος (ro) :

σφάλμιοι, ατος (τὸ). Faire un faux pas, πταίω, fut. πταίσω :

devant

παρα-πίπτω, fut. παρο--πεσοῦμαι :

σφάλλομαι, fut. σφαλήσομαι.

Pas, préséance, προτέρησις, εὡς (ñ) : πρωτεῖα, ὧν (τὰ). Avoir le pas sur quelqu'un, τινὸς προτερέω, ©, ful. ἥσω, OU προτερεύω, fut. εὐσω. Disputer le pas, τῶν πρωτείων ἀμφισθητέω, ©, fut. now, dat. Céder le pas, τῆς ὁδοῦ παρα-τχωρέω, ὥ, fut. “ow, dat.

Pas, marche d’un escalier, βαθμός, où (ὁ) :

βαθμίς, ἴδος (ἡ). || Pas d’une porte, βαῤθμίς, ἴδος (ἡ) : οὐδός, οὔ (ὁ).

Pas, passage, δίοδος, οὐ (ἡ). Pas étroit dans une montagne, τὸ στενόν, OÙ : τὰ στενά, y.

Le pas des Thermopyles, τὸ τῶν Θερμοπυλῶν στενόν, où. || du fig. Mauvais pas, στενοχωρία, ας (ñ). Mettre dans un mauvais pas, στενοχωρέω, ὦ, fut. mow, acc. Voilà le pæ difficile, mot à mot la ligne de démarcation, αὕτη ἡ γραμμή, ou voici le moment décisif, αὕτη ἡ dxun. Sortir d’un mauvais pas, mot à mot, mettre le pied hors de la bourbe »

ἐκτὸς πηλοῦ πόδας ἔχω, fut. ἕξω, ou plus simple

696 PAS ment, se débarrasser d’une mauvaise affaire, χαχοῦ πράγματος ἀπ-αλλάσσομαι, fut. αλλαιγήσομαι.

Pas, mesure, βῆμα, ατος (τὸ).

PASCAL, λιξ, adj. πασχάσιμος, ος, ον, 6. M.

PAS-D'ANE, 5. m. plante, βήχιον, ou (τὸ).

PASSABLE, adj. μέτριος, α΄, ον.

PASSABLEMENT, adv. μετρίως.

PASSADE, 5. f. action de passer. À la passade, ἐν παρύδω. Bon pour une passade, χαλὸν ὡς ἐν παρόδῳ. || Aumône. Demander la passade, τοὺς ἐν-τυγχάνοντας προσ-αἰτέω, ὦ, fut. now, Isocr.

PASSAGE, s. m. action de passer, δίοδος, οὐ (ἡ). Passage d’un fleuve, ἡ τοῦ ποταμοῦ διαδασις, εως. Passage par eau, διαπόρθμευσις, sos (à). S’opposer au passage, τῆς διόδου εἴργω, fut. εἴρξω, acc. Passage le long d’un lieu ou auprès d'un lieu, πάροδος, οὐ (ἡ). Se rendre maître des passages, τῶν παρύδων χρατέω, ὦ, fut. now. S'ouvrir un passage le fer à la main, βίᾳ διὰ τῶν πολεμίων δια--διδράσκω, fui. δια-δράσομαι. Oiseaux de passage, οἱ ξενιζό-pevor ὄρνιθες ὧν (partic. de ξενίζομαι, fut. ioopat). || Endroit où l’on passe une rivière, πόρος, οὐ (ὃ). || Prix que l’on paye pour passer l'eau, πορθμεῖον, οὐ (ro). Paye ton passage, ἀπό--δὸς ἀνθ᾽ ὧν σε δι-επορθμευσάμην (ἀπο-δίδωμι, fut. ἀπο-δώσω : δια--πορθμεύομιαι, fut. εὐσομιαι), Luc. [Endroit d’un auteur, χωρίον, οὐ (τὸ).

PASSAGER , ἐκε, adj. en parlant des oiseaux, ἀποδημητικός, ἡ, Ov : ξενιζόμενος, ἡ, ον (partic. de ξενίζομιαι, fut. ἰσομιαι). || De courte durée, βραχύς, εἴα, Ü (comp. ὕτερος, sup. ὑτατος). || Subst. celui qui s’embarque sur un vaisseau, ἐπιθάτης, ou (ὁ).

PASSAGÈREMENT, adv. ἐν παρόδῳ.

PASSANT, 5. m. ἌΝΤΕ, 5. f. παροδίτης, οὐ (6). Au fém. παροδῖτις, ιδὸς (ἡ). Plus souvent on tourne par un participe. Les passants, οἱ παρ-ερχόμενοι, ὧν (de παρ--ἔρχομαι, fut. παρἐλεύσομαι : οἱ παρα--γενόμενοι, ὧν (de παραγίνομαι, fut. γενήσομιαι) : οἱ ἐν-τυγχάνοντες ou παρα-τυγχάνοντες, ὧν (de παρα-τυγχάνω et α᾽ ἐν-τυγχάνω, fut. τεύξομαι). Un passant, παρ-ερχοόμενός τις, OU παρα--ενόμιενος, OU ἐντυχών, OU παρα-τυχών. Souvent aussi par étranger, ξένος, οὐ (ὃ). Passant, va dire à Lacédémone, ὦ ξένε, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις (ἀγγέλλω, ful. ἀγγελῶ : on sous-entend σὲ δε), Simonid.

PASSE, 5. f. pelil passage, πόρος, où (6).

|| 4u fig. Être dans une belle passe, εὖ πράσσω, fut. πράξω. Π est en passe d'aider ses amis, δύναται τοὺς φίλους ὠφελεῖν (δύναμαι, fut. δὺπρὸς τὴν τῶν φίλων ὄνησιν (ἔχω, μι. ἕξω).

PASSE ! interj. soit, à la bonne heure, εἶεν.

PASSÉ, 5. m. temps qui s'est écoulé, ὁ παρ-ελθὼν où παρ-εληλυθὼς χρόνος, οὐ (parlic.

de παρ-πέρχομαι, ful. παρ-ελεύσομαι) : ὁ προγενόμενος OU προ- γεγενημένος χρόνος, οὐ ( parlic. de προ-γίνομαι, μι. γενήσομαι) : ὁ παρτοιχόμιενος OU παρ-τωχηχὼς χρόνος, οὐ (partic. de παροίχομιαι, fut. οιχήσομιαι) : οὗ πρὶν χρόνοι, ὧν : οἱ ἄνω χρόνοι, wv. À en juger par le passé, τις ἐκ τοῦ παρ-ελθόντος χρόνου oxf ψαιτο (σχέπτομαι, fut. σχέψομιαι). [} Temps passé,

dans les verbes, ὃ map-wynpévos, οὐ (sous

ent. χρόνος).

PASSE-DROIT, 5. m. ἀδικία, ας (ἡ). Faire un passe-droit à quelqu'un, τῶν δικαίων τινὰ ἀπο-στερέω, ©, ful. now : τινὰ ἀδιχέω, ὦ, fut. noo.

PASSE-FLEUR , s. f. plante, ἀνεμώνη, ns (à).

PASSEMENT , 5. m. ταινία, ας (ἡ).

PASSEMENTER, v. a. ταινιύω, ὦ, fu.

ὦσω, ACC.

PASSEMENTIER, s. mm.

(6). Au fém. ταινιόπωλις, 1006 (ἡ).

PASSE-PARTOUT, s. m. ἀντιχλείς, εἴδος (ἡ).

PASSE-PASSE, s. f. Tour de passe-passe, γοητεία, ἂς (ἡ) : γοήτευμα,, ατὸς (τὸ).

PASSE-PIERRE, s. m. plante, μιάραθρον θαλάσσιον, ou (ro).

PASSE-PORT , 5. m. permission de voyager, δίοδος, οὐ (ἡ). Demander un passe-port pour un pays, ἐπὶ χωρᾶν τινὰ δίοδον αἰτέομαι, οὔμαι,

fut. ἤσομαι, acc.

PASSER, v. n. aller par un lieu, διοι-πορεύομαι, fut. εύὐσομαι : διτοδεύω, fui. εύσω : διπέρχομαι, fut. δι--ελεύσομαι : δί-ειμι, fut. eu. — par un lieu, τόπον ou διὰ τόπου. Passer à cheval par la place, δι᾽ ἀγορᾶς ἐφ᾽ ἵππου πορεύομαι, fut. εύσομαι. Il passa à Syracuse, εἰς Συραχούσας δι-επορεύθη. Par où faut-il passer? πῇ ἡ πάροδος; Passer par mer en Afrique, διὰ θαλάσσης εἰς Λιθύην περάω OU διαπεράω, ©, fut. dow. Faire passer son armée en Sicile, τὴν δύναμιν εἰς Σικελίαν pET-dyo,

fut. ἄξω. Passer outre, παρ-έρχομαι, fut. ελεύ-σομαι : πάρ-ειμι, Jul. εἰμι : παρ-ελαύνω, fut. ἐλάσω. Passer auprès de où le long de, παρἔρχομαι, fut. exedoouat, acc. Passer par-dessus, ὑπερ-δαίνω, fut. Οήσομαι, acc. || Passer par toutes les punitions, διὰ πασῶν ζημιῶν διεξ-ἔρχομαι, fut. ἐλεύσομαι. Passer par toutes les charges, πάσας λειτουργίας λειτουργέω, ©, fut. now. || En passer par, πάσχω, fut. πείσομαι, acc. Prêt à en passer par où l’on voudrait, ἕτοιμος ὁτιοῦν πάσχειν. || Passer d’un objet à un autre, ἀπὸ τινος ἐπί τι μετπέρχομαι, fut. ελεύ-σομαι. Passant des choses aux personnes, ἀπὸ TOY πραγμάτων ἐπὶ τοὺς ἄνδρας μετ-εληλυθώς, Luc.|| L’armée passa à l'ennemi, πρὸς τοὺς πολεμίους ὁ στρατὸς per-Haûe (de μετ--ἔοχομιαι), ou ἀπ-έστη (α᾽ ἀφ-ίσταμαι, ful. ἀπο- στήσομαι). Ἐπ passant, ἐν παρόδῳ : ὁδοῦ πάρεργον. Pour le dire en passant, ὡς ἐν παρόδῳ εἰπεῖν (aor. 2 irrég. de λέγω, fut. ἐρῶ).

Passer , s’écouler, en parlant du temps, d'une rivière, ποαρ-έρχομαι, fut. παρ-ελεύσομαι. La jeunesse passe comme un songe, παρἔρχεται ὡς ὄναρ non. Passer rapidement, παρατρέχω, fut. δραμοῦμαι : mapaÿ-béw, ou διαῤδέω, fut. ῥεύσω. Le temps passé, ὁ παρελθὼν ou παρ-εληλυθὼς χρόνος, οὐ (partlic. de παρ--ἔρχομαι). L'année passée, ὁ παρ-ελθὼν ἐνιαυτός, οὔ. Au temps passé, πάλαι : πρότερον :

πρίν : ἐν τοῖς ἄνω χρόνοις. Ces jours passés, πρῴην : γεωστί. Il y a dix ans passés, ὑπὲρ ἔτη δέκα τοῦτο γέγονε (γίνομαι, fut. γενήσο-ma). Agé de vingt ans passés, ὑπὲρ ἔτη εἴχοσι γεγονώς, υἷα, ὅς, gén. ὁὅτος. Voyez Passé.

Passer, être reçu. Passer en usage, νομί-- Copa , fut. ισθήσομαι. Ceci ἃ passé en coutume, νομίζεται Ou νενόμισται τοῦτο. || Etre toléré. Ceci peut passer , ταῦτα μὲν ἀνεχτά ( sous-ent. ἐστί). || Passe! à la bonne heure » Eley.

Passer, Où 58 Passer, perdre sa fraîcheur, dépérir, maup-axuato, fut. dou : μάραίνομαι, fut. ανθήσουαι : ἀπ-ανθέω, ὦ, fut. now : φθίνω, sans futur. Beauté qui.se passe, χάλλος μαpatvomevov, ou (τὸ).

Passer, être réputé, vouitoua, ful. ισθήσο-μαι. Passer pour prudent, φρόνιμος νομίζομαι. Faire passer pour, φήμην où δόξαν τινὲ περιδάλλω, fut. Gao, ou περι-ποιέω, ὥ, μι.

ἤἥσω. — pour un savant, σοφίας φήμην où δόξαν. Il le fit passer pour un impie, tournez,

il le calomnia, αὐτὸν ὡς ἀνόσιον δι-έδαλε (Dia Θάλλω, fut. Gao).

Passer, v. a. traverser , dia-Gaivo, fut.

Grooua, acc. Passer à la nage, δια-νήχομαι, fut. νήξομαι, acc. Passer en bateau ou en navire, δια- πλέω, fut. πλεύσω. Faire passer en bateau, δια--πορθμεύω, fut. εὐσω, ou quelquefois δια--πορθμεύομαι, fut. ebooua, acc. Il leur fit passer le fleuve, τὸν ποταμὸν αὐτοὺς δι- επόρθμευσεν où δι-επορθμεύσατο. || Faire passer d'une langue dans une autre, εἰς ἄλλην γλῶσσαν νεταπφέρω, ful. μετποίσω, OU μεθ-ερμηνεύω, fut. εὐσω, acc. || Passer un fil dans le trou d’une aiguille, διὰ τρυπύήματος δαφίδος τὸ λίνον ὠθέω, ὦ, fut. ὠθήσω ou &oo.{|| Passer le vin par la chausse, τὸν οἶνον ἠθίζω, fut. ίσω. Passer par un crible, χοσχινίζω, fut. ίσω. || Passer une épée au travers du corps, τὸ σῶμα ξίφει δι-ελαύνω, fut. ehdow. Passer les ennemis au fil de l’épée, πολεμίους πανολεθρίᾳ ἀπ-όλλυμι, fut. ἀπ-ολέσω. || Passer légèrement la main sur, χατα-Ψάω, ὦ, fut. now, acc.

Passer, devancer, παρ-ἔρχομαι, fut. παρἐλεύσομαι, ACC. : παρα-τρέχω, fut. παραδραμοῦμαι, acc. : φθάνω, fut. φθάσω, acc. || Déborder, dépasser, ὑπερπέχω, fut. ἔξω, gén.

|| Surpasser, ὑπερ-Οαίνω, fut. Goo, acc. où gén. En quoi l’homme passe-t-il les autres animaux? τίνι τῶν ἄλλων ζώων ὑπερ-Οέδηχεν ἄνθρωπος; Aristt. || Cela passe toute croyance, τοῦτο πᾶσαν πίστιν ὑπερ-αίνει. Cela me passe, θαυμαστόν ou παράδοξον ἐστί μοι τοῦτο : τοῦτο οὐ συν-ίημι, ful. συν-ἥσω

Passer, omettre, παρα-λείπω, fut. λείψω, acc. : παρ-ίημι, Jul. map-ñow, acc. : ἐάω, ὦ, fut. ἐάσω, acc. Je passe tout le reste sous silence, τὰ μὲν ἄλλα παρα-λείπω, ful. λείψω.

Passer, employer, δια-τρίθω, fut. τρίψω, acc. Passer sa vie à la campagne, τὸν βίον ἐν ἀγροῖς δια-τρίθω. Passer le temps, τὸν χρόγον δια-τρίόω, fut. τρίψω, ou ἀν-αλίσχω, fut. αλώσω. --- à faire quelque chose, εἴς r1 ou πρός τι Ou περί τι ou ἀμφί τι. Passer la journée, ὑἡμερεύω, fut. εὐσω : di-nuepeto, fut.

εύσω. Passer la nuit, νυχτερεύω, fut. εύσω :

δια-νυχτερεύω, fut. εὐσω. — à étudier, ἐν τῇ μελετῇ. Passer sa vie au milieu des belleslettres, τοῖς λόγοις ἐνδια-τρίδω, fut. τρίψω.

Passer, pardonner, permettre, do-inur, fut.

συγ- γινώσχω, ful. γνώσομαι, acc. : χαρίζομιαι.,|