ET

διος, ce, ὁν.

PIERRERIES, 5.9. f. pl. ai τίμιαι λίθοι, ὧν : on simplement λίθοι, ὧν (ai). Orné de pierreries , ὃς, ov ©: λιθοχκόλλητος,

PIERRETTE, s. f. petite pierre, λιθίδιον,.

ou (τὸ) : λιθάριον, ou (ro).

PIERREUX , Euse, adj. rempli de pierres ou semblable à la pierre, λιθώδης, ns, es. || Malade de la pierre, λιθιῶν, ὥσα, ὧν (partic.

de λιθιάω, &)

PIERRIÈRE, s. f. harcuia, as (ἡ).

PIÉTÉ, 5. Ἢ sboiteux, ας (ï). Piété envers les dieux, ἡ περὶ τοὺς θεοὺς εὐσέδεια,, ας. Rempli de piélé, τὰ πρὸς Θεὸν ὁσίως χαὶ ebσεθῶς δια-- κείμενος, n, ον (partic. de διά-κειμαι,, fut. χείσομιαι). Devoir de piété, εὐσέθδημα,, arc (rt). Remplir ses devoirs de piété, εὐσεθέω ὦ, fut. vow. Pour que ce devoir de piét soit rempli, ἵνα καὶ τοῦτο εὐσεθυθῇ, Esch. Socr.

PIÉTER, v. n. tenir Le pied ferme, τὸν πόδα ἴσχω, fut. σχήσω. || v. a. Piéter quelqu'un, l’endoctriner, napa-cxivilw ou xaraσχευάζω, fut. ἄσω, acc. ||Se piéler, v. r. tenir bon, tenir ferme, ἀντ--ἐχω, fut. ἀνθ--ἔξω,

PIÉTINER, v.

fut. 50.

PIÉTON, s. m. ὁ πεζός, οὖ. Bon piéton, qui marche bien, Badiorns, οὖ (6).

PIÈTRE, adj. πενιχρός, d, ὁν (comp. dre- PUS, Sup. ὁτατοζ).

PIÈTREMENT, ad. πενιχρῶς.

PIEU, 5. m. πάσσαλος, οὐ (δ). Pieu longuement effilé, σχόλοψ, omcs (ὁ). Pieu pour les palissades, pour les échalas, eic, χάραξ, αχος (ἡ).

PIEUSEMENT, adv. εὐσεθῶς.

PIEUX, euse, adj. εὐσεθής, ns, ἐς (comp.

ἔστερος, sup. ἐστατος). Être pieux, εὐσεδέω, ©, fut. ἥσω. ᾿

PIGEON , 5. m. περιστερά, ἄς (ἡ). Pigeon mâle, περιστερός, οὔ (ὁ). Pigeon ramier, πέ- Xetx, ας (ἡ). ᾿ ΟΡΙΘΕΟΝΝΕΑΌ, 5. m. περιστεριδεύς, έως (6) : περιστερίδιον, ou (τὸ).

PIGEONNIER, 5. m. περιστερεών, ὥνος (6) :

περ'στεροτροφεῖον, CU (τὸ).

PIGNON, 5. γι. mur ἀέτωμια, arcs (rè).|| Pomme de pin, στρύδιλος.

A LA , n. τοὺς πόδας χινέω, ὦ,

terminé en pointe,

cu (δ) : movcs, ou (0).

PILASTRE, 5. m. παραστάτης, ou (6).

PILE, 5. f. amas, σωρὸς, οὔ (ὁ). En pile, swoprd:v. Meltre en pile, σωρεύω, fut. εύσω, acc. || Pilier, xiwv, ονος (ὃ).

PILER, v. a. τρίξφω, fut. τρίψω, acc:

PILIER, 5. m. χίων, oves (ὁ). || Au fig.

PILLAGE , 5. m. ἁρπαγή, ἧς (ἡ) : oûm, ἧς (ἡ). Pillage d'une ville, ἡ τῆς πόλεως διαρπαγή,