PUT

PURULENCE , s. f. πυόῤῥοια, ας (ἡ).

PURULENT , Entre, adj. rempli de pus, funvos, 06, ον. |] Semblable à du pus, πυοειδής, nc, ξξ-

PUS , s.m. πῦον, οὐ (rè). Être rempli de pus, ἐμ-πυέω, ὦ, fut. now. Jeter du pus, πυοῤῥοέω, ©, fut. now. Semblable à du pus, πυοειδής, ἧς, ἔς.

; PUSILLANIME, adj. μυιρόψυχος, ος, ον.

Etre pusillanime, μικροψυχέω, ©, fut. “oo.

PUSILLANIMITÉ, s. f. μικροψυχία, ας (ἡ).

PUSTULE, 5. 7. φλυχτίς, ἴδὸς (ñ) : φλύxrawx, ἧς (ἡ). Éruption de pustules, φλυχταίνωσις, εὡς (n). Se couvrir de pustules ou se former en pustules, φλυχταινόομαι, obuat, fut. ωθήσομαι.

PUTATIF, rve, adj. νομιζόμενος, n, ον (partic. vassif de voutw, fut. iow). Il était son père putatif, πατὴρ αὐτοῦ ἐνομίζετο.

PUTOIS, 5. m. animal, ἰκτίς, ἰδὸς (ἡ).

PUTRÉFACTION, 5. f. σῆψις, εὡς (à):

σηπεδών, ὄνος (ἡ). Entrer ou tomber en putréfaction , σήπομαι, fut. σαπήσομιαι. Empêcher la putréfaction |, πρὸς τὴν σῆψιν βοηθέω, ©, fat. co.

PUTRÉFAIT, arc, adj. σεπρός, d, ὅν:

σεσηπώς, υἷα, ὁς (partic. parf. de σήπομαι, fut. σαπήσομαι).

PUTRÉFIER, v. α. σήπω, fut. σήψω, acc.

Putréfier entièrement, χατα-σήπω, fut. σήψω, acc. Se putrélier, σήπομαι, fut. σαπήσομιαι.

Putréfié, ée, σεσηπώς, via, ὁς (partic. parf. de

PVT

σήπομιοι). Sujet à se puiréfier, σηπτὸς, ἡ, ὅν, Qui ne se putréfie pas, ἄσηπτος, 06, ον.

PUTRIDE, adj. ocampos, d, dv.

PUTRIDITÉ , 5. f. σηπεδών, ὄνος (ἡ).

PYCNOTIQUE, adj. πυχνωτικός, ἡ, ον.

PYGMÉE, 5. m. πυγμαῖος, οὐ (ὃ). || Un pygmée, un nain, νάνος ou νάννος, οὐ (6):

væviov, οὐ (τὸ).

PYLORE, 5. γι. πυλωρος, οὔ (6).

PYRACANTHE, 5. ἢ. αγόγίδδεαιι, πυρᾶχανθα., ἧς (ἡ).

PYRAMIDAL, με, adj. πυραμοειδής, ἧς, ἕς.

PYRAMIDE, 5. 7. πυραμίς, ίδος (ἡ).

PYRAMIDER , v. n. εἰς mupauida λήγω, fut. χήξω.

PYRÈTHRE, 5. m. plante, πύρεθρον, οὐ (τὸ).

ῬΥΆΙ͂ΤΕ, 5. f. minéral, πυρίτης, ou (ὃ) ἢ PYROTIQUE, adj. πυρωτικός, ἡ, ὁν.

PYRRHIQUE , 5. f. πυῤῥίχη, nc (ἡ). Danser la pyrrhique, πυῤῥιχίζω, fut. io.

PYRRHONIEN, ENNE, adj. πυῤῥώνειος, ος, OV : σχεπτικός, ἡ, ὅν.

PYRRHONISME, 5. m. ἡ σχεπτικὴ δόξα, Ὡς.

PYTHIE, 8. f. πυθία, ας (ἡ).

PYTHIQUE οἱ Pyrmen, adj. πυθικός, ἡ, cv Jeux pythiens, πύθια, ὧν (τὰ). Aux jeux pythiens, πυθοῖ. Vainqueur aux jeux pythiens, πυθιονίκης, οὐ (δ). Être vainqueur dans ces

Jo

jeux, πύθια γικάω, ὦ, fut. oo.

PYTHONISSE, 5. f. πυθιάς, ados (ἡ) ϑώνισσα, ms (ñ). La pythonisse d’Endor, ἡ ἐγγαστρίμυθος γυνή, gen. γυναικός͵, Bibl.

OvanrAGENARE, adj. τεσσαραχονταετής,

QUADRAT, adj. m. Être en quadrat as-

ἧς, ἔς. Quelquefois en parlant des personnes, | pect, τετραγωνέω, ©, fut. now : τετραγωνίζω,

τεσσαροχονταέτης OU τεσσαραχοντούτης, OU (0) : ou fém. τεσσαραχοντοῦτις, ιδὸς (ἡ).

QUADRAGÉSIMAL , τε, adj. τεσσαρα-χογθήμιερος, GS, ον.

fut. ίσω. — avec un astre, ἄστρον.

QUADRATURE, 5. f. τετραγωνισμοός, οὔ (6). QGUADRER, v. n. convenir, ἁρμόζω,, fut.

ὅσω, dat. ou πρὸς avec l'acc. Ses discours

QUADRAGÉSIME, 5. f. ἡ τεσσαρακοστή, ne quadrent pas avec sa vie, où πρὸς τὸν

ἧς (sous-ent. ἡμέρα)...

QUADRANGULAIRE, adj, τετράγωνος, 06, cv. QUABRIENNAL, avr, adi. τετραετῆς, ἧς, se

QUADRIFIDE . adj. τετραμερής, ἧς, ἔς.

QUADRIGE, 5. m. τό τέθριππον Ou τετράοpv, ov. On sous-ent. ἅρμα.

QUADRILATÈRE, adj. τετράπλευρος,, 06; ον. |] Suhst. τὸ τετράπλευρον, ου.

ΟΥΑΘΆΓΡΕΘΕ, adj. τετράπους, ous, οὖν, gén. οδὸος. | Subst. Un quadrupède , ζῶον τετράπουν, cos (τὸ). Les quadrupèdes, τὰ τετράποδα, ων.

QUADRUPLE, adj. τετραπλάσιος, 0ç, ον : τετραπλασίων, ὧν OV, JÉN. ονος : τετραπλοῦς, ἥ, οὖν.

QUADRUPLE, 5. m. τὸ τετραπλάσιον, οὐ.

QUADRUPLER, υ. a. τετραπλασιάζω, fut.

ἄσω, acc. || Ὁ. n. τετραπλασιάζομαι, fut. ασθή-σομαι 2 τετραπλάσιος γίνομαι, Jul. γενήσομαι.

QUAI, 5. m. τὸ παρὰ τὸν ποταμὸν χῶμα, ατὸς. Sur les quais, παρὰ τὸν ποταμον.

QUALIFICATION, s. f. ὀνοματοθεσία,, ας (ἡ).

QUALIFIER , v. a. en termes de philosophie, ποιόω, ὦ, fut. 6ow, acc. || Qualifier quelqu'un, lui donner un titre, ôvoua τινι ἐπιτίθημι, fut. ἐπι-θήσω, Se qualifier de philosophe, φιλοσοφίαν ἐπ-αγγέλλομαι, fut. αγγελοῦμαι. || Qualifié par sa naissance, τῷ γένει λαμπρός, &, ὄν. Les personnes qualifiées, οἱ ἄριστοι, ὧν.

QUALITÉ, s. f. en termes de philosophie, ποιότης, nros (ἡ). La qualité et la quantité, τὸ ποιὸν χαὶ τὸ ποσόν, où. Qui a une qualité, ποιός τις, ποιά τις, motov τι. Les aliments acquiérent certaines qualités, ποιά τις γίνεται ἡ τροφή (γίνομαι, fut. γενήσομαι), Arisit. || Dans le langage ordinaire. Qualité naturelle, φύσις, ews (n). Plus souvent on le sous-entend, et l'on tourne par l’adj. neutre. Cette qualité, τοῦτο. Bonnes qualités, τὰ ἀγαθά, &v. Mauvaises qualités, τὰ χαχά, ὧν. Les qualités naturelles à une chose, τὰ φύσει év-dvra τῷ πράγματι (ἐντών, οὖσα, dv, partic. α᾽ ἔν-ειμιι, fut. ἔσομαι). Vous parlez des qualités que doit avoir l’homme populaire, λέγεις ἃ de προσ-εῖναι δημοτικῷ (πρόσ-ειμι., fut. ἔσομαι), Dém. Il faut qu'un général accompli ait quatre qualités, τῷ τελειοτάτῳ ἡγεμόνι τέσσαρα δεῖ προσ-εῖγαι, Phil. || Qualités des plantes, αἱ τῶν φυτῶν δυνάμεις, ewv. Qualité du terroir, ἡ τῆς χώρας ἀρετή, ἧς. || Qualités de l’esprit, τὰ τῆς φύσεως ἀγαθά, ὥν. Les heureuses qualités qu'il avait reçues de la nature, τὰ τῆς φύσεως αὐτοῦ πλεογεχτήμαται, ὧν, Hermog. Avoir d’heureuses