AMI

un goût d’amertume, πιχρίζω, fut. (ou. Avec amertume, πιχρῶς. Sans amertume, ἀπίχρως.

| Qui met de l’amertume dans ses discours, πικρόγλωσσος, ος, ον. Pour qui le mariage est une source d’amertumes , mixp0yauoç, ©, ὃν. Les amertumes de la vie, τὰ τοῦ βίου χαλεπά, ὥν. Causer de l'amertume à quelqu’un , le chagriner, τινὰ ἀνιάω, ©, fut. dou.

AMÉTHYSTE, 5. f. ἀμέθυστος ou ἀμέθυσος, οὐ (ἡ). Avoir ou prendre la couleur de lPaméthyste, ἀμεθυστίζω, fut. low.

AMEUBLEMENT , 5. m. χατασχευή, ἧς (n):

san, ὧν (τὰ), plur. de σκεῦος, ous (τὸ).

AMEUBLIR, v. a. labourer, βωλοστροφέω, ὦ, fut. fow, acc.

AMEUTEMENT , s. m. συγκρότησις, εὡς (ἡ).

AMEUTER , νυ. a. συγ-χροτέω, ὦ, fut. ἥσω, acc. | Ameuter les mauvaises gens contre ἐπαφ--ἥσω.

AMI, 5. τι. φίλος, cu (ὁ). Ami de la maison, ami intime, οἰκεῖος, ou (δ). Plus grand ami, μᾶλλον φίλος : φιλαίτερος : οἰκειότερος. Le plus grand ami, ὁ φίλτατος : ὁ οἰκειότατος : ὁ ouvn= θέστατος. C’est mon meilleur ami, αὐτῷ μάλιστα φίλῳ χράομαι, ὥμαι, fut. χρήσομιαι. Ami le cœur, ὁ ëx τῆς ψυχῆς φίλος, Xén. Ami d'enfance , ὁ παιδόθεν φίλος, Luc. Ami du mo-

φίλος. Ami par intérêt, Se faire des amis, φίλους ποιέομαι, οὔμαι, fut. ποιήσομαι, Isocr. Travailler à se faire des amis, φιλοποιέω, à, fut. row, Polyb. Se faire un ami de quelqu'un, φιλίαν τινὸς χτάομαι, ὥμαι, ful. κτήσομαι. La vertu fait des amis, ἡ ἀρετὴ φίλους παρα--σχευάζει (παρα--σχευάζω, fut. dow). Avoir beaucoup d'amis, φίλων εὐπορέω, ©, fut. ἤσω, Chrysost. Qui n’a point d'amis, φίλων ἔρημος, 06, ον, Lys. Celui qu’il comptait parmi ses meilleurs amis, ὃν ἐν πρώτοις τῶν φίλων ἐγνώριζε (γνωρίζω, fut. iow ), Grég. Recevoir au nombre de ses amis, εἰς φιλίαν παραλαμδάνω, fut. χήψομαι. En ami, φιλικῶς. Traiter quelqu'un en ami, φιλικῶς τινὶ προσ- φέρομαι, fut. ἐενεχθήσομαι. || Mon ami, terme de familiarité, ὦ τάν. Mon cher ami, ὦ φίλτατε : ὦ βέλτιστε. Mon petit ami, ὦ rai. || Au féminin, Amie, φίλη, Ὡς (ἡ). Amie intime, οἰκειοτάτη, ns (ἡ). Ses jeunes amies, ses compagnes, αἱ ἥλικες, αἱ συγήλικες», ων, Poll.

Ἀμι, amateur, ἐραστής, οὔ (ὁ). Ami des plaisirs.

ment, ὁ εἰς τὸ παρὸν

φιλήδονος, ος, ον. Ami des beaux-arts, φ'λότεχνὸς, 06, ον. Ami du repos, φιλήσυχός,, ὃς, ov. Et ainsi de beaucoup d’autres composés.

AMI, τε, adj. φίλος, ἡ, ον (comp. φιλαίτερος, SUP. φίλτατος OU φιλαίτατος) : προσφιλής, ἧς, ἐς (comp. ἔστερος, sup. ἕστατος. Ont tourne souvent par bienveillant , favorable, propice, εὔνους, ous, οὖν : εὐμενής, ἧς, ἔς : ἵλεως, ὡς, ov. Les destins amis, ἡ εὐμενὴς μοῖρα, ας. Divinité amie, ὁ ἵλεως δαίμων, ονος. La fortune ἀπιΐθ, ἡ ἀγαθὴ τύχη, ἧς. || La violette amie du soir, τὸ φιλέσπερον ἴον, gén. ἴου. Voyez Aui, subst. :

AMIABLE, adj. φιλικός, ἡ, ὁν. || À Ταπηΐᾶble, φιλικῶς. ἐπ AMIABLEMENT , adv. φιλικῶς.

AMIANTE, 5. m. ἀμίαντος, où (ἡ): ἄσδεστος, οὐ (ἡ). Fait d'amiante, ἀσδέστινος, ñ, ον. AMICAL, az, adj. φιλικός, ἡ, dv (comp.

ὦτερος, SUP. WTATOS) : φιλόφηων, ὧν, CV, gén. ovog (comp. ονέστερος, SUP. ονέστατος): προσφιλής, ἧς, ἐς (comp. ἔστερος, Sup. ἐστατος).

AMICALEMENT , adv. φιλικῶς : φιλοφρονὼς :

AMIDON, 5. m. ἄμυλον, cu (ro).

AMIE, 5. f. φίλη, ns (ἡ). Voyez Ar.

AMINCIR, v. a. λεπτύνω, fut. υνῶ, acc.

S’amincir par le bout, finir en s'amincissan!; εἰς ὀξὺ xara-Anyo, fut. λήξω. LE.

AMIRAL, 5. f. ναύαρχος, “οὐ (δ). Vaisseau amiral , ἡ ναυαρχίς, ίδος (sous=ent. ναῦς).

AMIRAUTÉ, s. f. vavapyia, ας (x).

AMITIÉ, s. f. φιλία, ας (ἡ). - pour quelqu'un, πρός τινα. J'ai une grande amitié pour lui, πολλή μοι φιλία ἐστὶ πρὸς éxeivov, «Asocrs Contracter amitié avec quelqu'un; φιλίαν πρὸς τινα ποιέομαι,, οὔμαι, fut. moque, Luc. Amitié intéressée, ἡ μισθοῦ φιλία, ας. Amitié sincère , ἡ ἀχηθὴς φιλία : ἡ ὡς ἀληθῶς φιλία, ας: Avoir! des sentiments d'amitié pour quelqu'un, τινὶ φίλα φρονέω, ὦ, fut. ἥσω, Hom. ᾿ πρός τινὰ φιλοφρόνως ἔχω, fut. ἕξω, Xén. Avoir part à l'amitié de quelqu'un, τινὸς φιλίας mer-éyo, fut: μεθεέξω, Admettre dans son amitié, εἰς. φιλίαν" rapalauGavo , fut. λήψομαι, αο0. Digne d'a milié, ἀξιοφίλητος, ος, ον, Xén. || De bonne amitié,» φιλικῶς : εὐνοϊχῶς. Faire quelque chose de bonne amitié, éxovoios τι ποιέω, ©, fut. noi] Faire à quelqu'un l'amitié de, τινὶ. χαρίζομαις fut:

ίσομαι, acc. Faites-moi cette amitié , τοῦτ

AMO μοι ἂν χαρίσαιο : τοῦτο ποιῶν dy μοι χαρίσαιο : τοῦτο ποιήσαις ἂν ἐμοὶ χαριζόμενος. Par amitié pour moi, τῇ ἐμῇ φιλίᾳ, Χέπ. : διὰ τὴν ἐμὴν φιλίαν, Thuc. : ἐμὴν χάριν, 4poll. Rhod. || Amitiés, au pl. φιλοφροσύναι, ὧν (ai). Les amitiés qu’il m'a faites , ἃ προσφιλῶς κέχρηταί μοι. (χράομαι, ὦμαι, fur. señooua), Xén, Faire à quelqu'un toutes sortes d'amitiés, πάσαις φιλοφροσύναις τινὰ δεξιόομαι, spa, fut. ὥσομαι.

AMMONIAC, adj.

… AMNIOS, 5. πὶ. membrane, ἄμινιον, οὐ (τὸ).

Sel ammoniac, ὁ ἀμ-

᾿ς AMNISTIE, 5. f. ἀμνηστία, ας (ἡ).

AMNISTIER , v. a. accorder une amnislie , ἀμνηστίαν τινὶ δίδωμι, fut. δώσω.

AMOINDRIR , v. a. ἐλασσόω OU ἐλαττόω, à, fut. wow, acc.