SAS

gén.

τὸ μή, avec l'infin. C'est à peine s'ils purent se retenir de le frapper, τὰς χεῖρας.

modéré , 6 ,

RETENU, UE, adj. ἐγχρατής, ς (comp. ἕστερος, Sup. ἕστατος) :

ἐς (comp. SUP. ἕστατος) σώφρων, 0, (comp. sup.

ονέστατος) : μέτριος, ος OU α΄, ον (COMpP. ὦτε-pos, sup. ὦτατος). Être relenu dans ses actions et dans ses paroles, ἔργῳ καὶ λόγῳ

μέτριός εἰμι, fui. L'être en toutes

ων, gén. ονος ονέστερος,

"“ EGOILALe

RET choses, πάντα. ἐγ-χρατευομαι,, fut. εύσομαι.

RÉTENTION, s. f. κατοχή, ἧς (ἡ). || Ré-

tention d'urine, duocuotæ, ας (ἡ). Avoir une rétention d'urine, δυσουρέω, ὦ, fut. ἤσω.

. RETENTIR, υ. n. ἠχέω, ©, fut. ou.

Retentir autour de, περιτ-ηχέω, ὦ, Jul.

fo», acc. Retentir aux oreilles de quelqu'un, ἀχοάς τινος περι-ηχέω, ὥ. Toute la maison retentit du son des flûtes, ἡ οἰκίχ πᾶσα κατοαυλεῖται (χατ-αυλέω, ὦ, fut. nou). || Faire retentir aux oreilles de quelqu'un, τινά τι xar-npéo, ὦ, fut. “oo. Homme dont le nom a retenti jusqu’aux extrémités du monde, ἀνὴρ εἰς τὰ ἔσχατα τοῦ χόσμου πέρατα. περιδεδουμένος ou dix-GeGonmévoc, ou (περι-οάω ou δια-οάω, à, fut. ἡσομαι).

RETENTISSANT , τε, adj. χατηχής, ἧς, ἕς.

RETENTISSEMENT , 5. m uxos (ro) : ἦχος, ou (6).

RETENU , ue, partic. ou adj. voyez RE- TENIR,

RETENUE, 5. f. modération, ἐγκράτεια, ας (ἡ) : εὐλάδεια, ας (ἡ) : ougpptobyn , ns (ἡ) : μέτρον, cu (τὸ). Qui a de la retenue, ἐγχρατής, ἧς, ἐς : εὐλαδής, ἧς, ἔς : σώφρων, ὧν, ὃν, gén. ονος : μέτριος, ὃς οἱ α΄, Ov.

Qui n’a point de retenue, μέτρον οὐχ ἔχων, son, ον (part. αἔχω, fut. ἕξω). Sans retenue, ἀχρατῶς.

RÉTIAIRE , s. m. διχτυούόλος, οὐ (ὃ) :

RÉTICENCE, s. f. παράλειψις, εὡς (ἡ).

Faire une réticence, λέγων τι παρα-λείπω, ful. λείψω. || En termes de rhétorique, ἀποσιώπησις, ἕως (ἡ).

RÉTICULAIRE, adj. δικτυωτές, ἡ, dv.

γι. XATILNUA ,

LeTÉee , acc. Retirer la main, τὴν

χεῖρα ἀνα-σπάω, ©. Retirer ses pieds, τοὺς πόδας εἰς τοὐπίσω δίδωμι, fut. δώσω.

Renrer, tirer dehors, ôter, αἱςξέω ou ἐξatpéo, ὦ, fut. αἱρήσω, acc. Retirer quelque chose de l’eau, ἐξ ὕδατος τι αἱρέω, ὦ. Re- | tirer un javelot d’une blessure, τὸ ἀχόντισμα

LE τοῦ τραύματος ἀγ-έλκω, fut. ἕλξω. Retirer

de prison, éx τοῦ δεσμωτηρίου ἐξ--ἄγω, fut,

ἄξω, acc. Retirer une garnison d’une place, φρουρὰν ἐχ πόλεως ἐξ-ἄγω. Retirer son armée | du territoire ernemi, τῆς πολεμίας (sous-ent. χώρας) τὴν δύναμιν ἐξ- ἄγω. Retirer une personne d’auprès d’une autre, τινὰ ἀπό τινος 40 αιρέω, ©, fut. αἱρήσω. Retirer du vice, τῆς |Xaxias ἀπο-τρέπω, fut. τρέψω, acc. Retirer du | malheur, éx συμφορᾶς dva-lauGivo, fut. χή-douar, acc. Retirer du danger, ἐχ χινδύνου

ReriRER, reprendre, ἀνα-λοαμβάνω, fut. λήψομαι. Retirer ses gages, τὰ ἐνέχυρα ἀνα-λαμ.θάνω. Retirer sa parole, τὰς χοινὰς πίστεις λύω, fut. λύσω. || Oter, ἀφ-αιρέω, ὦ, fut.

atpñow, acc. — quelque chose à quelqu'un, τί τινι. On dit aussi τινά τι ἀφ-αιρέομαι, οὗpot, fut. αἱρήσομαι.

Retirer, recueillir quelque avantage, ἀπο-

φέρομαι, fut. ἀπ-οίσομαι, acc. : ἀπο-λαύω, | fut. λαύσομαι, acc. Voilà ce que j'ai retiré de ses leçons, τοῦτό γε ἀπο-λέλαυχα τῆς ἐχείvou σοφίας. Retirer peu, beaucoup d'avantages de, ὀλίγον, πολλὰ ἔκ τινος ὀνίναμιαι, fut. ὀνήσομαι, Retirer de la gloire de, δόξαν ἔχ τιγος χκαρπόομαι, οὔμαι, fut. ὡσομαι, Relirer une grande utililé de ses travaux, μέγαν χαρ-

mov ἐκ τῶν ἔργων χομίζομαι, fut. ίσομαι. Re-

ΒΕΤΙΒ, 1ve, adj. qui résiste à son cava- |tirer de l'argent d'une location, χρήματα Ex

lier, σχληρός, à τος). Être rétif à, ἀντι-σπάω, ©, fut. σπάσω, dat. :

docile, ἀπειθής ou δυσπειθής, ἧς, és ( comp.

ἔστερος, SUP. ἕστατος). Être rétif à, ἀπειθέω, ὦ, fut. ñow, dat. || D'un caractère difficile, δύσκολος, ος, ον (comp. ὦτερος, Sup. ὦτατος). RÉTINE, s. ΚΑ ὁ διχτυοειδὴς χιτών, ὥνος, RETIRÉ, ἐκ, part. ou adj. voyez Retirer.

RETIREMENT, 5. m. contraction , συστολή.

ὥς (ἡ). || Retraite, solitude, ἐρημία, ας (ἡ). RETIRER, a. tirer en arrière, ἀν-

ἀνα-σπάω, ὦ, fut,

ἀγθ-έλχω, fut. ἕλξω, ααί. 4 fig. in- | χωρέω,

, ὅν (comp. ὅτερος, sup. ὅτα- τῆς μισθώσεως λαμθάνω, fut. λήψομαι,

8Ὲ RETIRER, ὕ. γ.. quitter un lieu, dva-

ὥ, fut. now. — chez soi, ἐπ᾽ οἴκου où οἴχαδε. — sur 865 vaisseaux, ἐπὶ τὰς ναῦς. Se relirer à l'écart, ἀπο-χωρέω, ὥ. Se retirer ns un désert, εἰς τόπον ἔρημον, ὑπο-χωρέω, ὦ. Faire relirer quelqu'un, τινὰ ἀπο-χωρίζω, fut. low. || Reculer ou s'écarter, ἀνα--χωρέω OU παρα-χωρέω, ©, fut. now. Se retirer un peu en arrière, μιχρὸν ὀπίσω dy-dyw, fut.

ἄξω. Se retirer pour faire place à quelqu'un,

à τινὶ τῆς ὁδοῦ ἐξ-ίσταμαι, fut. ἐκ- στήσομαι. || S’en l'aller, ἀπ-έρχομιοι, fut. ἐλεύσομαι : ἀπ-άγω Où LEZ.

ὑπάγω, fut. ἄξω. Retire-toi, ὕπ-αγε. Il se retira honteusement, αἰσχρῶς ἀπ-ἡει (imparf.

εἴ ἄπαειμι, fut. εἰμι). Il se retira sans mot

dire, σιωπῇ ἀπειὼν ὥχετο (ἀπ-ιών, part. α᾽ ἄπsue, fut. εἰμι : οἴχομαι, fut. οἰχύήσομαι). || Se réfugier, κατα--φεύγω, fut. φεύξομαι :

τρέχω, fut. χατα-δραμοῦμαι : χατα-διδράσχω, fut. δράσομιαι. — vers quelqu'un, auprès de quelqu'un, πρός τινα. N’avoir point de lieu où se retirer, χαταφυγὴν οὐκ ἄχω, ful. ἕξω.

se ΒΈΤΙΒΕΚ, battre en retraite, ἀνα-χωρέω, ©, Jut. now : ἀνα-ζεύγνυμι, fut. ζεύξω. 1] se retira en Béotie, ἀν-έζευξεν εἰς Βοιωτίαν.

se RETIRER DE, ἀπο-χωρέω, &, fut. ἥσω, gén. : ἀφ-ΐσταμαι, fut. ἀπο- στήσομαι, gén. Se retirer de la société de quelqu'un, τινὸς ἀφἰσταμαι, fut. ἀπο--στήσομιαι. Se retirer du con- 8611, ἐκ τοῦ συνεδρίου μεθ-ίσταμαι, fut. μεταστήσομαι. || Retiré du monde, τῶν πραγμάτῶν OÙ τῶν ἀνθρώπων ἀφ-εστηχώς, υἷα, ὅς (part. parf. αἀφ--ἰσταμαι) :

ρυχώς, υἷα, ὁὀς (partic. parf. α΄ ἀπο-χωρέω, ὦ, fut. now) : ἔχ μέσου γενόμενος, Ἢ, ον (partic. aor. 2 de γίνομαι, fut. γενήσομαι). Vivre retiré à la campagne, ἐπὶ χώρας ζάω, ὦ, fut. ζήσω.

Mener une vie retirée, βίον ἔρημον διτάγω, fut. ἄξω : κατ᾽ ἐμαυτὸν ζάω, ©, fut. ζήσω. || Lieu retiré, τόπος ἀνα-χεχωρηχώς, ὅτος (partic. parf. d'ava=ywpéo , ὦ). Il erre et promène sa douleur dans les lieux les plus retirés, ἀδημο-γῶν καὶ πλανώμενος ἐν τοῖς ἐρημοτάτοις τῶν ἀγρῶν δια-τρίδει (ἀδημονέω, ὦ, fut. ἥσω : πλα-γάομαι, ὥμαι; fut. ἥσομαι : δια-τρίθω, fut.

se RETIRER, se contracier, se raccourcir, συστέλλομαι, ful. συ--σταλήσομαι.

RETOMBER, υ. n. tomber de nouveau, πάλιν πίπτω, fut. πεσοῦμαι. || Tombe d’un autre côlé ou dans une autre position, μετα-πίπτω, fut. πεσοῦμαι. || Au fig. Retomber malade , πάλιν νοσήματι πεοι- πίπτω, fut. πεσοῦμαι. Retomber dans les mêmes malheurs, τοῖς «dτοῖς ἀτυχήμασι περι-πίπτω. Retomber dans la servitude | πάλιν εἰς δουλείαν χατα-πίπτω. Reomber dans l’indolence, πάλιν εἰς τὸ ῥαθυμεῖν ἀπο-χλίνω, fut. χλινῶ, Retomber en enfance, ἀνα--νηπιεύομαι, fut. ebooua. Qui retombe en enfance , παλίμπαις, αἰδὸος (ὁ, ἡ). || Le chätiment retombe sur le coupable, εἰς τὸν αἴτιον Ÿ τιμωρία τρέπεται (τρέπομαι, fut. τραπήσομαι).

RET Que les dieux fassent retomber ce malheur sur ta tête, ταῦτά σοι τρέψειαν εἰς χεφαλὴν οἱ θεοί (τρέπω, fut. τρέψω), Dém. Les dieux feront retomber la calomnie sur son auteur, οἱ θεοὶ τὴν ἄδικον βλασφημίαν εἰς χεφαλὴν τῷ λέγοντι τρέψουσι, Dém.

RETORDRE, υ. a. πάλιν στρέφω ou simple.

ment στρέφω, fut. στρέψω, acc. : πάλιν πλέχω où Simplement πλέκω, fut. πλέξω,, acc. || 4u fig. Donner à quelqu'un du fil à retordre, πράquaré τινι παρ-έχω, Jul. ἕξω.

RÉTORQUER , v. a. ἀντι- στρέφω ; fut. στρέ- Vo, acc.

RETORS, ons, adj. tordu deux fois, παλιμπλεχκής, ἧς, ἐς, || RUSÉ, πανοῦργος, ὃς ; ον (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος).

RÉTORSION, 4. f. ἀντιστροφή, ἧς (ἡ). Sujet à rétorsion, ἀντι-στρέφων, ouaæ, ον (part. α' ἀντι- στρέφω, fut. στρέψω).

RETOUCHER, v. «a. toucher de nouveau, πάλιν ἅπτομαι, fut. ἅψομαι, gén. || Achever, polir, ἐξ--εργάζομαι, fut. ἄσομαι, acc.

RETOUR, 5. πι. action de revenir, ἐπάνοδὸς, οὐ (ἡ). Retour sur soi-même ou sur ses pas, ὑποστροφή, ἧς (ἣ) :

ἧς (À) : ἀνάκαμψις où ἐπανάκαμψις, εὡς (x).

Retour des exilés, ἡ τῶν φυγάδων χάθοδος, ou. Retour par mer, ἀνάπλους, ou (6). Se flatter en vain de lespoir du retour, ὑποστροφὴν ἐμαυτῷ χενὴν ὑπ-ισχνέομαι, οὔμαι, fut. ὑπο-σχήσομαι. Enlever à quelqu'un tout espoir de retour, πᾶσάν τινι ἐπάνοδον ἀπο-χλείω, fut. κλείσω. Qui est de retour, ὑπόστροφος, ος, ὃν. Épaminondas à son retour de Laconie, ᾿Επαμινώνδας ἐπαν-ελθὼν ἐκ τῆς Λαχωνικῆς (ἐπανéoxouat, fut. ἐλεύσομαι). Nous pourrons, si tu le veux, la reprendre à notre retour, δυνηopel, εἰ Ooxet, ἐπαν-ιόντες “πάλιν αὐτὴν λαμ.δάνειν (ἐπάν-ειμι., fut. εἰμι : λαμδάνω, ful. χήψομαι). Dès qu'il fut de retour à Rome, ὅτε πρῶτον ἐπαν--ἶχεν εἰς Ῥώμην (ἐπαν-ἤχω, fut. ἡξω). Quand ils seront de retour dans leur patrie, ἐπειδὰν εἰς τὴν ἑαυτῶν πόλιν ἀφ-ίκωνται (ἀφuvéouat, οὔμαι, fut. ἀφ-ἴξομαι). Nouvellement de retour des îles Atlantiques, νέον ἐκ τῶν ᾿Ατλαντικχῶν νήσων ἀνα-πεπλευχώς (ἀνα-πλέω, fut. πλεύσομιαι). || Au retour du printemps, πρὸς τὸ ἔαρ OU πρὸς ἔαρ ἤδη : ἔαρος où ἦρος ἀρχομένου (ἄρχομαι, fut. ἄρξομαι). Au premier retour de l'hiver, χειμῶνος παρ-όντος ἤδη

ms ht

(πάρ-ειμι, fut. ἐσομαι). || Retour à la santé, ἀνάληψις, τως (x). || Retour de la fièvre ; τοῦ πυρετοῦ ὑποστροφή, ἧς (ἡ). || Retour ox déclin de lâge, παραχμή, ἧς (ἡ). Qui est sur le retour, παρ-ηχμαχώς, via, ὁς (partic. parf. de παρ-αχμάζω, fut. d&ow).|| Retour sur soi-même, ἐπιστροφή, ἧς (n). Faire un retour sur soimême, ἐπ᾽ ἐμαυτὸν ἐπι--στρέφομαι, fut. στρα-φήσομιαι.

Retour, ruse, στροφή, ἧς (ἡ). Avoir mille tours et retours, πάσας στροφὰς στρέφομαι, fut. στραφήσομαι,

KRerour, compensation, échange, ἀμοιθδή, ἧς (ἡ). Que me donne-t-on en retour? τίς μοὶ ἀμοιδὴ γίνεται ἀντὲ τούτου (γίνομαι, fut. γεγήσομαι). J’accepte ceci en retour ‘de cela, τοῦτο ἐχείνου ἀντιχατααλλάσσομαι, fut. αλλάξοpat. || 4u fig. Payer quelqu'un de retour, τὴν ἴσην τινὶ ἀπο-δίδωμι, fut. ἀπο- δώσω. Plus souvent on emploie les composés α᾽ ἀντί. Payer de retour en fait d'amitié, ἀντι-φιλέω, ©, fut. Ado, ou ἀντ-αγαπάω, ὦ, fut. fou, acc. — en fait d'amour, ἀντ-εράω, &, fut. εἐρασθήσο-μαι, gén. — en fait d’obligeance ou de reconnaissance, ἀντι--χαρίζομαι, ful. ίσομαι,, dat. : ἀντευ-εργετέω, ὦ, fut. nou. Être payé de retour, en ce dernier sens, ἀντευ-πάσχω, fut.

RETOURNER, v. a. tourner d'un autre οδιέ, μετα-στρέφω, fut, στρέψω, acc. Retourner sens dessus dessous, ἀνα-στρέφω, fut.

στρέψω, acc.

RETOURNER, v. n. revenir sur ses pas, &va-

᾿ στρέφω ou ἐπανα--στρέφω ou ὑπο-στρέφω, fu.

στρέψω : ἀνα-χάμπτω οἷ ἐπανα-χάμπτω, ful.

χάμψω : ἐπαν-πέρχομαι, fut. ἐπαν-ελεύσομαι. — chez quelqu'un, πρός τινα. — chez soi, οἴκαδε. — sur ses pas, ἐπὶ πόδα ou ἐπὶ πόδας. || Retourner à son naturel , πρὸς τὴν οἰκείαν φύσιν ἀνα-στρέφομαι, fut. στραφήσομαι.

se RETOURNER, v. r. ἐπι-στρέφομα:, ful. στρα-φήσομαι. Dans le moment où il se retournait, il lui creva l'œil, ἐπι--στραφέντος ὀφθαλμὸν ἀπἔκοψε (ἀπο-χόπτω, fut. χόψω).

San RETOURNER, ἀπ-έρχομαι, fut. ἐλεύσομαι.

Il s’en est retourné, ᾧχετο ἀπιών (ἀπ-ιών, partic. α᾽ ἄπ-ειμι pour ἀπαέρχομαι : οἴχομαι, fut. οἰχήσομαι). Je ne voulais que ‘voir Athènes, et m'en retourner sur-le-champ, ἐδέδοκτο ἰδόντα ᾿λθήνας μόνον ἐπὶ πόδα εὐθὺς ὀπίσω χωρεῖν (χω-

RETRACER , v. a. tracer de nouveau, πάλιν γράφω, fut. γράψω. || Représenter par le des- Sin, Ἰράφω ou δια-γράφω, fut. γράψω, acc.

Retracer l’image de quelqu'un, τινὰ ἀπ-ειχονίζω, fut, iow. || 4u fig. Retracer des faits, τὰ πεπραγμένα ἀνα-ράφω, ful. γράψω, acc.

RÉTRACTER, υ. α. μετα-τίθεμαι, fut. μεταθήσομαι. — ce qu'on a dit, τὰ εἰρημένα, || Se rétracter, παλινῳωδέω, &, fut. nou.

RETRAITE, 5. f. action de se retirer, ἀναχώρησις, εὡς (ἡ). Sa fuite ressemblait à une retraite, ἀναχώρησις ἐδόκει ἡ φυγή (δοχέω, à, fut. δόξω). Signal de la retraite, τὸ ἀναχλητιxov, où. Donner le signal de la retraite, τὸ dvaxAnTixov σημαίνω, fut. avo. Faire retraite, ἀνα-χωρέω, ©, fut. now. Battre ou se battre en retraite, φυγομαχέω, ©, fut. mow. Forcer quelqu'un de battre en retraite, τινὰ φυγομαχεῖν ἀναγκάζω, fut. dow.

RETRAITE, lieu où l’on se retire, ävayoρῆμα, ατος (τὸ). || Refuge, χαταφυγή, ἧς (à). Chercher une retraite dans un lieu ou auprès de quelqu'un, εἰς τόπον ou πρός τινα χαταφεύγω, fut. φεύξομαι. Donner à quelqu'un une retraite chez soi, τινὰ εἰς τὴν οἰκίαν ἀνα-λαμδάνω, fut. λήψομαι, ou ἀνα-δέχομαι, fut.

δέξομαι, Retraite inviolable, χρησφύγετον, ou (τὸ) : ἄσυλον, ou (τὸ).

RETRANCHEMENT , 8. m.

soustraction , ὑφαίρεσις, εὡς (ἢ).

RETRANCHEMENT, fortification, χάραξ, αχος (6) : χαράκωμα, aroç (τὸ). Ils se renfermèrent dans leurs retranchements , εἴσω τοῦ χάρακος συν-ἔστειλαν ἑαυτούς (συ- στέλλω, fut. στελῶ). Entourer de retranchements, yapaxoo, ©, fut. wow, acc.

RETRANCHER, υ. a. ôter, ἀφ-αιρέω, ὦ, ful. αἱρήσω, acc. : ἀφ-αιρέομαι où ὗφαἰρέομαι, οὔμαι, fut. αἱρήσομαι, acc. — une chose d’une autre, τί τινος. Vous me retrancherez du nombre des citoyens, περι-γραάψετέ pe ἐκ τῆς πολιτείας (περι-γράφω, fut. γράψω). On lui retranche une grande partie de son territoire, megi-répvere γῆν πολλήν (περι-τέμνω. fut. τεμῶ). KRetrancher en coupant, ἀπο-τέμνω, fut. veuo, acc. — en élaguant, ἀπο-χλάω, ὦ, fut. κλάσω, acc.

RETRANCHER, entourer de retranchements , χα"

diminution ,

paxiw, ὦ, fut. oow, acc. Se χαρακοποιέομαι, οὔμαι, fut. ἤσομιαι, acc. Camp retranché, στρατόπεδον ἐρυμνόν, où (τὸ).

se RETRANCHER , réduire sa dépense | τὰς δαπάνας συν-τέμνω Où περι-τέμνω, fut. τεμῶ, Se retrancher de son nécessaire, τὴν τροφὴν

RÉTRÉCIR, υ. a. rendre plus étroit , στενόω, D, fut. ücow, acc. | Resserrer, rapetisser, συ-στέλλω, fut. στελῶ, acc. || Se rétrécir, συ--στέλλομαι, ful. σταλήσομιαι.

RÉTRÉCISSEMENT , 5. πι. στένωσις, (Ἷ) : συστολή, ἧς (ἡ).

RETREMPER, v. a. tremper de nouveau, πάλιν βάπτω, fut. βάψω, acc. || 4u fig. forlifier , ἐπιῤ--δώννυμι, fut. ῥώσω; acc. : χρατύνω, Jul. υνῶ, acc.

RÉTRIBUTION , 5. f. ἀνταπόδοσις, eu (ἡ). [| Rétribution. pécuniaire , μισθός, où (ὁ). Il n’exigeait aucune rétribution de ceux qui désiraient l’entendre, τοὺς ἑαυτοῦ ἐπι-θυμοῦντας

retrancher,

οὐκ ἐπράσσετο χρήματα, (πράσσομαι, fut. πρά- Eu), Xén.

RÉTROACTIF, 1vE, adj. εἰς τὸ πάροιθεν ἰσχύων, οὐσᾶ, ον (part. d'isybw). Avoir un effet rétroactif, εἰς τὸ πάροιθεν ἰσχύω, fut. ὕσω.

RÉTROACTION, 8. fe ἡ εἰς τὸ πάροιθεν ἐπαναφορά, ἂς.

RÉTROCÉDER, υ. a. ἀντιπαρα-χωρέω, ὦ, fut. ñow, gén. — quelque chose à quelqu'un, τινί τινος.

RÉTROCESSION, s. f. ἀντιπαραχώρησις, ἑἐως (ἡ).

RÉTROGRADATION, 5. f. ἀναποδισμός, οὔ (ὁ).

ΒΕΤΒΟΘΒΑΡΕ, adj. ὀπισθόπορος, 06, ον :

ὀπισθοθάμων, ὧν, ον, gén. ονος. Marche rétrograde, ὑποστροφή ou ἐπαναστροφή, ἧς (ἡ):

ἀναποδισμός, οὔ (6). Vers rétrogrades, χαρκῖνοι, my (οἷ).

RÉTROGRADER, v. n. ἀνα-ποδίζω, fut.

lu : ὑπο-στρέφω où ἐπανα--στρέφω, fut. στρέφω : ἀνα-χάμπτω où ἐπανα-χάμπτω, fut. χάμψω.

RETROUSSEMENT, 5. m. ἀναστολή, ἧς (ἡ).

RETROUSSER , v. a. ἀνα-τστέλλω,, ful.

στελῶ, ACC. : Gva-oipw, fut. συρῶ, acc. Se relrousser , τὸν χιτῶνα ἀνα--σύρομιαι, ou simplement ἀνα--σύρομαι, fut. υροῦμαι. Robe relroussée, χιτὼν ἀν-εσταλμιένος où ἀνα- σεσυρμένος, οὐ (6). || Nez retroussé, bis ἀνάσιμος,