SUS

505, adv. Courir sus, ἐφ-ορμάω, ©, fut.

“oo, dat. || En sus, en outre, ἔτι :

| Sus! allons, ἄγε : εἶα.

SUSCEPTIBILITÉ, 5. f. ὀξυθυμία, ας (ἡ).

SUSCEPTIBLE, adj. capable de, ἐν--δεχόμένος, ἢ, ον (partic. d’èv-déyouu), avec Facc, ou l'infin. Être susceptible de, ἐν-δέχομαι, Jut. δέξομαι, acc. : χωρέω, ὦ, fut. row, acc. La raison Kumaine n’est pas susceptible de comprendre ces choses, ταῦτα ἀνθρώπινος λογισμὸς οὐ χωρεῖ : on peut dire aussi οὐχ ἐν--

δέχεται, οὐχ οἷός τ᾽ ἐστί, ἱκανὸς οὐκ ἔστιν, οὐ δύναται ταῦτα συν-ιέναι (δύναμαι, fut. δυνήσο-μαι : συν-ίημι, fut. συν--ἤσω). Εἴτα susceptible de se rompre, θλάσιν ὑφ-ίσταμαι, fut. ὑπο-στήσομαι. Être susceptible d’un très-grand développement , ἐπι-διδόναι εἰς μέγιστον ἐν-δέχο-wat, fut. δέξομαι. || Susceptible, qui s’offense aisément, ὀξύθυμος, oc, ον (comp. crepos, sup. ὅτατος) : ὀξύχολος, 06, ον (comp. wrepos, Sup. wTaτος). (Caractère extrèmement susceptibie , τὸ ἄγαν ὀξύθυμον, ou. |

SUSCEPTION , 5. ἢ. ἀνάληψις, ewc (à).

SUSCITATION , 5. f. προτροπή, ἧς (ἡ). À la suscitation de quelqu'un, ἔχ τινος προτροπῆς : προ-τρέποντός τινος (προ-τρέπω, fut. τρέψω).

SUSCITER, v. a. faire naître, ἀν-ίστημι, fut. ἀνα- στήσω, acc. : ἐξαν-ἴστημι, fut. ἐξαναστήσω, ACC. : ἐγείρω, fut. ἐγερῶ, acc. Susciter un vengeur, τιμωρὸν ἐξαν-ίστημι, fut.

ἐξανα--στήσω. Susciter des ennemis aux Romains, τοῖς Ῥωμαίοις ἐχθροὺς ποιέω, ©, μι.

ἥσω. Susciter une guerre, πόλεμον συν-ίστημιει, fut. συ-τ-στήσω. Susciter des affaires ἃ quelqu'un, πράγματά τινι παρπτπέχω, fut. ἔξω. Susciter de la haïne contre quelqu'un, φθόvoy τινὶ ouv-dyw, fut. ἀξω. || Susciter lignée à quelqu'un, σπέρμα τινὶ ἐξαν-ίστημι, fut.

ἐξανα-στήσω, Bibl. || Susciter quelqu'un à faire quelque chose, ποιεῖν τι προ-τρέπω, fut. τρέψω, acc.

SUSPECT, ποτε, adj. ὃς, Être suspect, ἐν ὑποψίᾳ εἰμί, fut. ἔσομαι :

ὑπόπτως ἔχω, μι. ἕξω. Rendre suspect, εἰς ὑποψίαν χαθ-ίστημι, fut. acc.

Devenir suspect, εἰς ὑποψίαν ἐμ-πίπτω, fut.

πεσοῦμαι. Qui n’est pas suspect, ἀνύποπτος, 06, OV : πιστός, ἡ, OV: ἀξιόπιστος, Ἢ, ον.

SUSPECTER , υ. α. ὑπ-οπτεύω, fut. coco, ace.

SUSPENDRE, νυ. a. pendre, χρεμάννυμι Où ἀνα-πχρεμαάννυμι, fut. χρεμάσω,, ACC. : ἀρτάω OU dy-apréw, &, fut. “oo, acc. — à un arbre, ἐκ δένδρου, Être suspendu, κοέμαμαι ou ἀγα-χρέμαμαι, ul. χρεμνιήσομιαι : ἤρτημαι OÙ ἀν-ἥρτημαι (parf. passif α᾽ ἀρτάω et d'äv-apréw, ὦ). Elle avait un carquois suspendu à son épaule, φαρέτραν τῶν ὥμων ἐξ-ἧπτο (ἐξ-ἄπτω, fut.

dÿw). || Élever ou tenir élevé en l'air, αἰω--

péo, ©, fut. now, acc. Suspendu dans les:

airs, μετέωρος, 06, OV: μετάρσιος, 06, ον. Au figuré. Suspendu dans l'attente ou l'incertitude , μετέωρος) 06, ov : μετάρσιος, 06,0 :

ἀν-ηρτημιένος,, Ἢ, ον (parlic. parf. passif α’ ἀν-αρτάω). Tenir suspendu, au fig. ἀνταρτάω, ©, fut. fou, acc. Être suspendu entre l’espérance et la crainte, ἐλπίδος καὶ δέους μέσος ἵσταμαι, fut. στήσομαι.

SusPENDRE, différer, ἀνα-Θάλλομαι, fut. Guλοῦμαι, acc. — un jugement, τὴν χρίσιν. || Retenir, empêcher, ἐπ-- ἔχω, fut. ἐφ-έξω, acc.: ἴσχω, fut. σχήσω, acc. : ἴστημι, Jul. στύσω, acc: ἐφ-ίστημι, fut. ἐπι-στήσω, acc. Suspendre les coups, la colère, τὰς πληγὰς, τὴν ὀργὴν ἐππέχω, fut. Suspendre sa marche, ἐφ--ίστημι, fut.

᾿ στήσω. Nous avons suspendu nos guerres intestines, πεπαύμεθα πολεμοῦντες πρὸς ἀλλήλους {παύομαι, fut. παύσομαι). || Suspendre quelqu'un de ses fonctions, τῆς ἀρχῆς τινα διαπαύω, fut. παύσω, acc.

SUSPENS, en parlant d'un prêtre, τῶν ἱερῶν εἰργόμενος, οὐ (partic. passif d’etoyo, fut. εἴρξω).

EN Suspens, adv. Qui est en suspens, μετέωρος, ὁς, OV. Être en suspens, μετέωρος εἰμι, fut. ἔσουαι : μετεωρίζομαι, fut. ισθήσο-μαι, Je suis en suspens sur le parti que je dois prendre, ἀπορῶ D, fut. ñuo : ποιέω, ὦ, fut. ñow). Tenir en suspens, dv-aprdo, &, fut. “ow , acc. L'affaire est demeurée en suspens, elle n’est pas jugée, ἄχριτός ἐστιν ἡ δίκη.

SUSPENSIF , τγε, adj. ἐφεχτιχός, ἡ, cv.

SUSPENSION , s. f. action de suspendre ou état d'une chose suspendue, dvaprnois, εὡς (ἡ). || Znterruption, διάπαυσις, ews (ἡ) : διά-eus, εὡς (ἡ). Suspension d'armes, ἀναχωχή, ἧς (ἡ) : ἀνοχαί, ὧν (ai).

SUSPICION, ς. f. ὑποψία, ας (ἡ). Être

ad).

LA # 9 LA τί ποιήσω ( ἀπορέω,

SYM en état de suspicion, ὑπ-οπτεύομαι, fut. suθήσομαι : ὑπόπτως ἔχω, fut. ἕξω.

SUSTENTER, v. a. τρέφω, ou δια-τρέφω, fut. θρέψω, acc.

SUTURE, 5... ῥαφή, ἧς (ἡ).

SUZERAIN, ae, adj. χύριος, α΄, ον. Être suzerain , χυριεύω, fut. εὐσω, gén.

SUZERAINETÉ , s. f. χυρίευσις,, εὡς (ἡ).

SVELTE, adj. mince, λεπτὸς, n, ἐν (comp.

ὅτερος, Sup. ὅτατος : ἰσχνός, ἡ, dv (comp. ὁτεous, sup. ὁτατος). || Léger, ἐλαφρός, Œ, ov (comp. ὅτερος, Sup. ὁτατος).

SYCOMORE, 5. m. ovxquopéx, ας (ἡ).

Fruit du sycomore, συχόμορον, οὐ (τὸ).

SYCOPHANTE, 5. m. συχοφάντης, οὐ (6).

SYLLABE, s. f. συλλαδή, ὥς (ἡ). Par syllabe, χατὰ συλλαδάς. D'une seule syllabe, μονοσύλλαθος, ος, ον. De deux, de trois syllabes, δισσύλλαθος, τρισύλλαύος, 06, ov.

SYLLABIQUE, adj. συλλαύιχός, ἡ, ὁν.

SYLLEPSE, 5. f. σύλληψις, εὡς (n).

SYLLOGISME, 5. m. συλλογισμός, οὔ (6).

SYLLOGISTIQUE, αα).. συλλογιστικός, ἡ, ὅν.

SYLPHE, 5. m. ὁ ἀέριος δαίμων, ονος.

SYMBOLE , 5. m. σύμϑολον, ou (τὸ).

SYMBOLIQUE, adj. ouuédunie, ἡ, dv.

SYMBOLISER , v. n. σύμι(Ἕολόν τι ἔχω, fut.

ἕξω. Car tous les deux symbolisent l’un avec l'autre, ἔχει γὰρ ἄμφω πρὸς ἄμφω σύμιδολα. SYMÉTRIE, 5. f. συμμετρία, ας (ἡ). Qui ἃ de la symétrie, σύμμετρος, ος, ον. En avoir, συμμέτρως ἔχω, fut. ἕξω. Il y dans tout l'ouvrage de la symétrie, πᾶν τὸ ἔργον συμμέτρως ἔχει (ἔχω, fut. ἕξω).

SYMÉTRIQUE, adj. σύμμετρος, ος,, ov.

SYMÉTRIQUEMENT, adv. συμμέτρως.

SYMÉTRISER, v. n. συμμέτρος ἔχω, fut. ἕξω.

SYMPATHIE, 5. f. συμπάθεια, ας (ñ), I y ἃ entre eux beaucoup de sympathie, πάνυ συυ-παθοῦσιν où συμ.-- πάσχουσιν ἀλλήλοις (ous παθέω, ©, Jul. ἥσω : συμ-πάσχω, Jul. meiσομιαι).

SYMPATHIQUE , adj. συμπαθής, ἧς, ἕς.

D'une manière sympathique, συμπαθῶς.

SYMPATHISER, v. n. συμ-πάσχω, fut.

πείσομαι : συμ--παθέω, ὦ, Jut. no0 : συμ--φωνέω, ©, fut. ñow. — avec quelqu'un ou quelque chose, τινί.

SYMPHONIE, 5. f. συμφωνία, ας (ἡ).

SYMPHONISTE, 5. πι. μελοποιός, οὔ (ὁ)