VOLATILISATION

VOLATILISER, v. α. ἀπε τ ou Eve fut. ίσω,, acc.

VOLATILITÉ, s. f. κουφότης, τος (ἡ).

VOLATILLE, s. f. petits oiseaux, ὀρνίθια, ων (rx). | » ὧν (ai).

VOLCAN, 5, m. τὸ πυρίπνουν ὄρος, ‘cc.

VOLÉE, s. f. vol d'un oiseau. Prendre sa volée, ἀφ-ίπταμαι, fut.

Troupe d'oiseaux , ἀγέλη, ns (ἡ). || Gréle de coups , at, πολλαὶ πληγαί, ὥν. Il recevra une volée, πολλὰς πληγὰς ou simplement πολλὸις δαρήσεται (δέρω, fut. depo). Donner une volée, δέρω, fut. δερῶ, acc. : τυμπανίζω, fut.

ίσω, acc. Volée de coups de bâton, ξυλο-χοπία, ας (ἡ). || Rang, distinction; ἀξίωμα, ατος (τὸ). Personnage de haute volée , ἀνὴρ ἐν τοῖς μάλιστα εὐδόχιμος, οὐ (6). || A la volée, légèrement, à l'aventure, ἄλλως. Parler à la volée, πᾶντα εἰχῆ λαλέω, Jut. vow. Agir à la volée, προπετῶς τι πράσσω, Jut. πράξω, ou d'un seul mot προπετεύομαι, Jul. εύσομαι.

VOLER, v. n. se soutenir dans l’air., irrawar, fut. πτήσομαι. Qui peut voler, TLXIS, ἡ, πτηνὸς, ἡ, Ov. Qui ne peut voler , gén. ἀπτῆνος (ὃ, ἡ). Moler sur, ἐφ-ίπταρμαι, Jul. ἐπι-πτύσομαι., dat. Voler au-dessus, ὑπερπίπταμαι, Jul. πτήσομαι, acc.

Voler à travers, traverser en volant, διίπταμαι, fut. διαπτπτήσομαι, acc. || Au fig. Le trait vole, tournez, il s'envola, τὸ βέλος ἀπἐπτὴ (aor. d'äp-inraua, fut. ἀπο--πτήσομιαι). Faire voler les pierres, λίθους βάλλω, fut.

βαλῶ. Il ne court pas, il vole, ἵπταται (τρέχω, fut. δραμοῦμαι :

πτήσομαι). Voler auprès de quelqu'un, πρός τινα σπεύδω, Jul. σπεύσω, Où ἑρμάομαι, ὥμιαι, fut. ὕσομαι : πρός τινα ὁρμῇ φέρομαι, Jut. ἐνεχθήσομαι. Celte nouvelle vola bientôt dans toutes les nations, di-enrapéin φήμη πάντα. ὑπἦλθεν ἔθνη (διτίπταμαι, fut: δια--πτήσομαι : ὑπ-ἔρχομαι, fut. ἐλεύσομαι), Hérodn.

VOLER , v. a. prendre furlivement, χέπτω,