ART

ἅμα ἐλθόντος αὐτοῦ (ἔρχομαι, fut. ἐλεύσομαι). Phi- | Personne ne s’arroge cet honneur, οὐχ ἑαυτῷ,

lippe à son arrivée de Thrace , Φίλιππος ἐχ Θράχης map-wy (partic. de πάρ--ειμι, fut. éccuat), Dém.

ARRIVER , v. n. venir, ἀφ-ιχνέομαι, οὔμαι, fut. ἴξομιαι. — chez quelqu'un, παρά τινα. — dans un lieu, εἴς τινα τόπον. Arriver dans un pays, ἐπι-δημέω, ὦ, ful. row, avec εἰς εἰ l'acc. J'arrive d'Égypte, ἥκω ἐκ τῆς Αἰγύπτου, fut. ἥξω. Vous arrivez à lemps, πρὸς χαιρὸν ἧκεις. Arriver mal à propos, ἄχαιρος ἔρχομαι, Jul. ἐλεύσομαι. Endroit où l'on ne peut arriver, ὁ ἀπρόσιτος τόπος, οὐ. Le blé qui nous arrive, 6 ἀφιχνούpeves σῖτος (partic. α᾽ ἀφ-ιχνέομαι, cüuat), Dém.: ὁ εἰσ--χομιζόμενος σῖτος (parlic. passif α᾽ εἰσ--χομίζω, fut. ἰσω). Les maux qui arrivent du dehors, τὰ ἔξωθεν προσ-πίπτοντα ἀλγεινά (προσ-πίπτω, fut. πεσοῦμαι). || Arriver à la verlu, y atteindre, τῆς ἀρετῆς, ἐφ-ιχνέομαι, “οὔμιαι, fut. Eu. Arriver à son but, τοῦ mocxeméveu χαθ-ιχνέομαι, cüpar, fut. ἵξομαι. Il est enfin arrivé au terme de ses vœux, ἐπὶ τὸ πέρας ἀφ-ῖχται τῆς εὐχῆς (ἀφ--ικνέομιαι, ua, fut. Eu). Arriver à Ja vieillesse-, εἰς τὸ γῆρας παρ-ελαύνω, Jut. ἐλάσω. Il est arrivé à ce point d'impudence, εἰς τοῦτο ἀσελγείας“ προ-ελήλυθε (προ-τέρχομαι, fut. ελεύσοwa), Dém.

Arriver, en parlant d'une époque, «ίνομαι, fut. γενήσομαι, Dém. : παρα-- γίνομαι ou ἐπι-γίνομαι, fut. γενήσομαι, Dém. Le moment de combattre étant arrivé, ἐπι- γινομένης μάχης. Quand le moment arrive, ὅταν ὁ χρόνος ἱστῆται (ἵστομιαι, fut. στήσου"αι).

Arriver, en parlant des événements, ouu-Bxive, δήσομαι, fut. Il arriva à cet homme de tomber malade , ἐχεῖνον ou ἐκείνω νοσεῖν ouv-£Cn. Ce qui arrive à la plupart des: hommes , ὅπερ πάσχουσιν οἱ πολλοί (πάσχω, fut. πείσομισι). Pour qu'il ne vous arrive pas la même chose qu'à mes amis, ἵνα μὴ πάθῃς τὸ αὐτὸ τοῖς ἐπιτηδείοις τοῖς ἐμοῖς, Îsocr. S'il arrive que, ἐάν, ἦν, où ἄν, subj. Quoi qu'il arrive, ὅτι ἂν τύχῃ (τυγχάνω,

ARROCHE, s. f. plante, ἀτράφαξις, ews (ἡ).

ARROGAMMENT, ado. ὑπερηφάνως.

ARROGANCE , 5. f. ὑπερηφανία, ας (ἡ).

ARROGANT, τε, adj. ὑπερήφανος... ος, ον (comp. ἐστερος, sup: écratos).

SARROGER, νυ. r. σφετερίζομαι,, fut. loc

ua, ACC. : περι-ποιέομιαι, car, Jul. ἧσομιαι, acc.

‘pie λαμράνει τὴν τιμήν (λαμδάνω,, fut. χή- - | ψομαι). 3 | ARRONDIR , v. α. στρογγυλόω, ©, fut. Saw acc. : στρογγυλίζω, fut. iow, acc. || Arrondir ses. discours, τοὺς ὄγους στρογγυλίζω, fut. icw. di

ARRONDI, IE, partic. el adj. στρογγύλος » τ ον : στρογγυλοειδής, ἧς, ἐς. Parfaitement arrondi, εἰς χύχλον dx OS ἀπ-ιηρτισμιένος, Ἢ, ον (partic. αἱ ἀπ-αρτίζω, fut. ἰσω). Homme d’une corpulence arrondie, ἀνὴρ στρογγυλίας, οὐ (6). || Style arrondi, ἡ στρογγύλη λέξις, ews.

ARRONDISSEMENT , 5. m. rondeur:, στρογγυλότης, τος (ἡ). || Division de territoire > VOpLOG, cu (ὁ).

ARROSEMENT , 5. m. ἄοδευσις, eus: (ἡ) :

ἀρδεία, ας (ἡ) : ὑδρεία , ἃς (ἦν. Avoir besoin d’arrosement, ἀρδείας où ὑδρείας δέομαι, fut. dev sou. Défaut d’arrosement, &épcyiæ, ας (ἡ).

ARROSER , v. a. pour prévenir la sécheresse, ἄρδω, fut. ἄρσω, acc. : ἀρδεύω, fut. εὐσω, ace Le fleuve arrose la ville, ἄρδει τὴν πόλιν ὁ πὸ ταμιός. Nouvellement arrosé , vecapôns, ἧς, éç: On tourne aussi par mouiller, βρέχω,, fut. βρέξω, acc. ou par abreuver, ποτίζω, fut. low, acc, Arbre dont le pied est arrosé par un torrent} Antiphan. Terre qui n'est pas arrosée, #* äGpcycs, οὐ (ἡ). Terre arrosée, JA ποτιζομιένην (ποτίζω, fut. low), Luc. Sans régime, on eme ploie souvent ὑδρεύω, fut. evow. 1] faut beau coup arroser par-dessus le fumier, δὲῖ ὑδρεύειν εὖ μάλα κατὰ τῆς κόπρου, Théophr. Être arrosé par la pluie, ὕομαι où ἐφ-ύομαι, fut. υσθήσομαι. — par de grandes pluies, ἐπ-ομέρέομαι, οὔμαι, fut. πθήσομιαι.

ARROsER, asperger , δαίνω, fut. ῥανῶ, acc. :

καταῤ-δαίνω , Jut. ῥανῶ, acc. : δαντίζω, fut. ἔσω; acc. Arroser d'eau lustrale, τῷ χαθαρμιῷ" πέριβ-baivo , fut. bav®, acc. || Terre arrosée de sang, Υ αἵματι δευομιένη (δεύω, fut. δεύσω), Tom.

Son sein était arrosé de ses larmes, δάχρυσιν ὁ χύλπος ἐδεύετο, om. Arroser quelqu'un da ses larmes, tournez , Verser des larmes sur, δαάκρυχ τινος χατα--χέω, fut. χεύσω.

ARROSOIR, 5. m. Lôpetov, ou (τὸ).

ARSENAL, 5. m. ὁπλοφυλάχιον, cou (td): Ar:

sen&. de marine , ἐπίνειον, οὐ (ro).

ARSENIC, δ. m. métal, ἀρσενικόν, οὔ. (τὸ).

PE EN ER ER EE Θοτ ττὸ'