EMM

uelqu'un, ἐπιδουλεύ-ειν, ἐπιδουλεύ-ω, fut.

πιδουλεύσ-ω, dat.; ἐνεδρεύ-ειν, ἐνεδρεύ-ω, fut. ἐνεδρεύσ-ω, dat.

Embuscade, n. f., ἐνέδρ-α, ας (ἡ).

Embusquer, v. tr., mettre en embuscade, λοχίζ-ειν, λοχίζ-ω, fut. )oyis-w, ace. — s’Embusquer, N. Pr., ἐνεδρεύ-ειν, ἐνεδρεύ-ω, fut. ἐνεδρεύσ-ω.

mender, v.tr., corriger, διορθ-οῦν, διορθ- 00, &, fut. διορθώσεω, acc.

Emeraude, n. Î., σμάραγδ-ος, ov (à).

meri, n. m., pierre pour polir les mé- (aux, σμύρε-ις, ιδος (ñ).

Emerillon, n. m., petit oiseau de proie, αἰσάλ-ων, ὠνος (6).

mérite, adj., fonctionnaire retraité, ὑπὲρ τὸν χατάλογον ὦν, οὖσα, ὄν.

Emerveiller, v. tr., ϑαῦμα παρέχ-ειν, παρέχ-ω, fut. rupét-w.—s’Éimerveiller, V. pr., ϑαυμάζ-ειν, ϑαυμάζ-ω, fut. ϑαυμάσ-ω; Sau6-eiv, Sau6-éw, &, fut. ϑαμθήσω; — Æmerveillé,ée, part. passé et adj., &yaof-eic, εἴσα, ἔν.

SO n. M., vomilif, ἐμετιχ-όν, où

(TO)

Emettre, v. tr. 1 Mettre en circulation, ἀναδιδόναι, ἀναδίδωμι, fut. ἀναδώσ-ω, acc. || 2 Exprimer, προφέρ-ειν, προφέρω, προοίσ-ω, 8ἃ00.; ἀποφαίν-εσθαι, ἀποφαίνομαι, fut. ἀποφαν-οῦμαι, acc.

meute, ἢ. f., ϑόρυδ-ος, ou (6); στάσ-ις, ως (ὃ).

Emeutier, Π. m., στασιώτ-ης, ov (ὁ).

Emier ou Emietter, ν. tr., réduire en miettes, ψώχτ-ειν, Ψώχτω, fut. Ψώξεω ou Vwo-w, acc.

migrant, ἢ. m., ἄποιχτος, ou (6); μέτοικ- .0c, οὐ (ὁ).

Emigration, ἢ. ἴ,, μετοίχησ-ις, εως (ἣ).

migrer, ν. infr. μετοιχτεῖν, μετοιχτέω, ©, fut. μετοιχήσ-ω. — Éonigré, ée, part.

passé et adj., &rowx-06, ος, ον.

mincer, v.tr., couper en tranches minces, uotüdd-etv, μιστύλ) w, fut. μιστυλ-ῶ, acc.

minemment, adv., ἐξόχως, διαφερόντως.

Eminence, n.f., γήλοφτος, ou (6).

minent, ente, adj. 1 Haut, ὑψηλ-ός, ἡ, όν. || 2 Excellent, ἔξοχ-ος, oc, ον; ὑπέροχτ-ος, 06, OV.

Émissaire, ἢ. m., agent secret, χατάσχοπ- 0c, OÙ (6).

Emission, n.f., éx60)-f, ἧς (ñ); ἔχδοσ-ις, εως (ὃ). Emission de sang, αἱμοῤῥαγί-α, ας (ἡ).

Emmagasinage , n. m., ἀπόθεσ-ις, eus (À).

Emmagasiner, v. tr., ἀποταμμιεύ - εσθαι, ἀποταμιεύτομαι, fut. ἀποταμιεύσ-ομαι, acc.

Emmaillotter, v. tr., onapyav-oùv, σπαργαντόω, ©, fut. σπαργανώσ-ω, acc. — Emsinaillotté,;ée, part. passé et adj, σπαργόνοις χατειλημμέν-ος, ἡ; OV.

Emmanchement, n. m., manière dont les membres tiennent au tronc, διάρθρωσεις,