EXP

Exister, v.intr., εἶναι, εἰμί, fut. ἔστομαι, ὑπάρχ-ειν, ὑπάρχ-ω, fut. ὑπάρξ-ω.

Exode, n.m., second livre du Pentateuque, ἔξοδ-ος, ou (ñ).

Exorable, adj., qu’on peut fléchir, παραι- TNT-06, ἡ, OV.

Exorbitamment, adv., ἀμέτρως, ὑπερμέτρως, ὑπερόδολιχῶς, δεινῶς.

Exorbitant, ante, adj., excessif, ἄμετρτ-ος, ος, ον; ὑπέρμετρ-ος, ος, ον; δειν-ός, ἡ, OV.

Exorciser, v. tr., conjurer les démons, ἐξορχίζ-ειν, ἐξορχίζ-ω, fut. ἐξορχίσ-ω, acc.

Exorcisme, n. m., cérémonies pour exorciser, ἐξορχισμιτός, où (6).

Exorciste, n.m., qui exorcise, ἐξορχιστ-ής.

Exorde, n.m. 1 Première partie d’un disie προοίμιτον, ou (16). || 2 Début, ἀρχ-ή, ἧς (à).

Exostose, n. m., tuméfaction d’un os, ἐξόστωσ-ις, εως (ἡ).

Exotérique, adj., public, commun, ἐξωτεριχ-ός, ἡ, Ov.

Exotique, adj., étranger, ἐξωτιχ-ός, ἡ, 6v.

Expansible, adj., capable de s’épancher, χοηινωνιχ-ός, M, OV.

Expansif, ive, adj. 1 Qui peut se dilater, διαστέλλεσθαι δυνάμεν -ος, n, ον. || 2 Qui s’épanche, κοινωνιχεός, ἡ, ὄν.

Expansion, ἢ, f. 1 Dilatation, διαστολ-ή, ἧς (ἡ). || 2 Épanchement, εὐχοινωνησί-α, ας (ñ)..

Expatriation, n. Ê., ἀποδημί-α, ας (ἡ).

Expatrier, v. tr., chasser de sa patrie, φυγαδεύ -etv, φυγαδεύ-ω, fut. φυγαδεύσ-ω, 800. — s’Expalréer, N. Pr., quitier volontairement sa patrie, ἀποδημ.-εἴν, ἀποδημ.έω, &, fut. ἀποδημιήσ-ω. — Ζαρα ἔν". ée, part. passé et adj., ἐξόριστ-ος, ος, ον; φυγἄς, ἄδος (ὁ et ἡ).

Expectant, ante, adj., qui attend, προςδοχ-ῶν, ὥσα, y.

Expectatif, ive, adj., qui donne droit d'espérer, προςδοχήσιμπος, 06, ον.

Expectative, n. f., attente, προςδοχί-α, ας (ἡ).

Expectorant, ante, adj., qui facilite l’expectoration, ἀποχρεμπτιχτός, ἡ), Ov.

Expectoration, n.f., action d’expectorer, ἀπόχρεμψ-ις, ewc (ὃ).

Expectorer, v.tr., cracher, ἀποχρέμπτεσθαι, ἀποχρέμπτε-ομαι, fut. ἀποχρέμψτομαι.

Expédient, n.m., moyen, μηχαν-ἥ,, ἧς (ἡ) ; τρόπο-ος. ον (6). Expédients, n.m.pl., moyens extrêmes, ἔσχατ-α, ων (τά).

Expédier, v. tr. 1 Envoyer, ἀποστέλλ-ειν, ἀποστέλλ-ω, fut. ἀποστελ-ῶ, acc. || 2 Hdter l'exécution de, στιεύδ-ειν, onevd-w, fut.

σπεύσ-ω, ACC.; ταχέως ἐπιτελ-εῖν, ἐπιτελ-έω, &, fut. ἐπιτελέσ-τω,, acc. || 3 Faire mourir, χατεργάζ-εσθαι, χατεργάζ-ομαι, fut. xatepγάσ-ομαι, acc.

Expédiée, n.f., écriture courante, ὀξυγρα-

Expéditeur, n. m., qui expédie, ἀποστέλλων, οντος (6).

Expéditif, ive, adj. 1 Qui expédie promptement, ἀνυστιχ-ός, M, OV; δραστήρι-ος, α, ον.

[2 Prompt, rapide, ταχτύς, εἴα, 0; ὀξεύς, Elta, ὕ.

Expédition, n.f. 1 Action d'expédier, τελείωσ-ις, εως (ñ). [| 2 Envoi, àroctoi-#, ἧς (À); ἀπόπεμψοις, εως (à). [| 3 Course armée, στρατεί-α, ας (ἡ). || 4 Copie d'un acte, ἀπόγρᾶφ-ον. ou (τό).

Expéditionnaire, n. m., γραμματ - ες, έως (ὁ).

Expérience, n.f. 1 Essai, épreuve, πεῖρ-α, ας (ἡ); δοχιμασί-α, ας (ἡ). || 2 Connaissance acquise par l’usage, ἐμπειρί-α,, ας (ἢ). Qui est sans expérience, ἄπειρ-ος, 05, Ov.

Expérimental, ale, adj., fondé sur l’expérience , ἐμπειριχεός, À, OV.

Expérimenter, v.tr., éprouver par l’expérience, δογιμόζ-ειν, δοχιμάζ-τω, fut. δοχι-

ἄσ-ω, 800.; πειρ-ᾶσθαι, πειρ-άομαι, ὥμαι, ut. πειράσ -ομαι, gén.; πεῖραν λαμόάνειν, λαμδάν -ωοω, fut. λήψ τομαᾶι, gén. — Expérinenté, ée, part. passé οἱ adj., instruit par l'expérience, ἔμπειρ-ος, 05, ον (comp. ἐμπειρ-ότερος, SUP. ἐμπειρ-ότατος), gén.; ἐπιστήμτων, WV, ον; εὖ εἰδ-ώς, Via, ός, gén.

Expert, erte, adj., versé dans, woy. Expérimenté.

Expert, ἢ. m., commis pour vérifier, δοχιμαστ-ἧς, OÙ (δ); διαιτητ-ής, où (ὁ).

Expertise, n.f., opération d'experts, δοχιμασί-α, ας (À); ἐξέτασ-ις, εως (ἢ).

Expiation, n.f., action d'expier, ἀφοσίωσ-ις, εως (ñ); ἱλασμ-ός, où (ὁ); καθαρμός, où (6).

Expiatoire, adj., qui sert à expier, ἱλαστῆρίτος, 06 OU α, ον; χαθάρσι-ος, ος, ον.

Expier, v.tr. 1 Se purifier de, ἀφοσι-οῦν, ἀφοσι-όω, ὦ, fut. ἀφοσιώσ-ω, acc.; χαθαίρ-

ειν, χαθαίρ-ω, fut. χαθαρ-ῶ,, acc. | 2 Etre

puni de, ἐχτίν-ειν, éxtiv-w, fut. éxtio-w, acc.; δίχην διδόναι, δίδωμι, fut. δώστ-ω, gén.

Expiration, n.f. 1 Action d’expulser l'air, Exnvevo-t6, ewc (ἢ) ; ἐχπνο-ἤ, ἧς (À). || 2 Terme, τέλ-ος, eoc, ovc (to).

Expirer, v.tr., expulser l’air, ἐχπν-εῖν, ëxπν-έω, fut. ἐχπνεύσ-τω, acc. || Verbe intr.

1 Mourir, ἀποθνήσχ-ειν, ἀποθνήσχ-ω, fut.

ἀποθαν-οῦὔμαι; τὴν ψυχὴν ἀφιέναι, ἀφίημι, fut. &pñno-w. || 2 Cesser, arriver à son terme, λήγ-ειν, λήγ-ω, fut. λήξ-ω; τελευτ-ῷν, τελευτ-άω, ὦ, fut. τελευτήσ-ω. — Eæpiré, ée, part. passé et adj., révolu , παρεληλυϑ-ώς, υἷα, ός.

Explétif, ive, adj., surabondant, παραπλης ρωματιχ-ός, M, OV. :

Explicable, adj., qu’on peut expliquer, εὖδιήγηττος, 06, ον; εὐαπόδειχτεος, 06, OV.

Explicateur, ἢ. m., éénynt-ñs, où (6).

Explicatif, ive, adj., ἐξηγητιχτός, ἢ, 6v.

Explication, n. f. | Discours Nr ἐξήγησ-ις, εως (ἢ); ἑρμηνεί-α, ας (à). Explication des songes, ὀνειρολογί-α, ας (ἧ). [|

2 Justification, ἀπολογί-α, ας (ἡ). || 3 Éclaircissemert, διασάφησ-ις, εως (ὃ). ᾿

Explicite ,-adj., formellement expliqué, σημαντιχ-ός, ἡ, 0V, σαφέστατ-ος, ἡ, OV.

Explicitement, adv., formellement, onμαντικῶς, σαφέστατα. à

Expliquer, v.tr. 1 Inte:préter, ee ἑρμιηνεύ-ω, fut. ἑρμηνεύσ-ω, acc; ἐξηγ-εἴσθαι, ἐξηγ-έομαι, οὔμαι, fut. ἐξηγήστομαι, acc. || 2 τα να διασαφηνίζ-ειν, διασαφηνίζ-ω, fut. διασαφηνίσ-ω, acc. --- s’Expliquer, Υ. pr., s'énoncer, λόγοις xp-ñoûat, χρ-άομαι, ὥμαι, fut. χρήσ-ομαι. Qui s'explique faciement, εὐεπ-ἧς, ἧς, ἔς: εὐφραδ-ής, ἧς, ές.

Facilité à s'expliquer, εὐέπει-α, ας (ἢ) ; evφράδει-α, as (ἢ. 66 ἐν τρὺ κι,

Exploit, n. m. 1 Action d'éclat, ἀνδραγάθημα, ἀνδραγαθήματ-ος (ré). || 2 Acte d’un huissier, πρᾶξ-ις, εως (ἡ). ;

Exploitation, n.f., action de faire valoir, ἐργασί-α,, ας (ἢ). Exploitation d'un bois, ὑλοτομί-α, ας (ὃ). Exploitation d’une mine, μεταλλεί-α, ας (ñ). Εν RTE

Exploiter, v. tr. 1 Faire valoir, ἐργάζ- 2 Tirer profit de, ἀπολαύ-ειν, ἀπολαύ-ω,

Explorateur, n. m., celui qui explore, διερευνητ-ἧς, οὔ (δ); χατάσχοπ-ος, ου (6).

Exploration, n. f., action d'explorer , àtερεύνησ-ις, εως (À); χκατασχόπησ-ις, εως (ñ).

Explorer, v.tr. 1 Visiter, διεξετάζ -ειν, διεξετάζ-ω, fut. διεξετάσ-ω, acc. || 2 Aller à la découverte, χατασγχοπ-εῖν, χκατασχοπ-έω, ὥ, fut. χατασχοπήσ-ω, acc.

Explosion, n. f. 1 Délonation, ἔχρηξεις, Eux (ἢ). || 2 Passion qui éclate, δὁρμ.-ἤ, ἧς (A); ἔκρηξεις, εὡς ἢ. ;

Exportation, n. f., action d'exporter, ëxχομιδ-ή, ἧς (ἢ). - a

Exporter, v. tr., transporter à l'étranger, ἐχχομίζ-ειν, ἐχχομίζ-ω, fut. ἐχχομίσ-ω, acc.

xposé, n. m., récit, διήγησοις, εως (ñ).

Exposer, v.tr. 1 Mettre en vue, προτιθέναι, προτίθημι, fut. προθήσ-ω, aCC.; προφέρ-ειν, προφέρ-ω, fut. προοίσ-ω, acc. || 2 Abandonner (un enfant), ἐχτιθέναι, ἐχτίθημι, fut.

ἐχθήσ-ω, acc. | 3 Expliquer, ἐκφράζοειν, ἐχφράζ-ω, fut. Éxppdo-w, acc.; ἐξηγ-εἴσθαι, ἐξηγ-έομαι, οὔμαι, fut. ἐξηγήστομαι, acc. || 4 Mettre en butte, ὑποθδάλλ-ειν, ὑποδάλλεω, fut. ὑποδαλ-ῶ, acc. || 5 Tourner vers, τρέπεἰν, τρέπ-ω, fut. τρέψτω, acc., le complém.

indirect à l’acc. avec πρός. — s’Exposer., Υ. pr., courir Le danger de, ἑαυτὸν χαθιστάναι, χαθίστημι, fut. χαταστήσ-ω εἰς, 800. ; ἑχυτὸν ὑπούάλλ-ειν, ὑποδάλλ-ω, fut. ὑπο- 62)-&, dat., ou, absolument, προχινδυνεύ-ειν, προκινδυνεύ - w , fut. προχινδυνεύσ -w. — Exposé, ἐφ. part. passé et adj. ! Abandonné, ἔχθετ-ος, oc, ον. || 2 Mis en vente, ὦνιτος, æ, ον. || 3 Tourné vers, τετραμ-

| Exposition, n.f. 1 Action de mettre en

vue, ἔχθεσ-ις, εως (ἢ). [| 2 Pilori, κυφω-