FEC

éoc, οὖς (τό). || 2 Ce qui n’est pas naturel, προςποίητ- ον; οὐ (τό). || 3 Altération, χιόδηλεί-α, ας (ἢ); παραποίησ-ις, εως ().

Faux en écriture, πλαστογραφί-α, ας (ἡ).

S'inscrire en faux, ἀντιγράφ - εσθαι, ἀντιγράφε-ομαι, fut. ἀντιγράψ-ομαι.

Faux, adv., ψευδῶς. Raisonner faux, παραλογίζ-εσθαι, παραλογίζ-ομαι, fut. παραλογίσομαι. Chanter faux, ἀπάδ-ειν, ἀπάδ-ω, fut.

ἀπάσ-ομαι. À faux, oùx ὀρθῶς, ἀναξίως.

Faux-bond, n. m., bond irrégulier, ἀποπαλμ-ός, OÙ (6).

Faux-frais, n.m.pl., menus frais, παραναλώματ-εα, ὧν td.

Faux-fuyant, n.m. 1 Chemin détourné, παρεχτροπ-ή, ἧς (ἡ). || 2 Défaite, échappatoire, διάδυσ-ις, ewc (ἡ); rapextpon-", ἧς (ἡ).

Faux-jour, n.m., παραφωτισμ-ός, οὐ (ὁ).

Faux-monnayeur, n.mM., παραχαράχτ-ης, ou (6).

Faux-pas, n.m., σφάλμα, σφάλματ-ος (τό); πταῖσμα, πταίσματ-ος (τό). Faire un faux pas, πταί-ειν, πταί-ω, fut. πταίσ-ω.

Faux-semblant, n: m., apparence trompeuse, προςποίησ-ις, εὡς (à).

Faveur, ἢ. f. 1 Bienveillance, eduéver-a, ας (à) ; εὔνοι-α, ας (ἡ). || 2 Grdce, bienfait, χάρις, χάριτ-ος (à). || 3 Pouvoir, crédit, ἀξίωμα, ἀξιώματ-ος (τό); δύναμ.-τς, εως (ἡ).

En faveur de, ὑπέρ, gén. A la faveur de, διά, 800.

Favorable, 86]. 1 Propice, ἵλε- ὡς, ὡς, wv.

| 2? Avantageux, ὠφέλιμ-ος, ος ou ἡ, ον (COMP. ὠφελιμ.-ὥτερος, SUP. ὠφελιμ-ώτατος).

|| 3 Bienveillant, εὔντους, ous, οὖν (comp.

εὐν-ούστερος, SUP. εὐν-ούστατος); εὐμεν-ἧς, ἧς, - (cOmMP. εὐμεν-έστερος, SUP. εὐμεν-έστατος).

Favorablement, adv., εὐνοϊχῶς, εὐμενῶς.

Favori, ite, adj. 1 Qui tient le premier rang dans la faveur, πρόχριτ-ος, oc, ον; ἀγαπητ-ός, ñ, ὄν. || 2 Objet de la prédilection habituelle, προςφιλ-ἧς, ἧς, ἐς; χεχαρισμέν-ος, n, ον. dat.

Favoriser, v. tr. 1 Traiter favorablement, εὐνοϊχῶς OU εὐμενῶς ἔχ-ειν, ἔχ-ω, fut. ἕξ-ω πρός, acc. || 2 Seconder, en parlant des choses, ὠφελ-εῖν, ὠφελ-έω, &, fut. ὠφελήσεἰς, acc. || 3 Aider, contribuer à , en parlant des personnes, συμπρόττ - εἰν, συμπράττ-ω, fut. συμπράξ-ω, 800.

Féal, 416, adj., fidèle, εὔπιστ-ος, ος, ον.

Fébricitant, ante, adi., qui a la fièvre, πυρέττ-ων, ουσα;, OV.

Fébrifuge, adj., qui guérit la fièvre, τῷ πυρετῷ ἐναντί-ος, &, OV.

Fébrile, adj., qui a rapport à la fièvre, πυρεχτιχ-ός, ἡ, OV.

Fécale, adj. f. Matière fécale, διαχώρημα, dtaywphuaAT-0c (τό).

Fèces, n. f. pl., sédiment, τρύξ, τρυγ-ός (à).

Fécial, ἢ. m., σπονδοφόρ-ος, ou (6).

Fécond, onde, adj. 1 Propre à la reproduclion, Yévw-06, ος Où n, ον (comp. yo- VIHL-WTEPOG , SUP. γονιμ.- τατος); EUTOX-06,