FIG

Fidélité, n. f. 1 Aftachement à la foi donnée, πίστ-ις, εως (ἡ). || 2 Exactitude, vérité, ἀκρίδει-α, ας (ἢ); ἀλήθει-α, ας (ἡ). |] 3 Probité, χαλοχαγαθί-α, ἂς (ἡ).

Fieffé, ée, adj., consommé, &xp-0c, α, ον.

Fiel,n. m. 1 Bile, χολ-ή, ἧς (ἡ). || 2 Haine, animosité, μῖστος, eos, ovs (τό); ἔχθρ-α, ας (ñ). Être sans fiel, sans méchanceté, ἄχολ-ος, oc, ον εἶναι, εἰμί, fut. ἔσ-ομαι.

Absence de fiel, ἀχολί-α,, ας (ἧ).

Fiente, n. f., excrément, χόπρ-ος, ov (à).

Fienter, v. intr., rendre la fiente, ἐχχοπρεἶν, ἐχχοπρ-έω, ©, fut. ἐχκοπρήσ-ω.

Fier, v.tr., commettre à la fidélité de quelqu'un, πιστεύ-ειν, πιστεύ-ω, fut. πιστεύσ-ω, acc. — se Fier, N. Pr., Meltre sa confiance en, πιστεύ-ειν, πιστεύ-ω, fut. πιστεύσὦ), dat. Ne pas se fier à, ἀπιστ-εῖν, ἀπιστέω, ὦ, fut. ἀπιστήστω, dat. ;

Fier, ère, adj. 1 Altier, ὑπερήφαν-ος, ος, οὐ; ὑψηλόφρ-των, wv, ον. || 2 Glorieux, μέγα φρον-ῶν, οὔσα, οὖν: τετυφωμέν-ος, ἡ, ον; dat, seul ou avec ἐπί. Être fier de, μεγαλαυχ-εῖν, μεγαλαυχ-έω, ©, fut. μεγαλαυχήσ-ω, dat. avec ἐπί. || 3 Audacieux , intrépide, ϑρασούς, Etu, Ô (comp. ϑραστύτερος, SUP. Spao-Vratoc); ToAUNp-06, ἄ, ὅν (COMpP.

τολμὴρ - ότερος, SUP. τολμὴρ - ὀτατος). | 4 Grand, remarquable, μέγιστ-ος, ἡ, ον; δειντός, ἡ, ὄν.

Fier-à-bras, n. m., faux brave, ἀλαζ-ών, ὄνος (6).

Fièrement, adv. 1 D’une manière haulaine, ἀγερώχως, ὑπερηφάνως. || 2 Fortement , δεινῶς.

Fierté, ἢ. f. 1 En bonne part, μεγαλοψυχία, ας (à). [| 2 En mauvaise part, ὑπερηφάνει-α, ας (ὃ).

Fièvre, n. f. 1 πυρετ-ός, οὔ (6). Fièvre intermittente, πυρετὸς διαλείπ-ων, οντος.

Fièvre tierce, quarte, πυρετὸς τριταῖος, τεταρταῖος. Les deux mots se déclinent. Avoir la fièvre, πυρέττ-ειν, πυρέττ-ω, fut. πυρέξο-ω.

[[ 2 Passion violente, ὁρμ-ή, ἧς (ἡ).

Fiévreux, euse, adj., πυρετώδ-ης, ἧς, ες.

Fifre, ἢ. m. 1 Petite flûte, σύριγξ, σύριγγος (à). || 2 Celui qui joue du fifre, συριστ-

Figement, ἢ. m. 1 Action de figer, πῆξοις, εως (ὃ). || 2 Coagulation, πῆγμα, πήγματος (τό).

Figer, v. tr., épaissir, πηγνύναι, πήγνυμι, fut. πήξ-, acc. — se Zriger, \. ΤΣ se condenser, πήγνυ-σθαι, πήγντ-υμαι, fut. πηχθήσ-ομαι.

Figue, n. f., σὔχ-ον, ou (τό). Figue verte, ὄλυνθτος, ov (6j. Figue fraiche, συχ-άς, άδος (ἡ). Figue sèche, ἰσχ-άς, ἄδος (ἡ).

Figuerie, n.f., lieu planté de figues, συχὦν, ὥνος (6).

Figuier, n. m., συχ-ῆ, ἧς (ἡ). Figuier sauvage, ἐρινε-ός, où (6).

Figurant, n. m. | Danseur, yopevt-fc, où (6). [| 2 Personnage muet dans une pièce,