HIR

λυπ-έω, &, fut. λυπήσ-ω, acc. || Verbe intr.

1 Se choquer, προςκχρού-ειν, προςχρού-ω, fut. προςχρούσ-ω, dat. Ϊ 2 Frapper à la porte, “υροχοπ-εῖν, ϑυροχοπ-έω, ὦ, fut. ϑυροκοπήσ-ω. — se Heurter, \. pr. 1 Se frapper contre quelque chose, mposntai-etv, προςπταί-ω, fut. προςπταίσ-ω, dat. || 2 Se frapper en se rencontrant, ἀλλήλοις συγχρού-ειν, συγχρού-ω, fut. συγχρούσ-ω. || 3 Se contrarier, ἀλλήλοις ἐναντι- οῦὔσθαι, ἐναντι-όομαι, οὔμαι, fut. ἐναντιωθήσ-ομαι.

Heurtoir, n.m., marteau d’une porie, κῶραξ, χόραχ-ος (ὁ).

Hexaëdre , adj., qui a six faces, ἑξάεδρ-ος, oc, ov. Grec moderne.

Hexagone, adj., qui a six côtés, ἑξάγων-ος, 05, OV; ἑξαγώνι-ος, ος, ον.

Hexamètre, adj., de six mesures, ἑξάμετρ- 06, ος, Ov.

Hiatus, n.m., rencontre de deux voyelles, χασμωδί-α, ας (À).

Hibou, n. m., oiseau nocturne, βύ-ας, οὐ (6).

Hic, le nœud d’une affaire, κεφάλα!:-ον, ou

Hideusement, adv., d’une manière hideuse, au propre, ἀμόρφως, δυςμόρφως; au figuré, ἀσχημόνως, αἰσχρῶς.

Hideux, euse, adj., au propre, δύςμορφτ-ος, 06, OV; δυςπρόςτωπ-ος, 06, ον; au figuré, αἰσχρ-ός, ά, ὀν; βδελυρ-ός, &, 6v.

Hie, n.f., instrument pour enfoncer les pavés, λίστρεον, ou (τό).

Hièble, n.f., sureau, ἀχτέ-α, ας (À); ἀχτ-ἢ, ἧς (ἡ).

Hier, adv., χθές, ἐχθές. Qui est d'hier, χθεσιντός, ή, Ov; χθιζ-ός, *, ὄν. Avant-hier, πρόχϑθες.

Hiérarchie, n.f., subordination de pouvoirs, ἱεραρχί-α, ας (f).

Hiérarchique, adj., ἱεραρχιχτός, ñ, ὄν.

Hiérarchiquement, adv., ἱεραρχιχῶς.

Hiératique, adj., qui concerne les choses sacrées, ἱερατιχ-ός, ἡ, όν.

Hiéroglyphe, n. m., ἱερογλυφιχ-όν, où (τό).

iéroglyphique, adj., ἱερογλυφιχ-ός, ἡ, 6v.

Hiérophante, n. m., grand-prêtre, iepoφάντ-ης, OU (ὁ).

Hilarité, n. f., gaieté, ἱλαρότης, ἱλαρότητ-ος (ἢ); χαρ-ά, ἂς (ñ).

ile, n.m., ombilic de la plante, ὀμφαλ-ός, où (ὁ).

Hilote, n. m., voy. Ilote.

Hippiatrique, n.f., art de guérir les chevaux, ἱππιατρί-α, ας (ñ).

Hippocentaure, n. m., animal fabuleux, ἱπποχένταυρ-ος, ον (à).

Hippodrome, n. m., ἱππόδρομος, ον (ὃ) ; ἱπποδρόμι-ον, ον (τό).

Hippogriffe, n. m. cheval αἰϊό, ἱππογρύψ, ἱππογρύπ-ος (δ). Grec moderne.

Hippopotame, ἢ. m., quadrupède amphibie, ἱπποπόταμο-ος, ou (ὃ).

Hirondelle, n. f., χελιδών, χελιδόν-ος (ñ).

236 HOCG

Hispide, adj., terme de botan., couvert de poils rudes, μακρόθριξ, μαχρότριχ-ος.

Hisser, v.tr., élever, hausser, ἐπαίρ-ειν, ἐπαίρ-ω, fut. ἐπαρ-ῶ,, 800. — se Æisser, V. pr., s'élever avec effort, ἀναφέρ- εσθαι, ἀναφέρ-ομαι, fut. ἀνενεχθήσ-ομαι.

Histoire, n. f. 1 Récit des faits, ἱστορί-α, ας (ἡ). || 2 Récit, διήγημα, διηγήματ-ος (τό). Il 3 Récit mensonger, λογοποίημα,, λογοποιήματ-ος (τό). || 4 Description de plantes, minéraux, etc., cuyypap-n, ἧς (ἷ).

Historien, ἢ. m., ἱστοριχ-ός, où (6); συγγραφ-εύς, έως (δὴ.

istorier, v. tr., enjoliver de petits ornements, χαλλωπίζ - εἰν, χαλλωπίζτω.,, fut.

χαλλωπίσ-ω, ACC.

Historiette, n. f., petite narration, διηγημάτι-ον, ou (τό).

Eistoriographe, n.m., celui qui est chargé d'écrire l'histoire de son temps, ἱστοριο-

Historique, adj., qui a rapport à l’histoire, ἱστοριχ-ός, %, 6v. || Nom m., simple narration, διήγημα. διηγήματε-ος (τό).

Historiquement, adv., ἱστορικῶς.

Histrion, n.m. 1 Comédien, pantomime, rage ov (δ). || 2 Baladin, Bwuo)6y-0c, OU (0).

Hiver, n.m., χειμ-ών, Gvos (6); χεῖμα, yetματος (τό). D'hiver, χειμέρι-ος, ος Où α, ον; χειμεριντός, ἤ, 0v. Quartier αἶνον, χειμά- Ôt-ov, ov (τό). Etre en quartiers d'hiver,

ἘΠ ΕΓ ς εἰν, χειμερίζ-ω, fut. χειμερίσ-ω.

ivernage, n. m. 1 Temps de relâche des bâtiments, χειμερεί-α, ας (ñ); παραχειμασί-α, ας (ñ). Ἰ 2 Port bien abrité, ναύσταθμ-ον, ov (τό). [[ 3 Labour donné avant l'hiver, τῆς γῆς νεασμ-ός, où (ὁ).

Hivernal, 416, adj., χειμέρι-ος, os ou α, ον; χειμεριντός, ἡ, όν.

Hiverner, v. intr. 1 Passer l'hiver, χειμάζ-ειν, χειμάζ-ω, fut. χειμάσ-ω ; χειμερίζεἰν, χειμερίζ-, fut. χειμερίσ-ω. || 2 Donner unpremier labour ὦ la terre, τὴν γῆν νεάζeuv, νεάζ-ω, fut. νεάσ-ω. — s’Fiverner, V. pr., s’exposer au froid de l'hiver, χειμάζ-εσθαι, χειμάζ-ομαι, fut. χειμασθήστομαι.

Ho, interj. 1 Pour appeler, ὦ οὗτος, pour le masc.; ὦ αὕτη, pour le féminin. || 2? Pour marquer l’étonnement, ©! βαδαί! || 3 Pour marquer l’indignation, φεῦ !

Hobereau, ἢ. πη. 1 Petit oiseau de proie,

ὑποτριόρχ-ης, ou (6). || 2 Gentilhomme cam- Pagnard, ἄγροιχ-ος εὐπατρίδ-ης, ov (6). Les Hoche, n. f., coche faite sur une taille, ἐντομ-, ἧς (ἡ).

Hochement, n.m., action de hocher, χίνησ-ις, εως (À).

Hochequeue , n. m., petit oiseau, σεισοπυγίς, ίδεος (ἡ).

Hocher, v. tr., secouer, remuer, χιν-εῖν, χιντέω, ὦ, fut. χινήσ-ὠ, ACC.; σεί-ειν, σεί-ω, fut. ceio-w, acc. || Verbe intr., agiter la tête,