INA

Imprudent, ente, adj., &6ovh-0ç, ος, ὡν (comp. ἀδουλ-ότερος, sup. ἀδουλ-ότατος).

Impubère, adj., &vn6-0:, ος, av.

Impudemment, adv., ἀναιδῶς.

Impudence, n. f., ἀναίδει-α, ας (ἡ).

Impudent, ente, adj., &voud-ñc, ἧς, ἐς (comp. Impudeur, n. f., ἀναίδει-α, ας (ἡ).

Impudicité, n. f., ἀσέλγει-α, ας (à).

Impudique, adj., &cehy-fs, ἧς, ἐς (comp.

ἀσελγ-έστερος, SUP. ἀσελγ-έστατος).

Impudiquement. adv., ἀσελγῶς.

Impugner, v.tr., ἀντιλέγ-ειν, ἀντιλέγ-ω, fut. ἀντερ-ῶ, dat.

Impuissance, n.f., ἀδυναμί-α, ας (ὃ).

Impuissant, ante, adj., ἀδύνατ-ος, oc, ον.

Impulsif, ive, adj., xivnrix-6c, ἡ, όν.

Impulsion, n.f. 1 Action de pousser, xtvno-is, εως (à). || 2 Instigation, προτροπ-ῆ, ἧς (à).

Impunément, adv., ἀτιμωρητί.

Impuni, ie, adj., ἀτιμώρητ-ος, ος, ὃν.

Impunité, n.f., ἀτιμωρησί-α, ας (ἢ).

Impur, ΓΘ, adj., ἀκάθαρτ-ος, oc, ον.

Impureté, n. f., ἀκαθαρσί-α, ας (ἢ). Au fig., ἀσέλγει-α, ας (ἡ).

Imputable, adj., προςαπτέτος, α΄, ον.

Imputation, n. f. 1 Compensation d'une somme avec une autre, ἀπόδοσ-ις, εως (ἢ).

Ι 2 Supposition calomnieuse, συκοφοντί-α, ας (ἡ). | Imputer, v.tr., ἀναφέρ-ειν, ἀναφέρ-ω, fut.

Inabordable, αὐ, ἀπρόςιτ-ος, ος, OM.

Inacceptable, adj., ἀπρόςδεχτ-ος, ος, ov.

Inaccessible, adj., ἀπρόςδατ-ος, ος, ον.

Inaccommodable,adj., ἀδιάλλαχτεος, ος, ον.

Inaccordable, adj., &ciu6ar-0c, oc, ον.

Inaccostable, adj., ἀπροςόρμιστ-ος, 06, ον.

Inaccoutumé, ée, adj., ἀήθ-ης, nc, ες.

Inachevé, ée, adj., ἀτελ-ής, ἧς, ἐς (comp.

ἀτελ-έστερος, SUP. ἀτελ-έστατος).

Inactif, ive, aûj., ἀργ-ός, 6c, 6v (comp.

ἀργ-ότερος, SUP. ἀργ-ότατος).

Inaction, n. f., ἀργι-α, ἂς (ñ).

Inactivité, n. Ἢ ῥαθυμί-α,, ας (ἢ).

Inadmissibilité, n. f., ἀπρόςδεχτ-ον, ou (té); ἀτοπί-α, ας (À).

Inadmissible, adj., ἀπρόςδεχτ-ος, oc, ον.

Inadvertance, ἢ. Î., ἀπροςεξί-α, ας (ñ).

Inaliénabilité, n. f., τὸ un ἀπαλλοτριωθήvar. L'article se décline. ς Inaliénable, adj., ox ἀπαλλοτριωσόμεν-ος,

Inalliable, adj., en parlant des métaux, &ouupuy-ñc, ἧς, ἐς. Au figuré, ἀσυνάρμοστ- 06, ος, Ον.

Inaltérable, adj., ἀμετάδλητ-ος, oc, ον; ἄφθαρτ-ος, 06, ον. = Inamovibilité, n. f., ἀμετάθετ-ον, ov (τό).

Inamovible, adj., ἀμετάθετ-ος, ος, ον.

Inanimé, 66, adj., ἄψυχ-ος, oc, ον.

Inanité, n. f., ματαιότης, μοταιότητοος (ñ).

Inanition, n.f., λιμεός, où (6). Σ Inapercevable, adj., ἀόρατ-ος, ος, ov.

INC

Inaperçu, ue, aûj., ἀφαν-ἧς, ἧς; ἐς (comp.

ἀφαν-έστερος, SUP. ἀφαν-έστατος).

Inappétence, n. f., ἀνορεξί-α, ας (ὃ).

Inapplicable, adj., ἀνεπιτήδει-ος, a, ov.

Inapplication, n. f., ἀπροςεξί-α, ας (ἡ) ; ἀμέλει-α, ας (À).

Inappliqué, ée, adj., ἀπρόςεχτ-ος, ος; ον; ἀμελ-ής, ἧς, ἔς. ᾿

ble. adj. 1 Qu'on ne peut apprécier, ἀτίμιητ-ος, ος, ον. || 2 D’un grand prix, πλείστου ἄξι-ος, α, ον.

Inaptitude , n. f., ἀνεπιτηδειότης, ἀνεπιτηδειότητ-ος (ἡ).

Inarticulé, 66, adj., ἄναρθρ-ος, ος, ον.

Inattaquable, adj., ἀπρόςμαχ-ος, os, ον.

Inattendu, ue, adj., ἀπροςδόχητεος, ος, ον.

Inattentif, ive, adj., ἀπρόςεχτ-ος, ος, ον.

Inattention, n. f., énpoceti-2, ας (ἡ).

Inaugural, ale, adj, εἰςιτήριτος, ος, Ov.

Inauguration, n. Î. 1 Sacre, χαθιέρωσ-ις, eux (ἡ). [| 2 Admission solennelle à un emploi, χατάστασ-ις, ewc (ἡ). || 3 Dédicace, ἐγχαινισμ-ός, OÙ (ὃ): ἐγχαίνι-α, wv (τά).

Inaugurer, v. tr. 1 Consacrer, γχαθιερ-οῦν, χαθιερτόω, ©, fut. χαθιερώσ-ω, acc. || 2 Commencer solennellement, ἐγκαινίζ-ειν, ἐγχαινίζ-ω, fut. ἐγχαινίσ-ω, acc.

Incalculable, adj. 1 Qu'on ne peut calculer, ἀλόγιστ-ος, ος, ov. | 2 Très-nombreux, ἀναρίθμητ-ος, 06, ον. || ὃ Très-considérable, πάμπλειστ-ος, QG, Ov.

Incandescence, n. f., ἐμπύρωσ-ις, εωὡς (ἢ)

Incandescent, ente, 80]. ) ἔμπυρ-ος, 0, ον.

Incantation, n. f., ἐπῳδ-ἡ, ἧς (ἡ).

Incapable, adj., suivi d’un nom, ἀνεπιτήδειτος, α, ον πρός, acc.; suivi d'un verbe, οὐχ οἷ-ός, &, 6v τε, avec l’inf.

Incapacité, n. f., ἀνεπιτηδειότης, ἀνεπιτὴδειότητ-ος (ἡ).

Incarcération, n. f., χάθειρξοις, eus (ἣ).

Incarcérer, v. tr., χαθείργ-ειν, χαθείργεω, fut. χαθείρξ-ω,, acc.

Incarnadin, ine, adj., ὑποπόρφυρ-ος, 0,

Incarnat, αἴθ, adj., πορφύρι-ος, ος Ou α, ον.

Incarnat, n.m., πορφύριτον, ον (τό).

Incarnation, n. f., σάρχωσ-ις, ews (ñ).

s'Incarner, v. pr., σαρχ-οῦσθαι, σαρχ- Gouat, οὔμαι, lut. σαρχωθήσ - ομαι. — Encarné, ée, part. passé et adj., en personne, αὐτ-ός, ἢ, Ov.

Incartade, n.f, 1 mn opRe violente, ἐπίπληξ-ις, εὡς (ἢ). || 2 Injure, ὕδρ-ις, eux (ἢ). || 3 Extravagance, ἄλογτον ἔργτ-ον, ον (τό). Les deux mots se déclinent.

Incendiaire, n. m. 1 Auteur d’un incendie, éurenct-ñc, où (δ). || 2 Séditieux , στασιαστιχ-ός, où (ὁ). || Adjectivement, στασιαστιχ-ός, ñ, Ov. .

Incendie, ἢ. m., ἐμπρησμ-ός, où (6).

Incendier, v. tr., ἐμπρήθ-ειν, ἐμπρήθ-ω,

fut. ἐμπρήστω, acc. — Ancendié, ée, ps passé et adj., dont la maison, les

. biens ont été brûlés, χα-είς, εἴσα, έν.

Incertain, aine, adj. | Douteux, ädn)-04,

INC 247

06, OV; ἀσαφ-ῆς, ἧς, ἔς. |] 2 Indécis, ἀπορ- &v, ovoa, οὖν. || 3 Instable, ἀδέθαι-ος, a, ον. || 4 Indéterminé, ἀμφίδολ-ος, ος, ον.

Incertainement, adv., ἀδήλως, ἀδεδαίως.

Incertitude, η. f. 1 Irrésolution, ἀπορί-α, as (à). || 2 Inconstance, ἀξφεθαιότης, à6eδαιότητ-ος (à). || 3 Défaut de certitude, ἄδηλ-ον, ou (té).

Incessamment, adv. 1 Au plus tôt, εὐθύς.

|| Sans cesse, συνεχῶς, ἀδια)είπτως.

Incessant, ante, adj., ἀδιάλειπτ-ος, ος, ον.

Inceste, ἢ. m., ἀνόσι-ος συνουσί-α,, ας (ἡ).

Les deux mots se déclinent.

Incestueusement, adv., ἀνοσίως.

Incestueux, euse, adj., ävéot-0c, 05, ον.

Incidemment, adv., ἐχ παρέργου.

Incidence, n. f., Éuntwo-K, εως (ἢ).

Incident, ente, adj. 1 Qui survient, παpanint-wv, ουσα, ον. || 2 Accessoire, πά- DEPY-06, ος, Ov.

Incident, n. m. 1 Événement inattendu, συμόαϊντον, οντος (τό). Incident heureux, εὐτυχί-α, ας (ἢ). Incident fâcheux, δυςτυχί-α, ας (ñ). Incident "dramatique, ἐπειςόδι-ον,, 0 (té). | 2 Hors-d’œuvre, πάρεργ-ον, ov (τό).

Incidenter, v. intr., chicaner, uxoo)oyεἶσθαι, μικρολογτέομαι, οὔμαι, fut. μιχρολογήσ-ομαι.

Incinération, n. Ê., τέφρωσ-ις, εως (ἡ).

Incinérer, v. tr., τεφρ-οῦν, τεφρ-όω, à, fut. τεφρώστ-ω, acc.

Incirconcis, 156, adj. , ἀπερίτμητ-ος, oc, ον.

Incirconcision, n.f., ἀπερίτμητ-ον, ou (τό).

Incise, n. £., κόμμα, κόμματ-ος (τό).

Inciser, v. tr., évrépv-eiv, évréuv-w, fut. ÉVTEU-O , ACC. — Ancisé, ée, part. passé et adj., ἔντομτ-ος, ος, ον.

Incisif, ive, adj., τομικ-ός, ἦ, ὄν. Dents incisives, τομ-εῖς, ἔων (oi).

Incision, ἢ. f., évrou-#, ἧς (ἡ).

Incitan‘. ante, adj., παροξυντιχ-ός, ἤή, ὄν.

Incitation, n. f., παρόρμησ-ις, εως (à).

Inciter, v. tr., παρορμ-ᾶν, παρορμ-άω, &, iut. παρορμήσ-ω, 800.

Incivil, ile, adj., ἀπειρόχαλ-ος, 05, ον.

Incivilement, adv., ἀπειροχάλως.

Incivilité, n.f,, ἀπειροκαλί-α, ας (ὃ).

Inclémence, n. f., sévérité, rigueur, σκληρότης, σχληρότῃτ-ος (ἢ). En parlant du climat, de la température, ἀχρασί-α, ας (ἡ).

Inclément, ente, adj., sévere, rigoureux, σχληρτός, ἄ, ὄν (COMP. σχληρ-ότερος, Sup.

σχληρ-ότατος). En parlant du climat, de la température, ἀχραταῖτ-ος, α, ον.

Inclinaison, n. f., ἔγχλισεις, εως (à).

Inclination, n. f. 1 Action de pencher, χλίσ-ις, εως (ἡ). [| 2 Penchant, προθυμί-α, ας (ἡ); ὁρμ-ή, ἧς (ἢ). [| 3 Goût, volonté, προαίρεσ-ις, εως (ñ). |] 4 Affection, φιλοφροσύν-η, ns (À).

Incliner, v. tr., χλίν-ειν, χλίν-ω, fut. χλιν- &. || Verbe intr., pencher, ἐγκλίν-ειν, ἐγχλίνw, fut. ἐγχλιν-ῶ πρός, ACC. — s’Encliner, V. pr., ἐγχύπτ-ειν, ἐγχύπτ-ω, fut. ἐγχύψ-ω.

248 INC

dat. — pneliné, ée, part. passé et adij., χλιτ-ός, M, 6V; ἐπιχλιν-ἧς, MS, ἔς.

Inclus , use, adj. ἐγχεχλεισμέν-ος, n, ov.

Inclusivement, adv., ἐντός.

Incoërcible, adj., &xatéoyet-05, 06, ον.

Incognito, adv., χρυπτῶς, el mieux χρυπτός, ñ, ὄν, qui s'accorde avec le sujet du verbe. Il vint incognito, χρυπτὸς ἦλθε. Garder

l'incognito , χρύπτ-εσθαι, χρύπτ-ομαι, fut.

χρύψ-ομαι; λανθάν-ειν, λανθάν-ω, fut. λήστ-ω.

Incohérence, n. f., ἀσυνάρτητ-ον, ον (τό).

Incohérence dans le discours, ἀναχολουθί-α, ας (ἡ).

Incohérent, ente, adj., ἀσυνάρτητ-ος, os, ον. En parlant du discours, ἀναχόλονθ-ος, “PU \ POS

Incolore, adj., ἄχρωστεος, oc, ον.

Incombustibilité, n. f., ἄκαυστ-ον, ou (τό).

Incombustible, adj., ἄκαυστ-ος, 06, ον.

Incommensurabilité, n.f., ἀσυμμετρί-α, ας (à).

Incommensurable, adj., ἀσύμμετρτος, os,

Incommode, adj., χαλεπ-ός, ἡ, ὄν (comp.

χαλεπ-ώτερος, SUP. χαλεπ - WTATOG) ; ὀχληρ- 06, &, Ov.

Incommodément, adv., χαλεπῶς, ὀχληρῶς.

Incommoder, v. tr. 1 Gêner, ἐνοχλ-εῖν, ἐνοχλ-έω, ὦ, fut. ἐνοχλήσ-ω, acc. || 2 Rendre malade, καχῶς διατιθέναι, διατίθημι, fut.

διαθήστ-ω, ACC. — Fncommodé, ée, part.

passé et adj., χαχῶς διαχείμεν-ος, n, ον.

Incommodité, n.f. 1 Peine, désagrément, χαλεπ-όν, où (τό). |] 2 Indisposition , ἀῤῥωστί-α, ας (ἡ).

Incommunicable, adj., &xowwvnt-0s , ος,

Incommutabilité, n.f., ἀμετακίνητ-ον, ou τό).

το γρλναύοθίο , Adj., ἀμεταχίνγητεος, ος, ον.

Incommutablement, adv., ἀμε -«χινήτως.

Incomparable, adj., ὑπερδάλλ-ων, ουσα, ον.

Incomparablement, adv., ὑπερθαλλόντως.

Incompatibilité ,n. f., ἀσυνάλλακτ-ον, cu (τό): ἀσύμφων-ον, οὐ (τό).

Incompatible, adj., ἀσυνάλλαχτο-ος, ος, ον; ἀσύμφων-ος, ος, ον.

Incompétemment, adv., ἀνεπιτηδείως.

Incompétence, n. Î.; ἀνεπιτηδειότης, àveπιτηδειότητεος (À).

Incompétent, ente, adj., ἀνεπιτήδει-ος,.