PIG

ῥίζ-α, Ὡς (ñ). Au pied de, en bas, xérw, gén. Va-nu-pieds, μηδομιν-ός, ἡ, 6v.

Pied-à-terre, n.m., οἴχημα, οἰχήματ-ος (ré).

Pied-bot, n. m., σχαῦρ-ος, ον (6).

Pied-d'alouette, n.m., δελφίνι-ον, ou (τό).

Piédestal, ἢ. m., βάσ-ις, εως (ἡ).

Piédouche, ἢ. m., petit piédestal, ὑπό-όαθρ-ον, ov (τό).

Pied-plat, n. m., φαῦλ-ος, ου (6).

Piége, n. m., δέλεαρ, δελέατ-ος (τό) ; πάγ-η, ἧς (à); παγ-ίς, ίδος (ἢ).

Pie-grièche, n. f., χεγχρ-ίς, ίδος (à).

Pie-mère , ἢ. f., membrane qui enveloppe le cerveau, τοῦ ἐγχεφάλον περιχάλυμμα, περιχαλύμματεος (τό).

Pierraille, n. f., λιθ-άς, άδος (ὃ) ; λιθαρίων σωρ-ός, οὗ (6).

Pierre, n.f., λίθ-ος, ον (ὁ et ἡ). De pierre, λίθιν-ος, ἡ, ον. Tailleur de pierre, λιθουργ-ός, οὔ (6); λιθοκόπ-ος, ου (6). Jeter des pierres, Pierre à aiguiser, Snyév-n, ἧς (ἢ). Pierre d’achoppement, πρόςχομμα, προςχόμματ-ος, (τό). A pierre fendre, σφόδρα.

Pierreries, ἢ. f., τίμι- αι λίθ-οι (ai). Les deux mots se déclinent. On dit aussi X6-o, ων (a).

Pierrette, n. f., λιθάρι-ον, ov (τό).

Pierreux, euse, adj., λιθώδ-ης, ne, ες.

Pierrier, ἢ. m., πετροδόλ-ον μηχάνημα, μιηχανήματε-ος (τό). Les deux mots se déclinent.

Pierrot, ἢ. m. 1 Moineau, στρουθίον, ov (τό). || 2 Bateleur habillé de blanc, λευχοφόρ-ον πρόζςωπο-ον, OÙ (τό).

Piété, n. ἴ., εὐσέθει-α, ας (ἢ). Devoir de piété, εὐσέδημα, εὐσεδήματεος (τό).

Piéter, v. intr., tenir le pied ἃ l’endroit marqué, τὸν πόδα ἴσχ-ειν, ἴσχω, fut. σχήσ-ω.

|| Verbe trans., engager quelqu'un à la ré-

sistance, χατασχευάζ-ειν, χατασχευάζ-ω, fut. χκατασχευάσ-ω, 800. --- se Piéter, Y.

pr., se roidir, ἀντέχ-ειν, &vtéy-w , fut. ἀνθέξ-, dat.

Piétinement, ἢ. m., πίτυλ-ος, ον (6).

Piétiner, v. intr., πιτυλίζ-ειν, πιτυλίζ-ω,, fut. πιτυλίσ-ω.

Piéton, n. m., πεζ-ός, où (ὁ). Piétonne, n. f., βαδιστικ-ἤ, ἧς (ἢ).

Piètre, adj., φαῦλ-ος, n, ov.

Piètrement, adv., φαύλως.

Piètrerie , ἢ. f., φαυλότης, φαυλότητεος (ἢ); φαῦλ-ον, ον (τό).

Pieu ,n. m., πάσσαλ-ος, ov (6).

Pieusement, adv., εὐσεθῶς.

Pieux, euse, adj., εὐσεδ-ής, ἧς, ἐς (comp.

εὐσεύό-έστερος, SUP. εὐσεδ-έστατος).

Piffre, n. m. 1 Très-gros, παχύτατο-ος, ov

(6). Piffresse, n.f., παχυτάτ-η γυνή, γυναιχ-ός

ἊΝ Les deux mots se déclinent. || 2 Goulu, ue, λίχν-ος, ος et ἡ; ον.

Pigeon, n. m., περιστερ-ά, ἄς (ñ). Pigeon mâle, περιστερ-ός, où (6). Pigeon ramier, πέλει-α, ας (ñ).

Pigeonneau, ἢ. m., περιστερίδιτον, ou (τό).

ΡΙΝ Pigeonnier, n. m., περιστεροτροφεῖ-ον, οὐ

TO)

Pignocher, v. intr., ἀνορεχτῶς τρώγ-ειν, τρώγ-ω, fut. Towé-w.

Pignon, ἢ. m. 1 Mur terminé en pointe, ἀέτωμα, ἀετώματ-ος (τό). || 2 Petite roue, dentelée, ὀδοντωτ-ὸς τροχίσχ-ος, ou (6). Les deux mots se déclinent. Ἶ 3 Amande de la pomme de pin, otp66r-0c, ou (6).

Pilastre, ἢ. m., παραστάτ-ης, ou (6).

Pilau, n. m., riz cuit avec du beurre, πι’ Ado=1, τος (τό). Grec moderne.

Pile, n.f. 1 Amas, σωρ-ός, où (6). En pile, σωρηδόν. " 2 Massif de maçonnerie d'un pont, ὑπόδαθρ-ον, ou (τό). Ι 3 Revers d’une pièce de monnaie, τὸ νομίσματος ὄπισθεν, Piler, v. tr., τρίδ-ειν, rpl6-w, fut. τρίψεω,, Pileur,n. m., τριπτήρ, τριπτῇρεος (6).

Pilier, n. m., re A οὶ (à); στήλ -ἢ ns (À).

Pillage , n. m., λεηλασί-α, ας (ἢ); λῃστεί-α, ας (ἢ); λεί-α, ας (ἡ). ; ἢ Pillard, ἢ. m., ληστ-ής, οὔ (6). Pillarde, n. f., λῃστρείς, ίδος (ὃ).

Piller, Υ. tr. 1 Ravir de force, ἁρπάζ-ειν, ἁρπάζω, fut. ἁρπάσ-ω, acc. || 2 Voler, χλέπτο ειν, χλέπτ-ω, fut. χλέψ-ω, acc.

Pillerie, n.f., ἁρπαγ-ή, ἧς (ñ).

Pilleur, euse, adj., ἁρπαχτιχ-ός, ἤ, ὄν.

Pilon, n. m., χόπαν-ον, ou (τό).

Pilori, ἢ. m., στήλ-ἡ, n (ἡ).

Pilorier, v. tr., στηλιτεύ-ειν, στηλιτεύ-ω, fut. στηλιτεύσ-ω, acc.

Pilotage, n. m. 1 Ouvrage de pilotis , ἐχ σταυρῶν πῆγμα, πήγματε-ος (τό). || 2 Art de conduire un vaisseau, κυθερνητιχ-ή, ἧς (ἢ), sous-ent. τέχνη.

Pilote, ἢ. m.. χυδερνήτ-ης, ou (6).

Piloter, v.intr., enfoncer des pilotis, πασσάλους πηγνύναι, πήγνυμι, fut. mhé-w. || Verbe trans., conduire un vaisseau, xv- Gepv-av, χυδερν-άω, ὥ, fut. χυδερνήσ-ω, acc.

Pilotin, n. m., jeune marin, νέτος ναύτ-ης, ov (6). Les deux mots se déclinent.

Pilotis, n. m., pièce de bois pour asseoir les fondations d’un ouvrage construit dans l’eau, πάσσαλ-ος, ou (6); EbA-x, ὧν (τά).

Pilule ,n. f., καταπότι-ον, ον (τό). Dorer la pilule, γλωσσοχαριτ - εἶν, γλωσσοχαριτ-έω, ὦ, fut. γλωσσοχαριτήσ-ω.

Pimbèche, n. f., femme hautaine, σοδαρ-ἃ γυνή, γυναιχ-ός (ἡ). Les deux mots se déclinent.

Piment, ἢ. m., χαψιχόν, où (τό). Grec moerne.

Pimpant, ante, adj., ἁδρ-ός, &, όν (comp.

ἁθρ-ότερος, SUP. ἁδρ-ότατος).

Pimprenelle, n.f., τράγιτον, ou (τό).

Pin,n. m., πίτυς, πίτυ-ος (ἢ). De pin, Pinacle, n. m. 1 Ραϊί6, πτερύγι-ον, ον (τό).

|| 2 Sommet, ἄκρ-ον, ον (το). || 3 Le plus haut point, μέγιστ-ον, ον (τό).