SAC

sable, Ψψαμμάθιτον, ον (τό). Banc de sable, σύρτεις, 1005 (à). Bâtir sur le sable, εἰς τέpoav γράφ-ειν, γράφ-ω, fut. γράψ-ω, acc.

Sabler, v. tr. 1 Couvrir de sable, ψάμμῳ καταστρωννύναι, χαταστρώννυμι, fut. χαταστρώσ-ω, ACC. Î 2 Boire vite et d’un trait, ἀμνστὶ πίν-ειν, πίν-ω, fut. πί-ομαι, acc. — Sablé, ée, part. passé et adj., couvert de sable , ψαμμωτ-ός, ἡ, 6v.

Sableux, euse, adj., Ψψαμμώδ-ης, Ὡς, ες.

Sablier, n. m. 1 Horloge à sable, wpoλόγι-ον, ou (té); χλεψύδρ-α, ἃς (ἡ). [| 2 Vase au sable pour l'écriture , ἀμμιοδοχεῖτον, ον τό). £ SÉblière , ἢ. f., ψαμαθ-ών, ὥνος (6).

Sablon, n. m., ψάμαϑ-ος, ou (6).

Sablonner, v. tr., ψάμμῳ χαθαίρ-ειν, χα-

Sablonneux, euse, adj., ψαμμώδ-ης, nc, ες; Ψαμμώγ-εως͵, εως, εων.

Sablonnier, n. m., marchand de sablon, Ψαμάθου rwdnt-ñc, οὗ (6).

Sablonnière, n.f., ψαμαθ-ών, &vos (δ). :

Sabord, n. m., ϑυρ-ίς, ίδος (ἢ).

Sabot, n. m. 1 Chaussure de bois, κρούπεζ-α, Ὡς (A); ξύλιντ-ον ὑπόδημα, ὑποδή-

ατ-ος (τό). Les deux mots se déclinent. || Corne du pied du cheval, etc., ὁπλ-ή, ἧς (ἡ). || 3 Sorte de toupie, βέμθηξ, βέμ.θηχ-ος (à). || 4 Plaque de fer pour arrêter les voitures, Tooxonéd-n, nc (à). Dormir comme un sabot, profondément, βαθέως χαθεύδ-ειν, χαθεύδ-ω,, fut. χαθευδήσ-ω.

Saboter, v. intr., jouer au sabot, βέμθηχι παίζ-ειν, παίζ-ω, fut. rnatë-opor.

Sabotier, n. m., χρουπέζας χατασχευάζ-ων, οντος (ὁ).

Sabotière, n. f., espèce de danse, χρονπεζουμένων χορ-ός, où (ὁ).

Sabouler, v tr. 1 Tourmenter, ἐνοχλ-εῖν, ἐνοχλ-έω, ὥ,, fut. ἐνοχλήστ-ω, acc. || 2 Réprimander, ψέγ-ειν, ψέγ-ω, fut. ψέξ-ω, acc.

Sabre ,n. m., βμάχαιρ-α, ας (à).

Sabrer, v.tr. 1 F’rapper du sabre, μαχαίρα χαταχόπτ-ειν, καταχόπτ-ω, fut. χαταχόψ-ω, acc. ||? Expédier précipitamment , προπετῶς πράσσ-ειν, πράσσ-ω, fut. πράξ-ω, acc.

Sabreur, n. m., μαχητ-ἧς, ou (6).

Saburre , ἢ. m., Matières viciées, διε-

θαρμέν-ος χυμ-ός, où (6). Les deux mots se éclinent. : .

Sac, n. m. 1 Poche de cuir, de toile, etc.

ϑύλαχ-ος, ov (6). [| 2 Pillage, διαρπαγ-ή, ἧς (à). Sac à vin, ivrogne, olvepaot-ñc, où (6). 3

Saccade, n.f., σεισμ-ός, où (ὁ).

Saccader, v. tr., ὑποσεί-ειν, ὑποσεί-ω,, fut. ὑποσείσ- ὦ, ACC. — Saccadé, ὅδ. part.

passé et adj., σεσαλευμέν-ος, ἡ; ον.

Saccage, n. m., ἀνατροπ-ή, ἧς (ἡ).

Saccagement, adv., πόρθησ-ις, εως (ἡ).

Saccager, v.tr., ἐχπορθ-εῖν, ἐκπορθ-έω, ὥ, fut. ἐχκπορθήσ-ω, acc.

Saccageur, ἢ. m., πορθητ-ἥς, où (ὃ).

Sacerdoce, n.m., ἱερατεί-α,, ας (ἡ).