AUN

ser la colère, παροξύν - εἰν, παροξύν-ω, fut. || Auberge, n. f., πανδοχεῖ-ον, ou (16); χατά-

Attitrer, v.tr., accréditer, συνιστάναι, συνίστημι, fut. συστήσ-ω, ACC. — Atiitré, ce, part. passé et adj. 1 Qui est en titre, xaeστηχ-ὥώς, Via, ὅς. || 2 Aposté, suborné, ὑποπεμπτ-ός, 66, όν. || 3 Habituel, συνήθ-ης, LPS

Attitude, n. f., σχῆμα, oxfuar-os (τό).

Attouchement, n. m., bxvo-w, εὡς (ἡ); don, ἧς (ἡ).

Attractif, ive, adj., ἑλχτιχ-ός, #, 6v.

Attraction, n. f., ἕλξεις, εὡς (à).

Attraire, v.tr., ἕλχ -εσθαι, ἕλχ -ομαι, fut.

ἕλξ-ομαι, acc. | Fa

Attrait, n.m., δελέασμα, δελεάσματ-ος (té); “έλγητρ-ον, ou (τό).

Attrape, n.f., ἀπάτ-η, nc (À).

Attraper, v.tr. 1 Atteindre en courant, prendre sur le fait, καταλαμιδάν-ειν, χατα- Aau6dv-w, fut. καταλήψεομαι, acc. |] 2 Atteindre, obtenir, ἐπιτυγχάν-ειν, ἐπιτυγχάν-ω, fut. ἐπιτεύξεομαι, gén. || 3 Tromper, ἀπατἄν, ἀπατ-άω, &, fut. ἀπατήσ-ω. || 4 Dérober par surprise, ὕφαιρ- εἶσθαι, ὑφαιρ -έομαι, οὔμαι, fut. ὑφαιρήστ-ομαι, acc.

Attrayant, ante, adj., ἐπαγωγ-ός, ός, όν (comp. ἐπαγωγ-ότερος, SUP. ἐπαγωγ-ότατος).

Attribuer, v.tr. 1 Assigner, donner en partage, προςνέμ-ειν, προςνέμ-ω, fut. προςveu.-& , acc. et le complém. indir. au dat. || 2 Imputer, ἀναφέρ-ειν, ἀναφέρ-ω, fut. &voto-w (irrég.), acc. — s’Aftribuer, Υ. pr., ἕαυτῷ περιποι-εῖν, περιποιτέω, ὥ, fut. περιποιήσ-ω, ACC.

Attribut, n. m. 1 Signe distinctif, ἐπίσημ.ον, où (τό); ἰδίωμα, ἰδιώματ-ος (τό). || 2 Terme de grammaire, κατηγόρημα, xarnγορήματ-ος (τό).

Attribution, n.f. 1 Action d'attribuer, &rovou.-f, ἧς (ἡ). [| 2 Portion assignée, μοΐρ-α, ας (À).

Attristant, ante, adj., ἀνιαρ-ός, ά, όν; λυ-

Attrister, v.tr., λυπ-εῖν, λυπ-έω, ὥ, fut.

λυπήσ-ω, ACC. --- s’AÆférister, Υ. Pr.

ἀθυμ-εῖν, ἀθυμ-έω, ©, fut. ἀθυμήσ-ω.

Attrition, n.f., μετάνοι-α, ας (à).

Attroupement, n. m., συνάθροισμα, συναθροίσματ-ος (τό); συναγυρμ-ός, où (6).

Attrouper, ν. tr., συναθροίζ-ειν, συναθροίζω, fut. συναθροίσ-ω, 800. -- s’Attrouper, V. pr., συνίστασθαι, συνίσταμαι, fut. συστήσομαι. — Altroupé, ée, part. passé et 86]., ἀθρό-ος, ος, ον.

Aubade, n. f., concert donné le matin, ὄρθρι-ος συμφωνί-α, ας (f). Les deux mots se déclinent.

Aubaine, n. Î., gain inespéré, ἕρμαι-ον, οὐ té).

pu n.f. 1 Point du jour, ὄρθρ-ος, ov (6).

! 2 Vétement ecclésiastique, χιτών, ὥν-ος (ὁ).

Aubépine, n. f., λευχάκανθ-α, ἧς (ἢ).

Aubergiste, n. m., πανδοχ -εύς, ἕως (6).

Nom f., πανδοχεύτρι-α, ας (ὃ).

Aubier, n. m., couche tendre entre l'écorce et le bois, στέαρ, στέατ-ος (τό).

Aubifoin, ἢ. m., plante, κύαν-ος, ou (6).

Aubin, n. m., le blanc de l'œuf, λεύκωμα,

Aucun, une, γῆς 1 Sans négation, τὶς, τὶς, τὶ, gén. τινός. S'écrit presque toujours sans accent vu qu’il est enclitique. || 2 Avec négation, οὐδείς, οὐδεμία, οὐδέν. Quand il y a défense, et dansles phrases subordonnées, on traduit par μηδείς, μηδεμία, μηδέν. Aucun des deux, οὐδέτερ-ος, α, ον, OU μηδέτερτ-ος, α, ον.

Aucunement, adv., οὐδαμῶς, et dans les phrases subordonnées μηδαμῶς.

ne M n.f., τόλμ-α, ἧς (À); ϑάρσ-ος, ous TO).

Audacieusement, adv., τολμηρῶς, Spaσεως.

Audacieux, euse, adj., τολμηρ-ός, ά, όν (Comp. τολμηρτ-ότερος, SUP. τολμηρ-ότατος) Audience, n.f. 1 Accès près d’un supérieur, πρόςοδ-ος, οὐ (à). || 2 Assemblée judiciaire, συνέδρι-ον, ou (τό) ; δικαστήρι-ον, ου (τό). Tenir audience, συνεδρεύ-ειν, συν-

εδρεύ-ω, fut. συνεδρεύσ-ω.

Audiencier, ἢ. m., huissier, κήρυξ, κήρυχος (ὁ) ; δήμιτ-ος, ou (6).

Auditeur, n. m., ἀχροατ-ἧς, où (6).

Auditif, ive, adj., ἀκουστιχ-ός, ἤ, 6v.

Audition, n. f. { Action d'entendre, ἀχο-ή, ἧς (ἢ). || 2 Action d'écouter , ἀκρόασ-ις, εως (ἡ).

Auditoire, n. m., ἀκροατήρι-ον, ou (τό).

Auge, n.f., σκάφ-η, ἧς (ἡ).

Augment,n. m., terme de grammaire, αὔξησ-ις, εως (ὃ).

Augmentatif, ive, adj., αὐξητικ-ός, ἡ, όν.

Augmentation, ἢ. ἴ., αὔξησ-ις, εως (à).

Augmenter, v. tr., αὐξάν-ειν, αὐξάν-ω, fut.

αὐξήσ-ω,, ACC. — s’AÆAgimenter, Υ. Pr., OU Augmenter, Υ. intr., ἐπιδιδόναι, ἐπιδίδωμι, fut. ἐπιδώσ-ω.

Augural, 416, adj., οἰωνοσχοπιχ-ός, ἡ, όν.

Augure, n. m. 1 Devin, οἰωνοσχόπ-ος, ou (ὁ). || 2 Présage tiré des oiseaux, οἰων-ός, où (ὁ). || 3 Conjecture, texuñpr-ov, ου (τό)

Augurer, v.tr., τεχμαίρ-εσθαι, τεχμαίρ-ομαι͵ fut. τεχμαρ-οὔμαι, acc. |

Auguste, adj., σεδαστ-ός, ἤ, όν; σεμν-ός, ἡ, όν (COMP. σεμν-ότερος, SUP. σεμν-ότατος)

Aujourd'hui, adv. 1 Ce jour-ci, σήμερον, τήμερον. || 2 À présent, νῦν, τὰ νῦν. Hommes d'aujourd'hui, οἱ νῦν ὄντες, οἱ ἐφ᾽ ἡμῶν

Aulique, ad., αὐλιχτός, ἡ, 6v.

Aumône, n. f., ἐλεημοσύν-η, ἧς (à).

Aumônier, ἢ. m., ἱερ-εύς, ἕως (ὁ).

Aunage, n. m., μέτρησ-ις, Ewc (À).

Aune, n.m., arbre, χλήθρα, ας (à). |] Nom f., ancienne mesure, ὀργνυι-ά, ἂς (ñ).