AVA

gagne sur un autre, προτέρημα,, προτερήματ-ος (τό). || Au pluriel, 1 Argent donné d'avance, προχαταδολ- ἡ, ἧς (à). || 2 Les premiers pas dans une réconcihation, συνάλλαξ-ις, ews (à). D'avance ou par avance,

πρότερον. υ Avancement, n. m. 1 Progrès, mpoxon-, ἧς (ἡ). || 2? Action de monter en dignité,

Avancer, v.tr. 1 Pousser en avant, προάγειν, προάγ-ω, fut. roodË-w, acc. || 2 Étendre en avant, προτείν-ειν, rpoteiv-w, fut. προ- TEV-@, 800. ἧ 3 Elever en dignité, προάγειν, προάγ-ω, fut. προάξ-, acc. | 4 Dire, mettre en avant, λέγ-ειν, XÉy-w, fut. λέξ-ω, acc. || 5 Payer d'avance, προχαταθδάλλ-ειν, προχαταθάλλ-ω, fut. προκαταδαλ-ῶ, acc. || 6 Accélérer , ἐπιταχύν-ειν, ἐπιταχύν-ω,, fut. ἐπιταχυν-ῶ, ACC. — Aoancer, V.intr. 1 Aller en avant, προχωρ-εῖν, προχωρ-έω, &, fut. rpoywpño-w; προδαίν-ειν, προδαίν-ω, fut. προδήσ-ομαι. || 2 Faire des progrès, προχόπτ-ειν, προχόπτ-ω, fut. προχόψε-ω. || 3 Déborder, être en saillie, προέχ-ειν, προέχ-ω, fut. προέξ-εω. || 4 Tirer à sa fin, TLOXWP-ELV, προχωρ-έω, ©, fut. προχωρήσ-ω. — s’Avancer, Υ. Pr. 1 Aller en avant, se pousser en avant, προχωρ-εῖν, προχωρ-έω, &, fut. προχωρήσ-ω. || 2 Aller jusqu’à, προςέρχ-εσθαι, προςέρχ-ομαι, fut.

προςελεύσ-ομαι. || 3 S’engager, προχινδυνεύ-ειν, προχινδυνεύ-ω, fut. προχινδυνεύσ-ω.

— Avancé, ée, part. passé et adj. 1 Qui s’avance, προδεθηχ-ώς, Via, 6c. Garde avancée, roogu)ax-ñ, ἧς (ἢ). Sentinelle avancée, προφύλαξ, προφύλαχ-ος (6). [| 2 En parlant de la nuit, de la vieillesse, βαθ-ύς, εἴα, 6. Il 3 Précoce, πρόωρτ-ος, ος, ον; προώρι-ος, ος, ον. || 4 Trop mür, qui commence ἃ se gâter, φθίν-ων, ουσα, ον.

Avanie, n.f., ὕδρ-ις, ews (ὃ); ὕδρισμα, ὑδρίσματ-ος (τό).

Avant, prép., πρό, gén. — Avant,adv., πρότερον, πρόσθεν. Profondément, βαθέως.

Loin, πόῤῥω. Avant de ou avant que, πρότερον Où πρὶν À suivi de l’indic. On emploie le subj. quand le premier verbe est à un temps secondaire. Plus souvent on tourne par l’infinitif.

Avantage, n.m. 1 Utilité, συμφέρ-ον, ovros (τό); ὠφέλει-α, ας (ὃ). || 2 Supériorité, πλεονέχτημα, πλεονεχτήματ-ος (τό).

Avantager, v.tr. 1 Traiter plus favorablement, πλέον διδ-όναι, δίδ-ωμι, fut. Îwo-0, dat. || 2? Donner une partie de ses biens, ἀπουσιάζ-ειν, ἀπονσιάζ-ω, fut. ἀπουσιάσ-ω εἷς, 806.

Avantageusement, adv. 1 Utilement, συμ.φερόντως, ὠφελίμως, χρησίμως. || 2 Favorablement, εὖ, χαλῶς, εὐχαίρως, ἐπιτὴηδείως. || 3 Heureusement, εὐτυχῶς, χαλῶς.

Avantageux, euse, adj. 1 Utile, χρήσιμος, 06 OU Ἢ; ον (COMP. χρησιμ,-ὥτερος, 80}.

χρησιμ.- ὠτατος); λυσιτελ-ἧς, ἧς, ἐς (COMp.